Која е цената на вашиот живот на скопските улици?

Во сенка на терористичкиот напад во Ница, Франција, каде со камион беа прегазени над 200 лица, од кои над 80 се починати во Македонија помина судската завршница на возачот кој лани на Партизанска ја прегази младата Фросина, студентка од Крива Паланка.

14D20542A23ABA4F9B800DA9911BECEC

Немам никаква намера да ги споредувам двата случаја. Љубиша (возачот од партизанска), не е терорист и не верувам дека намерно го извршил делото. Ниту пак влетал во пешачка зона викајќи „Алах Акбар“, но и тој е убиец, а доби само 6 години и 6 месеци затворска казна! Дечково е осуден по две основи, за тешки дела против безбедноста на луѓето и имотот во сообраќајот и за неукажување помош на лице повредено во сообраќајна незгода. Неговиот адвокат барал да биде прогласен за невин за првото бидејќи вештакот во случајот рекол дека дури и да бил трезен нема да можел да ја избегне Фросина, бидејќи таа претрчала на црвено! Адвокатот не сакам да го коментирам, бидејќи не заслужува мое внимание. Како и речиси секој од таа струка, некаде по пат заборавил што значи вистина и правда, па се обидува да извлече што помала казна за својот клиент и што повеќе пари за себе. Ме чуди вештакот. Еве да и верувам на истражната постапка, а со тоа да верувам дека Фросина поминала на црвено (нешто во што не веруваат нејзините родители). Дури и тогаш остануваат неколку, во најмала рака, сомнителни околности преку кои е донесен заклучокот дека Љубиша не можел да влијае на настанот.

1. Љубиша, кој на првото рочиште изјави дека испил 2-3 ракии, имал 1,23 промили алкохол во крвта. Прво прашање што ми доаѓа на памет е од колкави чаши пиел малиов. Зашто од 2-3 стандарни ракии 1,23 е нереално, освен ако има само 1 литар крв во себе... Значи некој тука лаже.

2. Следно, не знам дали вие сте биле некогаш на 1,23 промили, ама јас сум бил(не дека ми мерел некој, ама знам). Тоа е состојба при која одењето станува проблем, а гравитацијата многу моќна. Земјата едноставно те повикува и постојано се движи лево-десно. Кога во таков момент ќе влезете во кола, не е проблем само успорениот рефлекс и реакцијата при новонастаната ситуација, туку и видот. Доказ за тоа е и тоа што возачот не ја видел Фросина пред да „истрча“ на црвено на улица, на дел од Партизанска каде ништо не го попречува визуелното поле (освен оние 1,23 промили). Ако бил трезен, ќе ја забележел.

3. Освен алкохолот во себе, Љубиша при евентулната реакција го спречила и неговата брзина, која според истарагата изнесувала 85 км на час. Во тој момент во Скопје (колку што ме држи меморијата) сеуште важеше ограничувањето на 60 км на час, што значи дека возел 25 км на час над дозволената брзина. Иако некои сведоци, од голо око оценија дека возел со 160, еве нека се „само“ 85. Овие 25 над дозволеното, колку и да ви изгледаат малку се речиси 42% зголемена брзина, што во трезни услови би значеле намалување на реакцијата на ситуацијата за повеќе од 60%. Зарем и тоа немало да смени ништо?

На крајот адвокатот не го доби она што го бараше, па Љубиша е осуден по двете обвиненија, но не доби максимална казна и покрај тоа што избега од местото на настанот(можеби олеснително е тоа што подоцна вечерта сам се пријави во полиција). Дечкото возел дрво пијан, со над 40% од дозволената брзина, прегазил млада девојка во сред Скопје и избегал од местото! Па добро, што треба да се случи за максимална казна? Да излезе од кола и да направи селфи? Или да згази уште двајца, тројца? 84 како типон од Ница? Не велам дека ако добиеше максимална казна или дури и доживотен затвор тоа ќе ја вратеше Фросина, таа сега е на некои други многу поубави улици, но со овие 6,5 години каква е пораката што ја испраќа македонскиот судски систем? Кој сега ќе ги спречи усјаените глави на другите 2-3 ракии возачи низ градов? Зарем еден млад живот вреди само 6 ипол години затворска казна? Таа ли ни е цената на скопските улици?

