Автомобили на иднината дизајниран од гостиварецот Михаил

Љубовта и страста кон автомобилите што започнале во детството прераснале во предизвик да се успее во автомобилската индустрија. На почеток тоа било запознавање со тридимензионална визуализација.

По десет години истражувања и „висење“ пред компјутер и голем ентузијазам, еден млад гостиварец доби потврда и подотворена голема врата за влез во светот на автомобилизмот.

Редизајнот на „застава 100“ го направи популарен

Михаел Мерклер (27) од Гостивар од неодамна ја заинтригира јавноста со неговиот дизајн за стариот „стоеден“ (застава 101). Токму овој модел, што во минатиот век бил исклучително популарен во некогашната СФРЈ, беше негова инспирација. Редизајнот одекнал силно, па неколку автомагазини направиле интервју со него.

Иако ни одблизу не наликува на неговиот претходник, новиот дизајн наиде на позитивни реакции во медиумите што се занимаваат со автомобилизам.

– Подолго време поставувам дизајни на автомобили на специјализирани веб-страници, но откако го претставив дизајнот со мојата визија за моделот „југо 311“, кој кај нас беше познат како „стокец“ или „стоеден“, станав повидлив за јавноста. Некои медиуми овој концепт го пренесоа како забава и „лажна вест“, но имаше и сериозни анализи и критики на релевантни познавачи, вели Михаел.

Инспирацијата дошла како револт на репутацијата што „застава“ ја стекнала низ годините. Тоа дотолку повеќе што првиот автомобил во семејството бил сина „застава 101 ГТ“. Сакал да ѝ даде нов сјај на детската љубов.

На повидок прв автомобил во производство

Михаел, кој гостиварци го знаат како Мики, не е непознат во светот во кој владее бескомпромисна и силна конкуренција. Првиот позначаен успех го имал пред две години со модел на шведскиот производител „Кeнигсег“. Со неговиот познаник Дејан Христов од Скопје прифатиле предизвик да направат нов дизајн за овој произведувач. Дејан ги направил скиците, а Мики сето тоа го преточил во 3Д-форма. Објавата ја забележал Украинецот Андреј Чајковски, кој сакал да инвестира во производството на тој модел. На авторите им платил 2.300 евра, што за Мики бил првиот позначаен хонорар за неговата работа.

– Во моментите на воодушевување го прифатив понудениот износ, но подоцна сфатив дека тоа вреди многу повеќе. Но, сепак, од парите е поважно дека ќе дизајнирате модел што во историјата ќе ве внесе како автор. Тоа всушност ми е и главната цел, да направам дизајн за автомобил што ќе се произведува, појаснува Мики.

Целта е на повидок, од неодамна стапил во контакт со Либанец, кој има бизниси во повеќе земји и сака да инвестира во автомобилската индустрија. Во моментов работи на концепт на суперавтомобил на електричен погон. Дизајнот е готов, а инженери веќе работат на прототипот. Тука гледа шанса и отскочна штица за влез во светот што отсекогаш го фасцинирал.

– Постојано сум во контакт со инженерскиот тим, бидејќи некои технички решенија бараат и измени на дизајнот. Тоа не е лесна работа, со оглед дека до овој момент се детализирани над две илјади делови. Ако треба да се смени нешто на кокпитот, тоа повлекува измена и на други елементи. Така што, сѐ мора да биде милиметарски точно за да се состави моделот и да се произведе прототип. Заради тајноста и обврските кон целиот проект, не можам да дадам повеќе детали ниту да го објавувам моделот, појаснува Мики.

Без формална диплома до експерт за тридимензионална визуализација

Ова момче, кое плени со скромноста, воодушевува и со упорноста да се постигне нешто и да се направи повеќе од животот во провинција. Нема формално образование од дизајн или архитектура. Неговата последна диплома е средношколска. Работи во една гостиварска градежна фирма во која изготвува модели со визуализација на структурални фасади, застаклувања. Негова задача е да ја преточи замислата на инвеститорите и архитектите во нешто видливо, со што потенцијалниот клиент полесно би се одлучил за нарачката. Тој е убеден дека упорноста и вложеното во знаењето се исплатливи и нагласува дека може да се успее ако се има мотивација и ако ја сакаш работата.

– Моите почетоци во 3Д-дизјанот се од пред 15 години. Тогаш тоа беше тешко, бидејќи немаше кој да ми покаже како една програма како „3Д-макс“ функционира. Сѐ правев сам и истражував 4-5 години додека ги совладав алатките. Тоа познавање ми овозможи да се вработам во фирмата во која уште работам.

За да влезе во светот на дизајнот особено го инспирирала приказната на гостиварецот Горан Игор Бундалески. Тој пред петнаесетина години како студент со неговите колеги од Машинскиот факултет го направи првиот македонски спортски автомобил и освои награда.

Иако Мики е на прагот на голем успех, тој сепак има скромни очекувања. Повеќе од сигурно е дека ќе набави некоја „ѕвер-машина“ за да биде поефикасен. Правењето 3Д-проекти изискува компјутери со силни перфоманси, а таквите достигнуваат вредност од повеќе илјади евра. Не е сигурен дали ќе прифати понуда за да замине од Македонија, но доколку е добра, сепак би прифатил таков предизвик. Засега останува во Гостивар и се бори со пронаоѓање доволно слободно време за да ги исполни барањата и нарачките што му пристигнуваат.

