ВИДЕО: Кога Заев се обиде да се расплаче сред емисија!

Овој пат место подолг текст во форма на колумна, ќе ви се обратам со кратка пишана форма и видео запис од вчерашното гостување на премиерот Заев на Канал5, во „Само вистина“. Да, името на емисијата и Заев во неа се парадокс, но што е тука е. 

Прво, новинарката. Барем така и е звањето на жената. Единаесет години власт на Груевски ВМРО ДПМНЕ, мислев дека видов се од страна на контролирани медиуми и вљубени новинари, но сум грешел. Женава децата да можеше да му ги даде вчера на премиерот, ќе му ги дадеше. Го гледаше ко мајка син на свадба. Љубов и тага во ист момент. Тага за тешкиот живот на своето чедо, исполента со љубов и гордост за неговото дело. Едно прашање не смееше да му постави. Дури и кога ќе се обидеше, мораше да се вади со.. „може јас не сум разбрала“! Па кога зема да најавува дека Заев ќе соопшти ексклузивна „вест“ во нејзината емисија, па тоа икс масичка, па поезија... А од каде знаела? Да не биле договорени прашањата? Ок, доста за неа. Тетката е за жалење. 

Карши неа премиерот. Нему не му беа доволни незјините комплименти, па мораше сам да си кажува дека е едноставен човек. Човек од збор. Се му е во Македонија. Многу си ја сака државата. Тој бил небитен, само Македонија била важна... Чудно не спомна ништо за предците и неговите деца. Овој пат не се заколна дека не е роден политичар што ќе го смени уставното име (новинарката секако тоа не го спомна). Но, затоа реши да ни покаже една поинаква страна на Заев. Емотивна! Проба човекот и да се расплаче. Дури спомна и солзи, па ја смени фацата и.... НЕ, не му успеа! Водителката чекаше, се надеваше дека ќе пушти солза, па и таа во хор да му се придружи, но солзите заглавија некаде зад очите...  А ќе беше голем чин. Заев расплакан од промената на името, која тој ја договори! Расплакан од промената на историјата, која тој ја договори. Од откажувањето од Античките Македонци и АСНОМ, а тој ги брише. Од откажување на малцинството во Грција (и секаде каде има Македонци), а тој го потпиша тоа. Мачно било, тешко.... 

Во 27 години македонска држава, се сеќавам само на еден македонски политичар како плаче. Киро Глигоров, кога зборуваше за привременото име и какви се притисоци имала Македонија во тој момент. Разликата е во тоа што на поранешниот пртседател навистина му беше криво и плачеше откако кариерата му заврши, а Заев сакаше да плаче за да добие симпатии. Сакаше со солзи да го придобие народот за да помине промената на Уставот, историјата и името! ПАЦИЕНТ! 

Емотивниот дел од видеото, започнува на 14:00 од емисијата. Пред да го погледнете, земете палома. За секој случај!

Автор: Пацифист

Ставот изразен во текстот е на авторот и не мора да се совпаѓаат со ставовите на редакцијата на Засе.мк.

Продадени души

Со години, во времиња кога сатирата се сметаше за облик на отпор кон неправедната власт и за храброст, Македонија ги имаше „К-15“ како свои јунаци. Кога не сакавме да кажеме дека самите сме виновни за состојбата во која се наоѓаме, или дека сме слепи пред неправдите што ги чинат оние на кои на избори сме им дале доверба, се шегувавме на своја сметка, велејќи „сега Цацко (ли) ни е крив“. Во таа фраза, Цацко беше невиниот и наивниот, жртвеното јагне (обичниот граѓанин), кој секогаш го извлекуваше подебелиот крај. Денес (вистинскиот) Цацко е владин службеник.

И не само што зема државна плата како дел на Министерството на вистината туку денес популарниот Бубо Каров е дел и на „платена јавна пропаганда“, како што стои на телевизиските пораки со кои се убедуваат граѓаните дека треба да гласаат „за“ на референдумот. На јавната сцена дефилираат толку многу луѓе, кои за мнозина се непријатни изненадувања и разочарувања, но овој лик го издвојувам поради симболичката вредност што ја имаше и како најилустративен пример за степенот на моралната, јавната и политичката корупција. Тоа што на трибина премиерот Заев (на начин што е вицкаст толку за да прилега на спот на некогашните „К-15“) повикува на отворена корупција и купување гласови на граѓаните е помалку тажно, бидејќи за власта секогаш и сме знаеле дека корумпира. Апсолутната власт корумпира апсолутно, а оваа можеби не е апсолутна (засега), ама е дрска, бескрупулозна и бесрамна. Моралниот пад на Цацко е нераскинливо поврзан со начинот на владеење, со клиентелизмот, кронизмот и непотизмот што виреат со години. Единствената разлика е што тој досега претставуваше симбол на отпор, макар и преку хумор, а сега и тој ореол е симнат.

