СДСМ и ВМРО немаат решение - што сега?

Пред година и половина и потпишувањето на договорот во Пржино, пишував за победниците и хероите и газењето на уставот. Како тогаш се фотографираа со Хан, во натпревар кој поголема насмевка ќе има на фотката. Пишував дека пржинскиот договор е можеби полош од Рамковниот и дека нема да ни донесе ништо добро. Ни рекоа дека само така може да се реши политичката криза, со избори како финале и крај на лудилото, но...

Пржино ни донесе неуставно СЈО, чистење на непостоечки фантоми од избрачкиот список, фашистички закон за медиуми (контролиран од опозицијата), парализирана држава со неуставни миниситри од опозиција и технички премиер. Ни донесе предвермени избори и ни донесе пракса да се крши Уставот секогаш кога на некого тоа ќе му се види како „добра идеја“. Можеби на обичниот граѓанин зборот Устав му е стран, па затоа еве дефиниција:

Национален устав ги дефинира основните политички принципи на нацијата и ги воспоставува моќта и одговорноста на секоја влада. Исто така гарантира одредени права на народот.

Значи со кршење на уставот се кршат основните политички принципи на нацијата, но и одоговрноста на владата. И најстрашното, се кршат правата на народот! Со еден збор, БЕЗАКОНИЕ!!! Кога владее безаконие, никој не одговра, а правила на игра нема. Без правила, играта нема победник, т.е. сите се победници, а публиката секогаш поразена.

Се започна уште пред Пржино. Прв правилата на игра ги скрши Заев и СДСМ со непризнавање на изборните резултати од изборите во 2014 година, со тврдење за 500.000 фантоми. Подоцна ќе се утврди дека фантоми немало, но никој нема да одговара. Следен чекор беа „бомбите“. Нелегално стекнати прислушкувани материјали, чие поседување е кривично дело. Емитувањето на истите е уште поголемо кршење на правилата, но Заев помина не казнет. Место тоа на улица излегоа пленумите и Шарената револуција и удрија по полицијата, речиси во ист момент кога во кумановска Дива Населба, влетаа терористи. Владата на ВМРО реши дека народот на скопските улици се платеници на Сорос, чија цел е да ја бутне легално избраната власт. Но, не ги казни, а под притисок на Европа и САД, се потшиша Пржино, односно се скрши уставот. За избори почекавме повеќе од една година во која се случи и аболицаја од страна на Иванов, за истата неколку дена подоцна да биде повлечена. Кога конечно се случија, следеше славјето на двете македонски партии. Заев излезе на улица и славеше победа со два мандата разлика пред ДПМНЕ, но официјалните резултати покажаа дека славел победа на ВМРО. Вечерта во еуфорија изјави, а од тогаш секој ден го повторува, дека покажале пред светот како се соборува „режим“ со пенкало и глас. Ги заборави повредените полицајци и фарбаните згради. Ги заборави прислушкуваните материјали и блокираното Скопје со месеци. Со пенкало и глас? Кога конечно сфати дека не победил, следуваше постизборен циркуз во ДИК. Кочанот и ливчето засекогаш ќе ми останат во меморија. Сепак, обидот за промена на победникот донесе и нешто позитивно. Конечно, задоцнето и под притисок од губење на власта, ДПМНЕ реши да се сврти кон оние кои им го дадоа мандатот – ГРАЃАНИТЕ. Никола Груевски при ризик засекогаш да ја заврши својата политичка кариера, од пред канцелариите на ДИК изјави дека нема да дозволат повеќе мешање од надворешниот фактор при носење на државни одлуки. Со ова призна дека Пржино е голема грешка. И кога конечно се понадевав дека барем едната опција сфати дека нејзиниот легитимитет доаѓа само од оние кои ги избрале, а нивните обврски произлегуваат од Уставот, се случи Албанската платформа и ново кршење на уставот. Најпрво, по старата пракса Претедателот Иванов, не уставно му го додели мандатот на победникот, во случајов  ВМРО, без гаранција дека имаат мнозинство во парламентот. ДПМНЕ не успеа, па Иванов реши да го следи Уставот и побара потписи како доказ за мнозинство во собранието, како услов за доделување на мандатот, но и гаранција за зачувување на унитарноста на Македонија. Таквата гаранација повторно е неуставна, а со тоа и одбивањето да се додели мандатот на Заев, кој донесе 67 потписи. Иванов рече дека негова работа како претседател е да ја штити Македонија и нејзиниот интегритет. Точно, но само во граници определени со уставот, а во овој случај тоа не е така. Дали мене или на вас ви се допаѓа неговата одлука, е една работа, но дали има право на истата е сосема друга. Фановите на Реал Мадрид ќе се радуваат на гол постигнат од офсајд против Барса, но тоа не значи дека истиот е легитимен. И конечно во сегашноста. Македонија имаше избори, но нема нова Влада. Шарените веќе не се на улица, но таму се сега други луѓе. Овој пат СДСМ вели дека се пратени од противникот, а ВМРО дека се граѓани кои ја штитат државата. Фантоми во избирачкиот список немаше, ниту има. Речиси се е исто како пред две години, само праксата да се гази Уставот е нова.