Автор: Пацифист

Шилегов ќе штрајкува со глад, ако...?!

Сарказамот најчесто се применува од две групи на личности.

1. Оние кои се премногу емотивни за да реагираат искрено на ситуацијата

2. Оние кои се премногу емотивно празни за да реагираат на ситуацијата

Кога пред неколку години почнав да пишувам текстови, кои некои ги нарекуваат колумни, целта ми беше на „хартија“ да ги искуцам моите емоции, но тоа заврши. Не се ни сеќавам каде и кога, но сега во моите пишанија нема емоција. Можеби само грам разочарување, што не се ни чувствува од обилната количина на иронија и сарказам. Дали жалам што така пишувам? Да! Дали можам поинаку? НЕ! Еве и денес во тој стил.....

Најпрво дефиниција: Револуција - темелна промена на власта или на државниот поредок, вообичаено извршена по насилен пат, односно преку вооружена борба. 

Тоа веќе ни се случи. Шарено беше и ни го донесе на власт СДСМ и истите криминалци и терористи од ДУИ (барем така шарените говореа за тогаш коалициониот партнер на ВМРО). Е сега, освен СДСМ во фотељите седнаа и шарените и оние кои малку се ишараа. Онака со фотки на ФБ. Тие уфотељени ни докажаа дека невладин сектор во Макеоднија е мисловна непознаница. Од оној .... хмммм.... (обратно од генијалец што му доаѓа?) Васиљ,  до Цацко, Сашо Тасески, преку типчено шо прво катапултираше кондоми по државни институции, за со пари од истите институции да лета во бизнис класа до Аргентина. Фејсбук поетон што е од Струга, а никад не бил на струшки вечери на поезијата, ама бидна директор баш на таа интитуција, па се сопна. Се до „неазвисниот“, пошто нишо не зависи од него (ова е цитат од левичар) Павле Богоевски. Се фраерче до фраерче. И тоа школовани. Јаки на муабет.... и толку. Го слушам последниот пред некое време, вика 10 души го тепале и Собрание на 27ми Април, а следен ден ми се шета по тв. Абе Павле, како да ти кажам. 10 девојчиња по еден шамар да ти удрат, две недели лузни ќе шеташ, него... муабетов, текстов не ми е за пијавици ко горенаведените. Муабетов ми е за воздухов во Скопје што го дишиме сите во котлинава. За Петре и за циркузот околу него. Ама посебно за Петре.

2-3 години (со право) ги слушав Петре Шилегов и другарчињата како на улица се борат против загадениот воздух во Македонија и посебно Скопје. Петре бараше„РЕЗУЛТАТИ СЕГА“. И кога резултатите не беа испорачани, Петре со помош на ДУИ и гласовите од Сарај и Арачиново стана градоначалник на Скопје. Им здосади на скопјани да живеат во загадено Скопје, иако претходниот градоначалник ќе биде запомнет како татко на градот што изградил убедливо највеќе. Трајановски, ваков или таков, зад себе остави повеќе од сите градонаалници пред него заедно (со се Трифун = 0). Граѓаните решија дека ветувањата на Петре се подобри од делата на Коце и... и сега реалноста им се удира од глава.

