Македонка која го преживеа ураганот Ирма на Карибите: Видов како рајот се претвори во пекол

Благица Стојчева, единствената Македонка која беше на Карибите, односно на островот Свети Мартин во моментот кога Ирма, еден од најкатастрофалните урагани во историјата со 280 километри на час остави пустош и апокалиптична глетка зад себе.

Благица, која од своите пријатели кога се врати во Скопје доби надимаk „hurricane girl“, е студентка по психологија на Славјанскиот универзитет во Свети Николе која во потрага на егзотичен одмор го посетила островот Свети Мартин, на Карибите и две години пред да биде опустошен од разорната Ирма. Сите тие силни и преубави доживувања и средби со луѓе за кои вели дека се исклучително питоми и гостопримливи засега ги има сочувано во својот дневник, но се надева дека некогаш ќе може и да ги публикува како патеписни репортажи. Таа на Свети Мартин стасала речиси една недела пред Ирма и за Плусинфо го пренесува доаѓањето на ураганот на прекрасниот остров.

- Никој не беше свесен дека ураганот ќе добие толкава моќ. Имаше секакви предвидувања, меѓутоа дента кога пристигна Ирма, локалното население го нарече чудовиште, а не ураган. Тогаш станавме свесни дека нема да биде лесно да го преживееме ова. Ураганот се приближи во утринските часови на 6 септември. Бев потпрена со грбот до ѕидот од тоалетот. И се сеќавам последната порака што ја напишав беше „драго ми е што барем имам интернет”. Во тој момент го снема, сосе струјата, водата… сосе покривот од катот над мене. Слушнав како се корне сè над мене. Заплакав. Се присетив на парот кој беше со бебе, погоре сместен. Помислив дека ги снема, ме здоболе. Ударите беа сè посилни како и притисокот од ветрот. Прозорците се тресеа, ѕидовите се тресеа. Во тоалетот почна да дува од дупки за кои не знаев ни дека ги има во ѕидот. Многу се исплашив… И одеднаш настана мир, тишина…Излегов на терасата и погледнав надвор. Ги погледнав соседите и тие излегуваа од тоалети. Во повеќето апартмани немаше повеќе прозорци, ни кревети…Човекот од соседниот апартман ми довикна нешто на француски: „Покривот ти се ниша над тебе, ќе падне. Бегај внатре едвај се држи“ - раскажува Благица за настаните што се случиле на критичниот 6 септември кога ураганот Ирма, како што соопштија француските власти на островот Свети Мартин урнал четири згради кои се сметале дека можат да издржат големи потреси, но не и силината на ураганот.   

Во францускиот дел на Свети Мартин живеат околу 40.000 луѓе, колку и на холандската страна од островот кој е целосно опустошен, а за што сведочи и скопјанката Благица:     

- Видов пекол. Палми откорнати, скршени на пола, превртени глисери, делови од покриви, столбови, мноогу стакло, куфери и облека расфрлани… Тоа беше окото на ураганот и траеше околу 30 минути. По некое време почна повторно. Стоев до прозорот и гледав како се појавува. Ветрот го креваше кршот и почна да мава со него, насекаде. Се исплашив. Вториот пат беше појак од првиот. Притисокот од ветрот стана сè посилен, прозорците почнаа страшно да се тресат. Побегнав во тоалетот и ја заклучив вратата. Слушнав како нешто се крши, имаше секакви звуци кои веќе не знаев од каде доаѓаат и од што. Вратата почна неконтролирано да се тресе, едвај ја додржав, цели два часа. Си помислив, тоа е тоа. Од сите места на овој свет дали навистина баш тука се најдов во овој момент, нема сигурно да умрам овде, далеку. Се помирив некако. Тогаш ураганот престана. Почнав да дишам нормално. Излегов и видов крш од стакло врз креветот кој беше изместен. Вода. Бев во шок. Излегов надвор и видов апокалиптична сцена, како од некој филм заедно со сите звуци. Гореа автомобили, немав време да размислувам. Излегов и заедно со останатите почнавме да гаснеме, како знаеме и умееме за да не се запалат и останатите автомобили кои беа на куп, испревртени и еден врз друг. Немавме време, сè се одвиваше брзо. Се сеќавам, имаше многу чад, одеднаш слушнав извици „Бегај! Бегај! Ќе експлодира“, слушнав силно „бууум“. Следно што памтам, бегавме надвор за да не се запали и зградата. Денот беше сè само не досаден. Успеаја некако да го исгаснат пожарот. Меѓутоа, попладнето пак се запали некако. И пак истата процедура. Сепак, дојдоа неколку војници и ни помогнаа целосно да го неутрализираме. Немаше мрежа, немаше струја. Немаше начин да комуницираме со никого, сè додека случајно не наидовме на еден базен во околината каде што имаше сигнал додека ископувавме од песокот вода и нешто храна која беше најдрагоцена во тој момент. Во тој миг кога искомуницирав со светот ми беше единственото нешто што ме одржа да не ми се скрши духот целосно. Не знаев дали ќе нè евакуираат. Снемуваше вода и храна. Избија нереди. Во хотелот кај што бевме сместени се грижевме еден за друг. Персоналот ја подели целата храна со нас, но нивните залихи беа мали. Да не беа тие луѓе од персоналот и ден денеска ќе бев сè уште таму борејќи се за вода и храна. Одговорот на армијата беше многу спор. Ја имав таа среќа што моите пријатели од Скопје направија сè што можат за мене и ја информираа амбасадата во Вашингтон да ми помогне. И тоа ми значеше најмногу на цел свет. Затоа што секој ден стануваше сè потешко да бидам на место во кое буквално треба да преживувам и да се борам за секоја капка вода и храна. И да се бранам од луѓе кои шетаа со мачети и го ограбуваа населенито. Немаше ред, немаше ни закон - го раскажува своето потресно доживување младата студентка од Скопје и во еден момент вели „еве го покривот од хотелот што ни се откорна“, и покажува помеѓу грамадата од сè и сешто, вкотвена во ситниот песок на кој само пред неполн ден уживале туристи од целиот свет.

