Проширување и редефинирање на „Рамковниот договор“

Долго очекуваната посета на Хан на Македонија и средбите со политичките лидери се случи вчера и не промени ништо. Единственото изненадување, повторно го приреди претседателот Иванов кој ја ескивираше својата средба со Хан и го отстапи комесарот на преставниците на „Заедничка Македонија“. Секако таква средба немаше, затоа што ЕУ не сака да слушне што има да кажат граѓаните кои секојдневно во голем број протестираат против платформата на албанските партии.

Пораката што ја донесоа Хан и ЕУ, веќе ја знаевме. Брзо формирање на „реформска“ влада и исполнување на Пржино и забелешките на Прибе, за побрзо приклучување на Македонија во Унијата. Ниту збор за платформата, ниту за тоа како Македонија ќе влезе во ЕУ, кога во наредниве 10 години не се планира проширување. Нема осуда за изјавите на Рама, ниту за националистичките повици на Села. ЕУ таму не сака да се меша.

Поракати на лидерите на македонските партии до Хан исто веќе чуени. ВМРО ДПМНЕ сака нови избори, додека СДСМ бара мирен трансфер на власта,. Албанскиот блок повикува на смирување на меѓуетничките тензии и формирање на институции во што побрз рок. Празна реторика, слична како онаа на Хан.

Да почнам со ред. ДПМНЕ и новите избори. Се сложувам со Груевски дека нови предвремени избори секако ќе има. Но, не се сложувам дека истите нешто ќе решат. Лидерот на ВМРО веројатно смета, а така покажуваат и анкетите, дека неговата партија на следните избори ќе освои повеќе мандати. Но, дури и во случај ДПМНЕ да освои 61+ пратеници, тоа нема да ја реши кризата. Платформата повторно ќе биде на маса, а доколку македонскиот победник не коалицира со албанска партија, Хан ќе се пресели во Македонија. Албанските политичари ќе шетаат по улица, место во собрание. Сме го виделе ова. Ако на ова се додаде и огромната шанса СДСМ да не ги призане резултатите, пратениците на ВМРО сами ќе си седат во собрание.

СДСМ и мирниот трансфер на власт. Поразената партија во македонскиот блок, сеуште се однесува како победник и со собраните потписи од неколку албански партии бара мандат од претседателот Иванов. Менувајќи ја реториката на секои десетина дена, Заев и сопартијците се обидуват да најдат пат до формираање на влада и покрај блокот кој пред нив го постави претседателот Иванов. Како што и досега пишував, Иванов со не давањето на мандатот на Заев го крши уставот, но нема да се сложам со СДСМ дека со тоа ја продлабочува кризата, која од политичка сега преминува во етничка. Дури и Иванов да се премисли и да го даде правото за формирање на влада на СДСМ, што очекуваат лидерите од Бихачка? Дека народот ќе се тргне од улица? Поминаа повеќе од 3 месеци од изборите, а од СДСМ сеуште не одговориле што од платформата прифатиле за потписите од албанските партии. Прво лажеа дека платформата воопшто не била дел од преговорие со ДУИ, туку дека преговарале за општи правци во кои ќе се движела владата и дека за платформата ќе се преговара по добивање на мандатот и креирањето на владината програма. Кога видоа дека ова не поминува решија да свикаат прес и да престават лажна владина програма. Неколку минути подоцна од ДУИ јавно соопштија дека она што Заев го читаше пред новинарите и јавноста не е договореното со албанските партии кои дадоа потписи. Всушност да беше то владина програма, и Ахмети ќе беше присутен на пресот на Заев, Шекеринска и Спасовски, но....