Заев веќе најави дека сега нему му е ред на неуставна одлука. Ќе се гласа Влада без мандат од претседателот! И онака тој имал споредна улога, вели градоначалникот на Струмица. Тоа што во уставот пишува дека само претседателот може да даде мандат е небитно за СДСМ. Всушност приказната оди и подалеку. Заев пред неколку дена јавно на ТВ изјави дека ако народот (оној на ВМРО) не им дозволи да влезат во собрание, тие Влада ќе си изгласаат на друго место. Веројатно кога нема да можат да влезат во Владата, ќе си ја водат од друго место! Па ќе си имаме паралелна држава. Една влада на ВМРО ДПМНЕ, и друга на СДСМ. БЕЗАКОНИЕ!!!!

Пред 24 часа, лидерот на СДСМ на својот Фејсбук профил објави видео од негово интервју во Хрватска, на кое се уби од лажење. Вели дека платформата е напишана во Скопје, што БЕСА апсолутно го негира. Вели дека платформата била позната пред избори и дека граѓаните биле информирано за што гласаат, што исто така е бесрамна лага. На крај вели тој нема проблем да потпише дека врз Албанците е вршен геноцит во времето пред и по втората светска војна на територија на Македонија, иако врска нема кој го вршел. Дали биле Германци, Срби, Бугари.... него му е сеедно, битно е да потпише. Се за власт, па макар и паралелна. Знам дека СДСМ освои 436.000 гласови на изборите пред некој месец. Знам дека добар дел од тие гласови народот ги даде токму за Заев, но моето мислење за градоначалникот на Струмица е дека на човекот му треба помош. Едно е да лажеш во Хрватска, сосема друго да се фалиш со истото на Фејсбук! Хрватите на знаат, па може и ќе помине, но нема човек во Македонија кој не знае кога се појави платформата на Албанските партии! Психички и морално разумен човек, не би го објавил ова видео!

За крај, најлошата вест. Излез од сиуацијава нема, иако двете партии нудат нешто такво. ДПМНЕ вели дека само нови избори ќе не вратат на правиот пат, но забораваат дека СДСМ нема да ги признае резултатите. Тоа веќе го најави Оливер Спасовски при гостувањето во Телма пред неколку дена, иако Заев вели дека на СДСМ му одгвараат избори, пошо нели секако ќе победат (јас не се сеќавам кога тоа се случило последен пат). Од друга страна за СДСМ единствено решение за состојбава е нова влада со Заев како мандатар. Тоа што повеќето Македонци негодуваат, што дури и дел од оние кои гласаа за нив се против платформата на албанските партии, што СДСМ нема мандат да преговара за знаме, химна, грб.... тоа воопшто и не е важно. Да им беше важно, ќе објаснеа што се договориле со ДУИ и што точно прифатиле за потписите на албанските партии. Немаше да лажат дека преговорите за платформата воопшто не почнале, а од друга страна Заев во Хрватска да зборува дека геноцидот, за кој се зборува токму во платформата, за него не е проблем!

