Потресна приказна на македонска мајка која ги оставила децата во дом: Мамо, не оди, поседи со мене уште малку!

-Мамо те молам не си оди, поседи со мене уште малку – биле зборовите на шест годишната Моника, кои што при секоја средба во домот за деца ,,11Октомври’’ во Скопје и ги кажувала на својата мајка Драгица. Освен Моника, во домот е сместен и Христијан, нејзниот четиринаесет годишнен син, но тој сакајќи да покаже дека е силен и доволно возрасен, ги криел солзите и емоциите при разделбите.

До Драгица Јованова, четириестидве годишна мајка од Кратово дојдовме лесно. Нејзиниот оглас кој што веќе со месеци се објавува секојдневно во еден дневен весник е тешко да не се забележи.

,,Самохрана мајка на две деца бара дом! Барам сама жена или семејство кои се без деца, за да можам да бидам сместена кај вас, да можам да побарам работа и да можам да си ги вдомам децата. Домот го барам во Скопје или околните населби, работа барам како чистачка или садомијачка’’ – напишала таа.

,,Животот ми е пекол. Можат да ме разберат мајките кои што морале да се разделат од своите деца, оти поголема тага од таа нема. Живеам во Кратово со мајка ми, немаме никакви услови. Еден период бев и бездомничка, имав здравствени проблеми… Син ми Христијан го дадов во дом кога имаше пет години, не можев да заработам доволно за живот, бевме гладни, немавме кров над глава. Татко му не сакаше да се грижи за нас, си замина и не се сврте ниту по детето, ниту по мене. Пред шест години во вонбрачна врска ја родив и Моника. Се мачев долг период да и обезбедам нормален живот, но пред една година се разболев, имав психички проблеми. Не можев да се грижам повеќе за неа и ја однесов во домот кај брат и. Не ме прашувајте како се разделивме. Не ме прашувајте како реагираше ќерка ми… Што и кажав, што и ветив… Нејзниот плач – Мамо, мамо не оди, не ме оставај… Многу ми е тешко да зборам за тоа’’ – раскажува Драгица.

Таа додава дека Моника сеуште очекува повторно да живее заедно со неа, па затоа и собрала сила и барала помош од хуманите граѓани, организации, од институциите, да и обезбедат сместување, да и најдат работа.

,,Имам завршено само основно училиште. Одев на обука за нега на стари лица, еден период се грижев за една старица. Тоа знам да го работам, но би се нафатила да работам и во кујна, било каде… Најважно ми е да најдам сместување, да имам редовни примања. Не барам многу, не барам луксуз, само да можам да си ја земам Моника со мене и да се грижам за неа. Син ми вели дека не сака да ми биде на товар, свесен е дека имам многу тешкотии, па како утеха ми кажува дека нема да се лути ако ја земам само сестра му, оти е помала, но би бил среќен кога би нашала сместување и работа во Скопје, за да можам често да го посетувам’’ – вели Јованова.

Додека разговараме, таа не престанува да плаче. Вели дека никогаш не мислела како животот ќе си поигра со неа, но и со судбините на нејзините деца.

,,Зимоска ми се јави едно семејство од Скопје, ми понуди сместување. Во тој период бев болна, не можев да заминам во Скопје. Изгубив контакт со нив, најверојатно веќе нашле друга помошничка. Немам интернет, Фејсбук профил или нешто слично, не би можела сама да барам работа и помош преку компјутер, затоа го оставив само мојот телефонски број во огласот. Сакам да упатам апел до сите кои што ја разбираат мојата тага и болка да ми помогнат. Добредојдени се парични средства, имам трансакциска сметка, но најмногу ќе ми значи сместување и работа во Скопје. Немам потреба засега од облека и мебел, оти немам ниту каде ги оставам. Животот со мајка ми е многу скромен, таа има минимални примања, свесна сум дека не можам да останам кај неа. И јас самата сум мајка и мислам дека заслужувам општеството да ми пружи шанса да бидам заедно со моите деца’’ – тврди Драгица. Вели дека не примала алиментација за Моника и Христијан, немала никакви редовни примања, но би сакала да работи и сама да може да си ги издржува децата.

,,Секој денар го тргам на страна, гладувам за да соберам пари и да отидам во Скопје, во домот, за да си ги видам децата. Живеам за тие средби, но и секој пат ми го кршат срцето. Да мораш да го пуштиш расплаканото дете од прегратка и да си заминеш, на секое видување да му ветуваш дека бргу ќе се вратиш, дека ќе си живеете заедно… Сето тоа е премногу тешко. Ги молам сите кои што ќе ги допре оваа моја приказна да ми помогнат, не се плашам од работа, само да си бидам заедно со децата’’ – вели мајката.

По разговорот со неа ни остана грутка во грлото. Не може, а да не се помисли на детските очи кои што секој ден гледаат во прозорецот и ја очекуваат својата мајка. Ниту пак на разделбите и ветувањата дека еден ден се ќе се среди и малата Моника и Христијан, кој што се труди да биде голем брат, ќе имаат топол дом и ќе заспиваат под ист покрив со нивната мајка.