Кога на трибина во Крива Паланка (во камера) премиерот кажа дека странски бизнисмени ветиле дека ќе им платат нешто екстра на работниците само за да излезат на референдумот, зашто тоа било во нивен интерес, тој истовремено повика примерот да го следат и домашните газди, кои сега треба да го одврзат ќесето и да ги поттикнат гласачите. Присутните на трибината ни да трепнат, како хипнотизирани слушаат, несвесни дека се сведоци на кривично дело. За обичниот народ, кој страдал и од едни и од други, кој е сведен на Граѓанинот покорен, и да не се чуди човек. Но каде е ДИК, каде е Јавното обвинителство? (Антикорупциска комисија фактички и немаме, а и кога ја имавме беше само фасада.) Тоа е јавен повик за кршење на гласачкото право и јавен рекет со кој се бара соучесништво од домашните бизнисмени. Нашите гласови се сведени на стока за купопродажба и веројатно ако досега се мислеше дека за Ромите е типично да ги продаваат своите гласови за кило брашно и масло, сега сите сме Роми – без оглед дали ќе го примиме поткупот или не; така нѐ третира премиер што е еднаш аболициран, а неодамна и ослободен во судски случај за поткуп.

Веќе подолго време по домовите на врата чукаат луѓе што се претставуваат како волонтери, а носат полни раце „подарочиња“ и сѐ што бараат е да им кажеме дали и како ќе гласаме. Се прават списоци, семејни, од работно место, од соседство; треба да достават во штабот ако се сака да се задржи работното место или евентуално да се добие. Градоначалник во училница, пред дечиња, им се заканува на учителките дека ќе ги следи и држи на око како постапуваат деновиве. Министер за полиција учествува на пропагандни трибини, а тој е само еден од владината свита што со државни средства патува низ земјава за да учествува во кампања, иако официјално Собранието е организатор на кампањата. Кога Косово стана држава постави споменик со симболичен назив „Новородена“ (Newborn), нашава поставува споменик на „Еврото“ („Новопродадена“). Сега можеме да му се поклонуваме на златното теле, она поради што се тресат темелите и опстанокот на ЕУ. Буквално сѐ што се однесува на референдумот е непоимливо и забрането и со нашите закони, но и со сите европски и демократски стандарди и добри практики, во кои божем се крстат. Им се подбивавме на Груевски, Вучиќ, Ердоган, Орбан – а спаднавме на Заев? Кажете, во што е разликата (ако се занемари IQ=33)? Сето ова се алармантни докази за системскиот гнилеж на државата, но ако тоа досега требаше да се разоткрива со опозициски ангажман, бомби, свиркачи, анализи и сл., истиот тој сега се продава како скап парфем. Наводно, така мирисале демократијата и европската/натовската иднина.

Во низата скандалозни појави е и учеството на странските амбасадори во кампањата, почнувајќи од Жбогар. На билбордите во земјата прикажуваат слики на дечиња, што е злоупотреба на деца во политичка кампања. Но најцинична е онаа порака во која се вели дека со прифаќањето на референдумот ќе сме ја зајакнеле правната држава! Која правна? Која држава? Онаа што ја направија пуздер и ја згазија за да ја изградат постара и поубава од урнатините? Што се однесува на промените на Уставот, велат дека намерно не ги кажуваат решенијата за ревизија на Илинден и АСНОМ, затоа што тоа ќе правело „непријатно влијание врз граѓаните, а граѓаните навистина треба слободно да одлучат!“. Блажено незнаење, слепа доверба и целосна покорност – тоа е она што го бараат од нас во име на „слободно одлучување“ за сопствениот идентитет и државност! А Пендаровски, како кафански човек, ќе чести пијачка ако нешто се „избоксува“ bona fide барем за анусот на МАНУ (ги пишувам овие редови и имам чувство дека сум во кошмар, а не дека бележам сегменти од оваа стварност).

