На што мислат жените кога мастурбираат?

Мастурбацијата е се повеќе прифатена кај жените отколку порано и истата станува нормална активност. Дознајте кои се мислите кои ги има секоја жена додека мастурбира.

1. Дали ја заклучив вратата?

Сигурно ја заклучила, но стравот од тоа да биде фатена жената ја тера да провери на кваката околу 5 пати дали истата е заклучена.

2. Можеби порно филм би помогнал

Доколку стимулација и вибратор не се доволни за да се постигне задоволство, жените секако знаат да пуштат порно филм и да се возбудат на секс сцени или сепак не…

3. Дефинитивно ќе треба да ја разработам фантазијата

Ова е следната мисла која ја има секоја жена додека мастурбира бидејќи свесна е дека нејзината фантазија може многу повеќе да и помогне да достигне задоволство отколку вештачки секс на порно филм.

4. Се чувствувам виновно што замислувам друго момче

Не постои девојка која го нема помислено ова додека мастурбира, но тоа е во ред се додека не ви го признае тоа.

5. Ако ме прекине некој сега, ќе го убијам

При крајот на чинот односно чувството дека врвот на задоволството конечно ќе го достигне жената би можела да изреагира бурно доколку ја прекинете во тој момент.

6. Толку беше?

Сето тоа само за неколку секунди згрчување и ослободување на сексуалната енергија.

7. Што ќе ми е секс со маж?

Откако ќе заврши со мастурбација, жената среќна и задоволна се прашува воошто за што и служел мажот цел живот кога цела работа може да ја заврши сама побрзо и подобро од него.

Дали љубовта треба да се вербализира или само очите ќе зборуваат?

„И понатаму ме фасцинираш и ме инспирираш. Влијаеш на мене да бидам подобар. Ти си предмет на моите желби и главна причина за моето постоење. Многу те сакам.“

Не знам дали ве полазија морници по кожата, „превртевте очи“ или слатко се насмеавте на овие зборови, но ова е извадок од вистинско љубовно писмо. Не е готова порака која за родендени и валентајни кружи по телефони и комјутери, убаво уредена на некаква розеникава фотографија, иако… не сум сигурна дека не е употребено и во такви цели. Овие зборови и ги упатил Џони Кеш на својата сопруга Џун за нејзиниот 65-ти роденден.

Не важно и ако некој не знае кој е Џони Кеш или Џун Картер и каква е „нивната приказна“, важно е дека овие зборови се вистински и упатени од еден маж кон една сакана жена, и тоа на лист хартија. Сите ние знаеме дека љубовното писмо е „мртво“, умре и пред нашето време, но она што не го знаеме е – кој ја уби моќта на мажите одново и одново да ги освојуваат своите жени со искажување на емоциите низ зборови? Во кој момент за нив, а и за нас ќе признаме, стана срамно, смешно или банално да се искажат копнежот, желбата, љубовта со зборови, како што тоа некогаш го правеле господата кон своите дами и во фазата на додворување, но и многу подоцна во нивната комуникација?!

Збирката „Љубовните писма на великаните“ (Love Letters of Great Men), уште пред да постои, послужи како база за заплетот на филмот „Сексот и градот“, а подоцна беше уредена и издадена на барање на фановите. Но, идејата на сценаристот сепак не е оригинална, во 1920 било издадено дело „Љубовните писма на големите мажи И ЖЕНИ: од 18-от век до денес“ (“Love Letters of Great Men and Women: From the Eighteenth Century to the Present Day” 1920 година), дело со оригиналните писма напишани на оригинален јазик, вклучувајќи го и писмото на Бетовен. Можеби на овој начин и се „излити“ суштината на овие писма, кои постоеја како документи, како нечие вистинско минато, нечиј живот, нечија љубов и пред филмот, и пред новата збирка… Но, несомнено, популарноста на „љубовта“ на Кери и Биг ги популаризира до невидени размери зборовите на љубов, страст и очај на големиот Бетовен.

„Дури и в кревет, моите мисли копнеат по тебе, бесмртна моја љубена, некогаш радосна, потоа пак тажна… ја очекувам судбината, да видам дали ќе нè задоволи. Единствено можам да живеам со тебе или воопшто да не живеам…

Засекогаш твој.

Засекогаш свој.

Засекогаш наш.“

Да… Само… интересен е и фактот што новото издание се фокусира на писмата од господата кои исчезнаа некаде на патот од 18-от век до денес, а жените се чини сме се’ уште некако таму, некоја повеќе, некоја помалку. Барем што се однесува до тоа дека нам не ни срамно, ниту бедно, да кажеме како се чувствуваме во врска со некого. И, далеку од тоа дека некој тука е застарен или бега од фактот што денес е ера на дигитална комуникација или доба на СМС или „текстинг“, а има и најнов термин – „секстинг“: „дигитална комуникација со сексуална содржина“, знаеш… ова, она… Напротив!

…но, ние би сакале низ мрежата да прострујат вистинските емоции на сите големи мажи и жени кои некогаш или се’ уште и денес, полни со љубов, страст, надеж  или копнеж комуницирале или комуницираат преку писма со својот партнер. Воопшто не се потребни накитени фрази, важна е суштината на кажаното.

„Сакам сите мориња да бидат мои и твои, да направиш да бидам свесен за се’ околу себе, да не морам самиот да ги тапкам своите патеки“.

9 години бев во врска со мажена жена, еве што научив...

