Албанската платформа е решение за кризата во Македонија!

Утре се точно 4 месеци по последните предвремени парламентарни избори во Македонија. Денеска на програмата е 10то продолжение на конститутивната седница во собранието на Република Македонија. Таму ништо ново. ВМРО ДПМНЕ го кочи формирањето на нова Влада од парламентарното мнозинство на СДСМ, ДУИ, Беса и партијата на Зијадин Села. Од спротивната страна, СДСМ и понатаму одбива да дебатира и образложи што точно од Албанската Платформа прифатиле за да ги добијат потписите од албанските партии. Терминот „процедурално“ никогаш не бил употребен повеќе пати, а деловникот на собранието волку анализиран. Но, реултат НЕМА!

Пред собранието секојдневно голем број на луѓе протестираат во име на „Заедничка Македонија“ против албанската палтформа, но и за нив парламентарските партии имаат различен став. За ВМРО ДПМНЕ тоа е народ загрижен за својата држава, а за СДСМ изманипулирани граѓани од страна на политичкиот опонент. Резултат, повторно НЕМА!

Народот никогаш волку поделен. Политичкото лудило во последниве 2-3 години, успеа да го раскара народот и политички да го спротистави, па иако сите анкети покажуваат дека Македонците се за отфрлање на албанската платформа/декларација, за дел од нив некои други работи имаат приоритет. Ако ваков ултматум од албанскиот политички блок беше испорачан пред кризата во државава, истиот ќе беше осуден во еден ден и целата приказна веднаш ќе завршеше. Не велам дека кризава е формирана токму за да се создаде амбиент во кој платформата заверена во Тирана ќе има некакви шанси да биде имплементирана, но јасно е дека во нормални политички услови ваков ултиматум немаше да се појави.

Сепак, како што кажа и пратеникот Ферид Мухиќ од собраниската седница, албанската платформа/декларација, ултиматумот на албанските партии не се коси со демократијата. Токму како што кажа професорот Мухиќ, секој има право да се бори за своите права и правата на гласачите кои ги преставува во собранието. Не постои лимит, граница на барањата на било која политичка партија или етничка група во уставот на Македонија или во уставот на  било која демократкса држава. Терминот „доста им дадовме“ вели пратеникот не е демократски со што јас потполно се сложувам. Дали собранието ќе се сложи или ќе ги одобри овие барања, е одлука на мнозинството во собранието (просто или 2/3 мнозиснтво во зафисност од законот). Така функционира секоја демократија во светот. Но, професорот заборава да спомне дека албанската платформа се коси со Рамковнот договор, односно е обид за негово редефинирање. Не велам дека редифинирањето на Охридскиот договор е кршење на демократијата, напротив мислам дека токму тоа е излез од бинационалната држава во која сме втурнати.

Рамковниот договор потпишан во 2001 година и неговата имплементација, требаше за секогаш да ги реши сите несогласувања во однос на правата на Албанците во Македонија. Во него е дефиниран односот на државата кон најголемото малцинство во Макеоднија и неговоите права. Догоровот потпишан во Охрид, по воениот конфликт во Македонија, реши многу проблеми во државава, за кои претходно никој немаше храброст да разговара, но отвори и многу нови. Најголемиот проблем кој произлезе од истиот е дефинирањето на Македонија како бинационална држава. 16 години откако тогаш лидерите на политичките партии ги ставија потписите на „решението“ за сите меѓуетнички проблеми во државава, денеска, конечно е јасно дека тој договор е далеку од решение, туку извор на проблеми. Токму затоа и се слагам со пратеникот Ферид Мухиќ, дека демократски е во собранието а се бараат измени на закони за подобрување на Македонија како демократска држава. Апсолутно се слагам дека албанские партии смеат да побараат исполнување на платформа/декларација, иако тоа значи редефинирање на Рамковниот договор. Всушност со тоа ДУИ, БЕСА и партијата на Зиједин Села, покажаа дека Охридскиот повеќе не е РАМКА, не е СВЕТ, туку несовршен договор на кој треба да се работи. И тие се свесни дека дури и да помине платформата во новата влада со СДСМ, за кратко време таа влада ќе падне, а новата, во која повторно доминантна партија ќе биде носител на најголемиот број гласови на Македонците во Македонија, ќе го има секое право да го смени Рамковниот договор, како што сега тие се обидуваат да го сменат.