Според таткото на американскиот устав и демократија, Томас Џеферсон, кога неправдата ќе стане закон, отпорот е обврска. Во случајов веќе нема одредба или стандард што не е прекршен – од нератификуваниот договор што ни се поттура како единствена опција до каприциозното референдумско прашање и незаконската кампања, застрашувањето на опонентните и уцените што ни висат над главата како Дамоклов меч. Колку е притисокот посилен, толку е обврската да не се биде соучесник во ова организирано злосторство поголема. Кампањата е „перење мозок“ со наши пари, бидејќи е еднонасочна – само ЗА, каде што води Вождот излезен од романите на Домановиќ! Од сите небулози, меѓу кои и таа дека во ЕУ има бесплатно здравство и образование, лежи неверојатен парадокс. Ваква кампања е посоодветна за комунистички режим, а не за систем што ветува демократија, и тоа во капиталистички, компетитивен систем (за империјалистичката алијанса и да не зборувам). Заев и неговата свита на продадени души им се закануваат на сите што ќе ја исполнат обврската за која зборува Џеферсон; сите што не се со нив се државни непријатели.

Ова е смрт и за елементарното поимање на демократијата. Ако вака се закануваат сега, можете да замислите што ќе прават кога насила ќе треба да го спроведуваат Преспанскиот договор и да ја бришат „именката“ македонски/македонско од јавниот простор? (Ова со „именката“ не е моја грешка, туку е најновиот бисер на професорката-пратеничка што се восхитува на Микеланџело Бонапарта, па не е чудо што не знае што е придавка, а што именка.) Дека следува полициска, орвеловска држава кажав одамна, а сега тоа само се потврдува. За жал, и во оваа работа, како и многупати порано, на челните места се универзитетски професори и „интелектуалци“. Тие не чекаат власта да им ги запали книгите на плоштадите; самите се одрекуваат од нив. Симболички ги палат, сакајќи да се прочистат, самолустрираат, пред да се положат пред олтарот на „новото време“. На сиромавиот и неукиот немаме зошто да му се лутиме дури и кога ќе потклекне; но кога овие од „научниот и интелектуалниот“ Олимп ќе паднат, продавајќи си ја душата, дозволувајќи да бидат убедени, ама и да убедуваат во (правни и политички) апсурди, поради славољубје или среброљубје, поради позиција или моќ – тоа е тешко да се прости.

Останав занемена и од објавата на Независниот академски синдикат (наследник на Професорскиот пленум) дека побарал покачување на платите од премиерот. Како „газда“ можеби ќе потфрли некој сребреник, но несфатливо е професори што наводно се бореле против режим сега да не гледаат дека се проституираат и се продаваат за „кикиритки“, во време кога треба да се најгласни во критиките на општата корупција среде референдумски процес. Не е никаков изговор да кажат дека не се правници: непознавањето на законите не ги ослободува од вина оние што ги кршат! А тие како професори мораат да предничат и со моралната позиција и со критичкиот глас. Освен ако не склучиле фаустијански пакт во замена за бескрајното знаење – кое никому нема да му донесе ни добро, ни еманципација, а најмалку самопочит. Во време кога е модерно да се пишуваат (вистински, а не преносни) пофалби на глупоста и лудоста, кога дефилираат на спотови фаустијански ликови, сепак да почекаме до среда – да видиме дали оваа земја има барем една правна институција, дали Уставниот суд ќе се издигне над ова дно и ќе одигра улога каква што му ја додели уште Ханс Келзен.

Автор: Проф. Билјана Ванковска за НоваМакедонија.ком.мк

Мицковски: Кој сум јас да му кажам на Христијан Мицковски дали да гласа или да БОЈКОТИРА?

По долго чекање, конечно синоќа на полноќ го добивме официјалниот став на ВМРО ДПМНЕ за референдумот, преку обраќањето на Христијан Мицкосвки до јавноста. Како и што се очекуваше, Мицковски не кажа ништо ново, ништо драстично, едноставно не кажа! ВМРО ДПМНЕ не застана со народот, не превзема лидерска одговорност што се очекува од партијата која на последните парламентарни избори освои најмногу гласови (посебно кај македонското гласачко тело), туку го повика народот сам да си го понесе товарот. Сличен потег како оној на Груевски по потпишувањето во Пржино и предизборната кампања во која бараше 63 пратеника од народот кој тој го изневери.

Сепак, да бидеме реални, исходот, односно ставот на Мицковски и раководството на ДПМНЕ беше очекуван и тоа од неколку причини.

