Не ми е жал за Кире Лазаров, за вас ми е жал!

На само еден ден пред крајот на Европското првенство во ракомет, кое се одржува во Хрватска, откако страстите кај нас смирија, решив да го споделам со вас мојот став за настапот на Македонија во Загреб и Вараждин.

Без дополнителен вовед:

Доброто

Загреб и првата група во која нашите ракометари остварија 2 победи и еден нерешен резултат. Водени од Раул Гонзалес, пред многубројната и пред се гласна македонска публика, момците во црвено жолта боја го подигнаа нивото на игра и добија менталитет на победници. Квалитетот и талентот, секогаш биле присутни во нашиот национален колектив. Борбеност не недостасувала, но фалеше дрскост и самодоверба во клучните моменти. Ел Команданте тоа им го даде на ракометарите, па во 3 тесни натпревари, кои се одлучуваа во последните секунди, само Германија се спаси.

Во доброто, мора да се споменат и игрите на Талевски и Кузмановски, кои повеќе не се само таленти, туку играчи од висока класа, иако зад нив имаат само по 21 лето. Секако и дебито на големите натпреварувања на Велковски и на уште помладиот Поповски. Ова се момци кои ќе имаат многу повеќе шанси да се докажуваат на некои следни големи турнири.

Несреќното

Повредата на капитенот Кире Лазаров. Дури најголемите екипи страдаат кога ќе им се повреди најдобриот играч. Репрезентации како Франција или Данска, не се исти ако во составот го немаат Карабатиќ, односно Хансен, иако во ростерот имаат многу повеќе избор на квалитет од нашиот селектор. Уште при самиот доскок на Кире, беше јасно дека првенсвото за нас е речиси завршено.

Лошото

По несреќното, следеше лошото, односно 3ти порази во последните три меча и место шанса за посакуваното полуфинале или битка за повисок пласман, Македонија остана на бодовите од првата група, кои ни донесоа 11то место. Не дека пласамнот е многу полош од оние на претходните ЕП, но ваков старт никогаш не сме имале. И не беа само победите, туку и играта ветуваше. Сепак, без Кире, па дури и со Раул на клупата, Македонија е многу предвидлива во нападот и го нема менталитетот на победник. Не дека само постариот Лазаров е победник, но без него, Миркуловски, Стоилов, Манасков, младите Талевски, Кузмановски, Велковски... на моменти ја губат самодовербата. Во моменти кога се крши мечот, нема кој да повлече, кој да биде дрзок, да викне, да мотивира... Тоа е работа на Кире, но овој пат тој не можеше да им помогне, иако седеше на клупата против Чешка. По мечот, ракометарите признаа дека добиениот меч замина за Чешка, затоа што се блокирале и застанале.

Иако не сакам да критикувм поединци, во лошиот дел од нашиот настап во Хрватска, морам да ја споменам формата и лошата одлука за својата кариера на Гоце Георгивски. Момчето што пред само неколку сезони беше во најдобрите десни крила во Европа, по својот ангажман во романското првенство назадува во својата игра. Гоце, не што не е, играчот што беше, уште помалку играчот што можеше да биде, туку веќе не ни потсетува на него. Реализација под 30% од реално добри позиции, многу промашени зицери, го натераа селекторот во игра да го внесе младиот Поповски. На ЕП првенство на кое Македонија се надеваше на ½ финале, тоа е голем удар за плановите. Не знам дали во моментиве Георгиевски има понуди од некој тим од посилна лига, но да сум на негово место, веднаш би ја напуштил Романија. На Македонија и треба стариот Гоце, ако не оној од француското првенство, барем оној од Металург.