Како и секогаш, албанските партии повикуваат на смирување на етничките тензии, што како и секогаш тие ги креираа. Политичката криза во Македонија премина во меѓуетничка само поради платформата на албанските партии. Никој и ништо друго не влијаеше на ова. 25 години албанските политички лидери глумат жртви, па по навика тоа го прават и овој пат. И по повеќе од два месеци, лидерите на албанските партии не собраа храброст да му објаснат на населението во Македонија, зошто е потребна платформата и зошто со неа се излегува од Рамковниот договор. Химната, знамето и грбот, не се споменати во документот од 2001 година во Охрид. Во рамката за помирување меѓу Македонците и Албанците не се зборува ниту за албански банкноти или албански амблеми на АРМ и МВР. За геноцидот, кој освен што историски е неточен, исто така нема ништо во Рамковниот, ниту пак за етнички буџет или Албанци во преговарачките тимови со Грција и Бугарија. Од каде сега потребата да се прошири Рамката? Нели Охридскиот ги задоволуваше сите барања на Албанците во Македонија? Што се смени?

Хан си замина. Сигурен сум дека ќе дојде уште неколку пати додека ситуацијава си тапка во место, бидејќи и не гледам шанса да се придвижи на подобро. СДСМ нема да ја отфрли платформата. Заев одбива да превземе одговорност и да зборува за неа. Вели, нема веќе платформи, има владина програма, иако НЕ, НЕМА!!!! Албанските партии ни под разно не сакаат да отстапат од потпишаното во Тирана, а ДПМНЕ овој пат не сака да попушти пред притисокот од надвор. Знаат во ВМРО дека тоа за нив би било погубно. Секогаш кога имало потпишување на некој меѓупартиски договор со странско посредување, ДПМНЕ ја губеле својата позиција. Овој пат, ако ДПМНЕ се повлече, не само што како победник ќе оди во опозиција, туку и ќе изгуби огромен број од гласовите на Македонците, кои сега единствениот спас од платформата го гледаат во нив. Можеби народот ќе остане на улица и нема да дозволи да се имплементира напишаното од албанската платформа, но ДПМНЕ ќе падне многу ниско, ако се откаже од своите позиции.

Во шахот ова се вика пат позиција и се почнува нова партија со свежи сили. Но шахот е само игра. Реалноста е дека ние немаме нова табла, а фигурите се тие. Потегот што може да ја одглави ситуацијата е во рацете на албанските партии, но тие се жртви по навика... дури и кога Села повикува на бркање на Македонци од работа...

Аврор: Пацифист

Џабе референдум: Грција и ВМРО ДПМНЕ ќе решат за промената на името на Македонија

По години негодување, Брисел конечно доби влада по мерак во Македонија, па во изминативе месеци го поздрави секој потег на истата, или во најлош случај и премолчуваше за потезите кои не смеат да бидат подржани. Освен оној „испад“ на Хан, кога јавно кажа дека Албанската платфора не е на агендата на ЕУ, Брисел постојано со пофалби кон Заев и заевистите. Ма тоа договор со Бугарија, ма фини односи со Албанија, ма љубов со Србија и конечно компромис со Грција. Позитивна енергија, а у, па влез во НАТО, па ЕУ... Сепак, до вчера, никој не откриваше како тоа ќе се реши спорот.  Конечно Гералд Кнаус, претседателот на Европската иницијатива за стабилност, во интервју за македонси медиум, ни ја откри тајната.

Накратко планот на Кнаус и на ЕИС е следниов: Нимиц предлага неколку имиња со географска одредница, македонската и грчката влада се согласуваат за едно, еве да речеме „Република Горна Македонија“. Ова име ние почнуваме да го користиме место ФИРОМ, додека во билатерлна комуникација и според устав сеуште сме Република Македонија. Со ова име влегуваме во НАТО и почнуваме преговори со ЕУ, но пред тоа мораме да смениме устав и во него да се напише дека доколку Македонија влезе во ЕУ, ова име (новото) ќе стане официјално и уставно име на државата! Сепак, за да не се занемари народот (демек), пред да влеземе во ЕУ ќе има референдум, но прашањето нема да да биде „Дали сакате да го промениме името на државата?“, туку „Дали сакате да влеземе во ЕУ со новото име (Р. Горна Македонија)?“. Кнаус уште додаде дека во овој план нема преговори за идентитетот, но не исклучи да ги има во понатамошниот дел од процесот.

