Кој е лидерот: Заев или Лазаров?

Само две недели во 2018 година, а многумина веќе ја прогласија годинава за кобна по нашата држава. Законот за јазици (читај албански јазик) веќе помина во собранието. Утре на ред е ратификација на договорот за добрососедство со бугарија, а се крчка и „решение“ на проблемот со Грција. Овој термин, „решение“ е омилен кај политичарите, иако во случајов решение подразбира менување на името. Секогаш кога Заев или Димитров или кој и да е, кажува дека преговара за решение на спорот, тој всушност кажува дека преговара да ни го смени името! Нема „решение“ на спорот без менување на името! Е сега, кој тоа им дал мандат за такво нешто, тоа не знам.

За законот за јазици (како дел од Албанската платформа) пишував толку многу пати. Пишував уште пред парламенарните избори, пред формирањето на владата на Заев и неколку пати по тоа. И не пишував само јас. Пишуваа многу професори, експерти, загрижени граѓани. Зборуваше дури и Груевски, но ете деновиве по неговото изгласување многу од оние кои гласаа за СДСМ се сега изненадени! Не очекувале! Секако, има и дел од нив кои го подржуваат законот. Добар бил. Тоа шо се коси со уставот, што е донесен ван процедура, што е потполно непрактичен и за истиот ќе се издвојуваат многу пари од буџетот секоја година, тоа не им пречи. Од нив ќе чуете и дека истото во 2008 година го изгласале и ВМРО ДПМНЕ, но нема да ви одговорат зошто ако веќе го има законов од 2008 пак се гласа, затоа што лажат. Како и да е, законот помина во собранието и ќе помине пак, ако Иванов стави вето. Истите оние кои гласаа на 11ти Јануари, ќе гласаат пак. Дали по наредба или свое убедвање, тоа не знам. Знам дека Павле Богоевски викаше дека е човек со интегритет и свој став, дека е независен и дека нема никогаш да биде мајмун со копче, ама ете и тој гласаше. Неговиот ФБ ѕид личи на училишна клупа полна графити, но од „шарениот“ нема ни глас. Замислете го чувството. 2-3 години сте/глумите револуционер на улица и по социјални мрежи. Секој ден сте активни и разговарате со мал милион луѓе. Станувате пратеник, прв ден на работа пешки со ранец и неколку месеци подоцна немате храброст да отворите ФБ или да одговорите на било кој од вашите френдови. ПАТЕТИКА! Единствена утеха, освен хонорарите на Павле, му е тоа што не е единствен. Сите негови колеги во собранието се како него. СИТЕ! Затоа изгласаа против уставен закон без ниту еден глас против. Ок, ВМРО ДПМНЕ не беа во салата, но беа кога се пееше албанската химна и... и така.

И за договорот со Бугарија, кој ете без некоја логика носи „добрососедство“ во насловот,  пишував барем 2-3 пати. Го споменав и во мојот последен текст, некаде пред недела дена. Напишав дека пред промената на името ќе помине во собрание и еве утре тоа ќе се случи. Павле и другарите сложно ќе си го изгласаат. Во брзо време ќе си формираме комисија која ќе преговара со Бугарите дали Гоце Делчев, Сандански, Карев... биле Македонци или Бугари. А знаете колку сме јаки во преговарање, посебно кога СДСМ е на власт! Дајте да не трошиме пари за комисии, нек изберат добрососедниве Бугари кого си сакаат и да им потпишеме. Еве ако треба и во собрание ќе изгласаме. Така Павле?

На 17ти Јануари Нимиц теба да донесе нов предлог, иако ништо ново нема да има. Предлозите за името се тие кои сите ги знаеме. „Северна“, „Горна“, „Нова“... исто е. За некого профатливи, за други не. Се е тоа во ред. Секоја наша влада преговарала со Грција за промена на името, па и оваа на Заев. Ок, овие се многу позалетани, па не трујат дека мора да се искористи позитивниот момент, за кој самите се потрудија со договорот за продажба на малцинството во Бугарија, т.е. добрососедскиот. Сега Македонија била отворена кон светот и имала подршка од меѓубнародната. Па ако поделиме и некој рудник тек и еве да речеме Струмица на Бугарија, тек тогаш ќе не прогласат за СОСЕДИ на годината во Европа и пошироко. Како и да е, позитивен момент или не. Маркетинг или реалност, владата на СДСМ и во рпограмата вети дека ќе преговара за промена на името. Тука нема ништо спорно. Лагата и кршењето на ветувањето е организирањето на референдумот. Дали и посебно кога. Иако, веќе јавно, разни подржувачи на ликот и делото на Заев, повикуваат референдум да нема, мислам дека СДСм нема да си го дозволи тоа. Целата игра и лага ќе биде кога ќе има референдум и како ќе гласи прашањето. Ветувањето пред избори беше дека референдум ќе има за ПРОМЕНА НА ИМЕТО, а не ДАЛИ САКМЕ ВО ЕУ И НАТО со некое име. Значи, референдумот МОРА да биде пред промената на името, не по тоа. Ама и ова е веќе договорено, и ќе се реализира. И пак дел од народот ќе биде многу изненаден!