1. Судските процеси против голем дел од „бившото“ раководство на партијата. Бившото е во наводници, бидејќи по вчерашмниот говор на Мицковски, јасно е дека тој не е лидер на најголемата македонска партија во државава. Освен судските постапки против Груевски и другарите, постојат и шпекулации за отварање на нови, па дури и за Мицковски. Ретко се случува, но ете и Заев некогаш ја зборува вистината. Премиерот, по преговорите со ВМРО ДПМНЕ, неколку пати кажа дека единствено барање на Мицковски било амнестија на обвинетите од прислушкуваните материјали. Односно слобода за „бившото“ раководство.

2. Притворените пратеници обвинети за тероризам на 27 Април.

3. Силниот меѓународен притисок. Сите знаеме дека посетата на Меркел не беше само за да се убеди народот да излезе на референдум, туку и да се притисне Мицковски.

Затоа Мицкосвки половина час зборуваше колку договорот со Грција е лош, штетен, противуставен, за на крајот да не повика на бојкот. Не рече дури ни дека тој ќе бојкотира. Еве не мораше да го повика членството или народот да бојкотира, можеше само да каже дека тој на 30ти Септември ќе си седи дома. Ќе прави ајвар. Ќе оди на планина. Ќе бере детелинки.... само нема да гласа. Но, Мицковски и ДПМНЕ не го направија тоа. Оставија народот сам, без нив, да донесе одлука и сам, без нив, да ја понесе одговорноста. Исплашени за својата слобода, иднината на партијата и веројатноста никогаш да не дојдат на власт, Мицковски и ДПМНЕ ја донесоа единствената МУДРА ОДЛУКА за ПАРТИЈАТА. Можеби кобна за МАКЕДОНИЈА, но се надеваат мудра за ДПМНЕ. Каков ќе биде исходот од референдумот ќе дознаме за 20 дена, но уште денеска е јасно дека политичката кариера на Мицковски заврши вчера. Ако референдумот помине, ДПМНЕ на следните избори ќе доживее дебакал, а ќе ја загуби и позицијата претседател на државата. Ако референдумот падне, Мицковски ќе ја загуби лидерската позиција во партијата пред следните избори. На негово место, најверојатно ќе дојде оној кој ја напушти седницата на партијата при изборот на Мицковски. Во моментов едиснтвениот пратеник на ДПМНЕ кој јавно го бојкотира референдумот.

Лидерот на ДПМНЕ потфрли и во уште еден сегмент, во кој потфрла уште потпишувањето на договорот во Преспа. Не кажа што ако референдумот падне. Да и ДПМНЕ е за во НАТО и ЕУ, но како? Ова прашање му го постави Заев на минатиот дуел на МРТ и Мицковски немаше одгвор, но вчера собра сила да побара нов дуел?! Зошто? За да пак нема одговор? А што ако премиерот го праша дали ќе гласа на 30ти? Математички прецизно ќе му одговори дека народот ќе реши? Дека тој (Христијан Мицковски) гласал или не, не решава за референдумот? Кој сум јас да му кажам на Христијан Мицковски дали да гласа и ако гласа како да гласа? Тоа ли ќе му каже? Јас да сум на место на Заев веднаш би прифатил дуел. ВЕДНАШ! Со или без камшикар.

„Слобода или смрт?“ е паролата на ВМРО. „А може нешто измеѓу? Може протекторат?“ е одговорот на Мицковски. Така Комита не бива, господине Христијан. Тоа не е ВМРО! Сега сте само ДПМНЕ.

И покрај ставот на ДПМНЕ, во кој се осудува договорот, но не се повикува на бојкот, секој од пратениците на оваа партија и секој кој во минатото или сега има некаква функција, секој повиден член, во наредниве 20 дена има шанса да го каже својот став. Повторно, не да повика на бојкот, но да каже дека тој бојкотира или дека ќе гласа. Ова реално не е само шанса, туку и обврска. Сите пратеници, бивши или сегашни, министри, функционери, сте биле избрани од овој народ да ја водите оваа држава. Сега кога државата се наоѓа пред преименување, за што и самите сте свесни, ваша обврска е да го кажете својот личен став и својот личен избор на 30ти.

Сепак, има и нешто добро од вчерашното обраќање на Мицкосвки. Не, нема да читам меѓу редови за неговата порака, како најзагрозените симпатизери и членови на партијата. Нема зошто. Човекот имаше микрофон и вниманието на целата македонска јавност. Ако сакаше да повика на бојкот требаше јасно, а не меѓу редови. Позитивното е всушност токму тоа, што не повика. Што сега е јасно дека  #БОЈКОТИРАМ е чисто, неполитичко, граѓанско движење. Зад него не стојат ДПМНЕ. Целта не е спас на обвинетите за криминал членови на ДПМНЕ на чело со Груевски, туку поништување на спогодбата со Грција! Сега БОЈКОТОТ значи БОЈКОТ и за ВМРО ДПМНЕ и Христијан Мицковски.

