Македонија влегува во Европската Унија!

Ете се случи и тоа. Една држава ја напушти Европската Унија. И како што секогаш бива, тоа беше една од највлијателните членки во ЕУ. Голем шок за Унијата, но и за Британија. Деновиве, состаноци на лидерите од Брисел, но и тешка политичка ситуација во „самостојна“ Британија. Камерон поднесе оставка, Големото кралство губи многу пари, фунтата паѓа, а Британците се чудат од резултатот на референдум. Покрената е иницијатива и се собраа огромен број потписи за нова расправа во парламентот на Велика Британија за свикување на втор референдум. Дали ќе го има или не, не се знае, но јасно е дека дел од граѓаните кои гласале за излегување од ЕУ не очекувале дека ова ќе се случи и дека сега не се сигурни дали одбрале добро. Од друга страна во Европа веќе се стравува дека и други моќни држави ќе го следат примерот на Британија. Веќе се споменуваат референдуми во Данска, Хрвастска, Полска, Унгарија... Реалноста за која пишував пред една година се случува, ЕУ се распаѓа!

eu_2013102117366-45227-54003

Унијата која веќе неколку години опстојуваше на мускули е пред брутален колапс. Колку и да ги критикуваат Британците за погрешна одлука, ова беше неизбежен процес, кој Брегзит само го забрза. ЕУ потполно ги заборави вредностите врз кои е изградена и години наназад функционираше само како економска институција, која ги наметнуваше своите лажни вредности кон новите членки или кон оние малкуте кои не се, но аспирираат да бидат во големото друштво, воедно бранејќи ги интересите само на најголемите во неа, како и на најбогатите коорпорации. Дека Унијата почна да работи против себе, односно против жителите на своите членки покажуваат многу факти. Како на пример дозволената употреба на ГМО или огомните средтсва потрошени за промовирање на нетрадиционални вредности, како ЛГБТ заедницата и нивните права. Форсирање на униормираност на цела европа, со цел на рушење на културните и традиционалните разлики на народите, како полесно би стигнале до робовладетелско општество, итн. Кога на сето тоа се додаде голамета економска криза и неколкуте речиси банкротирани членки (Грција, Португалија, Италија...), Унијата застана на работ на историјата, но некако се спаси. И кога се очекуваше заздравување, се појавија мигрантите и го зададоа финалниот удар. Најпрво ЕУ, односно бирократите кои ја раководат, донесоа план за тоа која држава колку мигранти треба да прими, по стариот рецепт. Заштити го посилниот, наполни го послабиот, но овој пат тоа не помина. Неколку држави одбија да го направат тоа и се случи невиден преседант. За прв пат во постоењето на Унијата, се донесе одлука без консензус, туку со надгласување, а со тоа се сруши темелот на постоењето на ЕУ. Токму во тој момент стана јасно дека Унијата не е заштитник на демократијата, туку на неколку членки кои преку неа демонстрираат моќ. Деновиве уште еден доказ дека моќната Европа нема намера да отстапи од својот силеџиски пристам е идејата на Германија од сега од Унијата да не може да се излезе само со референдум на граѓаните. Замислете, сега за да излезете ви треба дозвола.

Дваесет и шест години во Македонија слушаме бајки за ЕУ. Секој државнички сон завршуваше во Европа. Нашата единствена дестинација и природна, географска средина. 26 години слушаме за ветената земја во која тече мед и млеко. И сега што? Ќе чекаме од истапат сите, па ќе си влеземе во празна соба? Македонија влезе во Европската Унија! Ма ја освои!? Тоа ли е сега идејата или ќе глумиме дека не знаеме дека е готово? Повторно ли ќе слушаме како нема друга опција? Па до сите кои бевте на власт во самостајна Македонија, зошто не створивте? Или ако немаше/нема друга надворешна опција, друг сојуз, зошто не работевте не економси независна Македонија? Зошто толку енергија и пари потрошивме на влез во нешто во кое е јасно дека ќе не примат само кога нема да има чувар? Ако 26 години немавме друга опција, сега кога и таа (лажна) опција се распадна, што ќе ни кажете? Дека Македонија нема опции? Затварај фирмата и по дома?