Од приложениот план, очигледни се две не споменати работи:

1. Кнаус намерно или не намерно, не спомна дека за сето ова да се оствари, на Заев ќе му биде потребна подршка и од ВМРО ДПМНЕ. Македонскиот устав се менува само со двотретинско мнозинство (80 пратеника) во Собранието, а без ВМРО тоа е невозможно. Можеби, по откривањето на планов на ЕУ, обвиненијата за тероризам и оставкатана Груевски под притисок, не изгледаат така чудно. Не тврдам дека силно ВМРО со Груевски би застанеле против идејата за промена на името, но мислам дека моментот на одржувањето на референдумот би бил проблем.

2. Токму она што го спомнав погоре. Референдумот во тој дел од реализацијата на планот нема да има никаква тежина. Доколку референдумот се одржи на самиот крај пред влезот на Македонија во ЕУ, и прашањето на истиот не е „Дали да се смени името“, туку „Дали со ова име сакате во ЕУ“, резултатот е од сега познат. По 26 години агонија, народот во Македонија ќе гласа за подобар живот, за стандард, за иднина, за ЕУ...

Значи, за рализација на овој план клучни се Грција и ВМРО ДПМНЕ, бидејќи за премиерот Заев и другарите знаеме дека сево ова е потполно прифатливо („Влагај у НАТО!!! ОДМААА!!!“ – Нано Ружин). На двата „проблема“ веќе се работи. ВМРО ДПМНЕ е во полураспандата форма, а за јавноста во Грција, Македонија го потпиша договорот за добрососедство со Бугарија. Да, да, тој договор не е за нас или за Бугарите, туку за јавноста кај јужниот сосед. Токму затоа беше толку поздравуван од Европа и пренесуван во Атина. Идејата е да се престави нашата нова влада како добрососедска и спремна за компромиси. Дека се работи на омекнување на Грчкиот народ зборува и вчерашната изјава на Ципрас во која вели дека Македонија треба само да престане да  бара ексклузивно право на историјата на Александар Македонски и се ќе биде во ред! Секако, ние никогаш не сме тврделе дека само ние сме потомци на античките Македонци, туку токму Грција била таа што го павела тоа, но сега работите и во Грција се сменети, па и Ципрас е многу расположен за соработка. Ако се испегла јавното мислење во Грција, останува само пратениците на ВМРО ДПМНЕ да дигнат рака во собрание при вметнување на новото име на државава по влезот во ЕУ и готово! Се е завршено!

Планот е идеален и како што е најавено, треба да се започне со реализација најдоцна во Мај 2018 година. Проценките се дека до 2025 година, Македонија (тогаш како Северна, Горна, Нова...) ќе влезе во ЕУ. Токму тогаш ќе биде и референдумот, на кој народот ќе одлучи да си го смени името за влез во европското друштво.

