СДСМ и ВМРО немаат решение - што сега?

Пред година и половина и потпишувањето на договорот во Пржино, пишував за победниците и хероите и газењето на уставот. Како тогаш се фотографираа со Хан, во натпревар кој поголема насмевка ќе има на фотката. Пишував дека пржинскиот договор е можеби полош од Рамковниот и дека нема да ни донесе ништо добро. Ни рекоа дека само така може да се реши политичката криза, со избори како финале и крај на лудилото, но...

Пржино ни донесе неуставно СЈО, чистење на непостоечки фантоми од избрачкиот список, фашистички закон за медиуми (контролиран од опозицијата), парализирана држава со неуставни миниситри од опозиција и технички премиер. Ни донесе предвермени избори и ни донесе пракса да се крши Уставот секогаш кога на некого тоа ќе му се види како „добра идеја“. Можеби на обичниот граѓанин зборот Устав му е стран, па затоа еве дефиниција:

Национален устав ги дефинира основните политички принципи на нацијата и ги воспоставува моќта и одговорноста на секоја влада. Исто така гарантира одредени права на народот.

Значи со кршење на уставот се кршат основните политички принципи на нацијата, но и одоговрноста на владата. И најстрашното, се кршат правата на народот! Со еден збор, БЕЗАКОНИЕ!!! Кога владее безаконие, никој не одговра, а правила на игра нема. Без правила, играта нема победник, т.е. сите се победници, а публиката секогаш поразена.

Се започна уште пред Пржино. Прв правилата на игра ги скрши Заев и СДСМ со непризнавање на изборните резултати од изборите во 2014 година, со тврдење за 500.000 фантоми. Подоцна ќе се утврди дека фантоми немало, но никој нема да одговара. Следен чекор беа „бомбите“. Нелегално стекнати прислушкувани материјали, чие поседување е кривично дело. Емитувањето на истите е уште поголемо кршење на правилата, но Заев помина не казнет. Место тоа на улица излегоа пленумите и Шарената револуција и удрија по полицијата, речиси во ист момент кога во кумановска Дива Населба, влетаа терористи. Владата на ВМРО реши дека народот на скопските улици се платеници на Сорос, чија цел е да ја бутне легално избраната власт. Но, не ги казни, а под притисок на Европа и САД, се потшиша Пржино, односно се скрши уставот. За избори почекавме повеќе од една година во која се случи и аболицаја од страна на Иванов, за истата неколку дена подоцна да биде повлечена. Кога конечно се случија, следеше славјето на двете македонски партии. Заев излезе на улица и славеше победа со два мандата разлика пред ДПМНЕ, но официјалните резултати покажаа дека славел победа на ВМРО. Вечерта во еуфорија изјави, а од тогаш секој ден го повторува, дека покажале пред светот како се соборува „режим“ со пенкало и глас. Ги заборави повредените полицајци и фарбаните згради. Ги заборави прислушкуваните материјали и блокираното Скопје со месеци. Со пенкало и глас? Кога конечно сфати дека не победил, следуваше постизборен циркуз во ДИК. Кочанот и ливчето засекогаш ќе ми останат во меморија. Сепак, обидот за промена на победникот донесе и нешто позитивно. Конечно, задоцнето и под притисок од губење на власта, ДПМНЕ реши да се сврти кон оние кои им го дадоа мандатот – ГРАЃАНИТЕ. Никола Груевски при ризик засекогаш да ја заврши својата политичка кариера, од пред канцелариите на ДИК изјави дека нема да дозволат повеќе мешање од надворешниот фактор при носење на државни одлуки. Со ова призна дека Пржино е голема грешка. И кога конечно се понадевав дека барем едната опција сфати дека нејзиниот легитимитет доаѓа само од оние кои ги избрале, а нивните обврски произлегуваат од Уставот, се случи Албанската платформа и ново кршење на уставот. Најпрво, по старата пракса Претедателот Иванов, не уставно му го додели мандатот на победникот, во случајов  ВМРО, без гаранција дека имаат мнозинство во парламентот. ДПМНЕ не успеа, па Иванов реши да го следи Уставот и побара потписи како доказ за мнозинство во собранието, како услов за доделување на мандатот, но и гаранција за зачувување на унитарноста на Македонија. Таквата гаранација повторно е неуставна, а со тоа и одбивањето да се додели мандатот на Заев, кој донесе 67 потписи. Иванов рече дека негова работа како претседател е да ја штити Македонија и нејзиниот интегритет. Точно, но само во граници определени со уставот, а во овој случај тоа не е така. Дали мене или на вас ви се допаѓа неговата одлука, е една работа, но дали има право на истата е сосема друга. Фановите на Реал Мадрид ќе се радуваат на гол постигнат од офсајд против Барса, но тоа не значи дека истиот е легитимен. И конечно во сегашноста. Македонија имаше избори, но нема нова Влада. Шарените веќе не се на улица, но таму се сега други луѓе. Овој пат СДСМ вели дека се пратени од противникот, а ВМРО дека се граѓани кои ја штитат државата. Фантоми во избирачкиот список немаше, ниту има. Речиси се е исто како пред две години, само праксата да се гази Уставот е нова.

