Кога изговорот е доволен, Македонија се брише!

Обично во ова време од годината пишував текстови за нов почеток, за Нова Година, за желбите и впечатоците. Но, 2018 година и моменталната ситуација во Македонија, од мене бара уште еден тажен текст. Нема простор за рекапитулација на годината зад нас, затоа што трагедијата уште не е завршена, а дното никако да го допреме.

Пред два дена прочитав еден ФБ статус што оди вака:

„1. Изгласаа амнестија за 27 април

2. Изгласаа измени на кривичниот закон со кој се намалуваат казните или се ослободуваат функционери обвинети од СЈО

3. Изгласаа закон со кој директорите на јавните претпријатија си добиваат заменици директори

4. Повисоки плати за вицепремиерите

Среќна нова година.“

Да, ова е реалноста, која народот некако се обидува да ја скрие од себе. Ја разбирам потребата да се тргнеме од политичките случувања и провалијата во која сме тргнети, барем за празниците пред нас, но тогаш ќе биде предоцна. На 9ти Јануари целата приказна ќе заврши. Македонија нема повеќе да постои. Ќе има нова, Северна Македонија, со нова историја (поточно без историја), со македонско државјанство, но без македонска нација и идентиет. Искрено, сеуште не можам да сфатам како дојдовме до тука, а еден ден ќе треба ова да им го објаснам на некои идни поколениа. Таа задача ве чека и вас. Сите НАС!

Премиерот веќе не крие, дека амнестијата е само за да обезбеди гласови за промена на уставот. Правото и правната држава се жртва на неговата агенда, Македонија да го смени името, а Македонец својот идентитет. Сето ова човекот го објаснува како успех, иако референдумскиот резултат засекогаш ќе го зборува спротивното. Сега е веќе јасно дека Заев не дојде на власт за да бутне режим. Не дојде на власт за да има правда и мир, ниту за да ги врати парите кои ДПМНЕ ги украде. Заев има само една мисија. Македонија да го смени името и да влезе во НАТО. Од таму и неговата изјава дека е спремен да ја плати политичката цена за својот потег. Знае Заев дека оди спортивно од ставовите на своите граѓани и дека ги разочара речиси сите кои му дадоа глас, но не му е гајле. Решен е да ја заврши работата за која е донесен на власт и засекогаш да не избрише како народ.

Слична изјава во интервју на ТВ даде и некогаш „шарениот“ Павле Богоевски. Пратеникот призна дека со својата работа одстапил од приоритетите на шарената револуција. Ветувањата кои ги даваше и принципите поради кои доби пратенички мандат, сега се небитни. Важно било како тој размислува, затоа што како самостоен пратеник изборот бил негов. Не Павле, не! Ти си таму да претставуваш народ кој те избрал, не свои ставови. Не си ти газда, туку оние кои те гласале. Ти си, т.е. трба да си, нивниот глас во парламентот. Не решаваш, туку пренесуваш. Така функционира демократија. Павле го знае ова. И тој како и премиерот, сам си призна дека е многу можно ова да значи крај за неговата политичка кариера. Свесното одење против народот, само така може да заврши и од тоа нема бегање.

Ќе поминат празниците, Македонија ќе смени име, устав, историја, идентитет, а Заев, Павле и сите околу нив ќе ја завршат политичката кариера и ќе бидат запишани како најголемите предавници на овој народ. 80 пратеници ќе не  укинат, а историјата ќе ги казни, но што имаме ние од тоа? Изговор? Тоа ли ни е доволно? Можеби сега ви се чини така, но ќе дојде денот кога ќе треба да им објасните на вашите деца и внуци, што направивте кога се бришеше Македонија. Имате ли одговор? Би сакал да го чујам!

Автор: Пацифист

Честитам грчки народе!

Респект за Вас, грчки народе. По 25 години „борба“, Вие ја добивте војната. Ние доживеавме апсолутен пораз. Невидена капитулација. Не’ здробивте. Го избришавте подот со нас. Не’ наполнивте со голови. Не’ нокаутиравте. Не’ превеславте. Не’ масакриравте. Не’ направивте будали, дотука бидува! Сега светот се подбива со нас. Успеавте да направите нешто што никој никогаш не направил...

Не, не, не ... грешам. Простете. Погрешно се изразив.

Респект за Вас, грчки народе. По 25 години „борба“, Вие ја добивте војната. Затоа што ние се самопоразивме. Самите се победивме. Се здробивме самите себе си. Се дрецнавме од чименто. Го избришавме подот со сопствените фаци. Си дадовме автоголови. Се нокаутиравме самите себе. Си се превеславме помеѓу нас. Се поделивме како никогаш досега. Се масакрираме секојдневно. Самите се избламиравме. Направивме нешто што ниту еден народ не направил во историјата – се самоукинавме!