Секако, меѓу вас кои го читате текстов, има луѓе на кои не им се допаѓа сево ова. Има од вас кои сега мислат деа ќе гласаат против на референдумот, па дури и такви кои навистина ќе го стават својот глас во одбрана на името со надеж дека народот ќе се одбрани од „надворешните напади“, но вистината е сосем друга. Референдумот ќе помине и тоа убедливо. Регуларно, без никакви местенки и полнења на кутии и за тоа нема да биде виновоен или заслужен некој од надвор, туку токму они кои 26 години ја водат Македонија. Не само Заев и Груевски, туку сите кои сега или некогаш биле на позиција да сменат нешто, но мислеле само на себе. 26 години се долго време. Речиси една третина од просечната должина на животниот век. Толку долго народот кој живее во оваа „речиси“ држава минува од транзиција до агонија... Од приватизација, преку војна во 2001 година, до Пржино. Од ТАТ, преку територијална поделба, до избор на нелегитимен претседател на Собрание. Од 40% невработеност, преку 15ти септември и ветување за 1 вработен во секоја фамилија, до неуставно СЈО.... Листата оди до недоглед. Судство што суди секогаш во корист на владејачката гарнитура, а еден обичен имотно правен спор се тегне по 20 години. Здравство во кое да ти е страв да ја однесеш жената да се породи, затоа што големи се шансите да си останеш вдовец. Образование што произведува неписмени, нестручни и разгалени дечиња. Полиција што интервенира само кога ќе и кажат. Ганстери по улици. Сиви области во Македонија во кои државата нема контрола (Кондово, Грчец....) За ова не ни се криви „тие од надвор“. Не е виновен ниту Нимиц, ниту Кнаус, Ципрас, Борисов, САД, Русија, Кина... НИКОЈ!!! Криви се оние кои глумеа патриоти и само ветуваа, и ние кои ги гласавме. По 26 години Македонија докажа дека сама нема капацитет да стане држава, па ќе мора Брисел да ни помогне. Ова официјално ќе го завери народот на референдум за 5-8 години од сега. Се друго е дневна политика.

Автор: Пацифист

Историјата се повторува: Македонија против Македонија!

Велат човек најдобро учи од сопствените грешки и речиси никогаш не ги повторува, барем не паметниот. Всушност една од дефинициите за ментално растројство е повторување на истата акција во исчекување на различен резултат во дадена ситуација. По оваа дефиниција, ние Македонците сме... ајде да не го кажам јас...

500 и кусур години Турко ропство, па балкански војни, поделба, СХС, Бугарско и конечно 45 години раат во СФРЈ. Но и тоа траеше колку што траеше Тито. Значи не беше наша заслуга, барем не на оние кои ја живеевме. Добар дел од народот кој денеска живее во Македонија или некаде по светот, но домот му е тука кај нас, го памти распадот. Поминавме речиси без жртви и без војна, но знаеме што следеше. И ние си ќутевме. Од 14 век до денеска Македонецот си ќути! Браво за Илинденци, Карпош и сличните исклучоци, но  и тие ја немале подршката. Народот секогаш чекал некој друг да се бори за него и ги критикува сите кои не му ја завршиле работата.

Во деведесетите пола Македонија остана на улица, затоа што неколку политичари решија да продадат и да затворат се за ситни пари. Македонецот си молчеше. Немаше да јаде, ама си молчеше. Се смени знаме, име, се простивме од малцинство кај соседите, ама ние си молчевме. 2001 година 200 смешно вооружени паравојници ни освоија територија и политичарите заедно со нив потпишаа „Рамковен договор“. Си го сменивме уставот, но „мудро“ си молчевме. 2004 година, територијална поделба на Македонија, по до тогаш (и од тогаш) невиден модел. Македонецот си молчи. Хашки случаи простени од политичката елита, народот тивок.

И види чудо, 2014 година, Заев има бомби и народ на улица! 2-3 години, револуција. Македонецот се разбуди. Пленуми, „шарени“, револуционери се борат против режимот, да донесат живот. Така ни велеа, ама не лажеле. Од друга страна ВМРО ДПМНЕ со својот народ на улица, па главниот муабет беше кој има повеќе „народ“, но пишав и тогаш, ќе повторам и сега. Тоа не е народот. Тоа се платеници кои ВМРО можеше тогаш да ги плати или уцени, а СДСМ дел со пари од странски невладини организации и дел со ветувања да ги мотивира да излезат на улица. „Шарените“ се сега функционери (жал ми е за оние 10тина % од нив кои навистина мислеа дека се борат во име на народот), па не ги интересира ниту договор со Бугарија, ниту закон за јазици (читај албански јазик), ниту црква, ниту обвиненија за ТЕРОРИЗАМ... нив им е топло во канцеларија. Се докопаа до платичка, па сега си цедат, си летаат со бизнис класа до Аргентина. Кој колку може. Од друга страна Груевски сега нема што да понуди, па вчера пред суд се собраа едвај 200 луѓе. За кучето во Дебар маало повеќе луѓе дојдоа. Каде ти е сега народот Никола?

