Грешката на Каталонија во полза на Македонија

Пет браќа работеле на имотот на својот татко. Работата одела добро и се живеело сложно. Секако имало и проблеми, но успевале да ги решат заедно. Еден ден браќата се испокарале и решиле да се одвојат и секој посебно да си работи дел од имотот. Кога му кажале на таткото, тој на секој од нив му дал по еден стап и му рекол да го скрши. Сите 5 сина успеала во задачата, но тогаш таткото им дал нова задача. Побарал од нив да скршат 5 стапа наеднаш, врзани еден до друг со јаже. Ниту еден од синовите не успеал. Наравоучението од оваа стара поучна приказна која сите ја знаеме, е дека ЗАЕДНО СМЕ ПОСИЛНИ.

Помина многу време кога последен пат сум ја чул приказнава. Се се смени. Децата веќе на работат на нива со татковците. Светот отиде напред. Технолошкиот бум ни донесе паметни телефони, сателити, интернетот не поврза сите на планетава. Луѓе планираат посета, па дури и живот на Марс... но, приказната за таткото и синовите ми остана во глава. Си ја споменував и при распадот на СФРЈ, иако бев дете, а еве и деновиве кога Шпанија тргна по истиот пат. Каталонија е шпанската Словенија, а Каталонците единствените кои не сфаќаат дека тргаат во пропаст. Чудно. За народ, покраина, автоновмија која е економски најразвиена во Шапнија, Каталонците покажуваат сериозно непознавање на реалноста и блиската европска историја. СФРЈ е само еден пример, но и без него, па дури и без приказната за таткото и 5те сина, Каталонците мора да знаат дека влегуваат во глупост кој скапо ќе ја платат.

Секој кој некогаш играл било каква стратешка игра, или барем монопол, ризик... знае дека окрупнувањето (наоѓањето сојузници) носи победа. Цепкањето на своите редови, раситнувањето, секогаш на крајот резултира со пораз. „Раздели па владеј“ е воена тактика која се препишува на Цезар и Наполеон, иако има историчари кои оваа максима за прв пат ја забележуваат кај Филип Втори Македонски. Без разлика кој прв ја применил, факт е дека тактиката е многу успешна и стара. И додека Цезар, Филип и Наполеон, барале начин (најчесто успешно) да ги раситнат редовите на противникот, Каталонија навидум сама го прави тоа. За да биде целата ситуација уште попарадоксална, Каталонците на поделба по етнички принцип се решија заради економски несогласувања!

Во секоја фирма, фабрика, претпријатие, институција... има вработени кои работат повеќе или помалку од другите. Дури и во најмалите фирми, некој од вработените се чувствува искористен и смета дека тој ја заработува платата и на своите колеги. Дали е тоа навистина така, и што ако е, решава менаџментот на самата фирма. Колку добро ќе се изменаџира ситуацијата, толку успешна ќе биде и фирмата. Ако се остави на ситуацијата сама по себе да се „реши“, ќе се случи СФРЈ. Кога на ова ќе се додаде дека некој однадвор ја знае максимата „Раздели па владеј“, менаџментот мора сериозно да си ја сфати задачата. Шпанија тоа не го направи. Ниту ЕУ не очекуваше ваква ескалација на ситуацијата. Само уште еден доказ дека Унијата е вештачки створен неефикасен хибрид. Административен инертен џин, на кој за акција му се потребни месеци подготовка. Бирократија која нема апсолутно никакви информации за реалната ситуација на терен, па дури и кога станува збор за Шпанија.

Тоа што ЕУ има двојни стандарди за овој случај, од слични вакви во минатото, кога распарчувањето ги погодувало државите надвор од Унијата за мене е многу логично. „Раздели и владеј“ е главното оружје на Глобализацијата. Да, знам дека звучи како парадокс. Оној кој повикува на здружување, на глобален свет во кој сите сме исти, најпрво мора да не раздели, да не направи како него, па да не прими во друштвото на „истите“.