Во меѓувреме ќе се бори со идеите што го очекуваат пред празниот компјутерски монитор и поделените четири полиња.

Ѝ кажала на својата баба дека сопругот ја изневерил, а одговорот засекогаш ѝ го променил животот

Низ животот ќе искусиме неверојатни подеми, како што е денот на нашата венчавка, раѓањето на првото дете и многу други. Но, исто така мораме да се соочиме и со животни предизвици.

Ваквите неповолни искуства можат да нѝ помогнат во обликување на личноста додека секојдневно растеме и се развиваме во секој поглед. 

Еве и една таква приказна: што сте вие – морков, јајце или кафе?

Млада жена отишла кај својата баба и ѝ кажала дека нејзиниот сопруг ја изневерил и дека е шокирана и разочарана од него. Таа не знаела како ќе успее да го преброди тоа, а дури сакала и да се откаже од својот живот. Ѝ признала дека е уморна од борба и ѝ се чинело дека секогаш се појавуваат нови проблеми во нејзиниот живот.

Бабата ја ислушала ваквата приказна и ја одвела во кујната. Потоа наполнила три тенџериња со вода и ги ставила на оган. Во првото тенџере со зовриена вода, бабата ставила морков, во второто јајце, а во третото мелени зрна кафе. По 20 минути, таа ги тргнала од оган, го извадила морковот од вода и го ставила во сад.

Потоа, го извадила и јајцето и го ставила во друг сад, а на крајот го ставила кафето во една чаша. Притоа, ја прашала својата внука што гледа.

Жената рекла:

“Морков, јајце и кафе”.

Тогаш, бабата ѝ рекла да го земе јајцето и да го скрши. Жената ја скршила лушпата од јајцето и видела дека тоа е тврдо варено. Потоа, бабата ја замолила да го испие кафето. Внуката се насмевнала додека го пиела.

“Што значи сето ова? Која е поентата?”, ја прашала таа.

Старата и мудра жена ѝ објаснила дека секоја од овие намирници морала да се соочи со истиот проблем (вриењето на водата), но секоја од нив реагирала на поинаков начин.

Морковот бил тврд и непропустлив, но по 20 минути во зовриената вода, тој омекнал и станал “многу слаб”. Јајцето било кревко – неговата тенка лушпа ја штитела течната внатрешност, но по 20 минути, тоа станало цврсто.

Сепак, мелените зрна кафе биле единствени: откако биле ставени во зовриена вода, тие значајно го промениле нејзиниот вкус.

По ваквото објаснување, старицата ја прашала својата внука:

“Што си ти? Кога на вратата ќе ти затропа некој проблем, како реагираш? Дали си морков, јајце или кафе?”.

Размислете и вие за ова – дали сте морков кој наизглед делува цврсто, но со болката и неволјата “омекнувате” и ја губите силата? Или пак сте јајце – влегувате со полно срце, но се менувате со оглед на околностите? Или сте зрно кафе – кога работите се најлоши, вие станувате подобри и ја менувате околината околу себе? Дали кога предизвиците се најголеми, вие се качувате на едно друго ниво?

Запознајте го градот каде 12 часот не постои

Не е само часовникот во знакот на бројот 11. На две фонтами можете да видите точно 11 чешми за вода, на музеите 11 врата високи 11 метри и слично.

Замислете часовник кој има само 11 бројки и на кој недостасува 12. Не е грешка. Часовникот не покажува само време, туку и необична фасцинација на целиот град со бројот 11.

Швајцарскиот Солотурн го основале Римјаните пред 2.000 години, но паднал во туристички заборав поради големата близина со Берн. Градот скоро бил опседнат со бројот 11 и доме на 11 цркви, 11 капели, 11 фонтани, кули и исто толку музеи.

Сето тоа започнало уште во 15 век. Ако наиде некој турист, ќе видите како загрижено гелда во најстарата зграда во градот на која има астрономски часовник со златни ѕвезди, топчиња и подвижи фигури од кралот, витезот и скелетот. Но, за што се работи?

Сите 11 запчанци на часовникот се пмераат во случајни часа (11, 12, 17 и 18) кога коњаникот од метал започнува да удира со чекан во ѕвоното и да ја изведува „Solothurner Lied“, неофицијалната химна на градот.

Но, зошто градот е опседнат со бројот 11? Па, тоа не го знаат ниту неговите жители.

Народната легенда зборува за магионичари кои доше од блиската планина Вајсентсин за да ги охрабрат жителите на градот кои напорно работеле, но никогаш не напредувале. Усвојувањето на бројот 11 било оддавање почит на граѓаните кон своите спасители.

Многу поразумно објаснување е библиското значење на бројот, па така и жители на Солотурн сметаат дека бројот 11 е свет број. Во нумерологијата бројот 11 се смета за најинтуитивен, најчесто поврза со верата и видовитоста и постојаната потрага по совршеност.

Ако религијата е еден дел од ДНК на овој град, геополитиката е вториот. Во 1481 година, Солотурн станал 11 кантон на конфедерацијата, а до 16 век поделен е на 11 протекторати. Исто така бројот 11 прв пат се споменува во 1256 година кога цеховите за градскиот совет избрале 11 членови.

Популарно