Ние македонците сме стар народ. Сме поминале низ се и сешто. Сме владееле со голем дел од светот, но и не газеле разни војски. Персија, Рим, Византија, Турција, Германија, Бугарија, Грција, Србија.... ја лееле македонската крв по ова парче земја. Но, никогаш во историјата, НИКОГАШ, Македонецот не крварел од Македонец. Искрено стравувам дека сме многу блиску до тоа. Овој пат нема да ни бидат криви, соседите или ЕУ и САД, туку самите ние кои си го газевме она што ни ветуваше мир. УСТАВОТ! Сега кога Уставот не не штити и кога правилата на игра веќе не постојат, кога нема судија, секој одговара за сопствените постапки само пред себе. На секој од нас му е препуштено да одлучи по кој пат ќе тргне. Дали ќе следи партија или она што му вели совеста. Дали ќе го гледа сопствениот ќар или пак доброто за државата за која гинеле генерации. Оставете ги боите, не е важно дали припаѓате на „шарената“ или на „црната“ револуција. партиското знаме не е решение, туку напротив - проблемот. Крајно време е да се сплотиме и заедно да најдеме излез. Балашевиќ пееше „Путуј Европо“, но по војната, а тогаш беше доцна...

Автор: Пацифист

Факти и лаги за добрососедскиот договор со Бугарија

Цунамито од реакции за посетата на Заев и договорот со премиерот на Бугарија за добрососедски односи трае веќе три дена, но договорот сеуште се чува во тајност. Јавноста не знае што се опфаќа истиот и колку ќе биде корисен/штетен за двете страни. Сепак, од многуте изјави и фотографии има неколку факти за кои може да зборуваме.

1. Овој договор ќе ги подобри односите со Бугарија, која е членка на НАТО и ЕУ. Дали цената на добросеседските односи со соседот ќе биде превисока, сеуште не знаеме.

2. Заев се поклони на споменик на Цар Самоил на кој пишува дека тој бил Цар на Бугарија. Потег со кој веројатно требаше да се покаже спремност за компромис и договор, но исто така потег кој ја гази македонската историја.

3. Заев во Бугарија вети промена на учебниците по историја во Македонија и нагласи дека за истото има консензус во Македонија, за денеска од собраниската говорница да каже дека за истото ќе одлучуваат експерти и дека е возможно договор со Бугарија да нема. Не е прв пат премирот на Македоија да смени став и да биде контрадикторен во своите изјави во два дена. Ако има консензус (за кој само тој знае), значи дека веќе се консултирал со експерти. Но, во тој случај  од каде денеска изјавата дека експерти ќе решаваат и можно е договорот да пропадне? Сето ова многу потсетува на предизборната кампања во која Заев како претседател на СДСМ пред албанскиот електорат ветуваше едно, а пред македонските гласачи зборуваше сосема друго. Некои навики не умираат.

4. Премиерот денеска од собраниската говорница рече дека договорот ќе биде потпишан на три јазици. Англиски, Бугарски и Македонски, со што Бугарија го признава Македонскиот јазик. Лага! Официјален став на Бугарија е дека Македонскиот јазик е дијалект на Бугарскиот јазик. Тоа што договот ќе биде потпишан на Македонски (дијалект на Бугарскиот) не е никаков доказ дека Бугарија го признава. Доколку соседите имаат намера да ни го признаат јазикот, истото треба да биде запишано во документот кој сега се подготвува. Нема потреба од „фактичко“ признаваање на јазикот, кога истото може да се вметне во договорт и да се завери со потпис.

5. Заев зборуваше за заедничка историја со Бугарија, но не откри за кој дел од историјата на Македонија се однесува тоа и што точно подразбира заедничка. Тука премиерот не спомна експерти, што би значело дека самиот тој или собраниското мнозинство ќе решат каква била историјата?!

6. Без разлика колкави ќе бидат промените во нашата историја и во учебниците, овој договор ќе значи дека било кој политичар кој утре ќе дојде на власт ќе може да ја менува историјата на начин на кој него му одговара. Историјата по дефиниција е поим што означува сознанија за минатото, а не договор за добрососедски односи или слично.

7. Ниту една институција во Македонија не се произнесе за договорот со Бугарија. Можеби алиби е засега не целосно познатата содржина на договорот, но самата идеја за промена на историјата по идеја на премиер е неуставна, а Уставен суд повторни си молчи.