Читам деновиве дека Шпанија не го признала Косово, со што останала принципиелна. Но, да не заборавиме, шпански авиони учествуваа во бомбардирањето на Србија. Тоа што на крајот не е ставен потпис, е очаен обид да се залаже светот во праведноста на Шпанската држава. Реалноста е дека Шпанците и покрај своите проблеми дома со Каталонија и Баскија, решија да му помогнат на Косово да се одвои од Србија, сметајќи дека ова ним никогаш нема да им се случи. Мислеа дека се посебни и налетаа на уште попосебните Каталонци. Сега враќање назад нема. Каталонија денеска, за еден месец, за десет години.... ќе се одвои од Шпанија. Преговорите кои ги најави ЕУ меѓу Каталонија и владата во Мадрид, само ќе го успорат процесот, но нема да го сопрат. Сликите од бруталната Шпанска полиција на улиците во Каталонија никој никогаш нема да ги заборави. Тие слики се потписот на независноста на Каталонците. Преговорите се задоцнети! Всушност истите и немаат за цел да ја подобрат ситуацијата меѓу Каталонија и Шпанија, туку да спречат понатамошно цепкања на Шпанија, но и други држави чланки на ЕУ. Германија, Белгија, Франција... се реално исплашени од судбина слична на СФРЈ, а Европа од целосно распаѓање на Унијата.

И Британија го дели истиот страв, а кога силните се плашат, што да речеме ние на Балканот? Расцепкувањето е измислено кај нас, но никако да заврши. Секогаш има некој незадоволен, кој решението го гледа во нова поделба. Државите ова го менаџираат со невидена ефикасност, па освен Милошевиќ (а сите знаеме како заврши тој), никој друг не се ни обиде да даде отпор. Еве и денеска во Македонија на избори главните ветувања се од етнички карактер. Имаме Албанска платформа/декларација, потпишана во соседна држава! Секако, на Шпанија ова не е и пречеше. Не и пречеше ниту на ЕУ. Не им пречеше кога се прекрши македонскиот устав во Пржино, ниту кога незаконски се избра претседател во собранието! Ја подржаа новата „реформска“ влада. Но, сето ова сега може да се промени. Кога ЕУ на свој грб ја осети „Раздели па владеј“, тешко дека ќе подржи нови цепкања било каде во Европа. Каталонците, иако реално испровоцирани од Мадрид, погрешија во својата одлука и тоа ќе го осетат на своја кожа во иднина, но можеби ни направија услуга нам. Сега кога ЕУ ќе направи се да за не се распадне, ќе вложи максимални напори за неменување на границите во Европа, можеби нема да си дозволи повеќе гафови како Косово. Дури и да не не штити, сигурно нема да не „нападне“ и да подржи поделба. 

Автор: Пацифист

Заев добро избра и победи - ВМРО ДПМНЕ се предаде!

Антологиското „15 Септември“ повторно се случи. Му се случи на ВМРО ДПМНЕ на 15ти Октомври. Иако, ова не е најтешкиот пораз на ДПМНЕ на едни избори, а имал и СДСМ многу потешки, сепак јавноста изненадена од резултатите. Не дека не се очекуваше пораз на партијата на Груевски, но ваков дебакал никој не очекуваше, а требаше.

Најпрво, да расчистиме една работа. Изборите се чисти како и секои други во минативе 10тина години. Народот го кажа своето и му додели речиси апсолутна власт на СДСМ (им недостига само претседател на државата). 80.000 разлика пред ВМРО според гласовите за советничките листи, со ист број на гласови од парламентарнит избори во Декември, но со помала излезност. Ова значи дека СДСМ процентуално добил повеќе гласови, додека ДПМНЕ изгубиле гласачко тело.

СДСМ и приврзаниците слават голема победа, но како и на сите избори во Македонија досега, така и на овие, победникот не е оној кој е заслужен за резултатите, туку поразениот. Неколку години наназад пишував дека за владеењето на ВМРО ДПМНЕ се виновни СДСМ. За секоја победа на било кои избори во Македонија во последниве 11 години, на ДПМНЕ виновни беа токму СДСМ и нивната партија во колапс. Без програма, став, понуда... Истото сега важи за ВМРО. На овие избори не победи СДСМ. ДПМНЕ изгуби!

Социјал демократите повторно настапија без програма, со празни ветувања, а успеаа да го прагазат конкурентот. За 120тина дена на власт на централно ниво, нелегитимно избраа претседател на собрание, потпишаа екстремно штетен договор со Бугарија, ветувија промена на учебници и со Грција, прифатија Албанска платформа, во собрание со евроспко знаменце внесоа против уставен закон за јазици ... и место да загубат гласови, добија на доверба кај народот! Зошто? Затоа што никој друг не ја сакаше победата. Немаа ривал. ВМРО ДПМНЕ на чело со Никола Груевски им ја поклони локалната власт. Зошто? Тоа си знае само тесното раководство на ВРМО. Како? Тоа е лесно видливо.