Заев веќе најави дека сега нему му е ред на неуставна одлука. Ќе се гласа Влада без мандат од претседателот! И онака тој имал споредна улога, вели градоначалникот на Струмица. Тоа што во уставот пишува дека само претседателот може да даде мандат е небитно за СДСМ. Всушност приказната оди и подалеку. Заев пред неколку дена јавно на ТВ изјави дека ако народот (оној на ВМРО) не им дозволи да влезат во собрание, тие Влада ќе си изгласаат на друго место. Веројатно кога нема да можат да влезат во Владата, ќе си ја водат од друго место! Па ќе си имаме паралелна држава. Една влада на ВМРО ДПМНЕ, и друга на СДСМ. БЕЗАКОНИЕ!!!!

Пред 24 часа, лидерот на СДСМ на својот Фејсбук профил објави видео од негово интервју во Хрватска, на кое се уби од лажење. Вели дека платформата е напишана во Скопје, што БЕСА апсолутно го негира. Вели дека платформата била позната пред избори и дека граѓаните биле информирано за што гласаат, што исто така е бесрамна лага. На крај вели тој нема проблем да потпише дека врз Албанците е вршен геноцит во времето пред и по втората светска војна на територија на Македонија, иако врска нема кој го вршел. Дали биле Германци, Срби, Бугари.... него му е сеедно, битно е да потпише. Се за власт, па макар и паралелна. Знам дека СДСМ освои 436.000 гласови на изборите пред некој месец. Знам дека добар дел од тие гласови народот ги даде токму за Заев, но моето мислење за градоначалникот на Струмица е дека на човекот му треба помош. Едно е да лажеш во Хрватска, сосема друго да се фалиш со истото на Фејсбук! Хрватите на знаат, па може и ќе помине, но нема човек во Македонија кој не знае кога се појави платформата на Албанските партии! Психички и морално разумен човек, не би го објавил ова видео!

За крај, најлошата вест. Излез од сиуацијава нема, иако двете партии нудат нешто такво. ДПМНЕ вели дека само нови избори ќе не вратат на правиот пат, но забораваат дека СДСМ нема да ги признае резултатите. Тоа веќе го најави Оливер Спасовски при гостувањето во Телма пред неколку дена, иако Заев вели дека на СДСМ му одгвараат избори, пошо нели секако ќе победат (јас не се сеќавам кога тоа се случило последен пат). Од друга страна за СДСМ единствено решение за состојбава е нова влада со Заев како мандатар. Тоа што повеќето Македонци негодуваат, што дури и дел од оние кои гласаа за нив се против платформата на албанските партии, што СДСМ нема мандат да преговара за знаме, химна, грб.... тоа воопшто и не е важно. Да им беше важно, ќе објаснеа што се договориле со ДУИ и што точно прифатиле за потписите на албанските партии. Немаше да лажат дека преговорите за платформата воопшто не почнале, а од друга страна Заев во Хрватска да зборува дека геноцидот, за кој се зборува токму во платформата, за него не е проблем!