Јасно ми е мене зошто таква реклама за ЕУ во Македонија која трае од деведесетите. Секој си го рекламира производот, па зошто да не и Брисел. Нашиве политичари се залепија на рекламата и ја искористоја вековната желба на Македонците да седнат на маса со големите и да биде еднакви. Затоа 26 години слушаме само за позитивните страни на Унијата, а има и такви, посебно ако фрижидерот дома ви е празен. Не го осудувам јас македонскиот народ, кој сиромаштијата го натера да ги заборави традицијата и културното наследство, па залажан со голема рекламна камања дури почна да размислува и за промена на името, само да има леб на маса. Но, што ако го сменевме, а Унијата се распадне за 5 години? Пак ќе сме исто сиромашни, но нема да сме Македонци. Токму затоа, ни треба нова опција. Друштво во кое ќе бидеме еднакви и без услови ќе бидеме примени. Друштво во кое нема да ни биде наметната култура или асимилација. Каде нашата култура ќе биде сметна за богатсво, а историјата за вистина. Реално сега таква унија не постои, па наша работа во следниве неколку години е да покажаеме дека можеме сами. Да ја зацврстиме државата економски и политички и спремни да го дочекаме почетокот на новото време. Време во кое ќе се градат нови сојузи, нови унии, нови центри на моќ. Ако успееме, ова ќе биде за прв пат Македонија да седне на маса еднаква со другите и да се запише како основач на моќно друштво. Ако не, не чека некоја друга „единствена опција“ или уште полошо, и ние ќе завшиме неславно како ЕУ.

Автор: Пацифист

Кој е лидерот: Заев или Лазаров?

Само две недели во 2018 година, а многумина веќе ја прогласија годинава за кобна по нашата држава. Законот за јазици (читај албански јазик) веќе помина во собранието. Утре на ред е ратификација на договорот за добрососедство со бугарија, а се крчка и „решение“ на проблемот со Грција. Овој термин, „решение“ е омилен кај политичарите, иако во случајов решение подразбира менување на името. Секогаш кога Заев или Димитров или кој и да е, кажува дека преговара за решение на спорот, тој всушност кажува дека преговара да ни го смени името! Нема „решение“ на спорот без менување на името! Е сега, кој тоа им дал мандат за такво нешто, тоа не знам.

За законот за јазици (како дел од Албанската платформа) пишував толку многу пати. Пишував уште пред парламенарните избори, пред формирањето на владата на Заев и неколку пати по тоа. И не пишував само јас. Пишуваа многу професори, експерти, загрижени граѓани. Зборуваше дури и Груевски, но ете деновиве по неговото изгласување многу од оние кои гласаа за СДСМ се сега изненадени! Не очекувале! Секако, има и дел од нив кои го подржуваат законот. Добар бил. Тоа шо се коси со уставот, што е донесен ван процедура, што е потполно непрактичен и за истиот ќе се издвојуваат многу пари од буџетот секоја година, тоа не им пречи. Од нив ќе чуете и дека истото во 2008 година го изгласале и ВМРО ДПМНЕ, но нема да ви одговорат зошто ако веќе го има законов од 2008 пак се гласа, затоа што лажат. Како и да е, законот помина во собранието и ќе помине пак, ако Иванов стави вето. Истите оние кои гласаа на 11ти Јануари, ќе гласаат пак. Дали по наредба или свое убедвање, тоа не знам. Знам дека Павле Богоевски викаше дека е човек со интегритет и свој став, дека е независен и дека нема никогаш да биде мајмун со копче, ама ете и тој гласаше. Неговиот ФБ ѕид личи на училишна клупа полна графити, но од „шарениот“ нема ни глас. Замислете го чувството. 2-3 години сте/глумите револуционер на улица и по социјални мрежи. Секој ден сте активни и разговарате со мал милион луѓе. Станувате пратеник, прв ден на работа пешки со ранец и неколку месеци подоцна немате храброст да отворите ФБ или да одговорите на било кој од вашите френдови. ПАТЕТИКА! Единствена утеха, освен хонорарите на Павле, му е тоа што не е единствен. Сите негови колеги во собранието се како него. СИТЕ! Затоа изгласаа против уставен закон без ниту еден глас против. Ок, ВМРО ДПМНЕ не беа во салата, но беа кога се пееше албанската химна и... и така.