26 години Македонија немала ниту половина од вистински лидер, политичар. 26 години се менуваат слични, ако не е и исти. Полнат сметки и ги снемува, а ние си молчиме. Продаваат што не е нивно и не убедуваат дека е за наше добро, а народот си молчи. И ќе разберев ако Македонецот не го интересира политика, но не е така. Ќе разберев ако на избори гласачките кутии остануваа празни, но на последните парламентарни избори дури 67% од гласачите излегле да им дадат подршка токму на тие политичари!? Тој момент не го разбирам! Ако знаете дека не чинат, ако знаете дека токму тие се виновни. Токму тие ви го украдоа правото на револт. Ако „сите се исти“, ЗОШТО ГИ ГЛАСАТЕ бе луѓе? За да има утре кој да ви биде крив? За да си седите дома и покажувате со прст кон Груевски и Заев? Бранко и Љубчо? Не е можно сите да имате лична корист. Не е можно сите да работите во администрација и ПР во Влада(мада ПР има многуууу). Зошто гласате? Не постои нешто како помало зло. Постои зло и добро! Кај нас втората опција (доброто) е на вековен одмор. Чека да се испразни една позиција, ама никако да дојде на ред, зошто вие упорно ги гласате едниве и другиве, т.е. истите!

И еве сме сега. Македонија си ја повторува историјата. Си гони Македонци за тероризам! Не зборувам тука на политичари или функционери како Чавков и сопартијците, туку за оперски пејач и актер. Голораките терористи кои влегоа во Собранието и пееја македонска химна. Во истото собрание каде неколку часа пред тоа пратеник од БЕСА ја пееше албанската, додека оние кои вие ги гласавте молчеа. Вељановски дури го мрзеше и микрофонот да му го исклучи. Обвинети за ТЕРОРИЗАМ актер и оперски пејач кои влегоа во собранието затоа што нелегитмно и вон сите закони, деловник и устав беше избран за претседател поранешен дезертер од војска и терорист! Човек кој пукал против безбедносните сили на Македонија! Но, него никој не го гони. Ќе ги гониме актерот и пејачот. ТЕРОРИСТИТЕ!  Македонија против Македонија! Пред наши очи и ние пак си молчиме. Чекаме битката да заврши и... и да ги собираме остатоците, ако ги има. Што ќе остави аскерот, тоа ќе јадеме. Ако ни се смилува српскиот Цар, бугарскиот окупатор, нашиве политичари... Сега барем има избори, па на следните пак ќе ги гласаме! Озбилно? Сериозно, тоа е стратегијата? Да ве потсетам: Всушност една од дефинициите за ментално растројство е повторување на истата акција во исчекување на различен резултат во дадена ситуација.

И сосем за крај. Колку и да се чувствувате беспомошни или ве зафатила апатија, запомнете, на крајот сите носиме своја одгворност за ова што се случува. Секој од нас, ама баш секој, ќе одговара пред следните генерации. Не само политичарите, тие прават само она што ние им дозволуваме. Ни повеќе, ни помалку. Секој сам одлучува за себе и за своите постапки сноси одговорност. Размислете добро што ќе ви донесе молкот и апатијата. Размислете дали баш мора да изберете од понуденото на следните избори, и што ако кутиите останат празни. Изборот и одговорноста се само ваши, па дури и ако “сите така прават“ или „ако никој ништо не прави“.

Автор: Пацифист

Чија е Македонија: На Македонците или на ...?