И така, дел изненадени, само неколку задоволни, но никој ништо нема да преземе. Живееме во најзагадената држава во Европа, а денеска на протести едвај 50 луѓе. Ама и тоа е успех. Кога собранието го донесе законот за јазици, 15 луѓе дојдоа да протестираат. Другите на ФБ се чудеа и се закануваа со НАРОДОТ! Утре за ратификација на договорот со Бугарија ... понеделник е зафатени сме... тешко. 0! Нема кој а не поведе. Еве и ВМРО се распадна, нема лидер... Звучиме како овци во потрага по овчар и се чудиме зошто волкот не касапи.

И додека сивилото ја пие надежта и идентитетот, 16 Македонци на 800 километри од тука се прегрнаа и ја запеаја Македонската химна! Гордо од срце, со оган во очите. Следеа 60 минути борба до последен атом на сила. Борба што самото тело не може да ја издржи, ако срцето не чука два пати посилно, три пати побрзо! Борба за дресот, за државата, за народот! Борба за нас! Како што некои денска веќе напишаа, на овие Македонци веќе не им е потребна афирмација и нови договори од големи тимови. Тие тоа веќе го имаат. Имаат се што може да понуди една клубска кариера. Титули, пари, но и години. Сега треба да се штедат и да внимаваат да не се повредат, но.... Никој немаше да му замери на Лазаров ако се повлечеше од репрезентацијата на 35. Или ако Миркуловски одлучеше да не се врати. Ако Борко со 36 решеше да му се посвети на семејството и клубот. Ако Јоновски со 38 не се вратеше, откако еднаш беше избришан. Никој нема да префрли ако Столе каже дека не може повеќе по напорната сезона со Вардар на 33 години. Но.... Овие момци не се од тие што се откажуваат. Тие не се како нас. Вчера ја победија третата ракометна сила во светот, Словенија и не планираат да застанат. Тие имаат желба за олимпијада и љубов за татковината. Ние... нас ни е тешко да излеземе на протести, Нас треба некој да не викне и по можност да ни понуди сендвич. Ни треба некој да не разбуи и да ни објасни дека од нас зависи. Не од Заев, не од Димитров, ниту од 120 Павлиња во собранието. ОД НАС и само од НАС.

По победата над Словенија синоќа се почуствува различна атмосфера во Македонија. Да воздухот и понатуму беше загаден, но народот живна. Се насмеа, му се врати дел од самодовербата, од идентитетот. Можеби Лазаров и другарите се оние кои ќе не разбудат. Иако, не благодарно е да го зголемувам притисокот на нив, затоа што толку многу ни дале и досега, но момци медаља никад повеќе не ни требала! Само општонародна прослава на ваш голем успех може да го врати овој народ во моментиве. Лидери во политиката немаме и не треба таму да ги бараме. Ниту еден политичар никогаш не постигнал ништо во животот и нема да постигне. Но, момците кои со гордост ја пеат македоснката химна под македонскот знаме, момците кои цел свет ги знае како Македонци со огромни срциња, тиа се лидерите кои треба да ни дадат пример и да не разбудат од овој кошмар!

Автор: Пацифист

Името, идентиетот и историјата, носети ги, само Груевски не го чепкајте!

Тринаесети Ноември, денот на ослободување на Скопје од фашистите и денот кога Никола Груевски побегна од Македонија. Имаше и уште нешто друго врзано со датумов, ама ете не ми текнува сега.

13ти Ноември, денот кога бугарските и германски нацисти го напуштија Скопје, а на улиците на денеска главниот град со гордост парадираа партизаните. Оние кои неколку години живееја и делуваа по планини, против многу посилниот противник, славеа со светот и народот во Скопје. Не дека го победија големиот окупатор, но беа дел од победниците во најкрвавата војна што историјата ја памети.