И за договорот со Бугарија, кој ете без некоја логика носи „добрососедство“ во насловот,  пишував барем 2-3 пати. Го споменав и во мојот последен текст, некаде пред недела дена. Напишав дека пред промената на името ќе помине во собрание и еве утре тоа ќе се случи. Павле и другарите сложно ќе си го изгласаат. Во брзо време ќе си формираме комисија која ќе преговара со Бугарите дали Гоце Делчев, Сандански, Карев... биле Македонци или Бугари. А знаете колку сме јаки во преговарање, посебно кога СДСМ е на власт! Дајте да не трошиме пари за комисии, нек изберат добрососедниве Бугари кого си сакаат и да им потпишеме. Еве ако треба и во собрание ќе изгласаме. Така Павле?

На 17ти Јануари Нимиц теба да донесе нов предлог, иако ништо ново нема да има. Предлозите за името се тие кои сите ги знаеме. „Северна“, „Горна“, „Нова“... исто е. За некого профатливи, за други не. Се е тоа во ред. Секоја наша влада преговарала со Грција за промена на името, па и оваа на Заев. Ок, овие се многу позалетани, па не трујат дека мора да се искористи позитивниот момент, за кој самите се потрудија со договорот за продажба на малцинството во Бугарија, т.е. добрососедскиот. Сега Македонија била отворена кон светот и имала подршка од меѓубнародната. Па ако поделиме и некој рудник тек и еве да речеме Струмица на Бугарија, тек тогаш ќе не прогласат за СОСЕДИ на годината во Европа и пошироко. Како и да е, позитивен момент или не. Маркетинг или реалност, владата на СДСМ и во рпограмата вети дека ќе преговара за промена на името. Тука нема ништо спорно. Лагата и кршењето на ветувањето е организирањето на референдумот. Дали и посебно кога. Иако, веќе јавно, разни подржувачи на ликот и делото на Заев, повикуваат референдум да нема, мислам дека СДСм нема да си го дозволи тоа. Целата игра и лага ќе биде кога ќе има референдум и како ќе гласи прашањето. Ветувањето пред избори беше дека референдум ќе има за ПРОМЕНА НА ИМЕТО, а не ДАЛИ САКМЕ ВО ЕУ И НАТО со некое име. Значи, референдумот МОРА да биде пред промената на името, не по тоа. Ама и ова е веќе договорено, и ќе се реализира. И пак дел од народот ќе биде многу изненаден!

И така, дел изненадени, само неколку задоволни, но никој ништо нема да преземе. Живееме во најзагадената држава во Европа, а денеска на протести едвај 50 луѓе. Ама и тоа е успех. Кога собранието го донесе законот за јазици, 15 луѓе дојдоа да протестираат. Другите на ФБ се чудеа и се закануваа со НАРОДОТ! Утре за ратификација на договорот со Бугарија ... понеделник е зафатени сме... тешко. 0! Нема кој а не поведе. Еве и ВМРО се распадна, нема лидер... Звучиме како овци во потрага по овчар и се чудиме зошто волкот не касапи.