И сето ова го постигнавте, затоа што точно знаевте што сакате и се боревте за тоа. Сакавте Erga omnes – добивте! Баравте да се прекрстиме - се прекрстивме! Ја сакавте историјата на македонскиот народ – Ви ја дадовме! Сакавте нашата цивилизација да нема врска со античкото наследство – и тоа го извојувавте. Баравте нашиот идентитет да го самоидентификуваме како чисто словенски – добивте! Никогаш не признававте и нема да признавате македонска нација – и тоа Ви го овозможивме! Повеќе не сме македонци ами граѓани на Северна МАкедонија! Не’ нарекувавте иредентисти! Признаваме дека сме биле такви, со тоа што сите елементи што укажуваат на иредентизам ги отстрануваме од учебниците, имињата на спомениците, јавните објекти и институции ќе бидат отстранети и променети.

Ништо македонско не остана. Ниту „забетонираниот“ идентитет!

И, покрај сето ова, ВИЕ СТЕ НЕЗАДОВОЛНИ! Сакате повеќе. Се однесувате како да сте „оштетени“. Алал вера! Ви се восхитувам. Така се брани својот став. 

Камо да имавме барем еден политичар сличен на Вашите! Барем да имавме „Д“ од Вашиот ДУХ!

Искрени честитки!

ФБ статус на Љупче Петрески

Зошто изграден маж не може да си најде девојка во Македонија?

Неодамна еден другар ме праша зошто девојките се плашат од мажите 35+. Имено, повеќе пати до сега се нашол во ситуација да запознае девојка, комуникацијата да се одвива убаво и после соопштувањето на годините, да забележи дека ставот се менува.

Него не му е јасно, како маж кој што сам живее, работи, сериозен е и точно знае што сака, може да „исплаши“ девојка. А притоа, физичкиот изглед, иако е релативна работа и прашање на вкус, воопшто не е проблематичен.

И зошто девојките кои од една страна посакуваат момче како во „описот погоре“, кога ќе се сретнат со него, бегаат?

1.Страв од мажење/обврска – модерното време со себе донесе комфор до тој степен да и жените и мажите мажите (иако на нив тоа почесто им се припишува) почнуваат да бегаат од одговорности. Така, кога девојките ќе слушнат дека маж од 35 години сака да се забавува со неа, првата асоцијација е брак! Е одедаш тие што постојано велат дека го бараат „вистинскиот“, бегаат пред потенцијалниот. Но, вистината е дека не секој маж што ќе пријде им има 35+ сака за два месеца свадба да прави, така што олабавете се. На крајот од денот, може отворено да се каже каков тип на релација се бара, без глупави игнорирања или бегања.

2.Нешто му фали – ако има 35+ и притоа е сингл – сигурно нешто му фали. Не би требало да е сингл на тие години... А што значи тоа, нешто му фали? Многу од девојките се алергични на приказната: „Јас еднаш многу сакав, и веќе ништо не е исто, веќе нема да сакам“ итд. Честа приказна и клише. И тоа е една од причините поради кои можеби некои девојки имаат такво толкување на „сингл момците од 35+“. Но, реалноста може да биде сосема друга и коментарот дека нешто некому фали е глупав. Зошто сте вие сигнл на 28, 29, 30+? Многу е себичен, непромислен и некоректен таквиот став и размислување. Секој има некоја причина зошто во моментот е со статус сингл, но нели тоа треба да е баш добро за спротивната страна, која патем, исто така е сама?

3. Премногу добро за да биде вистинито – да и ова некогаш може да ги исплаши девојките. Ако е толку добар, како тоа да е сам? Па повторно ќе се навратат на точка број два. Во денешно време кога да се има „комбинација/ии“ е хит, појавувањето на некој што би сакал попосветен однос може да ги исплаши девојките.

4. И девојките не знаат што сакаат – Би било многу нефер да се обвинат само мажите. Факт е дека ни ним не им е лесна задачата. Ниту девојките не се цвеќиња за мирисање, па комфорот за кој погоре споменав, и тие многу лесно го прегрнаа. Потоа, американскиот, па нема да згрешам ако речам и холивудскиот феминизам, дека жената е моќна сѐ сама да прави, дека неа не ѝ е потребен маж за да може да биде успешна, среќна, исполнета или каква и да сака да биде, изврши големо влијание дури и кај нас. Но, во наша, македонска интерпретација изгледа по малку и смешно. Не дека во американски рамки е оправдано таквото толкување на феминизмот, што е погрешно (за тоа друг пат), но кај нас е траги-комично. За да бидете независна, силна жена треба да сте образовани, информирани, способни, со цврст став, одлучни, да знаете што сакате, да сте независни (а не да се фурате, а после одите кај мама да ви зготви и испере), да сте самосвесни, изградени како личност, со верба во себе (за што нема потреба да ги сликате задниците и градите), да плените со својата појава и присуство. Е кога ќе го имате сето ова, нема да го наведувате мажот како причина поради која не можете да се реализирате како самостојна и секако ќе сакате да имате ист таков до вас!