13ти Ноември, денот кога како и Германците, Бугарите и Никола Груевски ја напушти Македонија. Груевски владееше подолго со Македонија од нацистите, а на крајот заврши неславно како нив. Човекот кој сакаше да биде запишан како најголемиот премиер на Македонија избга од татковината, токму кога битката се разгорува. Се предаде исто како што ја предаде и премиерската позиција, како што го потпиша пржинскиот договор... без борба и без жртви. Не се сите родени за партизани.

13ти Ноември, денот кога сите зборуваат за екс премиерот и неговото бегство, но има и нешто друго поврзано со датумов. 13ти Ноември и месеците, годините наназад, во Македонија се работи на промена на името и идентитетот. Издржување на затворска казна на Груевски или неговото бегство, никогаш нема да го промени тоа. Во историјата некаде со мали букви ќе пишува за Никола и неговото бегство, но промената на историјата, името и идентитето ќе се учи како главна лекција. Верувајте, нема да бидеме запомнети како генерација која го преживеала владеењето на Груевски, туку како генерација која го загубила единственото нешто за што се бореле сите пред нас. Сето ова денеска и изминативе денови, циркузот со проверување на возилата пред штабот на ВМРО ДПМНЕ е само цртан филм што треба да го оттргне вниманието од она што се случува во собранието на Р. Македонија. Додека ние се смееме на „продажбата на мерцедес С500, заради заминување во странство“, таму се продава нешто што не сме го заработиле ние, туку генерации пред нас, со многу крв.

Додека јавноста се потсмева на Грујо, ние го губиме македонското во нас. Пратениците ги усвоија нацрт амандманите за промена на уставот, одлуките на АСНОМ летаат од уставот, а рамковниот договор од 2001 година станува конститутивен дел од државноста на Македонија. По новиот устав АСНОМци и Илинденци се бореле за Северна Македонија, а Бугарија едвај чека да почне да брише во нашите учебници по историја. Малцинство никаде немаме, но тоа што избегал Груевски е веста! Пред Собрание секој ден протестира една мала група против смената на името, но пред некој ден пред судот за Груевски се собра солидна бројка на луѓе! Која е пораката? Името, идентиетот и историјата, носети ги, само Груевски не го чепкајте? Ете побегна човекот на безбедно, сега што? Мирно ли ќе спиете? Навистина не можам да разберам како е можно по се што минавме во овие 27 години, а посебно последниве 3-4 години, народот во Македонија сеуште да е под наредба на политичките партии. Зарем има меѓу вас луѓе кои сеуште им веруваат на политичарите? Не ли ни беше доволно? Сериозно луѓе, не ви е јасно дека е истиот политичар на власт веќе 27 години? Да, имиња и ликови се менуваат, но шемата е иста. Кради, дели тендери, билдај администрација за гласови на избори, заканувај се, зароби ги медиумите, слушај ги странците само кога твојот живот е во прашање и ЛАЖИ ЛАЖИ ЛАЖИ!!! Или не им верувате, но ги следите затоа што ви ветиле лична корист? Фино тоа, може и ќе го исполнат ветувањето, ама нема држава ако народот не го интересира општественото добро. Нема правна, функционална држава од општество опортунисти. Не оди едното со другото. Ако мислите само на себе, тогаш и не ни треба името, не ја залужуваме историјата, а идентитетот секако ни е променет. Сами одлучуваме, секој за себе. Секој сам ќе мора сам да ја плати цената на својот избор.

Тринаесети Ноември, денот на ослободување на Скопје од фашистите и денот кога Никола Груевски побегна од Македонија. Нема повеќе партизани на улиците по Скопје, а наскоро ќе го избришеме нивните одлуки и од уставот. Ќе се простиме и од Илинденци и секој еден Македонец од историјата богата со окупации и крвави војни. Ќе остане само бегството на „лидерот“ кој сакаше да биде запишан како најголемиот, но генерациите ќе го помнат како првиот премиер кој побегнал од татковината кога требало да се бори за неа.

Тринаесети Ноември денот на два разлини типови Македонци. Победници – партизани и поразени – груевисти/заевисти. Имаше и нешто друго, ама ете не ми текнува сега...

Автор: Пацифист

Доколку ви значи името, уставот, идентитетот, демократијата - „битка“ ќе има

Демократија или соборност е општествено уредување каде што врховната моќ му е дадена на народот и се извршува непосредно преку него или преку негови избрани претставници во услови на слободен изборен систем. Така вели дефиницијата, но реалноста е сосема поинаква.

Зборот демократија го слушаме секојдневно, бидејќи е единственото општествено уредување оправдано од светот и уредување кое го користат најбогатите и најмоќните држави на планетава. „Владеење на народот“, звучи убаво, но дали е така и што кога не е?