СДСМ со години се промовира во партија на која не и „лежи патриотизмот“. Партија на која не е и проблем „да ја свитка кичмата“ и со цел за „подобра иднина“ да се прости со минатото, па дури и по цена на идентитетот. Оваа нивна стратегија наиде на подршка кај дел од народот во Македонија. Дали мене ми се допаѓа или не, не е важно. Мојот глас вреди колку гласот на секој од вас. Од друга страна ја имаме ВМРО ДПМНЕ, кој со години од позиција на власт го убедуваше гласачкото тело дека тие се они кои „стојат на браникот на државата“ и ја штитат Македонија од СДСМ сценарио. Го бранат името, идентитетот, јазикот... Во таква позиција, повеќето гласачи им ја даваа довербата на „патриотите“, се додека не дојде денот да ја покажат својата лојалност пред државата и да ги исполнат ветувањата.

Најпрво, додека на власт (т.е. на браникот) во Македонија беше ВМРО, се случи најголемото јавно познато прислушкување. Иако, до ден денеска не знаеме кој прислушкувал, јасно е дека „браникот“ потфрли. Ако власта прислушкувала, не заслужува да биде власт. Ако ја прислушкувале, не си ја сработеле работата како што треба. Но, ајде им се случувало и на посилни држави. Следеше „шарена револуција“ и фарбање на згради, а „браникот“ се повелкуваше. Пржино 1 и 2! Против уставно СЈО и противуставна проширена влада пред избори! Народот полека почна да сфаќа дека „патриотиве“ и не се баш наследници на Делчев и војводите, сепак на изборите во Декември им даде какват таква предност. Следеше говорот на Груевски пред ДИК и повикувањето на Ќосето и.... и толку. Неколку месеци по ова во собранието на Р. Македонија пред очите на пратениците на ВМРО беше испеана Албанската химна. Истиот ден незаконски и против деловнички избран нелегитимен претседател на Собранието, а „патриотите“ ништо не превземаа. Се случи упад на толпа во Собранието и напад на „бескичмењаците“, додека во другата сала наследниците на Ќосето си пееја песни! (исклучок Влатко Ѓорчев и Никола Тодоров). Овие од браникот го осудија нападот, па му се поклонија на нелегитимниот претседател на собранието. Никогаш не му се обратија со тој збор, но учествуваа на секоја седница која тој ја закажа. Договор со Бугарија, Закон за Јазици... на се учесвуваа. Негодуваа, но од „браникот“ никој не виде ни Б.

Кога во една држава пред очи ви се менува идентитет, историја, се крши устав ко од шала, никој не гласа за „лажни патриоти“. Никој не гласа за „патриоти“ кои ништо не превземаат на темата, туку држат пресови секој ден во стил на своите опоненти. Ова сигурно го знаеше и Никола Груевски. Мораше да знае дека непревземањето на ниту еден одлучен чекор, непревземањето на одговорност ќе му донесе тежок пораз. Заев свесно избра да оди по својот пат и да ја жртвува историјата и идентитетот за да дојде на власт. Тактика која ветува успех само кога никој од другата страна нема да се обиде да ја брани државата. Ама вистински да ја брани! Како Ќосето, не со „Нова ера“! НЕ!

Заев избра точно и победи! ВМРО ДПМНЕ не избра, туку се повлече. СЕ ПРЕДАДЕ! 

Автор: Пацифист

Во која општина ќе бидат градоначалници Заев и Груевски?

На само неколку дена пред локалните избори во Македонија, некако се натерав да седнам и да пишам нешто на темава. Не дека ми се пишува или дека има нешто посебно да се каже, ама ред е.

Се погоди текстов да го пишувам на 11ти Октомври, Денот на востанието во Македонија, иако сме многу далеку од тие наши предци кои денеска ги славиме. Сироти, да знаеле какви генерации доаѓаат ќе спакувале куферите и бродот за Австралија. 76 години откако тие се бореле и гинеле за Македонија, вчера во Прилеп младината на СДСМ, партијата на власт, ја утна годината! Ај што девојчево не знае кога почнало востанието (иако е од Прилеп). Ајде и што во целиот говор зборуваше како 11ти Октомври е дел од нашиот идентитет и е голем исто колку Илинден и денот на прогласување независност, а промаши 3 години. Туку е и многу мрзливо. Ако не знаеш, ако ете сакаш да фарбаш народ колку си патриот и бла бла бла, па земи прочитај. Гугл, нешо википедија. Но, што да очекуваше од младинка на лидер и премиер кој пред цел Велес рече дека Прличев е од тој град!