Макс Вулдриџ, 50-годишен новинар и блогер, одлучил со своите читатели да ја сподели својата љубовна приказна и со тоа да ги сруши митовите за љубовниците...

Преку медиумите, филмовите, книгите и песните, најчесто слушаме за мажите кои имаат љубовници, за жените кои биле несреќни во врските со оженети мажи кои им ветуваат се и сешто, а на крајот ги разочаруваат.

Ова е сосема поинаква приказна: Вулдриџ се заљубил во омажена жена со која бил во врска цели 9 години. Од првиот момент кога се виделе на некоја забава во Лондон, меѓу нив се појавиле искри, си се смешкале еден на друг и откриле заеднички интереси. Тој меѓудругото напишал дека нема обичај да ги гледа женските раце за да види дали имаат бурма, па така било и овој пат.

Лорен му се јавила и му предложила да му направи вечера во својот стан. Отишле на пијачка и тогаш станал свесен дека е мажена, но не се плеткал понатаму во таа приказна, особено што била мајка на осумгодишен син. Меѓутоа, на третиот состанок не можеле да си оддолеат еден на друг.

Тој напишал:

Врската многу врзо стана физичка врска. Мислевме дека сме посебни, а јас имав чувство како цел живот да сум ја чекал баш неа. Ја обожавав нејзината срамежлива насмевка кога ќе и дадев комплимент, го обожавав нејзиниот мирис и обожавав како изгледаше кога ќе се трансформираше од сериозна жена во разиграна девојка. Обожавав кога ќе ми заспиеше на гради."

Се состанувале најчесто еднаш неделно, во деновите кога била во Лондон. Таа работела од дома и работела на истражувања за телевизиски продуценти, а тие се сретнувале откако ќе завршела со состаноците. Имала еден стан во Лондон кој и бил купен од родителите пред да се венча.

Имаше моменти, додека ја гледав со чаша вино во раката или кога ќе се разбудевме заедно, кога мислев дека сум најсреќниот човек на светот. Моментите кои ги поминувавме заедно изгледаа како да се единствените исправни моменти. Така понекогаш и заборавав дека е мажена."

Прстен и залудни ветувања

Сепак, со текот на времето се почесто го чувствувал тој факт. Прстенот постојано го потсетувал дека таа се враќа дома кај својот сопруг. По одредено време не можел ни да и се јави, ниту пак да и прати порака кога ќе посака. Состаноците ги планирале со недели однапред.

Во една прилика ја прашал дали уште спие со својот сопруг. Таа му одговорила: „Се шегуваш? Па јас сум мажена жена. Луѓето во брак не спијат заедно."

Му било драго, но сепак сакал да излезе со нејзе во јавност, да ја запознае со своите родители, пријатели и сакал да се запознае со нејзиниот син.

Како што проаѓале месеците, Макс добил резервен клуч од нејзиниот стан и му дозволила да остави во него резервна маица.

Понекогаш му изгледало како Лорен да сака да биде фатена на дело од нејзиниот сопруг, а понекогаш била внимателна до крајни граници. Прашањето за разводот никогаш не го поставувал, затоа што се плашел дека ќе ја изгуби, а таа секоја роденденска честитка ја завршувала со зборовите „чекај ме", а божиќните честитки со прашањето: „Дали е ова последната година која ја поминуваме одвоено?"

Бидејќи се занимавав со патописи, навистина многу патував. Можеби и затоа несвесно се согласив на врска со мажена жена, бидејќи на некој начин се вклопуваше во мојот хаотичен животен стил. Но, бев подготвен на компромиси. Бев подготвен да чекам нејзиниот син да заврши со училиште ако тоа го сакаше. Бев подготвен да немам свои деца ако тоа значеше да бидам со неа. Многупати размислував за тоа колку жени биле во ситуации кога чекале нивните полу-партнери да ги остават своите сопруги.

Како љубовник го имате најдоброто од бракот: смеа, забава, секс. Меѓутоа мене ми фалеше и емоционална блискост, она прекрасно чувство кога го губите време со некој што го сакате и чувството на сигурност. Знаев дека заслужувам повеќе, но се плашев дека нема да пронајдам таква хемија со друга жена.

И покрај тоа што за целиот тој период запознавал жени кои покажувале интерес, кои биле слободни и кои му се допаѓале, тој и останал верен на Лорен. Ја љубел премногу, но бил во искушение да ја прекине врската.

Неизбежен крај

И тогаш, еден летен ден после 9 години, му стигнала порака од Лорен:

Макс, имаме одлична хемија, но мене ми треба повеќе од тоа што ти можеш да ми го пружиш."

Таа му советувала да најде некоја помлада и да има свои деца. Бил во шок, а најмногу го шокирала последната реченица во која му кажува дека нашла некој друг.

Никогаш повеќе не се слушнал со Лорен. Наместо тоа, три години по раскинувањето, решил својата приказна да ја подели со другите. Тој дури и пишува книга за нивната врска и за тоа како успеал емотивно да заздрави од се што се случило. Повторно излегува, а себеси си ветил дека во следната врска сака недели и понеделници без криење и ги сака сите оние досадни моменти кои паровите ги земаат здраво за готово.

На крајот заклучува:

Два месеци откако Лорен ја прекина врската, го пронајдов мејлот на нејзиниот сопруг и му пратив порака да го прашам дали е навистина тој. Ме изненади и одговори. Тогаш му реков се што се случуваше. Никогаш повеќе не разменивме пораки.

Популарно