Автомобили на иднината дизајниран од гостиварецот Михаил

Љубовта и страста кон автомобилите што започнале во детството прераснале во предизвик да се успее во автомобилската индустрија. На почеток тоа било запознавање со тридимензионална визуализација.

По десет години истражувања и „висење“ пред компјутер и голем ентузијазам, еден млад гостиварец доби потврда и подотворена голема врата за влез во светот на автомобилизмот.

Редизајнот на „застава 100“ го направи популарен

Михаел Мерклер (27) од Гостивар од неодамна ја заинтригира јавноста со неговиот дизајн за стариот „стоеден“ (застава 101). Токму овој модел, што во минатиот век бил исклучително популарен во некогашната СФРЈ, беше негова инспирација. Редизајнот одекнал силно, па неколку автомагазини направиле интервју со него.

Иако ни одблизу не наликува на неговиот претходник, новиот дизајн наиде на позитивни реакции во медиумите што се занимаваат со автомобилизам.

– Подолго време поставувам дизајни на автомобили на специјализирани веб-страници, но откако го претставив дизајнот со мојата визија за моделот „југо 311“, кој кај нас беше познат како „стокец“ или „стоеден“, станав повидлив за јавноста. Некои медиуми овој концепт го пренесоа како забава и „лажна вест“, но имаше и сериозни анализи и критики на релевантни познавачи, вели Михаел.

Инспирацијата дошла како револт на репутацијата што „застава“ ја стекнала низ годините. Тоа дотолку повеќе што првиот автомобил во семејството бил сина „застава 101 ГТ“. Сакал да ѝ даде нов сјај на детската љубов.

На повидок прв автомобил во производство

Михаел, кој гостиварци го знаат како Мики, не е непознат во светот во кој владее бескомпромисна и силна конкуренција. Првиот позначаен успех го имал пред две години со модел на шведскиот производител „Кeнигсег“. Со неговиот познаник Дејан Христов од Скопје прифатиле предизвик да направат нов дизајн за овој произведувач. Дејан ги направил скиците, а Мики сето тоа го преточил во 3Д-форма. Објавата ја забележал Украинецот Андреј Чајковски, кој сакал да инвестира во производството на тој модел. На авторите им платил 2.300 евра, што за Мики бил првиот позначаен хонорар за неговата работа.

– Во моментите на воодушевување го прифатив понудениот износ, но подоцна сфатив дека тоа вреди многу повеќе. Но, сепак, од парите е поважно дека ќе дизајнирате модел што во историјата ќе ве внесе како автор. Тоа всушност ми е и главната цел, да направам дизајн за автомобил што ќе се произведува, појаснува Мики.

Целта е на повидок, од неодамна стапил во контакт со Либанец, кој има бизниси во повеќе земји и сака да инвестира во автомобилската индустрија. Во моментов работи на концепт на суперавтомобил на електричен погон. Дизајнот е готов, а инженери веќе работат на прототипот. Тука гледа шанса и отскочна штица за влез во светот што отсекогаш го фасцинирал.

– Постојано сум во контакт со инженерскиот тим, бидејќи некои технички решенија бараат и измени на дизајнот. Тоа не е лесна работа, со оглед дека до овој момент се детализирани над две илјади делови. Ако треба да се смени нешто на кокпитот, тоа повлекува измена и на други елементи. Така што, сѐ мора да биде милиметарски точно за да се состави моделот и да се произведе прототип. Заради тајноста и обврските кон целиот проект, не можам да дадам повеќе детали ниту да го објавувам моделот, појаснува Мики.

Без формална диплома до експерт за тридимензионална визуализација

Ова момче, кое плени со скромноста, воодушевува и со упорноста да се постигне нешто и да се направи повеќе од животот во провинција. Нема формално образование од дизајн или архитектура. Неговата последна диплома е средношколска. Работи во една гостиварска градежна фирма во која изготвува модели со визуализација на структурални фасади, застаклувања. Негова задача е да ја преточи замислата на инвеститорите и архитектите во нешто видливо, со што потенцијалниот клиент полесно би се одлучил за нарачката. Тој е убеден дека упорноста и вложеното во знаењето се исплатливи и нагласува дека може да се успее ако се има мотивација и ако ја сакаш работата.

– Моите почетоци во 3Д-дизјанот се од пред 15 години. Тогаш тоа беше тешко, бидејќи немаше кој да ми покаже како една програма како „3Д-макс“ функционира. Сѐ правев сам и истражував 4-5 години додека ги совладав алатките. Тоа познавање ми овозможи да се вработам во фирмата во која уште работам.

За да влезе во светот на дизајнот особено го инспирирала приказната на гостиварецот Горан Игор Бундалески. Тој пред петнаесетина години како студент со неговите колеги од Машинскиот факултет го направи првиот македонски спортски автомобил и освои награда.

Иако Мики е на прагот на голем успех, тој сепак има скромни очекувања. Повеќе од сигурно е дека ќе набави некоја „ѕвер-машина“ за да биде поефикасен. Правењето 3Д-проекти изискува компјутери со силни перфоманси, а таквите достигнуваат вредност од повеќе илјади евра. Не е сигурен дали ќе прифати понуда за да замине од Македонија, но доколку е добра, сепак би прифатил таков предизвик. Засега останува во Гостивар и се бори со пронаоѓање доволно слободно време за да ги исполни барањата и нарачките што му пристигнуваат.