Нешто повеќе од пет и пол месеци Македонија е под водство на СДСМ и Зоран Заев. Премиерот и партијата што ветија „живот за сите“ засега го подобруваат само сопствениот и на оние блиски до нив. Од таму не се намалија патните трошоци за пратениците, па ете деновиве некој кој боеше згради со кондоми со боја, летал до Аргентина со бизнис класа, мерцедесот сеуште си го користат, во влада вработија 120 „шарени“ задолжени за реклами и лаги на владеачката гарнитура, итн... Од друга страна, вредно работат на реализирање на Албанската платформа (да, да, знам дека не постои) и „подобрување“ на македонската надворешна политика, распродавајќи се она што не е нивно. Но, за нешто да биде позитивно или негативно, треба да постои критериум на оценување или истото да биде предмет на јавна оцена. Во политиката таков критериум не постои, а кај нас јавноста како и секогаш е поделена.

Од кога почнав малку од малку да разбирам политика се чудам, како е можно нешто што за некои е свето, на пример името  Македнија, за другите да е потполно неважно. Сум имал многу дебати во животов на тема историја и идентитет со секаков тип на луѓе и ме чудел контрастот на ставови. Но, минатата недела го гледав профсорот Нано Ружин на Тв и се ми стана јасно. Поранешниот амбасадор на Македонија во Шведска и НАТО, освен што тресеше глупости во дебата на телевизија, успеа, секако не намерно, да ми го даде одговорот на мојата дамнешна дилема, за што сум му бескрајно благодарен. Кога веќе не научив ништо од него кога ми беше професор на факултет, еве ми се оддолжи.

Ружин, во емисијата објаснувајќи зошто и како Македонија безусловно мора во НАТО и ЕУ, недвосмислено се огради од историјата на Македонија и се она што значи наш идентитет. „Оставете историја, гледајте кон иднината“. Оваа изјава не е прв пат да ја слушам до сега, но за прв пат сфатив што се крие зад неа. Идентитетот на Македонците, кој секако се влече и од историјата, за него е небитен, затоа што тој човек не го чувствува! Во тоа е целата поента! Нано Ружин и сличните на него (Борјан Јовановски, Грчев, Заев, Димитров...) не знаат што е тоа идентитет. Барем не идентет на нација, на народ. За нив, се започнува и завршува со нив! Затоа Грчев ќе ви каже дека Македонија настанува во СФРЈ, а Борјан Јовановски дека Бугарија не била фашистички окупатор, додека Заев во име на добрососедство ќе менува учебници... И додека на оние кои имаат македонски идентитет сето ова им е чудно, дури и незамисливо, на Ружин и другарчињата сето ова им е потполно рационално. Од таму и оние изјави на блиски „аналитичари“ на СДСМ дека нацијата е веќе небитна и дека сите сме „граѓани на планетата Земја“, па и изјавата на Заев за бугарска телевизија дека „Самоил не бил Бугарин или Македонец, туку син на Бога“.