Кај ќе ви биде крајот ако/кога референдумот ќе падне? А „Комити“?

Автор: Пацифист

Еве зошто БОЈКОТИРАМ: Лагите на Заев и Димитров за договорот со Грција

Пред неколку дена во колумна ветив дека ќе го објаснам мојот личен став за БОЈКОТ на референдумот на 30 Септември. Без дополнителен вовед, ова се моите причини:

1. Договорот и референдумот се неуставни. Владата нема право да преговара за најважните точки од договорот. Истите се под ингеренции на Претседателот на Р.Македонија. Ниту еден политичар не смее да преговара за историја, а најголемиот дел од договорот се однесува токму на тоа. Референдумот е неуставен од повеќе аспекти, но ќе се задржам само на формулацијата на прашањето. Во уставот јасно пишува дека прашањето мора да биде јасно и едносмислено и да нуди само два одговора, ДА или НЕ. Во случајот избраното прашање, постојат 8 опции за одговор, а прашањето е најмалку трисмислено и опфаќа Договор со Грција, НАТО и ЕУ.

2. Освен неуставно, прашањето на референдумот е измислено, односно не соодвествува со реалноста. Вака поставеното прашање, ги наведува граѓаните да помислат дека со успешен референдум, односно прифаќање на договорот на Заев и Димитров со Грција, Македонија ќе влезе во ЕУ и НАТО. Тоа е ЛАГА! Европската комисија во Јуни годинава јасно ни кажа дека освен спорото со името со Грција, Македонија не исполнува уште многу критериуми кои се бараат за покана во унијата. ЛАГА е дека ако го ратификуваме договорот (со референдум) ќе добиеме покана во Јуни 2019 година. Вистината е дека следниов Јуни, комисијата повторно ќе седне на маса и ќе ја разгледува состојбата и ќе донесе нов заклучок. Всушност ќе го направи истото што и оваа година и минатата и таа пред неа... Ова ЈАСНО го пишува во извештајот од Јуни годинава на евроспката комисија. Значи никаде не се споменува „УСЛОВНА ПОКАНА“, ниту „ПОЧЕТОК НА ПРЕГОВОРИ“. НЕ! Пред неполн месец Македонија го доби најнегативниот извештај од „Греко“  (Група на земји против корупција) во последниве 15тина години. Со таков извештај, драги мои, не се влегува во ЕУ, па ни со променети лични имиња на сите граѓани на парчево ни земја. Точно е дека со решавање на спорот со Грција ќе заврши блокада на соседот во ЕУ, но тоа не значи и автоматски влез, ниту почеток на преговори. Далеку сме од ЕУ ние, далеку. Што се однесува до НАТО, таму влезот би бил побрз, но сепак не веднаш. Од муабетите на Заев за тоа кое столче е наше, сега влезот во НАТО е 18 месеци од евентуалното прифаќање на договорот со Грција. 18 месеци во кои ќе треба да се сработат многу работи кои заостанаа додека Владата беше зафатена со делење тендери, стипендии и иновативни грантови. И додека ќерката на Димитров си ги троши 40.000 долари државни пари во Холандија, ние тука ќе чекаме на некој да му текне да си ја сработи работата за која е платен.

3. Договорот со Грција е НЕзавршен! Ова е веројатно најстрашниот дел за мене. Оставен е голеееем простор за дополнителни манипулации. Никаде во договорот не е определено како ќе се менува уставот. Од досега приложеното јасно е дека ќе се менуваат 4 амандмани од македонскиот устав, но никаде, апсолутно никаде не пишува како ќе гласат. Заев и Димитров си имаат некои свои верзии, но на хартија нема ништо! Сега не повикуваат да гласаме, за непотполн договор! Тоа е исто како на некој кој 100 пати в излажал, да му потпишете празен лист хартија. Што тој ќе напише над вашиот потпис, треба да му верувате на зборот. Јас а овие двајца не им верувам. Зошто? Еве кликнете ТУКА.

4. СДСМ и Заев ветуваа дека нема да го променат уставното име во изборната програма. Значи немаат право на тоа. Не се избрани за тоа, ниту имаат легитимитет.