Автор: Бети од трети

Денешните Македонци не заслужуваат држава!

Очекувањата не секогаш го детерминираат разочарувањето, па така, иако денеска ја очекував промената на уставот и уставното име, не можам да кажам дека не сум разочаран. Не можам да кажам дека не ме боли. Јасно беше дека до овој моомент ќе дојде, исто како што беше јасно дека во Македонија нема доволно Македонци кои би се бореле за идентитетот, историјата, името.

81 пратеник изгласаа нешто за што пред само една година бевме сигурни дека никогаш нема да се случи. Дури и премиерот изјави/лажеше дека не е роден таков човек што ќе смени устав и уставно име. Но, ете денеска сме сведоци дека сепак имало. Имало 81 пратеник спремни да одат против референдумско изјаснување на народот и уште 39 спремни да гледаат од надвор, без да се обидат да превземат нешто. 120 преставници на народот, го предадоа, она за што ветија дека се спремни да умрат. Но, не се само тие крив, криви сме сите Македонци, односно сите Македонци на кои ова им пречи. Има меѓу нас задоволни од промената на името, за нив ова не се однесува, иако ќе дојде моент кога и тие ќе плачат.

„Демократијата е управување на народот, од народот и за народот“, вели дефиницијата на Абрахам Линколн, но тој оддамна е мртов и не живеел во Македонија. Кај нас народот никако да разбере дека моќта ја носи самиот. Не знам зошто е тоа така. Дали сме толку прости или не ја сакаме таа одговорност. И во двата случаја, не заслужуваме ништо подобро од овие 81, не заслужуваме држава, ниту историја и идентитет. Не, ние не сме истите Македонци од Светските војни, од Илинден, не сме поколение на Самоил, уште помалку на Александар. Ние сме некои нови, мали, уплашени, себични, опуртинисти, за кои само личната корист е важна. Кај нас не постојат идеали, општествени вредности, не постои колективен идентитет. Само ќар, желба за лесен успех и потреба некој да не лаже дека од утре се ќе биде подобро. Истите оние кои не доведоа до тука, до дното на Европа и цивилизираниот свет, сега ветуваат дека ќе не спасат, а ние од се срце им даваме простор да прават што сакаат. Суспендираа владеење на право, прекршија устав, погазија референдум, сменија уставно име, ќе сменат и историја, а Македонецот негодува на Твитер и плука по оние 81 кои стиснаа на тастерите во собрание. А што, не знаевте дека ќе го изгласаат? Мислевте ќе им проработи совеста? Која совест? Или чекавте некој друг да излезе на улица и да ја бие вашата/нашата битка? ВМРО ДПМНЕ ви се сега криви? Или Албанските партии? Сите се предавници додека вие од топло си пишувате на Фејсбук! Така нема држава другари. Нема историја, нема идентитет, т.е. има, ама не оној на Македонците пред нас. Тој ќе си го поделат Грција и Бугарија. Ние ќе имаме нов, од 1948 година (во најдобра рака) или од 1991 година. Ние сме северни, вештачки, нови... Народ без корен, затоа што сам си го исече.

Од 17 Јуни кога беше потпишан договорот до сега, имавме речиси 7 месеци за протести. Од 30 Септември, кога беше референдумот, имавме 3 ипол месеци за бетонирање на одлуката. Но, место 100.000 луѓе на улица имавме по неколку стотини. Топло било, ладно било, дожд, снег... изговори колку сакате, но држава само една. Пред една недела искочи анкета во која 87% од населението во Макеоднија би се иселило од државава ако има шанса. 87% од нас сакаат да побегнат, да ја напуштат државата без борба, без отпор. Кога така би функционирал цел свет, ниту една држава не би постоела повеќе од 100 години. Се би се распаднало при првата криза. Замислете така да размислуваа Комитете или Партизаните... или Самоиловите војници, Фалангата на Филип и Александар. Името Македонија одамна ќе беше заборавено и сега ќе немавме шанса да го продадеме. Но, имало генерации вистински Македонци и има Северни Македонци. Исплашени, себични, неспособни за акција и одговорност. Полни со изговори и обвинувања кон секој друг освен себе. Првите ја изградија и носеа Макеоднија низ секакви кризи, вторите го подарија единственото нешто коа го имаа, за грст лаги... Со среќа нека ни е! Брзо ќе сфатите дека многу ќе ни треба, но среќата ги прати храбрите, а ние како народ, тоа не сме.

Автор: Пацифист

Популарно