И додека сивилото ја пие надежта и идентитетот, 16 Македонци на 800 километри од тука се прегрнаа и ја запеаја Македонската химна! Гордо од срце, со оган во очите. Следеа 60 минути борба до последен атом на сила. Борба што самото тело не може да ја издржи, ако срцето не чука два пати посилно, три пати побрзо! Борба за дресот, за државата, за народот! Борба за нас! Како што некои денска веќе напишаа, на овие Македонци веќе не им е потребна афирмација и нови договори од големи тимови. Тие тоа веќе го имаат. Имаат се што може да понуди една клубска кариера. Титули, пари, но и години. Сега треба да се штедат и да внимаваат да не се повредат, но.... Никој немаше да му замери на Лазаров ако се повлечеше од репрезентацијата на 35. Или ако Миркуловски одлучеше да не се врати. Ако Борко со 36 решеше да му се посвети на семејството и клубот. Ако Јоновски со 38 не се вратеше, откако еднаш беше избришан. Никој нема да префрли ако Столе каже дека не може повеќе по напорната сезона со Вардар на 33 години. Но.... Овие момци не се од тие што се откажуваат. Тие не се како нас. Вчера ја победија третата ракометна сила во светот, Словенија и не планираат да застанат. Тие имаат желба за олимпијада и љубов за татковината. Ние... нас ни е тешко да излеземе на протести, Нас треба некој да не викне и по можност да ни понуди сендвич. Ни треба некој да не разбуи и да ни објасни дека од нас зависи. Не од Заев, не од Димитров, ниту од 120 Павлиња во собранието. ОД НАС и само од НАС.

По победата над Словенија синоќа се почуствува различна атмосфера во Македонија. Да воздухот и понатуму беше загаден, но народот живна. Се насмеа, му се врати дел од самодовербата, од идентитетот. Можеби Лазаров и другарите се оние кои ќе не разбудат. Иако, не благодарно е да го зголемувам притисокот на нив, затоа што толку многу ни дале и досега, но момци медаља никад повеќе не ни требала! Само општонародна прослава на ваш голем успех може да го врати овој народ во моментиве. Лидери во политиката немаме и не треба таму да ги бараме. Ниту еден политичар никогаш не постигнал ништо во животот и нема да постигне. Но, момците кои со гордост ја пеат македоснката химна под македонскот знаме, момците кои цел свет ги знае како Македонци со огромни срциња, тиа се лидерите кои треба да ни дадат пример и да не разбудат од овој кошмар!

Автор: Пацифист

Премиерот ги лажеше и Грците

Новата година е само мерка за време и старт на нов круг на Земјата околу Сонцето, но многу од нас ја гледаат како шанса за нов почеток. Од 1ви Јануари си ветуваме промени во нашиот живот, поздрави навики, повеќе спорт и прошетки, повеќе дружење, помалку скролање по ФБ, диети, оствање на цигари и алкохол...итн. Обично ваквата еуфорија трае само неколку дена, а животот продолжува по старо. Денеска е 9ти Јануари, а пред два дена, само 7 дена во новата 2018 година, премиерот Заев даде интервју за грчка телевизија и потврди дека и тој ќе си тера по старо.

Единтсвено нешто позитивно во 20 минутното обраќање пред грчката јавност е што Заев овој пат збоуваше на Македонски јазик, па гафови со неговото познавање на странските јазици изостанаа. Но, ГАФОВИ секако имаше.

„Ако зборуваме за некои црвени линии или црвени граници, јас не би го користел тоа како можност, заради тоа што, тоа ќе биде и пречка да се изнајде решение за овој проблем. Јас би сакал повеќе да користам одредени, други методи. Да црвената линија, буквално, нека биде таа светликавата линија, која во мрачниот пат ќе не води кон решението на проблемот. Или она како што, конецот на Аријадата, од вашата митологија тоа го покажува. Или, би го рекол, да го совладаме минотаурот кој се испречил на патот на нашето решение. Така да, за нас, не би биле никакви причини изговорите како црвена линија, во одредени ограничувања на разговорите. Ако постојат црвени линии, тие црвени линии би биле само кочница или блокада на изнаоѓање на решението. Нашата црвена линија е линијата која што свети силно, како водилка по патот за да дојдеме до конечното решение на проблемот“, е доследно до збор што кажа Заев пред грчката јавност во дел од интервјуто, патем читајќи од потсетник. 