Еве уште една дефиниција: Референдумот претставува најзначајна и најраспространета институција на непосредната демократија во светот. Најзначајна!!! Што ако владата и собранието не го послушаат изјаснувањето на народот? Тоа не е предвидено во уставот, бидејќи уставотоврецот не помислил дека е можно на власт да дојде таква гарнитура која ќе оди против одлуката на својот народ, но и поради тоа што нема кој да превземе нешто против владата и собранието. Нема таква институција! Останува само народот! Да, може уставниот суд да ја бутне одлуката донесена од Собранието, но веќе е јасно дека и таа институција тргна против она што треба да го штити - уставот. Уставните судии повеќе од 2 години не се изјаснуваат за уставноста на СЈО и Пржинскиот договор, а дозволија сложено и тросмислено прашање да се појави на референдум. Нема институција во Македонија која си ја работи работата како што треба. Остана само народот, но без владеењето. Како да си го вратиме?

Можам сега да објаснувам на темава од историски апсект и примери од други државни, но тоа само ќе го развлече текстот, а поентата ќе биде иста. Секогаш и секаде, кога народот сакал да си го врати владеењето во своите раце излегувал на улица! Толку! Нема тука некои сложени дефининиции, социјални варијабли или друг пат. Јасно е се, освен можеби зошто нема народ на улица?

1. Народот е задоволен од Преспанскиот договор и менувањето на уставот и идентитетот на Македонците. Можеби и на народот потајно му пречат одлуките на АСНОМ во преамбулата на уставот, па сега сака место нив да стои „прогласот“. Можеби сите сакаме Рамковниот договор да стои рамен со АСНОМ, иако нема никаква врска со конституирање на Р.Македонија. Можеби и не ни пречи што нашата историја ќе почнува од СФРЈ и „одлуката“ на Тито „да ни даде држава“.

2. Народот е незадоволен, ама веќе не му е гајле. 27 години политичари (кои сами си ги гласавме) не доведоа до состојба на апатија и не направија себични. Сега само сопствената полза ни е важна, додека општественото добро и одговорноста за истото ги чувствуваме како терет.

3. Народот е сериозно незадоволен, но нема лидер кого би го следел. Над 5 века Турско ропство, безброј страдења на сите Македонци кои се дигнале против османлиите. Две страшни Балкански војни, две светски војни и комунизмот во СФРЈ го земаа данокот. Пишував пред неколку месеци дека Македонија денеска не може да роди нов Гоце Делчев, а дури и да се појави, нема да стигне далеку во хиреархијата на моќ во државава. Македонецот стана Македонче, а секој што барем малку ќе биде различен ќе биде обоен како националист, тврдокорен, заостанат.

Реалноста е дека над 600.000 граѓани гласаа за промена на името на Р. Македонија. Сериозна бројка, но ни од далеку доволна. Реалноста е дека пред тоа гласање владата ветуваше дека АСНОМ нема да се чепка од преамбулата, ама ете се шалеле. Дали бројката ќе беше дури и помала, ако Заев ги објавеше „нацрт амандманите“ за промена на уставот пред референдумот, можеме само да нагаѓаме, но сега тоа е неважно. Реалноста е дека референдумот падна, а вољата на мнозинството граѓани се гази. Реалноста е дека нема опозиција која ќе застане пред народот и ќе го сопре менувањето на македонскиот идентитет, туку имаме опозија што ќе ќарува политички поени за следните избори. Реалноста е дека сме оставени сами на себе, без лидер! Но, реалноста е дека владеењето на државата, иако одземено од нас, е само наше! Колку и да сме апатични, исплашени, потрошени, само еден помасовен, мирен протест, со барем 10.000-20.000 луѓе на улица, ќе ја смени играта во корен. Затоа не се откажувајте. Доколку ви значи името, уставот, идентитетот, демократијата... „битка“ ќе има, а се што вие треба да направите е да се појавите. Сега без Делчев, Сандански, без Карев и Гули, без големи лидери и славни војводи. Сами, но сплотени, бранејќи го своето, во име на нашата, но и на следните генерации.

„Никогаш Северна, секогаш Македонија“!!!

Автор: Пацифист

Тоа се патриотите од ДПМНЕ! Модерните „војводи“

Еден ден историјата ќе пишува за овој бурен период во Република Македонија. Можеби ќе се сними и филм, барем документарен, па и ние кои денеска ги анализираме и коментираме секојдневните сучувања да видиме што точно се случило зад затворените врати. Можеби тогаш ќе дознаеме која е цената на еден пратеник, на еден политичар... колкава е цената за македонскиот идентитет кој е пред заминување во историјата. До тогаш, можам само да пишувам и предупредувам. Би рекол и анализирам, но потезиве се толку отворени што никаква анализа не е потребна.

