Денеска е најсреќниот вторник во годината- Замислете желба, но никако не...

Поголемиот број христијани Велигден го празнуваат три дена. Тоа значи дека и денес продолжуваат гозбите и веселбите, на кои учествуваат роднините, кумовите и пријателите.

Во Водената седмица, како што се нарекува првата недела по Велигден, особено се признаваат, и по важност се издвојуваат Водениот вторник и Водената сабота.

Според старо народно верување, вторниците важат за баксузни денови. Но, не и овој. Кај луѓето, Светлиот или Водениот вторник се смета за посебен ден, а благодетот од овој ден се пренесува на сопружниците и новооснованите семејства.

Поради тоа, баш на овој ден на многу места се одржуваат свадби. Исто така, ако дете се роди на овој ден ќе има голема среќа во животот.

Се верува дека на овој ден не е добро да се пере, готви, шие, закрпува, особено не машка облека, или облека на момче кое оди во војска.

На овој дене добро да се оди на пат. Доколку одите на пат замислете желба и таа ќе се оствари, а на патот ќе ве следи среќа.

Во Шумадија се празнува три вакви вторници, едниот е сега, вториот е после Ѓурѓовден и еден после Светата Тројца.

Денеска е голем празник - жени внимавајте на вашите мажи и деца, еве што не смеат да прават на Спасовден

Православните верници денеска, на 17 мај го прославуваат Спасовден, празник кој се одбележува 40 дена по Велигден, а десет дена пред Духови и секогаш е во четврток.

За овој празник се врзани многу верувања и суеверија, кои во некои краишта се уште се почитуваат. За Спасовден се колеле јагниња, а старите верувале дека од Нова година до Спасовден не треба да се пие млеко.

Се верувало дека на Спасовден мажите не треба да се бричат, жените да се мијат, а децата да се бањаат.

На Спасовден никако не треба да се спие преку ден, за да не се дреме цела година.

На тој ден богатите после одењето од црква повикувале гости на ручек, а помалку богатите го продолжувале дружењето пред црква, каде народот се собирал и веселел.

И Крстот е составен дел на Спасовден. Се смета дека народот треба да направи крст и да го стави на својата куќа или во друг дел за да ги избрка лошите демони.

Во некои краеви жените и децата не се мијат на овој ден, додека мажите не се бричат.

Девојките денеска треба да зберат што повеќе цвеќиња бидејќи е ден за гатање. Потоа треба со ливчињата да прават „Ме сака не ме сака“, за да видат дали саканиот ги сака.

Научниците докажаа дека молитвата лекува

По дефиниција, молитвата е форма за обраќање на Бог, со воспоставување на однос со Бог или некакво божество, односно божица, бог или богови. Православните и католиците обично се молат на светците, на Марија и ангелите чувари.

Неодамна руските научници од Сент Петерсбуршкиот универзитет, материјално докажале дека чудните лечења се поврзани со духовноста и откриле многу телесни и душевни промени кои човекот може да ги доживее за време на молитвата.

Научниците докажале дека верникот кој е задлабочен во молитвата целосно ја исклучува мозочната кора, а тоа означува целосна сигурност и отсуство на стрес.

Молитвата како лек против негативното размислување

Професорот Слезин успеал да ја измери моќта на молитвата и утврдил дека свештениците и монасите кои се молат, целосно ја исклучуваат мозочната кора, а тоа уште е забележано и кај деца од тримесечна возраст кои се сигурни во близина на својата мајка. Како што стареат луѓето, чувството за сигурност им се намалува, а се зголемува мозочната активност.

Активноста се намалува единствено за време на длабок сон и молитва, а тоа добро влијае врз луѓето.

“Молитвата е силен лек и не само што ги регулира сите процеси во човековиот организам, таа ја обновува и уништената структура на свеста” тврди Валери Слезин, директор на Лабораторијата за невропсихофилозофија на Институтот за истражување и развој на психо-неврологијата во Сент Петерсбург.