Прво, го жалам преведувачот кој требало да го преведе ова на Грчки. Јас еве на Македонски го слушнав и нема никаква логика. Заев везе нема нема што збори! Ок, некој му го напишал и тој се обиде да го каже, ама да му го објаснеа пред да искочи пред камера? Шо минотаур, шо Аријада? Ма знае ли тој што метафорично значи „црвена линија“? Како тоа црвенат линија ќе свети како водилка?!!! Па нели на нема? Нели би била кочница? Ало студио!!! Ало ПР служби!! Лешкоски?!

Второ, истиов овој лик, пред да стане премиер на фејсбук пиша:

Што се случи сега? Големиов Македонец е спремен да преговара за се. Нема црвени линиии, ама да не му ја чепкаат жицата? Како тоа? Па уште и „зборот даден остана збор“!!! Кој збор, првиот или вториот?

Ај што нас не лаже, ок. Премиер ни е. Ние го изгласавме. Ама во Грција да лажеш дека граѓаните во Македонија го подржале договорот со Бугарија? Не велам дека не е така, не знам, но од каде му на Заев такви информации? Од каде е тој сигурен дека огромно мнозинство од народот го подржува договорот со Бугарија, посебно што тој договор уште официјално не е обелоденет?!!!! Ова веќе не е смешно. Човеков има сериозни проблеми со реалноста. СЕРИОЗНИ!

„И ова го кажувам, заради тоа што, покажувам и на дело, не само на збор, дека навистина и го правам тоа кое што го зборувам“, рече премиерот. Чекај, што? Дај бе земете му го микрофонот.

Јасно е веќе дека за 4-6 месеци ќе си го смениме името на државата. Јасно е дека договорот со Бугарија и законот за јазици претходно ќе поминат во собрание. Исто како што е јасно дека целиов план е воден од надвор. Ок е, имавме 26 години да изградиме држава, не не бидна. Сега други ќе ни ја водат. Ќе не внесат во НАТО, ќе ни почнат преговори со ЕУ, и ќе ги водат сите реформи тука. Можеби за прв пат ќе  почуствуваме што значи држава и како е да се живее во Европа. Е сега, нема да се вика Македонија, верјатно и јазикот нема да биде Македонски. Нема малцинство во Бугарија. Албанскиот јазик ќе биде службен на цела територија, ама тоа е. Толку заслуживме. Кога веќе сами си изгласавме лик ко Заев за премиер, па и не е лош дилов да ви кажам.

До следната Нова година и следните резолуции за подобар живот, ЖИВОТО ДОЈДЕ

Автор: Пацифист

Да го запомниме секој момент од 2018 година

На неколку часа од новата, 2018 година, повеќето од нас се тагнати во некој локал, со фоткти и видеа, весели фаци, среќни, и по малку пијани. Го славиме новиот почеток, надевајќи се на подобри 365 дена, со желби, а поретко и планови до нашата цел.