По само 40тина дена, Петре им покажа дека тој всушност и нема никаков план. Т.е. планот е и овие 4 годни да си глуми опозиција и да ги руга ДПМНЕ за претходните 10 години. Ако некој друг го критикува и тој е ВМРО. Ако родителите не ги пуштат децата на училиште затоа што нивото на загаденост е 10пати повиско од дозволеното,  и тие се ВМРО. Абе и децата се ВМРО ДПМНЕ. ГРУЕВИСТИ! Пред само два месеци, Петре кој тогаш не беше градоначлник на Скопје, протестираше против загадениот воздух со заменик министер од СДСМ, против министер на СДСМ. Петре и сега би протестирал, ама.....  Што убаво би му било. Место на работа со автомобил секој ден, до мааалски лулашки од времето на Трајановски и викај „нема воздух, нема мир“. Тоа е се што Петре знае. Да кука, обвинува и .... па тоа е се. Ако мене не ми верувате, еве ви ја новата акција на првиот скопјанин во која бара идеја од за прочистување на воздухот во Скопје од граѓаните. Оној кој ветуваше (и уште ветува) зелено и чисто Скопје, сега бара идеја како да го постигне тоа?! Ако ниедна идеја не му се допадне, што? Што тогаш? Ќе следува штрајк со глад?! Или сите ќе сме ВМРОвци. Кажете ми вие кои го гласавте, какво е чувството? Озбилно сакам да знам. Какво е чувството кога Петре во фаца ви кажува дека се зезал и дека вашите деца уште 4 години ќе се трујат, а истиот ден ветува дека Скопје ќе биде зелен град за 2 години? Нешо као коа Заев збореше дека Албанската платформа е само во главата на Груевски? Дај бе луѓе објаснете какво е чувството кога гласаш за фаци ко Зоки и Петре. Како е кога се надеваш дека ќе исполнат нешто, а само месец дена подоцна сфаќаш дека они 4 години ќе си глумат опозиција? Ниеден проект! Еве ви ветувам, НИЕДЕН! Шилегов нема капацитет, ниту екипа (освен секако ПиаР) да реазлизира било што од ветеното. И не, не е само тој. Детено од Карпош пред неколку дена на прашање на новинар зошто не оди со точак на работа рекло дека : Една ластовичка не прави пролет. Идејата на градоначалничево била да ги натера граѓаните на оптшина Карпош да одат на работа со автобус или точак, додека тој си се возика во Јагуар!!! Мене да ми е син, по ваква изјава јаде заушка и на 28 години. Онака од принцип, да не ми срами фамилија. Дај бе мали, градоначалник или не, среди си ги мислите. Не ми глуми Заев. Он барем со Трамп не се сретна. Се сретна, Не се сретна..

Сарказамот најчесто се применува од две групи на личности: Оние кои се премногу емотивни за да реагираат искрено на ситуацијата и оние кои се премногу емотивно празни за да реагираат на ситуацијата. Јас знам од кој сум, што мислите Петре и другарчињава од кои се? Онака за другар шо ги гласаше прашувам.

Поздрав од Пацифист

Џабе референдум: Грција и ВМРО ДПМНЕ ќе решат за промената на името на Македонија

По години негодување, Брисел конечно доби влада по мерак во Македонија, па во изминативе месеци го поздрави секој потег на истата, или во најлош случај и премолчуваше за потезите кои не смеат да бидат подржани. Освен оној „испад“ на Хан, кога јавно кажа дека Албанската платфора не е на агендата на ЕУ, Брисел постојано со пофалби кон Заев и заевистите. Ма тоа договор со Бугарија, ма фини односи со Албанија, ма љубов со Србија и конечно компромис со Грција. Позитивна енергија, а у, па влез во НАТО, па ЕУ... Сепак, до вчера, никој не откриваше како тоа ќе се реши спорот.  Конечно Гералд Кнаус, претседателот на Европската иницијатива за стабилност, во интервју за македонси медиум, ни ја откри тајната.