Ултиматумот заверен во Тирана, под код „декларација“ или „платформа“ има за цел да ги изедначи Македонците и Албанците во Македонија, во име на демократијата и еднаквоста. ИЗЕДНАЧУВАЊЕ и ЕДНАКВОСТ се сосема различни зборови! Кога едната заедница е најмалку 3 пати побројна од другата, изедначувањето не значи еднаквост, туку узурпација од помалата заедница. Никој во Македонија нема против Албанците да го користат својот мајчин јазик во средините каде постои реална потеба за тоа, или како што уврдува Рамковниот договор и Уставот, онаму каде се повеќе од 20% од населението, НО барањето Албанскиот јазик да се изедначи со Македонскиот јазик во Македонија, не е чин на демократија, ниту на еднаквост. Барањето за промена на националните симболи и за осуда на ГЕНОЦИД врз Албанците на оваа територија во период од 1912 до 1956 година, исто така немат никаква допирна точка со ЕДНАКВОСТ. Формирање на „тркалезна маса“ на парламенарните албански партии во Македонија, која ќе служи како платформа за усогласување на политичкото дејствување, нема допирна точка со демократија и Унитарност, туку е сепарирање на Албанците од државата и формирање на паралелна институција надвор од државата.

Токму затоа мислам дека Албанскта платформа/декларација е најдоброто нешто што албанските партии можеа да го направат за Македонија. Нивниот обид за рдефинирање на Рамковниот договор е навистина и решение за бинационалната криза во која сме влезени од 2001 година. „Решението“ кое тие го нудат е апсолутно неприфатливо, но прифатливо е редефинирањето на Охридскиот договор и редефинирањето на Македонија како унитарна, место бинационлна држава. Време е да ја поправиме грешката потпишана под принуда на тогашната ситуација и изградиме темели за реална мултетничка Македонија.

Автор: Пацифист

Заев добро избра и победи - ВМРО ДПМНЕ се предаде!

Антологиското „15 Септември“ повторно се случи. Му се случи на ВМРО ДПМНЕ на 15ти Октомври. Иако, ова не е најтешкиот пораз на ДПМНЕ на едни избори, а имал и СДСМ многу потешки, сепак јавноста изненадена од резултатите. Не дека не се очекуваше пораз на партијата на Груевски, но ваков дебакал никој не очекуваше, а требаше.

Најпрво, да расчистиме една работа. Изборите се чисти како и секои други во минативе 10тина години. Народот го кажа своето и му додели речиси апсолутна власт на СДСМ (им недостига само претседател на државата). 80.000 разлика пред ВМРО според гласовите за советничките листи, со ист број на гласови од парламентарнит избори во Декември, но со помала излезност. Ова значи дека СДСМ процентуално добил повеќе гласови, додека ДПМНЕ изгубиле гласачко тело.

СДСМ и приврзаниците слават голема победа, но како и на сите избори во Македонија досега, така и на овие, победникот не е оној кој е заслужен за резултатите, туку поразениот. Неколку години наназад пишував дека за владеењето на ВМРО ДПМНЕ се виновни СДСМ. За секоја победа на било кои избори во Македонија во последниве 11 години, на ДПМНЕ виновни беа токму СДСМ и нивната партија во колапс. Без програма, став, понуда... Истото сега важи за ВМРО. На овие избори не победи СДСМ. ДПМНЕ изгуби!

Социјал демократите повторно настапија без програма, со празни ветувања, а успеаа да го прагазат конкурентот. За 120тина дена на власт на централно ниво, нелегитимно избраа претседател на собрание, потпишаа екстремно штетен договор со Бугарија, ветувија промена на учебници и со Грција, прифатија Албанска платформа, во собрание со евроспко знаменце внесоа против уставен закон за јазици ... и место да загубат гласови, добија на доверба кај народот! Зошто? Затоа што никој друг не ја сакаше победата. Немаа ривал. ВМРО ДПМНЕ на чело со Никола Груевски им ја поклони локалната власт. Зошто? Тоа си знае само тесното раководство на ВРМО. Како? Тоа е лесно видливо.