Ние македонците сме стар народ. Сме поминале низ се и сешто. Сме владееле со голем дел од светот, но и не газеле разни војски. Персија, Рим, Византија, Турција, Германија, Бугарија, Грција, Србија.... ја лееле македонската крв по ова парче земја. Но, никогаш во историјата, НИКОГАШ, Македонецот не крварел од Македонец. Искрено стравувам дека сме многу блиску до тоа. Овој пат нема да ни бидат криви, соседите или ЕУ и САД, туку самите ние кои си го газевме она што ни ветуваше мир. УСТАВОТ! Сега кога Уставот не не штити и кога правилата на игра веќе не постојат, кога нема судија, секој одговара за сопствените постапки само пред себе. На секој од нас му е препуштено да одлучи по кој пат ќе тргне. Дали ќе следи партија или она што му вели совеста. Дали ќе го гледа сопствениот ќар или пак доброто за државата за која гинеле генерации. Оставете ги боите, не е важно дали припаѓате на „шарената“ или на „црната“ револуција. партиското знаме не е решение, туку напротив - проблемот. Крајно време е да се сплотиме и заедно да најдеме излез. Балашевиќ пееше „Путуј Европо“, но по војната, а тогаш беше доцна...

Автор: Пацифист

Заев добро избра и победи - ВМРО ДПМНЕ се предаде!

Антологиското „15 Септември“ повторно се случи. Му се случи на ВМРО ДПМНЕ на 15ти Октомври. Иако, ова не е најтешкиот пораз на ДПМНЕ на едни избори, а имал и СДСМ многу потешки, сепак јавноста изненадена од резултатите. Не дека не се очекуваше пораз на партијата на Груевски, но ваков дебакал никој не очекуваше, а требаше.

Најпрво, да расчистиме една работа. Изборите се чисти како и секои други во минативе 10тина години. Народот го кажа своето и му додели речиси апсолутна власт на СДСМ (им недостига само претседател на државата). 80.000 разлика пред ВМРО според гласовите за советничките листи, со ист број на гласови од парламентарнит избори во Декември, но со помала излезност. Ова значи дека СДСМ процентуално добил повеќе гласови, додека ДПМНЕ изгубиле гласачко тело.

СДСМ и приврзаниците слават голема победа, но како и на сите избори во Македонија досега, така и на овие, победникот не е оној кој е заслужен за резултатите, туку поразениот. Неколку години наназад пишував дека за владеењето на ВМРО ДПМНЕ се виновни СДСМ. За секоја победа на било кои избори во Македонија во последниве 11 години, на ДПМНЕ виновни беа токму СДСМ и нивната партија во колапс. Без програма, став, понуда... Истото сега важи за ВМРО. На овие избори не победи СДСМ. ДПМНЕ изгуби!

Социјал демократите повторно настапија без програма, со празни ветувања, а успеаа да го прагазат конкурентот. За 120тина дена на власт на централно ниво, нелегитимно избраа претседател на собрание, потпишаа екстремно штетен договор со Бугарија, ветувија промена на учебници и со Грција, прифатија Албанска платформа, во собрание со евроспко знаменце внесоа против уставен закон за јазици ... и место да загубат гласови, добија на доверба кај народот! Зошто? Затоа што никој друг не ја сакаше победата. Немаа ривал. ВМРО ДПМНЕ на чело со Никола Груевски им ја поклони локалната власт. Зошто? Тоа си знае само тесното раководство на ВРМО. Како? Тоа е лесно видливо.

СДСМ со години се промовира во партија на која не и „лежи патриотизмот“. Партија на која не е и проблем „да ја свитка кичмата“ и со цел за „подобра иднина“ да се прости со минатото, па дури и по цена на идентитетот. Оваа нивна стратегија наиде на подршка кај дел од народот во Македонија. Дали мене ми се допаѓа или не, не е важно. Мојот глас вреди колку гласот на секој од вас. Од друга страна ја имаме ВМРО ДПМНЕ, кој со години од позиција на власт го убедуваше гласачкото тело дека тие се они кои „стојат на браникот на државата“ и ја штитат Македонија од СДСМ сценарио. Го бранат името, идентитетот, јазикот... Во таква позиција, повеќето гласачи им ја даваа довербата на „патриотите“, се додека не дојде денот да ја покажат својата лојалност пред државата и да ги исполнат ветувањата.