Накратко планот на Кнаус и на ЕИС е следниов: Нимиц предлага неколку имиња со географска одредница, македонската и грчката влада се согласуваат за едно, еве да речеме „Република Горна Македонија“. Ова име ние почнуваме да го користиме место ФИРОМ, додека во билатерлна комуникација и според устав сеуште сме Република Македонија. Со ова име влегуваме во НАТО и почнуваме преговори со ЕУ, но пред тоа мораме да смениме устав и во него да се напише дека доколку Македонија влезе во ЕУ, ова име (новото) ќе стане официјално и уставно име на државата! Сепак, за да не се занемари народот (демек), пред да влеземе во ЕУ ќе има референдум, но прашањето нема да да биде „Дали сакате да го промениме името на државата?“, туку „Дали сакате да влеземе во ЕУ со новото име (Р. Горна Македонија)?“. Кнаус уште додаде дека во овој план нема преговори за идентитетот, но не исклучи да ги има во понатамошниот дел од процесот.

Од приложениот план, очигледни се две не споменати работи:

1. Кнаус намерно или не намерно, не спомна дека за сето ова да се оствари, на Заев ќе му биде потребна подршка и од ВМРО ДПМНЕ. Македонскиот устав се менува само со двотретинско мнозинство (80 пратеника) во Собранието, а без ВМРО тоа е невозможно. Можеби, по откривањето на планов на ЕУ, обвиненијата за тероризам и оставкатана Груевски под притисок, не изгледаат така чудно. Не тврдам дека силно ВМРО со Груевски би застанеле против идејата за промена на името, но мислам дека моментот на одржувањето на референдумот би бил проблем.

2. Токму она што го спомнав погоре. Референдумот во тој дел од реализацијата на планот нема да има никаква тежина. Доколку референдумот се одржи на самиот крај пред влезот на Македонија во ЕУ, и прашањето на истиот не е „Дали да се смени името“, туку „Дали со ова име сакате во ЕУ“, резултатот е од сега познат. По 26 години агонија, народот во Македонија ќе гласа за подобар живот, за стандард, за иднина, за ЕУ...

Значи, за рализација на овој план клучни се Грција и ВМРО ДПМНЕ, бидејќи за премиерот Заев и другарите знаеме дека сево ова е потполно прифатливо („Влагај у НАТО!!! ОДМААА!!!“ – Нано Ружин). На двата „проблема“ веќе се работи. ВМРО ДПМНЕ е во полураспандата форма, а за јавноста во Грција, Македонија го потпиша договорот за добрососедство со Бугарија. Да, да, тој договор не е за нас или за Бугарите, туку за јавноста кај јужниот сосед. Токму затоа беше толку поздравуван од Европа и пренесуван во Атина. Идејата е да се престави нашата нова влада како добрососедска и спремна за компромиси. Дека се работи на омекнување на Грчкиот народ зборува и вчерашната изјава на Ципрас во која вели дека Македонија треба само да престане да  бара ексклузивно право на историјата на Александар Македонски и се ќе биде во ред! Секако, ние никогаш не сме тврделе дека само ние сме потомци на античките Македонци, туку токму Грција била таа што го павела тоа, но сега работите и во Грција се сменети, па и Ципрас е многу расположен за соработка. Ако се испегла јавното мислење во Грција, останува само пратениците на ВМРО ДПМНЕ да дигнат рака во собрание при вметнување на новото име на државава по влезот во ЕУ и готово! Се е завршено!

Планот е идеален и како што е најавено, треба да се започне со реализација најдоцна во Мај 2018 година. Проценките се дека до 2025 година, Македонија (тогаш како Северна, Горна, Нова...) ќе влезе во ЕУ. Токму тогаш ќе биде и референдумот, на кој народот ќе одлучи да си го смени името за влез во европското друштво.