Благица своите импресии, но и оваа потресна приказна со најситните детали, мошне пластично и автентично ги запиша во својот дневник. На една од страниците на Дневникот на Благица пишува:      

„Прв пат кога стапнав на островот, си реков, тоа е тоа, љубов на прв поглед. Нежен звук на лисја од палми кои се нишкаат нежно од благиот ветрец. Мириси од околината, пријатни топли погледи кои се претопуваат во едно чувство на мир, спокој и топлина во срцето. Островот Св. Мартин е еден од најубавите острови на светот, со кристално чисти плажи и преубави луѓе кои како да заборавиле на останатиот дел од светот и неговите проблеми. Преполн со можности и избори. Ми стана многу лесно да го наречам свој втор дом. Го пронајдов рајот на земјата!“.

Убавините на Свети Мартин пред катастрофата

(ВИДЕО) Најголемиот и најозогласен затвор во Европа има 4000 затвореници

Затворот „Флури Мерожис“ е најголемиот затвор во Европа. Се наоѓа во Франција, во истоимениот град јужно од предградието на Париз. Денеска 123 затвореници одбиле да се вратат во ќелиите, а ширум Франција затворските чувари протестирале поради тешките услови за работа предизвикани од насилните затвореници и пренатрупаните ќелии.

Според информациите од затворот, во него во моментот нема насилство и затворениците не се произнеле со никакви барања.

Обвинувањата од затворските чувари во Франција за тешките услови минатата недела се претворија во протести во затворите ширум земјата, а францускиот претседател Емануел Макрон наложи реформи во затворскиот систем.

НАЈГОЛЕМИОТ ЗАТВОР ВО ЕВРОПА

Според податоците од Википедија, во затворот се наоѓаат 3800 луѓе, додека медиумите пренесуваат дека таму во моментов има 4300 затвореници.

„Флури Мерожис“ е познат како водечки центар на исламската радикализација во европските затвори.

Изграден е во периодот меѓу 1964 и 1968 година, а комплексот од 180 хектари се состои од четири ентитети. Голем машки затвор, помал женски затвор, затвор за малолетници и полициска касарна.

Главниот затвор е формиран од централната зграда од која излегуваат пет блока, од кои секој  се состои од три крила, со четири нивоа на ќелии. Секој блок има капацитет за 900 затвореници.

Затворот е еден од трите главни затвори на подрачјето на Париз, покрај затворот „Фреснес“ (вториот по големина во Франција) и затворот „Ла Санте“ (кој се наоѓа во центарот на Париз).

На врвот на објектот постои жица која спречува слетување на хеликоптери и други начини на  бегство. Дното на зградата е затворено со ѓубрето кое го фрлаат затворениците.

Според многубројните затвореници, во најголемиот затвор во Европа затворени биле и се познати лица од подземјето. Меѓу нив биле и Амеди Кулибали (учествувал во нападот на маркет два дена по нападот на Шарли Ебдо и е еден од тројцата организатори на терористичките напади во јануари во 2015 година). Жакес Месрин (еден од најозлогласените криминалци во земјата), како и Салах Абдеслам (поврзан со планирањето на терористичките напади во Париз во ноември 2015 година и Брисел во 2016 година). Во него се наоѓаат затвореници од 80 држави.

Повеќето затвореници се во дваесеттите години,  тие не се најопасни, но се најзагрозени, а повеќето потекнуваат од Сирија.

„Многу малку луѓе внатре се со брада, некои никогаш не излегле од овој град, а повеќето биле индоктринирани преку интернет. Поединци завршиле висока школа, а поединци се софистицирани. Наставата по филозофија е особено популарна кај овие притвореници. Не им е дозволено да носат џелаб (традиционална женска и машка народна носија во Магреб и Северна Африка)“, изјави директорката на најголемиот затвор во Франција.