Во меѓувреме ќе се бори со идеите што го очекуваат пред празниот компјутерски монитор и поделените четири полиња.

Патник низ времето раскажува што ќе се случи во 2019 - ако се исполни ова....

Момче кое тврди дека доаѓа од 2030 година на Јутјуб објавил видео снимка на која раскажува што ќе се случи во иднината, при што објавил листа за на важни дати и настани кои ќе се случуваат.

Ноа, како што му е надимето, тврди дека "застанал" во 2018 година, а објавил датуми на листа на настани, а 2019 година, кои ќе ги "потврди неговото наводно патување нив времето".

"Тука сум да ви ја раскажам иднината, бидејќи доаѓат доста работи – вонземјани, глобално затоплување и војна".

Во јануари 2019 ќе започне со зголемен број на пријави дека виделе вонземјани и НЛО. "Вонзенмјаните ќе дојдат 2028 година, а во таа година ќе биде откриено патувањето низ време", тврди Ноа.

"Вонземјаните во иднина ќе бидат се поприсутни, а неколку летачки чинии ќе се срушат ширум светот. Важно е да се каже дека со нив ќе бидеме во добри односи. Тие се нешто што неможам доволно да ги опишам со свои зборови.

Ноа вели дека ќе биде забележан пораст на вештачка интелегенција, паметни чипови ќе се вградуваат во мозок, како и глобален конфликт со Северна Кореја. Се запишано на тоа фамозно ливче, првиот е:

Јануари 2019: Пораст на НЛО

Февруари: Најголема и најдолга снежна бура ќе го погодо западниот дел на САД

Април: Прво комерцијално око ќе биде претставено во јавноста и слепите ќе прогледаат

Јуни: Имплантиран чип ќе им овозможи на парализираните луѓе повторно да проодат.

Јануари 2020: Контраврзии околу излегување на Андроид машина А1, големи протести против новата технологија

3 ноември: Доналд Трамп повторно ќе иде избран за претседател на САД.

Вакви коктели не сте пробале!

Во пријатна атмосфера, во срцето на Карпош е сместено маалското кафуле „Крем кафе“ во кое ќе ве маѓепса празничната атмосфера. Покрај топлото чоколадо со повеќе вкусови и  греното вино, во ова кафуле, можете да уживате и во уникатните кафе коктели кои се специјалитет на локалот.

Топло чоколадо, или чаша полна со среќа е целина составена од неколку вкуса по избор, како чоколадо, лешник, ванила, карамела, шумско овошје или јагода одвоени со дробен бисквит меѓу слоевите.

Кафето во "Крем кафе"е нова приказна во вашиот живот. Креатори на уникатни безалкохолни кафиња со вкус по избор, топло или ладно, склопено во чаша со одделени слоеви остава простор сами да изберете какви вкусови и изглед ќе имаат вашите кафиња. Па затоа, разбудете ја вашата имагинација и играјте со боите на вашето кафе!

Покрај несекојдневните кафе кокители во Крем можете да се стоплите и со кафиња како  ‘’Marrocchino”,  “Coko-moko” и  “Argentino” кои ретко ќе ги најдете на мениата низ Скопските кафулиња, а имаат изглед, вкус и мирис кои целосно ќе ве освојат.

Така, омилениот топол пијалак може да го пиете во придружба на новогодишни венци, Дедо Мразовци, зимски поларни ќебенца, како и еден тон светкави сијалички.

Животот во СФРЈ: Кога работникот беше господин

Тогаш никој не прашуваше за националност, материјалниот статус не беше важен, а луѓето се ценеа по карактерните особини.

Не биле ретки приказните за луѓето кои од работници стигнувале до директори на работни организации.

Вработените добивале бонови за топол оброк, па се хранеле во ресторани или на киосци. Во СФРЈ се сметало нормално да на вработените им биде платен топол оброк.

Работното време било од 7 до 15 часот со пауза која обично се поминувала во рестораните. Саботите и неделите биле неработни освен за оние работни организации кај кои природата на работата наложувала да се работи и за викенд.

А за годишните одмори, тука воглавно биле работничките одморалишта во кои се одело во организација на синдикатите. Можело да се плаќа на рати, па семеен одмор била нормална работа и ретки биле оние кои не ги посетувале таканаречените работнички одморалишта.

Платите воглавно биле исплатувани во кеш во самата компанија. Парите биле приложени во специјален коверт на кој биле наведени основните податоци за пресметката на плата. Без поголеми проблеми можеле да се користат неплатени отсуства, боледувања, а систематските лекарски прегледи биле задолжителни и спроведувани во сите претпријатија.

Кога би имало смртен случај, работникот имал право на бесплатен погреб. Доколку смртта го стигнела за време на работниот век, а не во пензија, во истата работна организација веднаш се вработувал некој од членовите на најблиското негово семејство.

Популарно