8 пратеника од опозицијата се премислија за 24 саата и гласаа за. Деветта рече дека не знаела што зборува пред една година и дека и паднало тешко за оние 8! Девојчево со шишките на политичката сцена за прв пат го сретнав при протестите во општина Центар. Не дека се сеќавам што зборуваше младата плавуша од ДПМНЕ, туку ја памтам дека носеше кошула помала 2 броја,  со цел да истакне дел од своето тело. Си помислив, види ја сеа па сиротава, вака ли планира да напредува во кариера. И да, напредуваше. Стигна да биде претседател на жени во ДПМНЕ и секако пратеник во Собранието на Р. Македонија. Народ гласал за неа!!! Некој од нас сакале таа ди ги преставува во парламентот. Значи, имате плавуша со siski во партија. Ај некако да ги разберам оние над неа во партијата, зошто имаат „мерак“ таа да „напредува“. Ама луѓе, зошто бе вие ја гласате? Мислевте дека баш таа најдобро ќе ве претсавува во Собранието и ќе се бори за вашите права? Озбилно? Туку, доволно за неа. Еве за година дена очекувам пак да каже дека не знаела што зборува денеска.

Сите тие кои гласаа ЗА промена на уставот од ДПМНЕ, беа веднаш набркани од паритијата, а потоа следеше уште „посериозна“ чистка. Па така, Мијалков од браникот, излета на суво или барем надвор од ДПМНЕ. Моето мислење за тој лик во моментов не е важно. Ок, ниско е, пониско и не може да биде, ама да се задржам на темата, односно на писмото што како одговор на неговото протерување од ДПМНЕ тој му го напиша на Мицкоски. Немам намера да го коментирам целото, затоа што изобилува со глупости и лични напади, туку само делот каде „Началникот“ јавно го прашува Мицкоски што тој и „новото“ ДПМНЕ планираат да превземат и како ќе го бранат Уставното име и идентитетот.  Поминаа неколку денови, а одговор на тоа прашање НЕМА! Всушност тезата која ја поставува Мијалков во обраќањето до Христијан, дека ДПМНЕ само ќе глуми жртва и патриотска партија, се додека не се промени се што треба да се промени, со цел потоа лесно да ја освои власта, е постара од сите овие глупости денеска. Истото се случи и во 2006 година, кога ДПМНЕ со новиот лидер Груевски ги изгази на избори СДСМ, токму по територијалната поделба на Македонија и неуспешниот референдум во 2004 година. ДПМНЕ и тогаш глумеше, се жалеше, демек делуваше, но не превзема ниту еден радикален потег и референдумот не помина, а Груевски си стана премиер! Истата стратегија ја гледаме и денеска. Погледнете ги само обраќањата на Мицкоски и се ќе ви биде јасно. Тој зборува само за избори. Не бара избори сега, ниту па споменува датум, туку ветува победа на следните избори! Не зборува за борба СЕГА! За спречување на менувањето на името, историјата идентитетот, само ги осудува и посакува избори(потоа). ТОЛКУ! Тоа се патриотите од ДПМНЕ! Модерните „војводи“. Оние кои се рекламираат како наследници не Делчев, Груев, Гули, Сандански... Џабе е дечки, нема така да ве запише историјата. Него дај тоа ВМРО избришете го од името на партијата. Стварно не е коректно вака.

Вчера, конечно министерката за правда призна дека од преамбулата ќе се брише добар дел од АСНОМ. Односно, сега во уставот ќе се повикуваме само на одредени одлуки од АСНОМ, не на целиот проглас! За ова веќе пишував неколку пати. Јасно беше како ден, дека не е можно АСНОМ да остане, исто како што е јасно дека и Илинден ќе го заборавиме како наше востание. Не знам зошто воопшто и се мачи Заев да не лаже волку, кога само неколку дена подоцна (некогаш часови) вистината мора да излезе. Еве сега уште не лажат со некаков амандман со кој ќе се гарантира македонскиот идентитетет! Како идентитетот да е нешто што произлегува од правен документ. Запишан и гарантиран на лист, но со избришана историја и сменето име. Дури и да е тоа можно, а не е, како Грција би го прифатила тоа? Зарем сериозно некој верува дека Грција дозволила ние сами да си ги формулираме амандманите во уставот при промена на името, а веќе потпишала договор? Се е ова оддамна напишано, Заев сега само глуми демократија.

Автор: Пацифист

Популарно