Најпрво, додека на власт (т.е. на браникот) во Македонија беше ВМРО, се случи најголемото јавно познато прислушкување. Иако, до ден денеска не знаеме кој прислушкувал, јасно е дека „браникот“ потфрли. Ако власта прислушкувала, не заслужува да биде власт. Ако ја прислушкувале, не си ја сработеле работата како што треба. Но, ајде им се случувало и на посилни држави. Следеше „шарена револуција“ и фарбање на згради, а „браникот“ се повелкуваше. Пржино 1 и 2! Против уставно СЈО и противуставна проширена влада пред избори! Народот полека почна да сфаќа дека „патриотиве“ и не се баш наследници на Делчев и војводите, сепак на изборите во Декември им даде какват таква предност. Следеше говорот на Груевски пред ДИК и повикувањето на Ќосето и.... и толку. Неколку месеци по ова во собранието на Р. Македонија пред очите на пратениците на ВМРО беше испеана Албанската химна. Истиот ден незаконски и против деловнички избран нелегитимен претседател на Собранието, а „патриотите“ ништо не превземаа. Се случи упад на толпа во Собранието и напад на „бескичмењаците“, додека во другата сала наследниците на Ќосето си пееја песни! (исклучок Влатко Ѓорчев и Никола Тодоров). Овие од браникот го осудија нападот, па му се поклонија на нелегитимниот претседател на собранието. Никогаш не му се обратија со тој збор, но учествуваа на секоја седница која тој ја закажа. Договор со Бугарија, Закон за Јазици... на се учесвуваа. Негодуваа, но од „браникот“ никој не виде ни Б.

Кога во една држава пред очи ви се менува идентитет, историја, се крши устав ко од шала, никој не гласа за „лажни патриоти“. Никој не гласа за „патриоти“ кои ништо не превземаат на темата, туку држат пресови секој ден во стил на своите опоненти. Ова сигурно го знаеше и Никола Груевски. Мораше да знае дека непревземањето на ниту еден одлучен чекор, непревземањето на одговорност ќе му донесе тежок пораз. Заев свесно избра да оди по својот пат и да ја жртвува историјата и идентитетот за да дојде на власт. Тактика која ветува успех само кога никој од другата страна нема да се обиде да ја брани државата. Ама вистински да ја брани! Како Ќосето, не со „Нова ера“! НЕ!

Заев избра точно и победи! ВМРО ДПМНЕ не избра, туку се повлече. СЕ ПРЕДАДЕ! 

Автор: Пацифист

Во која општина ќе бидат градоначалници Заев и Груевски?

На само неколку дена пред локалните избори во Македонија, некако се натерав да седнам и да пишам нешто на темава. Не дека ми се пишува или дека има нешто посебно да се каже, ама ред е.

Се погоди текстов да го пишувам на 11ти Октомври, Денот на востанието во Македонија, иако сме многу далеку од тие наши предци кои денеска ги славиме. Сироти, да знаеле какви генерации доаѓаат ќе спакувале куферите и бродот за Австралија. 76 години откако тие се бореле и гинеле за Македонија, вчера во Прилеп младината на СДСМ, партијата на власт, ја утна годината! Ај што девојчево не знае кога почнало востанието (иако е од Прилеп). Ајде и што во целиот говор зборуваше како 11ти Октомври е дел од нашиот идентитет и е голем исто колку Илинден и денот на прогласување независност, а промаши 3 години. Туку е и многу мрзливо. Ако не знаеш, ако ете сакаш да фарбаш народ колку си патриот и бла бла бла, па земи прочитај. Гугл, нешо википедија. Но, што да очекуваше од младинка на лидер и премиер кој пред цел Велес рече дека Прличев е од тој град!