Лошата вест за вас кои не се сложувате со политиката на СДСМ е дека овие ликови имаат подршка кај дел од народот. Иако, дел од оние 400.000 гласови кои ги доби СДСМ на последните избори се всушност гласови против ВМРО ДПМНЕ, остатокот се гласови од граѓани кои се сложуваат со мотото „Во НАТО и ЕУ по секоја цена“. Всушност и за нив, како и за носителите на оваа политика, цената е многу прифатлива, затоа што кога не чувствуваш идентитет, немаш никаков проблем да го размениш за „подобро утре“. Кога Кирил и Методиј, Делчев, Сандански, Самоил, па ако сакате и Александар Макеоднски, за вас се потполно неважни, зошто би имале проблем да ги размените за влез кај силните и моќни? Ако светот започнува и завршува со вас, а идентитет влечете од моменталните „вредности“ во светот, што ви е гајле дали Бугарија била фашистичка или не? Што ако како окупатори на оваа територија испоубиле илјадници Македонци? Тоа вас не ве допира. И не само што не ви е гајле, туку и ви пречи кога на некој му е, бидејќи ве спречува во исполнувањето на своите цели. Ако не се смени името, Македонија не може да влезе во друштво на убавите. Затоа овој дел од граѓаните веднаш би го срушиле споменикот на Александар Македонски, би ги подариле Кирил и Методиј, Самоил, Илинденското востание, па и јазикот на Бугарија... Би дале се што не го чувствуваат за свое, на оној кој ќе го побара, само да стигнат онаму каде тие веруваат дека ќе им биде убаво. За нив се ирелевантни сите жртви, вековното ропство, крвта со која е платено денешново парче земја кое се нарекува Македонија, затоа што не крвавеле тие. Од крв ја споменуваат само онаа на челото на Заев на 27ми Април.  Кога постар човек ја искуба Шекеринска за коса, се дигна лавина од осуди и лелек, па министерката шеташе со протеза на вратот со недели, но кога ќе ги споменете неброените Македонци во минатото кои ги дале своите животи за Македонија одговорот е: не се враќајте наназад. Да не се разбереме погрешно, кубењето за коса на Шекеринска беше/е брутален чин кој мора да се казни, но истиот е неспоредлив со судбната да речеме на Карпош и неговите востанијци! Сепак, Шекеринска не ја боли судбината на Карпош, ниту пак на било кој Македонец во историјата. Таа ја чувствува само сопствената болка. Се започнува и завршува со неа!

Има вакви примери уште многу и можам да напишам уште 5-6 страни, но сигурен сум дека и на вас ќе ви текнат. Не е поентата во тоа да читате еден саат, туку да разбереме дека во Македонија постојат вакви луѓе и НЕ, не се малку. Идејата на мојов текст не е да им судам, туку да објаснам зошто сме онаму каде сме. Судот ништо добро нема да ни донесе, затоа што тоа се Македонци (иако не се горди на тоа) колку што сум и јас. Сум читал текстови во кои се навредувани и нарекувани безрбетници, безкичмењаци, квислинзи и како уште не, но ништо добро од тоа. Тие си ја тераат својата агенда, за која веруваат дека е единствената и исто колку што вие не ги разбирате нив, толку и тие не ве разбираат вас. За нив е неразбирливо чувството на припадност, идентитет, МАКЕДОНШТИНА. Неразбирливо е како идентитетот не ви дава да „одите напред“. Како некој си таму Комити, Илинденци, Карпошовци, Словенски просветители, Антички Македонци, Словени... ви се поважни од вашата иднина? Тоа што без нив ние би немале со што да тргуваме сега е неважно, важно е сега да влеземе во НАТО, кај убавиот западен свет (кој секако не си ја продава својата историја). Токму затоа, секоја расправија или убедување со овие луѓе е сулуда и никогаш нема да донесе компромис. Не можете да му објасните на слеп човек од раѓање како изгледа жолтата боја. Не можете на глув да му нацртате како звучи „Слушам кај шумат шумите“. И не, не можете на овие наши сограѓани да им објасните дека без историја, без името, без јазикот, без идентитет не постоиме, затоа што тие постојат без него од кога се родени. Се што можете да направите е да бидете погласни од нив. Сега на социјалните мрежи и по медиуми, на следните избори, на референдум, на улица! Тие своето го направија, дојдоа до власт на улица со рушење на ВМРО ДПМНЕ, но и на цел систем на вредности, сега е вашиот ред. Ако тие без национален идентите беа толку упорни и истрајни, што ве спречува вас? Ако сакате да го споменувате Делчев, Петров, Рацин, Гули, Сандански, Кирил и Методиј, Самоил, па и Александар, време е да се однесувате барем малку како нив и да застанете во одбрана на своето, бидејќи никој друг нема да го направи тоа за вас.

Автор: Пацифист

Популарно