СДСМ со години се промовира во партија на која не и „лежи патриотизмот“. Партија на која не е и проблем „да ја свитка кичмата“ и со цел за „подобра иднина“ да се прости со минатото, па дури и по цена на идентитетот. Оваа нивна стратегија наиде на подршка кај дел од народот во Македонија. Дали мене ми се допаѓа или не, не е важно. Мојот глас вреди колку гласот на секој од вас. Од друга страна ја имаме ВМРО ДПМНЕ, кој со години од позиција на власт го убедуваше гласачкото тело дека тие се они кои „стојат на браникот на државата“ и ја штитат Македонија од СДСМ сценарио. Го бранат името, идентитетот, јазикот... Во таква позиција, повеќето гласачи им ја даваа довербата на „патриотите“, се додека не дојде денот да ја покажат својата лојалност пред државата и да ги исполнат ветувањата.

Најпрво, додека на власт (т.е. на браникот) во Македонија беше ВМРО, се случи најголемото јавно познато прислушкување. Иако, до ден денеска не знаеме кој прислушкувал, јасно е дека „браникот“ потфрли. Ако власта прислушкувала, не заслужува да биде власт. Ако ја прислушкувале, не си ја сработеле работата како што треба. Но, ајде им се случувало и на посилни држави. Следеше „шарена револуција“ и фарбање на згради, а „браникот“ се повелкуваше. Пржино 1 и 2! Против уставно СЈО и противуставна проширена влада пред избори! Народот полека почна да сфаќа дека „патриотиве“ и не се баш наследници на Делчев и војводите, сепак на изборите во Декември им даде какват таква предност. Следеше говорот на Груевски пред ДИК и повикувањето на Ќосето и.... и толку. Неколку месеци по ова во собранието на Р. Македонија пред очите на пратениците на ВМРО беше испеана Албанската химна. Истиот ден незаконски и против деловнички избран нелегитимен претседател на Собранието, а „патриотите“ ништо не превземаа. Се случи упад на толпа во Собранието и напад на „бескичмењаците“, додека во другата сала наследниците на Ќосето си пееја песни! (исклучок Влатко Ѓорчев и Никола Тодоров). Овие од браникот го осудија нападот, па му се поклонија на нелегитимниот претседател на собранието. Никогаш не му се обратија со тој збор, но учествуваа на секоја седница која тој ја закажа. Договор со Бугарија, Закон за Јазици... на се учесвуваа. Негодуваа, но од „браникот“ никој не виде ни Б.

Кога во една држава пред очи ви се менува идентитет, историја, се крши устав ко од шала, никој не гласа за „лажни патриоти“. Никој не гласа за „патриоти“ кои ништо не превземаат на темата, туку држат пресови секој ден во стил на своите опоненти. Ова сигурно го знаеше и Никола Груевски. Мораше да знае дека непревземањето на ниту еден одлучен чекор, непревземањето на одговорност ќе му донесе тежок пораз. Заев свесно избра да оди по својот пат и да ја жртвува историјата и идентитетот за да дојде на власт. Тактика која ветува успех само кога никој од другата страна нема да се обиде да ја брани државата. Ама вистински да ја брани! Како Ќосето, не со „Нова ера“! НЕ!

Заев избра точно и победи! ВМРО ДПМНЕ не избра, туку се повлече. СЕ ПРЕДАДЕ! 

Автор: Пацифист

Во која општина ќе бидат градоначалници Заев и Груевски?

На само неколку дена пред локалните избори во Македонија, некако се натерав да седнам и да пишам нешто на темава. Не дека ми се пишува или дека има нешто посебно да се каже, ама ред е.

Се погоди текстов да го пишувам на 11ти Октомври, Денот на востанието во Македонија, иако сме многу далеку од тие наши предци кои денеска ги славиме. Сироти, да знаеле какви генерации доаѓаат ќе спакувале куферите и бродот за Австралија. 76 години откако тие се бореле и гинеле за Македонија, вчера во Прилеп младината на СДСМ, партијата на власт, ја утна годината! Ај што девојчево не знае кога почнало востанието (иако е од Прилеп). Ајде и што во целиот говор зборуваше како 11ти Октомври е дел од нашиот идентитет и е голем исто колку Илинден и денот на прогласување независност, а промаши 3 години. Туку е и многу мрзливо. Ако не знаеш, ако ете сакаш да фарбаш народ колку си патриот и бла бла бла, па земи прочитај. Гугл, нешо википедија. Но, што да очекуваше од младинка на лидер и премиер кој пред цел Велес рече дека Прличев е од тој град!