ПРОТЕСТОТ НА СТРАЖАРИТЕ

Затворскиот персонал палел гуми и поставил барикади минатата недела во знак на протест откако, како што наведуваат, еден затвореник со нож се обидел да нападне повеќе луѓе минатата недела во затворт „Вандел ле Вјеј“ на северот на Франција, затвор со силно обезбедување. На исламски терорист, кој е на отслужување затворска казна во Франција поради нападот во Тунис, му се заканува испорачување во САД поради нападот во 2001 година, кога нападнал и повредил тројца затворски стражари.

Напаѓачот, како што наведува агенцијата, го посетил убиениот лидер на Ал Каеда, Осама бин Ладен, во Авганистан, а е на отслужување казна поради напад на синагога во Тунис кога животот го изгубиле 21 лице. Баран е во САД и во врска со нападите на Кулите близначки во 2001 година.

Чуварите, покрај тоа барање, соопштиле дека немаат доволно луѓе и ресурси на безбеден начин да се пресметаат со опасните затвореници.

„Постои омраза, огорчени се“, изјави членот на синдикатот на затворските работници мислејќи на затворениците, додавајќи дека стражарите се загрижени дека можат да бидат нападнати.

Работничкиот синдикат CGT соопшти дека протестите се организирани во половината од вкупно 188 затвори низ државата, наведува „Ројтерс“.

Макрон изјави дека владата наложи до крајот на февруари да изнесе глобален план за затворските установи, кој ќе го модернизира затворскиот објект во секој дел од земјата и ќе собира информации за затворениците. Исто така, предложи и значаен премин на алтернативно казнување, како што се обврзувачката општествено корисна работа или електронска нараквица.

Тој во текот на предизборната кампања вети дека ќе бидат изградени нови 15.000 затворски ќелии. Француските затворски стражари редовно се жалат на недостигна персонал и предупредуваат дека поради благиот пристап на затворската управа сè потешко и поопасно e да се излезе на крај со големиот број исламистички екстремисти и симпатизери. „Некои директори управуваат со затворите како да се јасли. Што ќе ги натера да дејствуваат, нечија смрт?“, прашува Жан Франсоа Горже, претставник на еден од синдикатите на затворските чувари. Тој ги обвини властите дека ги игнорираат жалбите кои вклучуваат 4000 неодамнешни забележани случаи на насилство над чуварите, меѓу кои и 15 инциденти во кои чуварите се земени како заложници. Иако новите затвори и поголемиот персонал го решил овој проблем, потребни се итни мерки за да се излезе на крај со опасната „дијаспора“, внатре во француските затвори, смета Форже.

Родители со месеци ја силувале ќерка си: „Подобро ние отколку манијак“

Руски брачен пар од Волгоград неколку месеци ја силувал својата 12-годишна ќерка, велејќи, подобро да ја силуваат тие отколку некој манијак. Мажот и жена се обвинети дека повеќе пати ја силувале својата ќерка. Родителите се теретат и за силување и за педофилија, а ако бидат осудени ги чека казна затвор и до 20 години. Девојчето било жртва на сексуална тортура од декември 2016 година до март 2017 година. Таткото, чие име не е објавено, го силувал девојчето секој втор ден, а мајката е дополнително обвинета за сексуално малтретирање на детето со вештачки пенис” Мајката во полиција изјавила дека и самата била силувана кога имала 13 години и тврдела дека се договорила со сопругот „порано да ја научат за животот на возрасните“. Девојчето признало дека е силувано кога отишло на лекар заради проблеми со месечниот циклус, па нејзините родители ја признале злоупотребата. Тие тврделе дека за детето било подобро својата невиност да ја загуби со таткото, отколку да ги учи деталите за сексуалниот живот на друг начин. Нејзината баба и дедо живееле на ист кат со нив, но тие не знаеле што се случува, соопштила полицијата.

ВИДЕО: Ужасна смрт на дете

Неинформираноста за опасните болести може да предизвика трагедија. Таков е случајот со Шестгодишниот Рајкл Роук од Флорида, кој почина од беснило со кое бил заразен кога го изгрбал лилјак.

Таткото на детето Хенри раскажа плачејќи како во дворот пронашол лилјаци и ги ставил во кантата пред куќата. Му рекол на синот никако да не ги допира тие животни.

-Тој изгледа сепак ја чепкал кантата зошто дојде и рече дека лилјакот го изгребал. Панично барав помош на Гугл што да направам. Му ги миев рацете со сапун и топла вода, вели тој.

Очајните родители велат дека не знаеле дека синот веднаш требало да го однесат во болница, но сепак се откажале од тоа кога Рајкл плачејќи се ги молел да не одат зошто се плашел од инјекции.

По една недела детето се пожалило на главоболки и рекло дека му се кочат прстињата.

Родителите тогаш го однеле во болница, каде докторите се обиделе да му го спасат животот со новиот третман кој  до тогаш им спасил живот на две заразени деца во САД и 18 луѓе ширум светот.

Меѓутоа детето е донесено предоцна, набрзо паднало во кома и недела дена потоа починало во болница.

Популарно