8. Премиерот на Бугарија ќе гостува во Крушево на Илинден кога се очекува договорт да биде потпишан. Бугарија не го слави Илинеднското востание, како што денеска изјави Заев, но ги слави Гоце Делчев, Даме Груев, Сандански... Така што изјавата дека со самата посета на Борисов на Илинден, Бугарија ќе признае дека сме различен народ со сопствен идентитет на Заев, е повторно лага.

Новата влада, предводена од СДСМ денека во собранието избра заменици министри. Ова значи дека досега истата не беше (и сеуште не е) целосно функционална, но сведоци сме колку забрзано се обидува да ги подобри соседските односи со Бугарија и Грција. Веќе отворено се зборува за идеи за промена на уставното име на нашата држава, а само уште едно кафе меѓу Заев и Борисов сме далеку од добрососедскиот договор со Бугарија. Проблеми кои 25 години не беа ни блиску да се решат, оваа непотполна влада се обидува да ги реши за неполн месец! Не може а да не се постави прашањето, зошто толку се брза? И на кого тоа толку му се брза?

Добри односи со соседите е секако позитивен чекор за секоја држава, а посебно ако е мала и се наоѓа на Балканот. Сепак, ако цената е историјата, името, а со тоа и идентитетот, не станува збор за добрососедски односи, туку за самоубиство.

П.С. Интересна коинциденција е дека подобрувањето на односите со Бугарија и Грција е една од точките на „Албанската платформа/декларација“ која не влезе во владината програма. Или влезе?

Автор: Пацифист

Фала ви момци за се што сторивте за Вардар, за Скопје, за ракометот, за Македонија

Никогаш не сакам да пишувам текст под силни емоции. Оставам некој ден да ми се избистри главата, но овај пат ќе треба да чекам долго за нешто такво. Искрено, сеуште не сум свесен дека Вардар е европски шампион. Дека момците на Гонзалес ја покорија Европа. Во 24 часа ги победија Барселона и ПСЖ. За прв пат!

Триесетина минути по победата над силниот ПСЖ седев и немо гледав во телевизорот. На неколку минути само тивко ќе промумљав „што се деси?“ и „дали е ова можно?“ ... Вечерта на плоштад славев во толпата, но и еве и сега сеуште не сум свесен што се случи.

Навивам за Вардар од кога знам за себе. Црвената и црната се дел од мене уште од „старта“ држава, кога во Скопје други бои (црвено-бела и црно-бела) беа најпосакувани. Ги памтам првите посериозни успеси на РК Вардар во мое време, кога со Маљцев, Каладзе, Котески, Брестовац.... клубот се наметна како нов лидер во македонскиот ракомет. Живеев за битките на Вујо со Червар за ракометно Скопје. Уживав во жарот на новото скопско дерби со Металург. Очекував дека влезот на капиталот на Самсоненко ќе го подигне Вардар на повисоко ниво и се случи. Болеше поразот од Флензбург при првиот обид за влез во фајналфорот. Следеа уште два. И оваа година конечно, Вардар меѓу најдобрите 4 во Европа! Одиграа момците против Барса, машки, тактички зрело и мудро. Одиграа совршено прво полувреме со ПСЖ, но она што се случи во вторите 30 минути беше шок. Тоа беше најдобриот ракомет што сум го гледал во животот, а го играше нашиот Вардар. Којзнае колку пати во текот на второто полувреме реков дека не ми се верува каков ракомет гледам. Ракомет над фајнал фор, над лига на шампиони, ракомет од друга планета. Храбро, дрско, машки, со срце, со душа за себе, за клубот, за Скопје, за Македонија!

Го изгледав мечот уште три пати од тогаш. Секогаш на крајот од снимката на семафорот стои 23-24 за Вардар, а впечатокот кај мене не се менува. И покрај соврешанат тактика, одличната физичка подготвеност и неспорниот квалитет, Вардар победи на мотивација. Трчаа и Барса и ПСЖ, се бореа и тие, но црвеноцрните изгинаа на терен. СИТЕ ДО ЕДЕН! Дадоа се што имаат и мал дел што го немаат. Го потврди денеска и Самсоненко ова во изјавата во која кажа: Знаев дека ќе победиме, бидејќи ги видов ракометарите со солзи во очите пред натпреварите.  