Посиромашна кампања од оваа во Македонија не помнам. Не дека не се трошат грдни пари, тоа секако се случува, туку сиромашна во идеи, проекти, кадар... Едниве ниу слоган смислија. Го продолжија оној од парламентарните избори лани (на кои изгубија). „Живот за сите“! Абе ок, ама на клиника на дневна база умираат новороденчиња. Или они пошо немаат право на глас не се во сите?!!! Другиве, имаат слоган, ама подобро да го немаа. „Нова ера“?!!! Во моментов „новоерашиве“ се на власт во 80-90% од општините во Македонија. Како ако сега пак победат ќе се случи „Нова ера“? За да биде нешто ново, па ете и ера (иако градоначалнички мандат трае 4 години, што не е ера), теба ваљда и нови лица? Ваљда?! Откако видоа дека не помина, се свртеа кон „Секогаш работа, секогаш Македонија“. Во ред. Дека оваа гарнитура на ВМРО ДПМНЕ има  сработено многу повеќе од сите други влади наеднаш е неспорно, но тоа не е  проблемот заради кој на последните парламентарни избори СДСМ им дојде само на два пратеника. Провизиите дечки! Матните зделки! Шерифскиот однос! Тоа ве бутна од власт. Народот сака проекти, сака улици, автопати, школи, боници... затоа и ве гласаше толку пати, ама се паѓа во вода кога ќе се дознае колку од цехот завршил на приватни сметки. Макар биле монтирани, сечени, лепени.

И ете сме, на 3-4 дена пред локални избори, кои и едните и другите ги најавуваат како ферка пред нови парламентарни, народот (оној политички неопределениот) се чуди за кого да гласа. На секој митинг и преставување на кандидатот во неговата општина, повеќе зборува лидерот на неговата партија. Медиумите секој ден пренесуваат што рекле Заев и Груевски, како тие да се кандидираат за градоначалници. СДСМ направи митинг во Скопје, пред Влада?!!!! ЛОКАЛНИ избори!!! Скопје дента блокирано со автобуси од цела Македонија! Истата слика и во Струмица! Се носи народ од други општини да посети политичко преставување на кандидат за градоначалник на Струмица/Скопје! Логика? Слабо! Сендвичи? МНОГУ!

Жалосна е сликава, а уште пожалосно што има народ што на 15ти Октомври гордо ќе го даде својот глас за едната од опциите. Народ што сеуште верува дека ова се наследниците на хероите од 11ти Октомври 1941 година! Аххх сироти Лазо Колевски, Боро Петрушевски, Благоја Деспотовски, Трајко Бошкоски... Од нивната жртва и нивниот сон, остана само мало парче земја и кошмар. Да ни е честит 11ти Октомври.

Автор: Пацифист

Варијабли и константи

Општеството е сложена слагалица. Милиони коцкици во облик на варијабили и константи.

Некој ги реди, друг ги разместува. Секој по своја воља.

Варијабилите се променливи делови од организмот наречен држава и се подложни на промена со развојот на општествата, глобалниот развој, како и од политичките визии, проекции на актуелната гарнитура на власт.

На пример: една влада има сопствена визија за даночен систем и со мнозинството во парламентот носи законско решение и го инплементира,  а со промена на партијата на власт се промовира нов даночен систем кој по нивно мислење е подобар за стопанството, граганите и економскиот развој па го менуваат постоечкиот даночен систем на ист начин како и претходниците. Кое решение било подобро, поефикасно ке ценат граѓаните на следните избори. И така општеството се движи напред(назад) по својата развојна патека, позабрзано или позабавено во зависност од ефикасноста на инплементираните модели.

Исто е и со правниот поредок. Исто со образовниот систем, здравствениот систем, структуирањето на државниот буџет, културата, економијата, сферата на работните односи и сите други варијабилни елементи од општеството.

Тоа се менливи категории, па колку и да се погреши во спроведувањето на некоја определба за некоја од овие категории, па ако сакате и колку и да се направила штета со некоја мерка, определба, влијание тоа е поправливо(корективно), може да се промени , подобри, дури може да се заврти и во сосем друг правец на развој.