Психолозите велат дека минатото секогаш подобро изгледа од дистанца, па можеби по неколку години и 2017 ќе изгледа добро. Можеби тогаш ќе ги паметиме само успесите и позитивните моменти. Како општество ги немаме многу, но на индивидуален план се надевам ди имавте во изобилство. Се надевам ќе ги паметите и на нив ќе доградите среќа која ќе ви трае со години. Она заедничкото што засекогаш ќе остане запаметено од речиси завршената година е Вардар. Без разлика од кој град во државичкава сте. Без разлика дали сте фудбалски, ракометен, кошаркарски фан на Пелистер, Победа, Шкупи, Шкендија, МЗТ... она што Вардар го направи во 2017 година ќе се раскажува со децении. ФК Вардар го сруши моќниот Фенербахче и КОНЕЧНО го запиша македонскиот клубски фудбал во спортска Европа! На Градски се играше Лига на Европа, а црвено црните собираа искуство за следните сезони во кои очекувањата се на повисоко ниво. Сепак, и покрај огромнит успех на фудбалскиот колектив, нивните колеги од ракометниот македонски првак, го заслужија императивот НАЈДОБРИ. Всушност тие тоа се. НАЈДОБРИ во Македонија, НАЈДОБРИ во СЕХА и НАЈДОРБИ во Европа. Нема следен противник! Вардар е на врвот! Головите на Циндриќ и Чупиќ во полуфиналето со Барса и финалето со ПСЖ се таму некаде со тројката на Влатко Илиевски и голот на Чоко против Словенија. Ќе се вртат со генерации и ќе ги гледаат некои нови спортски фанови кои сега не се ни родени. Фала ви момци и газете до крај и оваа сезона, па што биде. И девојките во црвен ракометен дрес заиграа финале, но не успеаја да го повторат успехот на Кометал. Можеби во 2018 година.

2017 ќе биде запаметена и по настапот на младата фудбалска репрезентација на Европското првенство. Генерацијата на Барди, Бабунски, Велковски, Зајков, Демири, Муслију, Радевски... освен што го исфрли најскапиот тим до 21 година, па Французите европско си гледаа на Тв, по европското се преселија во сениорската репрезентација и со помош на посикусните ни ја подарија најуспешната репрезентативна сеозна од осамостојувањето. Во 2018 очекувам да бидат само подобри на конечно македонското знаме да се развее на следниот сениорски европски собир.  

Можеби некој од вас ќе оцени како позитивен и некој друг момент од 2017, можеби нешто заборавам... Негативни ми текнуваат многу, но нема да ги „овековечам“ во текстов. Можеби за некоја година ќе ги заборавам. Можеби и нема да влијаат на иднината. Можеби 2018 ќе ни донесе успеси како општество, како држава на сите полиња, па 2017 ќе замине во заборав. Искрено, иако надежта последна умира, не верувам во таков расплет. Токму затоа ви посакувам повеќе да се посветите на сопствената среќа и судбина. Во ситуација кога не можете многу да влијаете на тоа во кој правец се движи државата, посветете се на она што можете  да го подобрите.

Ви посакувам одлично здравје. Повеќе прошетки, спорт, здрава исхрана. Помалку или воопшто цигари. Помалку алкохол и само со позитивни луѓе.

Ви посакувам повеќе љубов. Каква и да е државата, кој и да е на власт, никој не може да ви забрани да се сакате. Баталете поделби и политика. Сакајте се бе луѓе! Онака вистински! Гушкај те се, чувајте се, пуштете и некоја солза... Љубовта никој, ниту може да ја забрани, ниту да ја одземе. Од вас зависи.

Ви поскаувам и професионален успех и секако негова наплата. Тука не зависи се од вас. Ситуацијата е каква што е, но не дозволувајте да ве обесхрабри. Не дозволувајте да паднете во или под просекот. Давајте го вашиот максимум. Трудете се! Направете го вашето, па што биде. Барем пред себе ќе бидете чисти. Нека вардарци ви бидат мотив. И нив им беше тешко, и таму други беа побогати, „подобри“, со тимови полни ѕвезди, но...

И за крај ви посакувам мир. Пред се со себе и пред себе, па со сите други. Ви посакувам 365 дена во совршено количество на баланс и позитивни неконтролирани изливи. Ви посакувам за 10 години да го памтите секој момент од 2018 година, затоа што лошите работи секако ги забораваме.

Автор: Пацифист

Популарно