Дебитантите кои според кладилниците имаа најмали шанси да се качат на тронот, го донесоа трофејот дома. Пееја навивачки химни и гореа бакљи уште на аеродром. Се појавија пред преполн плоштад во Скопје и се заблагодарија. Плачеа, се шегуваа, се поклонија, војнички одпоздравија и сите до еден зборуваа Македонски. Порачаа дека ова е само почеток, дека следната сезона ќе бидат уште посилни, во обидот да се одбрани титулата. Сезона во која целта на секоја екипа ќе биде да се победи шампионот, а тој денеска е од Скопје! Истиот оној црно црн дрес што го носев како детенце, денеска е дресот што ја покори Европа. Како јас да ви се заблагодарам за ова? Војнички? Со поклонување? Колумна, текст?

Фала ви момци од мене, за се што сторивте за Вардар, за Скопје, за ракометот, за Македонија. Јас не можам да ви се оддолжам, но времето ќе го направи тоа. 4 Јуни – најголемиот ден во македонската спортска историја и победите над гигантите доооолго ќе се раскажуваат. Сега уживајте на врвот на Европа, кој ви купи доживотен влез во клубот на легендите.

Само на кратко за крај, за сите оние кои денеска место солзи и радост видоа камион пропаднат во фонтана, истите кои пред неколку дена место победа на Вардар видоа странци, Хрвати, Срби, Шпанци... оние кои го плукаа Лазаров затоа што „никогаш толку борбено не играл за Македонија“, за оние за кои овој успех и прославата се небитни, за оние кои Вардар е „парите на Сасоненко“... Дечки и да ви објаснам нема да сфатите, па еве на кратко. ВЕ ЖАЛАМ... не, лажам! ВИЕ СТЕ ЗА ЖАЛЕЊЕ, но јас не ве жалам. НЕБИТНИ СТЕ, колку и да сте бучни!

Автор: Пацифист

Кој навистина пукаше во Тодоров? Дедото на Тамара или?

Денеска имав намера да го преточам во текст мојот став за новата влада, под лидерство на Зоран Заев, но целото внимание на македонската јавност, оправдано, се сврте кон обидот за убиство врз Никола Тодоров.

Кога последен пат во Македонија имаше обид за атентат, јас сеуште бев во средно училиште. Тогаш бомба во паркирано возило го разнесе мерцедесот во кој се возеше претседателот Киро Глигоров. Се сеќавам колку сериозно ни ја пренесоа таа информација професорите. Потресени, исплашени, речиси во солзи. Се сеќавам и на мојата реакција. „Шо се потресле овие волку?“ Си имав ја тогаш побитни работи. Иако сега не се сеќавам  со  која, ама сигурен сум дека сум имал некаква „драма“ со некоја девојка. Редовно во војна со моите родители, кои очекуваа да фатам книга, а јас да ме остават на раат и да пуштат некој денар за искачање. „Муки“ средношколски. Денеска не сум средношколец, па обидот да се убие поранешен министер не го сфаќам толку лајт. Сепак, проблемот не е во промената на моите разбирања на светот, туку во промената на реакцијата на возрасното население во Македонија и секако медиумите.

Кога во 1995 година се случи обидот за атентат врз Глигоров, народот, оние возрасните, тоа го сфатија како напад врз државата и обид за рушење на цел поредок, па дури и народ. Медиумите, сите до еден (иако реално беа неспоредливо помалку од сега) веста ја пренесоа со максимална сериозност и никој не се обиде да ја спинува. Немаше ниту еден човек, а уште помалку медиум, кој го оправда или се обиде да го намали чинот кој тој ден се случи. Денеска е поинаку. Во ред, Тодоров не е претседател на Македонија, ниту пак во моментов има некаква државна функција, но причина за обидот за ликвидација е токму неговата штотуку завршена министерка функција. Обидот за атентат врз него, не е испровоциран затоа што Никола е ружен или дебел, дека должи пари или нешто слично, туку само затоа што бил министер за здравство на Македонија. Тоа што мандатот му завршил, не го менува фактот дека обидот за убиство е врз миннистерот, а не личноста Никола Тодоров.