5. ЛАГА е дека се зајакнува идентититетот. Вистината е дека губиме дел од историјата, а со тоа и дел од идентитетот како Македонци. Иако во договорот пишува дека ќе се формираат научни групи кои ќе ја утврдуваат (читај менуваат) историјата на основа на аргументи, веќе  е јасно на која страна ќе оди тоа. Впрочем, во договорот „втората страна“ (Македонија) се обврзува на спомениците од Античка Македонија да им напише дека се дел од Хеленската историја. Без научни групи и експерти, без аргументи и факти, Заев и Димитров се откажуваат од тој дел од историјата на која секако и ние имаме право. Не дека сме ние единствените или директните потомци на Александар, но не се ни Грците. Колку тие имаат право да се повикуваат на него, толку имаме и ние. А кога сме го правеле тоа со децении (без лаги дека за само 12 години учиме дека сме наследници на Александар, срамота е) дел од нашиот идентитет е изграден токму на Античкиот дел од историјата. Кога сега Заев го поклонува, со него поклонува и дел од нашиот идентитет. Освен тоа, Заев со договорот со Бугарија ги отуѓи и Кирил и Методиј, Самоил, па дури и Илинденското востание. Токму денеска премиерот кажа дека тие се дел од заедничката историја на Македонија и Бугарија! Со ова, Македонија останува со историјата по 1945, односно заедничката од СФРЈ и нашата во овие 27 години! Од тука, нашиот идентиет ќе треба да се гради на ликови како Никола Кљусев, Бранко Црвенковски, Љубчо (ау не, тој е Бугар), Стојан Андов и слични. Кој е од овие ви е погоден за да си го ЗАЈАКНЕТЕ идентитетот? Не озбилно, со кого од овие се идентификувате како Македонци?

6. Ги губиме и АСНОМ и Илинден! Проблемот со Илинден, освен што е бугарски (во договорот со Бугарија), е во „Илинденскиот манифест“. Во него се повикуваат браќата од Егејот, од Пиринот, од Вардараска Македонија. Секако, ова нема да може да стои во уставот! Сега стои. Со АСНОМ пак проблемот е што, види чудо, асномците се повикале на „Илинденскиот манифест“. Од кај да знаат луѓето дека еден ден во Македонија ќе дојдеме до ова дереџе па да ни смета тоа. Како и да е и АСНОМ мора да лета од Уставот.

7. Ја губиме придавката Македонски на секој производ, државна институција и преставник на Македонија во било која свера во светот. Па така, производите од Македонија ќе бидат „made in“ Северна Македонија. Со тоа виното ќе биде северно македонско вино. Гравот, севено македонски грав, итн. Институциите секако ќе бидат институции на Северна Македонија, па ќе биде многу интересно да им објаснувате на новите генерации како тоа ние сме Македонци, а телевизијата телевизија на Северна Македонија. Спортските репрезентациии, репрезентации на Северна Македонија. Спортистите, репрезентативци на Северна Македонија. Пејачите, пејачи на Северна Македонија. Колку време ќе му треба на светот да не завика Северномакедонци? Уште пострашно, по колку генерации самите ќе се викаме Северномакедонци? 1? 2? Веднаш?

8. Не е точно дека нацијата е македонска. Со договорот е признато само индивидуалното право за самоопределување. Секој сам да си каже што е, смее. Како нација, НЕ!

9. Со договорот признаваме постоење на други, постари од нас Македонци. Ние сме дојдени, населени на овој дел од Балканот, по нив. А тие се староседелци, прави Македонци! И ова ли го зајакнува идентитетот?

10. Го губиме малцинството секаде и засекогаш!

Има уште многу точки од договорот кои сериозно ми пречат, ама еве ќе заокружам на 10. Доволно е само една, но ете наведов повеќе. Да не ме сфатите погрешно, не барам никој од вас да бојкотира од истите причини. Всушност не убедувам никој да бојкотира. Само изнесувам аргументи за мојот избор, затоа што и бојкотот е тоа, ИЗБОР. Легитимен како и гласот за или против. Немам ништо против оние кои решиле да гласаат, без разлика што ќе заокружат. Ваш избор е луѓе. Секој за себе решава, а одговорност носиме сите. Единствено имам против оние кои манпулираат и лажат околу содржината на договорот и импликациите што следуваат. Значи НЕ, НЕ ЗАЈАКНУВА идентитет и ДА губиме (голем)  дел до историјата, а со тоа голем дел од идентитет што сега не дефинира како Македонци.и не, НЕ ГАРАНТИРА членсто во НАТО, уште помалку во ЕУ.

Автор: Пацифист

Популарно