Повеќето болести предузвикуваат негативни ситуации и проблеми кои за време на млитвата се повлекуваат, па дури и целосно исчезнуваат. Научниците докажале дека после верските обичаи се нормализира крвниот притисок и другите вредности во крвта.

Неодамна е докажано и дека звукот на ѕвонот ги убива вирусите, а светата вода ги менува своите својства и станува лековита, зависно од степенот на верување на верникот.

Синот го крстив Василие, бидејќи Свети Василиј ми го спаси животот

Се сеќавам, на тој 20. август, имав ужасен ден на работа. Шефот пред сите викаше на мене, направив грешка која не смеев да си ја дозволам.Кога се враќав дома, во автомобилот, почнав да плачам. Инаку,по природа сум таква што се’ собирам во себе, веројатно тоа беше капката која ја прели чашата. Ништо не беше како што имав замислено.

Не сакав да се вратам дома, сакав да избегам од се. Седнав во автомобилот и се упатив кон манастирот на Свети Василие Острошки. Телефонот постојано ѕвонеше. Некаде пред зора стасав во Никшиќ. Со оглед на тоа дека прв пат доаѓав на такво свето место не знаев што ме чека.

Паркирав пред манастирот и трчајќи тргнав кон влезот на ова свето место. Луѓето кои беа таму ме гледаа со чудење. Монахињата, која во тој момент излегуваше од малечкиот пролаз застана пред мене и ме фати за рака. Ме погледна уплашено и зачудено.

’Плачи, немој да се срамиш. Ако чувствуваш дека треба да плачеш направи го тоа. Ќе влезеш внатре и сите проблеми ќе исчезнат, ти го гарантирам тоа. Самите на себе сме си најголеми непријатели. Замоли го свештеникот да ти прочита молитва и се’ ќе биде во ред. Ти ја посакувам сета среќа и Господ нека биде со тебе’ ми шепна монахињата со тивок и смирен глас.

По неа гледав како малечко дете. Пред малечката просторија во која се наоѓаат моштите на светиот Всилие Острошки стоеше монах кој ги пушташе луѓето внатре.Кога влегов во просторијата се наежив и како нешто да мина низ моето тело, чувствував немоќ. Свештеникот им покажа на другите луѓе да не влегуваат, па останав сама со него. Ништо не можев да кажам. Паднав на колена и се фатив за стомакот. Имав болки кои беа неподносливи. Свештеникот почна да чита молитва, а јас врискав на цел глас. Не се сеќавам на ниту еден збор што го кажа.

’Сега ќе ти биде подобро“ рече тивко. Го бакнав крстот кој го принесе, но и понатаму не можев да станам. Монахот кој стоеше надвор влезе и ме подигна. Се потпрев на него и заедно тргнавме кон излезот.Ме однесе до една просторија и ми помогна да седнам.Бев исплашена. Не знаев што ме снајде. Плачам а во следниот момент неконтролирано се смеам.

’Бледа си, напиј се малку вода. Немој да се грижиш, се ќе биде во ред. Она најлошото мина, остани тука вечерва, ќе ти годи. Многу луѓе спијат пред манастирот, ние ќе бидеме тука ако нешто ти притреба.Немој да се плашиш’ ми рече љубезно монахот.

Во манастирот бев две недели. Секој ноќ спиев под отворено небо. Кога тргнав назад кон Белград чувствував големо олеснување. Повеќе го немаше оној товар кој го носев секој ден. Првпат во животот знаев дека се’ ќе биде во ред, ама, бев сигурна во тоа.

Долгогодишната врска ја прекинав и ја променив работата. Се’ тргна на подобро. Дури и мојата здравствен состојба се стабилизираше. Секоја ноќ го сонував манастирот Острог, па наутро ќе се разбудев со насмевка на лицето. Сега имам сопруг и син Василие, кој наскоро полни една година. Наскоро ќе го крстиме во манастирот кој мене засекогаш ми го промени животот.

Популарно