Секако, меѓу вас кои го читате текстов, има луѓе на кои не им се допаѓа сево ова. Има од вас кои сега мислат деа ќе гласаат против на референдумот, па дури и такви кои навистина ќе го стават својот глас во одбрана на името со надеж дека народот ќе се одбрани од „надворешните напади“, но вистината е сосем друга. Референдумот ќе помине и тоа убедливо. Регуларно, без никакви местенки и полнења на кутии и за тоа нема да биде виновоен или заслужен некој од надвор, туку токму они кои 26 години ја водат Македонија. Не само Заев и Груевски, туку сите кои сега или некогаш биле на позиција да сменат нешто, но мислеле само на себе. 26 години се долго време. Речиси една третина од просечната должина на животниот век. Толку долго народот кој живее во оваа „речиси“ држава минува од транзиција до агонија... Од приватизација, преку војна во 2001 година, до Пржино. Од ТАТ, преку територијална поделба, до избор на нелегитимен претседател на Собрание. Од 40% невработеност, преку 15ти септември и ветување за 1 вработен во секоја фамилија, до неуставно СЈО.... Листата оди до недоглед. Судство што суди секогаш во корист на владејачката гарнитура, а еден обичен имотно правен спор се тегне по 20 години. Здравство во кое да ти е страв да ја однесеш жената да се породи, затоа што големи се шансите да си останеш вдовец. Образование што произведува неписмени, нестручни и разгалени дечиња. Полиција што интервенира само кога ќе и кажат. Ганстери по улици. Сиви области во Македонија во кои државата нема контрола (Кондово, Грчец....) За ова не ни се криви „тие од надвор“. Не е виновен ниту Нимиц, ниту Кнаус, Ципрас, Борисов, САД, Русија, Кина... НИКОЈ!!! Криви се оние кои глумеа патриоти и само ветуваа, и ние кои ги гласавме. По 26 години Македонија докажа дека сама нема капацитет да стане држава, па ќе мора Брисел да ни помогне. Ова официјално ќе го завери народот на референдум за 5-8 години од сега. Се друго е дневна политика.

Автор: Пацифист

Историјата се повторува: Македонија против Македонија!

Велат човек најдобро учи од сопствените грешки и речиси никогаш не ги повторува, барем не паметниот. Всушност една од дефинициите за ментално растројство е повторување на истата акција во исчекување на различен резултат во дадена ситуација. По оваа дефиниција, ние Македонците сме... ајде да не го кажам јас...

500 и кусур години Турко ропство, па балкански војни, поделба, СХС, Бугарско и конечно 45 години раат во СФРЈ. Но и тоа траеше колку што траеше Тито. Значи не беше наша заслуга, барем не на оние кои ја живеевме. Добар дел од народот кој денеска живее во Македонија или некаде по светот, но домот му е тука кај нас, го памти распадот. Поминавме речиси без жртви и без војна, но знаеме што следеше. И ние си ќутевме. Од 14 век до денеска Македонецот си ќути! Браво за Илинденци, Карпош и сличните исклучоци, но  и тие ја немале подршката. Народот секогаш чекал некој друг да се бори за него и ги критикува сите кои не му ја завршиле работата.

Во деведесетите пола Македонија остана на улица, затоа што неколку политичари решија да продадат и да затворат се за ситни пари. Македонецот си молчеше. Немаше да јаде, ама си молчеше. Се смени знаме, име, се простивме од малцинство кај соседите, ама ние си молчевме. 2001 година 200 смешно вооружени паравојници ни освоија територија и политичарите заедно со нив потпишаа „Рамковен договор“. Си го сменивме уставот, но „мудро“ си молчевме. 2004 година, територијална поделба на Македонија, по до тогаш (и од тогаш) невиден модел. Македонецот си молчи. Хашки случаи простени од политичката елита, народот тивок.

И види чудо, 2014 година, Заев има бомби и народ на улица! 2-3 години, револуција. Македонецот се разбуди. Пленуми, „шарени“, револуционери се борат против режимот, да донесат живот. Така ни велеа, ама не лажеле. Од друга страна ВМРО ДПМНЕ со својот народ на улица, па главниот муабет беше кој има повеќе „народ“, но пишав и тогаш, ќе повторам и сега. Тоа не е народот. Тоа се платеници кои ВМРО можеше тогаш да ги плати или уцени, а СДСМ дел со пари од странски невладини организации и дел со ветувања да ги мотивира да излезат на улица. „Шарените“ се сега функционери (жал ми е за оние 10тина % од нив кои навистина мислеа дека се борат во име на народот), па не ги интересира ниту договор со Бугарија, ниту закон за јазици (читај албански јазик), ниту црква, ниту обвиненија за ТЕРОРИЗАМ... нив им е топло во канцеларија. Се докопаа до платичка, па сега си цедат, си летаат со бизнис класа до Аргентина. Кој колку може. Од друга страна Груевски сега нема што да понуди, па вчера пред суд се собраа едвај 200 луѓе. За кучето во Дебар маало повеќе луѓе дојдоа. Каде ти е сега народот Никола?