Посиромашна кампања од оваа во Македонија не помнам. Не дека не се трошат грдни пари, тоа секако се случува, туку сиромашна во идеи, проекти, кадар... Едниве ниу слоган смислија. Го продолжија оној од парламентарните избори лани (на кои изгубија). „Живот за сите“! Абе ок, ама на клиника на дневна база умираат новороденчиња. Или они пошо немаат право на глас не се во сите?!!! Другиве, имаат слоган, ама подобро да го немаа. „Нова ера“?!!! Во моментов „новоерашиве“ се на власт во 80-90% од општините во Македонија. Како ако сега пак победат ќе се случи „Нова ера“? За да биде нешто ново, па ете и ера (иако градоначалнички мандат трае 4 години, што не е ера), теба ваљда и нови лица? Ваљда?! Откако видоа дека не помина, се свртеа кон „Секогаш работа, секогаш Македонија“. Во ред. Дека оваа гарнитура на ВМРО ДПМНЕ има  сработено многу повеќе од сите други влади наеднаш е неспорно, но тоа не е  проблемот заради кој на последните парламентарни избори СДСМ им дојде само на два пратеника. Провизиите дечки! Матните зделки! Шерифскиот однос! Тоа ве бутна од власт. Народот сака проекти, сака улици, автопати, школи, боници... затоа и ве гласаше толку пати, ама се паѓа во вода кога ќе се дознае колку од цехот завршил на приватни сметки. Макар биле монтирани, сечени, лепени.

И ете сме, на 3-4 дена пред локални избори, кои и едните и другите ги најавуваат како ферка пред нови парламентарни, народот (оној политички неопределениот) се чуди за кого да гласа. На секој митинг и преставување на кандидатот во неговата општина, повеќе зборува лидерот на неговата партија. Медиумите секој ден пренесуваат што рекле Заев и Груевски, како тие да се кандидираат за градоначалници. СДСМ направи митинг во Скопје, пред Влада?!!!! ЛОКАЛНИ избори!!! Скопје дента блокирано со автобуси од цела Македонија! Истата слика и во Струмица! Се носи народ од други општини да посети политичко преставување на кандидат за градоначалник на Струмица/Скопје! Логика? Слабо! Сендвичи? МНОГУ!

Жалосна е сликава, а уште пожалосно што има народ што на 15ти Октомври гордо ќе го даде својот глас за едната од опциите. Народ што сеуште верува дека ова се наследниците на хероите од 11ти Октомври 1941 година! Аххх сироти Лазо Колевски, Боро Петрушевски, Благоја Деспотовски, Трајко Бошкоски... Од нивната жртва и нивниот сон, остана само мало парче земја и кошмар. Да ни е честит 11ти Октомври.

Автор: Пацифист

Варијабли и константи

Општеството е сложена слагалица. Милиони коцкици во облик на варијабили и константи.

Некој ги реди, друг ги разместува. Секој по своја воља.

Варијабилите се променливи делови од организмот наречен држава и се подложни на промена со развојот на општествата, глобалниот развој, како и од политичките визии, проекции на актуелната гарнитура на власт.

На пример: една влада има сопствена визија за даночен систем и со мнозинството во парламентот носи законско решение и го инплементира,  а со промена на партијата на власт се промовира нов даночен систем кој по нивно мислење е подобар за стопанството, граганите и економскиот развој па го менуваат постоечкиот даночен систем на ист начин како и претходниците. Кое решение било подобро, поефикасно ке ценат граѓаните на следните избори. И така општеството се движи напред(назад) по својата развојна патека, позабрзано или позабавено во зависност од ефикасноста на инплементираните модели.

Исто е и со правниот поредок. Исто со образовниот систем, здравствениот систем, структуирањето на државниот буџет, културата, економијата, сферата на работните односи и сите други варијабилни елементи од општеството.

Тоа се менливи категории, па колку и да се погреши во спроведувањето на некоја определба за некоја од овие категории, па ако сакате и колку и да се направила штета со некоја мерка, определба, влијание тоа е поправливо(корективно), може да се промени , подобри, дури може да се заврти и во сосем друг правец на развој.