Јасно ми е дека дел од населенито во Македонија, работата на Тодоров како министер за здравство ја оценува како скандалозна, но од денешна перспектива и Глигоров има направено многу големи грешки, а никој тогаш не посака да умре на операцискиот стол. Денеска е поинкау. Се изначитав статуси на Фејсбук, се изнаслушав јавувања во програма во живо по телевизиите, дека „така му требало“, „штета што не го убил“ и слично. Да биде уште пострашно, тоа доаѓа од устите на истите оние кои пред нешто повеќе од еден месец се згрозија од упадот во собранието и нападот врз дел од пратениците! Тогаш тоа беше СТРАШНО, ВАНДАЛСКИ, СУРОВО, а денеска му посакуваат смрт на Тодоров! Истиот тој Тодоров кој помогнал при спасувањето на дел од пратениците при нападот во собранието!

Медиумите пак си тераат свои приказни. За дел од нив, главна вест е дека обидот за убиство бил со гасен пиштол, па Тодоров и не бил во толку голема опасност. Озбилно? Сака некој од тие новинари да му пукаат во глава со редизијниран гасен пиштол? Пошо нели, не е опасно!

Другите побрзаа да напишат дека напаѓачот бил дел од „шарената револуција“, намерно заборавајќи дека всушност се работи на дедото на Тамара. Шо е муабетот? Као сите „шарени“ се лоши и убијци? Тоа ли е намерата? Уште поделби?

Врв на се беше тврдењето на дел од медиумите, дека ВМРО ДПМНЕ неколку дена во собранието го користеле името на Тамара во политички цели, па сами го испровоцирале ова. Искрено, мислам дека е време да се направи нарко текст на некои од луѓево што за себе сметаат дека се новинари. Две години СДСМ и „шарените“ и левица и кој уште не го користеа трагичниот случај на Тамара во борбата против „режимот“, но ете сега ВМРО е крив!

Политичарите пак изреагираа според очекувањата. СИТЕ најостро го осудија обидот за убиство. Исто како што сите најостро го осудија упадот во собранито. Истите оние кои повикуваа на „револуција“, на улична правда. Оние кои го повикуваа народот да си ја брани или освои државата на улица, сега најостро осудуваат. Премиерот Заев во минативе неколку години, неколку пати кажа дека не ги признава иснтитуциите на системот. Заедно со „шарената револуција“ боеше зграда во Скопје без да одговара за тоа. Не се појавуваше на судски рочишта. Бараше правда и услови на улица, а денеска најостро го осудува обидот за атентат?!!! Па зарем не е истото? И овој човек денеска повеќе не им верува на институциите и реши да бара правда на улица. Само тој не сака власт, туку казна за оној за кој мисли дека е виновен за смртта на неговата внука. Целта е иста (улична правда), само средствата се различни. И ВМРО повикуваше народот да си го брани собранието, па ете ни се случи 27ми Април. Вечерта во 3 часот по полноќ претседателот на ДПМНЕ се обрати на јавноста и го осуди настанот! Најостро!!! Две години, СДСМ и разни невладини организации, од кои една го носеше името „ТодорOFF“, ја користеа трагедијата на семејството на Тамара, но денеска ја осудуваат реакцијата на нејзиниот дедо?!!!! Денеска тие не чувствуваат одговорност? Учи го народот дека само на улица може да се издејствува правда, па кога истиот тоа ќе го направи, огради се?!!! Осуди! Најостро! Кој пукаше денска по Тодоров? Дедото или вие?

Ужасен е чинот за обид за убиство врз поранешен министер, но уште поужасна сликата по него. Македонија поделена и желна за крв. Македонија со две вистини, а толку далеку од вистината. Денеска е пукано во човек, во родител, затоа што друг човек, родител и дедо, сакал да се одмазди за смртта на своето чедо. Убеден дека го знае виновникот, решил да остави две деца без татко. Обвинител, судија, порота и џелад, затоа што некој му кажа дека само така може до правда! Кога правдата е субјективна, жртва може да биде секој!

Сосема за крај, му се извинувам на семејството на Тамара, што во текстот морав да го спомнам името на малото ангелче кое прерано си замина. Жал ми е што уште еднаш, истото е поврзано со немил настан.

Автор: Пацифист

Популарно