Посиромашна кампања од оваа во Македонија не помнам. Не дека не се трошат грдни пари, тоа секако се случува, туку сиромашна во идеи, проекти, кадар... Едниве ниу слоган смислија. Го продолжија оној од парламентарните избори лани (на кои изгубија). „Живот за сите“! Абе ок, ама на клиника на дневна база умираат новороденчиња. Или они пошо немаат право на глас не се во сите?!!! Другиве, имаат слоган, ама подобро да го немаа. „Нова ера“?!!! Во моментов „новоерашиве“ се на власт во 80-90% од општините во Македонија. Како ако сега пак победат ќе се случи „Нова ера“? За да биде нешто ново, па ете и ера (иако градоначалнички мандат трае 4 години, што не е ера), теба ваљда и нови лица? Ваљда?! Откако видоа дека не помина, се свртеа кон „Секогаш работа, секогаш Македонија“. Во ред. Дека оваа гарнитура на ВМРО ДПМНЕ има  сработено многу повеќе од сите други влади наеднаш е неспорно, но тоа не е  проблемот заради кој на последните парламентарни избори СДСМ им дојде само на два пратеника. Провизиите дечки! Матните зделки! Шерифскиот однос! Тоа ве бутна од власт. Народот сака проекти, сака улици, автопати, школи, боници... затоа и ве гласаше толку пати, ама се паѓа во вода кога ќе се дознае колку од цехот завршил на приватни сметки. Макар биле монтирани, сечени, лепени.

И ете сме, на 3-4 дена пред локални избори, кои и едните и другите ги најавуваат како ферка пред нови парламентарни, народот (оној политички неопределениот) се чуди за кого да гласа. На секој митинг и преставување на кандидатот во неговата општина, повеќе зборува лидерот на неговата партија. Медиумите секој ден пренесуваат што рекле Заев и Груевски, како тие да се кандидираат за градоначалници. СДСМ направи митинг во Скопје, пред Влада?!!!! ЛОКАЛНИ избори!!! Скопје дента блокирано со автобуси од цела Македонија! Истата слика и во Струмица! Се носи народ од други општини да посети политичко преставување на кандидат за градоначалник на Струмица/Скопје! Логика? Слабо! Сендвичи? МНОГУ!

Жалосна е сликава, а уште пожалосно што има народ што на 15ти Октомври гордо ќе го даде својот глас за едната од опциите. Народ што сеуште верува дека ова се наследниците на хероите од 11ти Октомври 1941 година! Аххх сироти Лазо Колевски, Боро Петрушевски, Благоја Деспотовски, Трајко Бошкоски... Од нивната жртва и нивниот сон, остана само мало парче земја и кошмар. Да ни е честит 11ти Октомври.

Автор: Пацифист

Варијабли и константи

Општеството е сложена слагалица. Милиони коцкици во облик на варијабили и константи.

Некој ги реди, друг ги разместува. Секој по своја воља.

Варијабилите се променливи делови од организмот наречен држава и се подложни на промена со развојот на општествата, глобалниот развој, како и од политичките визии, проекции на актуелната гарнитура на власт.

На пример: една влада има сопствена визија за даночен систем и со мнозинството во парламентот носи законско решение и го инплементира,  а со промена на партијата на власт се промовира нов даночен систем кој по нивно мислење е подобар за стопанството, граганите и економскиот развој па го менуваат постоечкиот даночен систем на ист начин како и претходниците. Кое решение било подобро, поефикасно ке ценат граѓаните на следните избори. И така општеството се движи напред(назад) по својата развојна патека, позабрзано или позабавено во зависност од ефикасноста на инплементираните модели.

Исто е и со правниот поредок. Исто со образовниот систем, здравствениот систем, структуирањето на државниот буџет, културата, економијата, сферата на работните односи и сите други варијабилни елементи од општеството.

Тоа се менливи категории, па колку и да се погреши во спроведувањето на некоја определба за некоја од овие категории, па ако сакате и колку и да се направила штета со некоја мерка, определба, влијание тоа е поправливо(корективно), може да се промени , подобри, дури може да се заврти и во сосем друг правец на развој.

Секако овие промени скапо чинат и како по правило тоа го плаќаат граѓаните(ретко политичарите, макар и како морална одговорност, а за кривична одговорност нешто не сум убеден), и стопанските субјекти кои партиципираат во државниот буџет, но нели пак цело општество е на нивен грб.