Секако овие промени скапо чинат и како по правило тоа го плаќаат граѓаните(ретко политичарите, макар и како морална одговорност, а за кривична одговорност нешто не сум убеден), и стопанските субјекти кои партиципираат во државниот буџет, но нели пак цело општество е на нивен грб.

Всушност сведоци сме дека како која политичка елита доаѓа на власт, тврди дека претходната направила хаварија, па сега тие мораат да поправаат(дорасипат), а секако се започнува со вадење афери за претходниците, па кривични пријави за злоупотреба на овластувањата( ќе видиме ли судење?), арно ама сето тоа е минливо и менливо и главно се сведува на забава за народот која ја режираат уредниците на таканаречените независни медиуми.

Е, ама за разлика од варијабилите опшеството има и константи. Тие се востановени при конституирањето на опшеството во државата и се многу битни за понатамошното опстојување на државата, за носителите на државноста, нивните обележја, нивната иднина. Е, тие не се менуваат. Тие се темелите на кои понатаму се надградува општеството. Тука спаѓаат определбата за начинот на уредување на општеството, вклучително уставот, идентитетот, името, обележјата, границите, симболите и друго. Всушност и тие се менуваат, ама тешко и многу ретко(во старите демократии воопшто не се менуваат) итоа со плебисцитарни изјаснувања на целата нација или недај боже со најлошата варијанта – со војна.

Во изминативе скоро триесетина години од идејата за самостојна држава ги искусивме двата метода со кои се менуваат константите кај нас и тоа по волја на внатрешните или надворешните фактори. После неколкуте плебисцити организирани(контролирани)од политичките врхишки, општеството во кое живееме е толку променето што веќе не е истото. Како по структура така и по суштина.

После војната(конфликтот 2001)исто така имавме драстични промени на константите на општеството, па сега живееме во истата држава ама во едно друго општество.

Што ли не чека понатаму? Какви ли промени ни претстојат?

Еве едно размислување.

Сигурен сум дека договорот со Бугарија ќе допре до константите и ќе се ревидираат некои идентитетски обележја(вредности) на нацијата(не на народите кои живеат во РМ), зошто нација и народ е сосем различна работа, а во современиов свет се повеќе се игра на картата нација). На каде, во кој правец сето тоа ќе повлече ќе видиме, но нешто ме влече дека овој договор таков како го потпишаа премиерите по нели обилната јавна дебата, всушност  нема задача да ги реши проблемите помеѓу Македонија и Бугарија, туку да ги реши недоразбирањата помеѓу македонците(новопроектирани) и бугарите(старопроектирани) како нации.

Од друга страна наголемо се наговестува Закон за употреба на албанскиот јазик(дел од Тиранската платформа за која тврдам дека има прекуокеанска генеза), со кој се овозможуваат услови за создавање на нови идентитетски обележја(вредности) на една новопроектирана нација кај нас.

Значи на повидок е создавање нација со нови идентитетски обележја и тоа од еден дел од народ кој има бугарско-македонски корени и дел од народ кој има албански корени        (другите кои живеат овде не се интересни за креаторот), а сето ова продуцира создавање на нов официјален јазик(дупли:македонски и албански) и две официјални писма (кирилица и латиница).

Двата посочени проекта на се дело на внатрешни визионери, тоа е повеќе од очигледно, а двата проекта се промовираат како големи демократски достигнувања, го отвораат патот кон демократска Европа( ја видовме на дело во Барселона).

Тие треба да бидат цврста брана кон опасностите кои нели доаѓале од истокот(Русија и Кина)бидејќи како што вели заклучокот на европската комисија: инвестициите и кредитите од овие земји придонесувале за корупција во системот на земјите од Западен Балкан.

Ако на сето ова ја додадеме повеќе од сервилност на нашата нова политика кон јужниот сосед, излегува дека нешто друго е симптоматично, би рекол и очигледно.

Сето ова што се случува е одлична претходница за новиот договор кој треба да се направи со јужниот ни сосед.

Веќе за ноември е најавен состанок на работните делегации за нов договор. Кај нас воопшто не се ни зборува за ова, бидејќи нормално како и во целиот демократски свет, транспарентно како и за договорот со Бугарија ќе не известат слободоумните уредници од независните медиуми и тоа навреме.

Очигледно името(константа) веќе и не е во игра(тоа е завршена работа) туку во игра е нешто поголемо!? Некоја друга константа???

Автор: Александар Младеновчев

Популарно