Бедното

Кога Македонија освои 5то место на ЕП во Србија пред неколку години, ракометарите добија пречек во Скопје каков што до тој момент имале само кошаркарите. Дочек за кој зборуваше цела ракометна Европа. Но, и тогаш имаше ликови кои негодуваа. Нешто не им беше по мерак. „Па не освоија медал“, „не се шампиони“, „ајде доста само за ракомет се збори“ итн итн. Истото се случи и лани кога Вардар ја покори Европа. „Што им се радувате кога нема Македонци“. „Платеници на Самсоненко“... Камионот што пропадна во фонатаната на плоштад беше поинтересен за нив од прославата на титулата. Јасно ми е дека како и секаде и во Македонија има луѓе на кои животите им се толку мизерни, а самопочитта им зависи само од неуспехот на другите, па мораат да се обидат да го повлечат остатокот од светот со нив. Прв овој пат беше мојот омилен лик од СДСМ, Мухамед Зекири. Ликов оддамна ми е јасен. Човек полн со национализам и омрза кон се што е македонско, па ете и кон Кире Лазаров. Веројатно затоа што капитенот лани порача да го зачуваме нашиот идентитет и интегритет, да го зачуваме она што е наше и што ни припаѓа! Секако ова не му е прв ваков излив на Мухамед, а знам дека нема да му биде ни последен. Ограничен е малиот и секако предвидлив. Албанскиот Саше Политико. Она што е бедно, барем за мене, е што на статусот на Муки, кој подоцна го избриша, се налепија многу Македонци, па удрија по Кире. Човекот кој зад себе има 20 годишна приказна во репрезентацијата, светскиот ракометар кој се надева дека ќе игра ракомет за Македонија до 40тата, само за да ја оснесе својата репрезентација на Олимписки игри. Десниот бек кој е најдобриот стрелец во историјата на европските и светските првенства. Момчето од Свети Николе кое на светското во Хрватска пред 10тина години за време на напорното првенство изгуби 10 килограми од непоштедна борба.... Ете тој Македонец, на некого му беше крив затоа што се повредил! За прв пат во својата кариера во црвено жолтиот дрес Кире не беше во можност да помогне на теренот на своите другари и макеончињата решија дека тој од секогаш бил таков! Тоа се истите оние кои по секое промашување на Лазаров бараат тој да биде изваден, но истите кои се би дале да се Кире. Ете видовме колку Лазаров значи за Македонија, видовме и дека Кире е сериозно повреден и НЕ глумел, но и Кире ги виде нивните коментари упатени до него. За среќа, знае капитенот дека многу поголемиот дел од Македонците го носат во срце и секогаш биле и се на негова страна. Знае дека ги цениме сите негови напори и жртви што тој ги прави за знамето и грбот под кој игра. Знае и дека македончиња постојат и ќе постојат, а секој обид за дискусија со нив е залудно потрошено време. Кој се разбрал со Саше Политико или Муки, па Кире да се разбере со нивните истомисленици?

На крајот, знае Кире дека секој негов успех е радост за цела Македонија. Секој пораз може да го подели со нас. Заедно ќе плачеме, но и заедно ќе славиме, се надеваме и пласман на Олимпија на преполн плоштад.

На вас другите, Муки и компанија.... вас што ве радува? Кога последен пат сте биле среќни? Не, озбилно ве прашувам, вие за што плачете, а на што се смеете? Дајте луѓе да ви помогнеме, ако е можно, додека не е прекасно.

Автор: Пацифист

Јани Бојаџи: Се што почнува со кич, завршува со крв

Пишува Јани Бојаџи, режисер

“Ти си шовинист, националист и иредентист“ – се етикетите кои фабриката со шеесетина ПР активисти во Владата на Северната Република ги печати и подготвува на големо!

Секој оној што ќе се дрзне да застане наспроти овој фашизоиден примитивизам во замена за аргументи ќе биде подолжен на безмилосно јавно стигматизирање!

До влезот во НАТО отровната стигма, етикета, прогонот и говорот на омраза ќе бидат општествено прифатено поведение од страна на ЕУ институциите!

Така е тоа драги мои фашисти, знаеме каде ви е силата! Но, ајде да видиме кои се тоа тие – демократи, либерали, социјалисти, социјал-демократи, ѓоа левичари, евро интегратисти и интернационалисти: премиерот, неговите заменици, нивните најблиски соработници и целиот врв на власта се омажени или оженети за македонци или македонки или за албанки или албанци и сите се во бракови христијани со христијани и муслимани со муслимани!

Огромен дел од нивните животи пред стапување на функции им се одвивал главно во еден затворен круг на провинциските убави градчиња и китни селца во атарите на нивните фини македонски-христијански и албански-муслимански семејства и пријателства.

И во кругот на нивните национални партии затворени за припадници на други заедници. Огромен дел од нив не зборува ниту еден странски јазик, вклучително ниту англиски на пристојно ниво!

Видовме од премиерот како ги владее и соседните јазици! Речиси сите се образовале во нивните локални училишта и факултети и огромен дел од нив не биле на никакви научни или други стручни специјализации во Европа или во светот!

Сите се припадници на белата раса! Никој од нив, ама никој, никогаш јавно, надвор од политиката или за време на избори не протежирал со личен пример, дома, во неговата земја, ниту една единствена иницијатива, проект или програма која вклучува општозаеднички вредности на сите заедници во Македонија, Европа и светот!

Вистината е дека сета нивна политичка активност во последните 25 години се сведува на борба за остварување на личните права на нивните одделни национални и културни заедници!

Никој од нив нема иницијатива надвор од таа агенда!

Напротив, нивното политичко и приватно дејствување е насочено против другите заедници, јавно или прекриено! На пример, синот на високопрофилираниот политичар Груби, кому крстен кум му е мегаполитичарот Ахмети се вика Епир, според Грчката северна провинција Епир која територија е дел од проектот Голема Албанија и може да се види на сите карти кои сме ги виделе шетаат и летаат како орли по земјата и воздухот!