26 години Македонија немала ниту половина од вистински лидер, политичар. 26 години се менуваат слични, ако не е и исти. Полнат сметки и ги снемува, а ние си молчиме. Продаваат што не е нивно и не убедуваат дека е за наше добро, а народот си молчи. И ќе разберев ако Македонецот не го интересира политика, но не е така. Ќе разберев ако на избори гласачките кутии остануваа празни, но на последните парламентарни избори дури 67% од гласачите излегле да им дадат подршка токму на тие политичари!? Тој момент не го разбирам! Ако знаете дека не чинат, ако знаете дека токму тие се виновни. Токму тие ви го украдоа правото на револт. Ако „сите се исти“, ЗОШТО ГИ ГЛАСАТЕ бе луѓе? За да има утре кој да ви биде крив? За да си седите дома и покажувате со прст кон Груевски и Заев? Бранко и Љубчо? Не е можно сите да имате лична корист. Не е можно сите да работите во администрација и ПР во Влада(мада ПР има многуууу). Зошто гласате? Не постои нешто како помало зло. Постои зло и добро! Кај нас втората опција (доброто) е на вековен одмор. Чека да се испразни една позиција, ама никако да дојде на ред, зошто вие упорно ги гласате едниве и другиве, т.е. истите!

И еве сме сега. Македонија си ја повторува историјата. Си гони Македонци за тероризам! Не зборувам тука на политичари или функционери како Чавков и сопартијците, туку за оперски пејач и актер. Голораките терористи кои влегоа во Собранието и пееја македонска химна. Во истото собрание каде неколку часа пред тоа пратеник од БЕСА ја пееше албанската, додека оние кои вие ги гласавте молчеа. Вељановски дури го мрзеше и микрофонот да му го исклучи. Обвинети за ТЕРОРИЗАМ актер и оперски пејач кои влегоа во собранието затоа што нелегитмно и вон сите закони, деловник и устав беше избран за претседател поранешен дезертер од војска и терорист! Човек кој пукал против безбедносните сили на Македонија! Но, него никој не го гони. Ќе ги гониме актерот и пејачот. ТЕРОРИСТИТЕ!  Македонија против Македонија! Пред наши очи и ние пак си молчиме. Чекаме битката да заврши и... и да ги собираме остатоците, ако ги има. Што ќе остави аскерот, тоа ќе јадеме. Ако ни се смилува српскиот Цар, бугарскиот окупатор, нашиве политичари... Сега барем има избори, па на следните пак ќе ги гласаме! Озбилно? Сериозно, тоа е стратегијата? Да ве потсетам: Всушност една од дефинициите за ментално растројство е повторување на истата акција во исчекување на различен резултат во дадена ситуација.

И сосем за крај. Колку и да се чувствувате беспомошни или ве зафатила апатија, запомнете, на крајот сите носиме своја одгворност за ова што се случува. Секој од нас, ама баш секој, ќе одговара пред следните генерации. Не само политичарите, тие прават само она што ние им дозволуваме. Ни повеќе, ни помалку. Секој сам одлучува за себе и за своите постапки сноси одговорност. Размислете добро што ќе ви донесе молкот и апатијата. Размислете дали баш мора да изберете од понуденото на следните избори, и што ако кутиите останат празни. Изборот и одговорноста се само ваши, па дури и ако “сите така прават“ или „ако никој ништо не прави“.

Автор: Пацифист

Популарно