Всушност сведоци сме дека како која политичка елита доаѓа на власт, тврди дека претходната направила хаварија, па сега тие мораат да поправаат(дорасипат), а секако се започнува со вадење афери за претходниците, па кривични пријави за злоупотреба на овластувањата( ќе видиме ли судење?), арно ама сето тоа е минливо и менливо и главно се сведува на забава за народот која ја режираат уредниците на таканаречените независни медиуми.

Е, ама за разлика од варијабилите опшеството има и константи. Тие се востановени при конституирањето на опшеството во државата и се многу битни за понатамошното опстојување на државата, за носителите на државноста, нивните обележја, нивната иднина. Е, тие не се менуваат. Тие се темелите на кои понатаму се надградува општеството. Тука спаѓаат определбата за начинот на уредување на општеството, вклучително уставот, идентитетот, името, обележјата, границите, симболите и друго. Всушност и тие се менуваат, ама тешко и многу ретко(во старите демократии воопшто не се менуваат) итоа со плебисцитарни изјаснувања на целата нација или недај боже со најлошата варијанта – со војна.

Во изминативе скоро триесетина години од идејата за самостојна држава ги искусивме двата метода со кои се менуваат константите кај нас и тоа по волја на внатрешните или надворешните фактори. После неколкуте плебисцити организирани(контролирани)од политичките врхишки, општеството во кое живееме е толку променето што веќе не е истото. Како по структура така и по суштина.

После војната(конфликтот 2001)исто така имавме драстични промени на константите на општеството, па сега живееме во истата држава ама во едно друго општество.

Што ли не чека понатаму? Какви ли промени ни претстојат?

Еве едно размислување.

Сигурен сум дека договорот со Бугарија ќе допре до константите и ќе се ревидираат некои идентитетски обележја(вредности) на нацијата(не на народите кои живеат во РМ), зошто нација и народ е сосем различна работа, а во современиов свет се повеќе се игра на картата нација). На каде, во кој правец сето тоа ќе повлече ќе видиме, но нешто ме влече дека овој договор таков како го потпишаа премиерите по нели обилната јавна дебата, всушност  нема задача да ги реши проблемите помеѓу Македонија и Бугарија, туку да ги реши недоразбирањата помеѓу македонците(новопроектирани) и бугарите(старопроектирани) како нации.

Од друга страна наголемо се наговестува Закон за употреба на албанскиот јазик(дел од Тиранската платформа за која тврдам дека има прекуокеанска генеза), со кој се овозможуваат услови за создавање на нови идентитетски обележја(вредности) на една новопроектирана нација кај нас.

Значи на повидок е создавање нација со нови идентитетски обележја и тоа од еден дел од народ кој има бугарско-македонски корени и дел од народ кој има албански корени        (другите кои живеат овде не се интересни за креаторот), а сето ова продуцира создавање на нов официјален јазик(дупли:македонски и албански) и две официјални писма (кирилица и латиница).

Двата посочени проекта на се дело на внатрешни визионери, тоа е повеќе од очигледно, а двата проекта се промовираат како големи демократски достигнувања, го отвораат патот кон демократска Европа( ја видовме на дело во Барселона).

Тие треба да бидат цврста брана кон опасностите кои нели доаѓале од истокот(Русија и Кина)бидејќи како што вели заклучокот на европската комисија: инвестициите и кредитите од овие земји придонесувале за корупција во системот на земјите од Западен Балкан.

Ако на сето ова ја додадеме повеќе од сервилност на нашата нова политика кон јужниот сосед, излегува дека нешто друго е симптоматично, би рекол и очигледно.

Сето ова што се случува е одлична претходница за новиот договор кој треба да се направи со јужниот ни сосед.

Веќе за ноември е најавен состанок на работните делегации за нов договор. Кај нас воопшто не се ни зборува за ова, бидејќи нормално како и во целиот демократски свет, транспарентно како и за договорот со Бугарија ќе не известат слободоумните уредници од независните медиуми и тоа навреме.

Очигледно името(константа) веќе и не е во игра(тоа е завршена работа) туку во игра е нешто поголемо!? Некоја друга константа???

Автор: Александар Младеновчев

Популарно