Замислете синот на пратеникот Милошоски да се вика на пример Егеј а кум да му биде шефот на опозицијата Мицкоски!? Како а? Замислете што ќе се случи? Но, нејсе! На сите ни е јасно дека единствен начин на спроведување на протектот НАТО е можен со фашизоидна тиранија на полициска држава која жестотко ќе ги прогонува сите неистомисленици.

И сосема е јасно дека тој режим ќе биде подржан од запад и југоисток! Наспроти нив ќе бидеме сите ние кои сме родени или имаме семејства од мешани бракови со различни нации, религии и раси! Нас, кои сме се родиле и живееме во мултикутурни семејства ќе не прогонуваат и осудуваат за национализам и шовинизам!

Особено на удар ќе бидат Македонците од дијаспората, кои сите, ама речиси сите самите живеат во мешани бракови а нивните деца без исклучок се во врска или во брак со Англичани, Португалци, Албанци, Шпанци, Кинези, Виетнамци, Арапи, Црнци а најчесто со Грци! Сите мои пријатели во Австралија, ама сите, без исклучок имаат едно или повеќе деца кои се во врска или во брак со некој припадник на друга нација, вера и раса, а најчесто и едното и другото и третото!

Но, тоа е состојбата, која убеден сум ќе биде се полоша и полоша и ќе ескалира на улица кога за едно исткнато знаме или натпис со името Македонија ќе апсат и ќе судат обични граѓани.

Е тогаш ќе биде нивниот крај! За жал, ќе се повторам и овој пат, ама: се што започнува со кич, завршува со крв!

Кога народот искрено жали

Кога народот искрено жали, нема потреба од ден на жалост. Кога народот жали, тоа се чувствува секаде. На улица, во маркет, на работа... секаде.

Кога народот жали, цела Македонија се обединува. Сме сведочеле досега повеќе пати. Бевме сите заедно по атентатот на Киро Глигоров. Тагувавме за смртта на Борис Трајковски. Заедно плачевме по Тоше! Жалиме и сега, за сите загинати и повредени во автобуската несреќа. Кога политиката ќе се тргне, во Македонија владее соживот. Го покажаа тоа жителите на околните села, посебно на Ласкарци. Не прашаа за националност, за вера, политичко убедување, сексуална определба... Го дополнија вработените во болниците во Скопје, кои без прашање се појавија на работа кога не беше нивна смена. Се јавија и скојпани кои по социјалните мрежи нудеа сместување за семејствата на повредените. Се нудеше помош од сите страни. Кога народот жали, во Македонија нема Македонци, Албанци, Турци, Роми, Срби... има луѓе со големи срца, спремни да го жртвуваат својот живот за да помогнат во несреќа!  Всушност соживотот во Македонија е секојдневие. Не само кога жалиме. Разликата е што во тие моменти нема политика, има само чисти емоции и големи луѓе.

Жал ми е што мора тагата да не обедини. Жал ми е што тоа не е заеднички успех, радост, славје. Жал ми е што најчесто брзо забораваме и повторно дозволуваме да не раздвојат, да не поделат. Да не обојат во различни бои и потоа да ни зборуваат за соживот. Жал ми е што и денеска и вчера имаше ликови кои ширеа омраза и што истите добија на публицитет. Тоа се небитни персони, кои својот живот го градат на омраза и гнев. Треба само да се маргинализираат и едноставно ќе исчезнат, затоа што подеднакво лоши се и оние кои ќе тргант во лов на вештерки и ќе се обидат да престават некого како негативец, што ќе донесе нови поделби. Од друга страна, мило ми е како народот изреагира во одбрана на соживотот и не дозволи ни милиметар простор за ескалација.

За крај, искрено жалење и поддршка до блиските на повредените и загинатите. Се надевам дека некако ќе најдете мир и сила за нов ден.

Автор: Пацифист

Пророштво на Баба Ванѓа“: Македонија ќе се спаси од договорот од Преспа за 8 години, кога во државата на власт ќе дојде...

Поминаа околу 2 години од кога Никола Груевски повеќе не е лидер на Македонија, нешто помалку како не е претседател на ДПМНЕ и 3 месеци откако е азилант во Унгарија. Две години во кои Никола го гледавме на медиуми само од пред суд, но во послениве две недели, тој е повторно најзабелижителната личност во етерот. Најпрво на интервју на вестите на Сител, па со своите доооооолги статуси на Фејсбук и на крај денешното интервју на Инфомакс. Груевски и од далечина е помоќен од цела ДПМНЕ во Македонија.