Секако овие промени скапо чинат и како по правило тоа го плаќаат граѓаните(ретко политичарите, макар и како морална одговорност, а за кривична одговорност нешто не сум убеден), и стопанските субјекти кои партиципираат во државниот буџет, но нели пак цело општество е на нивен грб.

Всушност сведоци сме дека како која политичка елита доаѓа на власт, тврди дека претходната направила хаварија, па сега тие мораат да поправаат(дорасипат), а секако се започнува со вадење афери за претходниците, па кривични пријави за злоупотреба на овластувањата( ќе видиме ли судење?), арно ама сето тоа е минливо и менливо и главно се сведува на забава за народот која ја режираат уредниците на таканаречените независни медиуми.

Е, ама за разлика од варијабилите опшеството има и константи. Тие се востановени при конституирањето на опшеството во државата и се многу битни за понатамошното опстојување на државата, за носителите на државноста, нивните обележја, нивната иднина. Е, тие не се менуваат. Тие се темелите на кои понатаму се надградува општеството. Тука спаѓаат определбата за начинот на уредување на општеството, вклучително уставот, идентитетот, името, обележјата, границите, симболите и друго. Всушност и тие се менуваат, ама тешко и многу ретко(во старите демократии воопшто не се менуваат) итоа со плебисцитарни изјаснувања на целата нација или недај боже со најлошата варијанта – со војна.

Во изминативе скоро триесетина години од идејата за самостојна држава ги искусивме двата метода со кои се менуваат константите кај нас и тоа по волја на внатрешните или надворешните фактори. После неколкуте плебисцити организирани(контролирани)од политичките врхишки, општеството во кое живееме е толку променето што веќе не е истото. Како по структура така и по суштина.

После војната(конфликтот 2001)исто така имавме драстични промени на константите на општеството, па сега живееме во истата држава ама во едно друго општество.

Што ли не чека понатаму? Какви ли промени ни претстојат?

Еве едно размислување.

Сигурен сум дека договорот со Бугарија ќе допре до константите и ќе се ревидираат некои идентитетски обележја(вредности) на нацијата(не на народите кои живеат во РМ), зошто нација и народ е сосем различна работа, а во современиов свет се повеќе се игра на картата нација). На каде, во кој правец сето тоа ќе повлече ќе видиме, но нешто ме влече дека овој договор таков како го потпишаа премиерите по нели обилната јавна дебата, всушност  нема задача да ги реши проблемите помеѓу Македонија и Бугарија, туку да ги реши недоразбирањата помеѓу македонците(новопроектирани) и бугарите(старопроектирани) како нации.

Од друга страна наголемо се наговестува Закон за употреба на албанскиот јазик(дел од Тиранската платформа за која тврдам дека има прекуокеанска генеза), со кој се овозможуваат услови за создавање на нови идентитетски обележја(вредности) на една новопроектирана нација кај нас.

Значи на повидок е создавање нација со нови идентитетски обележја и тоа од еден дел од народ кој има бугарско-македонски корени и дел од народ кој има албански корени        (другите кои живеат овде не се интересни за креаторот), а сето ова продуцира создавање на нов официјален јазик(дупли:македонски и албански) и две официјални писма (кирилица и латиница).

Двата посочени проекта на се дело на внатрешни визионери, тоа е повеќе од очигледно, а двата проекта се промовираат како големи демократски достигнувања, го отвораат патот кон демократска Европа( ја видовме на дело во Барселона).

Тие треба да бидат цврста брана кон опасностите кои нели доаѓале од истокот(Русија и Кина)бидејќи како што вели заклучокот на европската комисија: инвестициите и кредитите од овие земји придонесувале за корупција во системот на земјите од Западен Балкан.

Ако на сето ова ја додадеме повеќе од сервилност на нашата нова политика кон јужниот сосед, излегува дека нешто друго е симптоматично, би рекол и очигледно.

Сето ова што се случува е одлична претходница за новиот договор кој треба да се направи со јужниот ни сосед.

Веќе за ноември е најавен состанок на работните делегации за нов договор. Кај нас воопшто не се ни зборува за ова, бидејќи нормално како и во целиот демократски свет, транспарентно како и за договорот со Бугарија ќе не известат слободоумните уредници од независните медиуми и тоа навреме.

Очигледно името(константа) веќе и не е во игра(тоа е завршена работа) туку во игра е нешто поголемо!? Некоја друга константа???

Автор: Александар Младеновчев

Популарно