Ги проследив сите негови обраќања и како и што очекував, моето мислење за него не се промени ни малку. Груевски никогаш не го добил мојот глас на избори и никогаш нема да го добие. Воопшто не ми е важо против кого ќе се кандидира (ако воопшто то некогаш се случи) затоа што јас никогаш не сум гласал за „помалото зло“. Зло си е зло, а Груевски секогаш ќе биде само тоа.

Одалечен на неколку илјади километри од татковината, тој се споредува со херои од македонското минато, кои ете морале да побегнат од државата за да ја продолжат борбата за македонската кауза. Екс премиеров дури и не го користи зборот „побегнат“, туку времено дислоциран! Ало Николаааа!!!! Уше никој не знае како си ја збришал, каква дислокација, па уште времена! Дислоциран баш ноќта кога треба да се пресели во Шутка! Дислоциран азилант! Очигледно Груевски сеуште живее во својот мал свет, во кој се што е добро во државава (можно и во светов) е негова заслуга, а се што не чини, нема врска со него. Така владееше 11 години, така се однесува и сега. Не е негова вина што негови сопартијци се во притвор, Заев е крив. Не е негова вина што пратеници кој тој ги стави на листа на избори го дадоа гласот за Севрна Македонија, Заев е крив. Не е запознаен дали (господин) Мијалков принудувал пратеници на ДПМНЕ да гласаат за промена на уставното име. Ништо Никола не знае, ниту има вина во него. Не е виновен ниту за Пржино, ниту за СЈО, „бомбите“ се лепени, сечани, монтирани, а владата на Заев марионетска. Добрата вест е дека Никола има план, т.е. парадигма! Планот на Груевски е брз влез на Северна Македонија во НАТО и ЕУ, а потоа актуелизирање на македонското прашање и враќање на нашето уставно име и идентитет. Две прашања: Зошто и како?

1. Зошто? Ако вече власта на СДСМ е марионетска, чија цел е само да го промени името за Северна да влезе во НАТО, а некогаш, можеби во ЕУ, кој ја поставил? Ова што Никола икако да ни го одговори е чија завера е целиов процес? Целта е јасна, промена на име, историја, идентитет....но кој е играчот зад Заев, ако тој е марионета? Кој тоа прислушкувал во Македонија, ако не е ДПМНЕ на Груевски? Овие прашања никогаш не ни ги одгвори, а јасно е и дека нема. Ако веќе идејата било Северна да влезе во НАТО, дали тоа значи дека НАТО го постави Заев на власт? Ако е така, зошто Груевски и понатаму сака во НАТО? Цела ЕУ го поздрави договорот со Грција, дали тоа значи дека и тие кумувале во доаѓањето на Заев на власт? Чија марионета е Заев, ако не е на НАТО и ЕУ, каде Северна е тргната? Или и НАТО и ЕУ се марионети на истиот господар на СДСМ?

2. Како? Во НАТО сме веќе примени. Секако како Северна, но влезот во ЕУ, за кој Груевски дава 6-8 години, е децении далеку од нас. Не со оваа влада на Заев или со било која друга влада што Македонија некогаш ја имала. Всушност сите тие влади не донесоа на ова дереџе. Како сега Груевски сака за 6-8 години да влеземе во ЕУ и уште поинтересо, како по тоа замислува враќање на уставното име, историјата и идентитетот? Не велам дека идентиетет се брише за 8 години, но како мисли да го вратиме процесот назад? Тој беше на власт 11 години и не мрдна во преговорите со Грција ниту педа, напротив ги врати назад. Како сега се охрабрува дека овој чекор, по тешка наша капитулација е воопшто можен? Ќе дојде некоја влада, некогаш, е таа влада ќе ја реши состојбата! Целото негово ФБ обраќања во форма на, како што тој вели, ПАРАДИГМА звучи како бајка. Пепелашка рибаше, рибаше подови и дојде самовилата ја пеобрази во принцеза и принцот падна на нејзината убавина. Или на „пророштво на Баба Ваѓа“: Македонија ќе се спаси од договорот од Преспа за 8 години, кога во државата на власт ќе дојде....

Ванѓа оддамна не претскажува, но не треба да си видовид за да сфатиш дека кариерата на Греувски е завршена. Всушност тука е најголемата трагедија. Завршен политичар е најгледаниот лик во државава и за многумина единствениот спас. Воедно, истиот, дури и од Будимпешта е многу пореален за сегашните проблеми со кои се соочува Македонија од Заев. Зоки си има розевки наочари и секој ден на телевизија повторува дека „СЕГА ЌЕ ГИ СЛУШАМЕ ГРАЃАНИТЕ“. Реченица со која јасно ни кажува во лице дека до сега тоа не го правеле. Или со руги зборови, знам дека референдмот падна, знам дека јазикот за двојазичност е против уставен, знам дека договорот со Бугарија не чини, но од сега ќе ве слушаме. Жими мајка.

Автор: Пацифист

Популарно