Затоа, сите кои што сакаат и можат да и помогнат на Драгица, можат да ја побараат на телефонскиот број 075 818 773.

Фокус.мк

(ФОТО) Живот крај ѓубрето

Жителите на битолските села Мегленци и Арматуш, кои живеат во близина на несанитарната битолска депонија, со години се жалат на лоша миризба од која и преку лето не можат да ги отворат прозорците од куќите.

Зеленило на сите страни, а труе миризба на ѓубре. Живеат во природа, а како да се на сред буниште. Вака изгледаат битолските села Мегленци и Арамтуш, кои се на чекор до несанитарната депонија „Мегленци“. Тоа е ѓубриштето каде со години од комуналниот смет се ослободуваат општините Битола, Могила и Новаци. Депонијата е на чекор до РЕК, па смрдеата се меша со непријатниот мирис од рудниците и оџаците на комбинатот и се шири низ околината.

Жителите од околните села се жалат на лоша миризба од која и преку лето не можат да ги отворат прозорците од куќите.

„Лош мирис, нечистотија. Се чувствува наутро многу“, вели Расим Ибраимов од Арматуш.

„Чувствуваме миризба. Наутро од РЕК, од битолското ѓубре, се чувствува лоша миризба. Загаденоста е голема. Дури во куќите ни влегува миризба, прозорците ни поцрнуваат од РЕК и од чадот од ѓубрето. Гори, а миризбата иди кај нас. Има и свињиште тука, се хранат, навечер газдата ги збира“, вели неговата соселанка Нурие Халимовска.

„Од депонијата Мегленци многу чувствуваме загадување. Штом дува јужен и западен ветер, многу смрди. Особено наутро, не се дише од што е загаден воздухот. Ѓубриштето години наназад се палеше, сега за среќа има неколку години не се пали, го покриваат со земја. Имаме и многу мака, дивина се бери и навечер напаѓа по стоката многу. Волци доаѓаат“, вели Митат Халимовски, жител на село Арматуш.

Од јавното претпријатие „Комуналец“ кое стопанисува со депонијата, велат дека од 58 депонии во Македонија скоро сите се несанитарни како и битолската. Додаваат дека со навремено третирање на сметот, во последните пет години нема самозапалување на ѓубрето.

„Веќе не се случува опожарување, од кое во воздухот се испуштаат канцерогени состојки. Дневно се депонираат по 80 тони комунален отпад, а на годишно ниво 25 илјади тони од правни и физички лица од Битола, Новаци и Могила. Отпадот се одлага вертикално, во висина од 12 метри, на еден метар далечина се развива температура од 40 до 50 степени целзиусови. Но, навремено го покриваме со земја за да не дојде до запалување“, вели директорот на ЈП „Комуналец“, Зоран Соклевски.

Тој додава дека ги преземаат сите мерки за животни да не се збираат на депонија.

„Поставивме стражарска служба, ја заградивме депонијата. Има злоупотреби, но стражарите тоа го пријавуваат во МВР и во инспекција, дали пријавите имаат епилог не знам, но преземаме сѐ што е во наша можност да се спречи неовластено влегување на депонијата. Свињи веќе не влегуваат, тоа е мината работа“, вели директорот Соклевски.

Веќе 16 години се договара отворање на регионална депонија каде би се збирал сметот од сите девет пелагониски општини и би се третирал според европски стандарди. Досега инвестицијата која се проценува дека ќе чини 25 милиони евра останаа само на хартија.

Кога е следниот неработен ден- уште колку продолжени викенди не очекуваат до крајот на годината

Следниот неработен ден за сите граѓани на Република Македонија се паѓа дури во месец август, а тоа 2-ри август (среда) кога се празнува најголемиот македонски празник Илинден. 

Ова претставува убава шанса за сите работници кои дотогаш ќе имаат право на слободни денови па можат да ги земат четврток и петок и да отпатуваат на некоја убава дестинација за да се одморат со семејството. 

До крајот на годината, сите граѓани на земјата ќе имаат уште 4 неработни денови:

8 септември – Ден на независноста;

11 октомври – Ден на народното востание;

23 октомври – Ден на Македонската Револуционерна Борба;

8 декември – Св. Климент Охридски 

Нимиц: Да бев Македонец, немаше да преговарам за моето име

Македонското меѓународно движење за човекови права од Торонто, прку соопштение објави дека специјалниот претставник на ОН Метју Нимиц им го изјавил следново: „Неофицијално - ако бев Македонец, немаше да преговарам за моето име“.

Го гледаме огромниот притисок врз Македонија да го смени името, за да се смири угнетувачот Грција, па затоа одлучивме, во име на Метју Нимиц, јавно да да ги објавиме неговите чувства.

Исто така, кога претседателот на ММДЧП, Бил Николов, го праша Нимиц, какви се неговите очекувања доколку Македонија се повлече од преговорите за името, тој одговори: „Ништо. Не верувам дека би имало какви било последици“. Потполно идентичен одговор добивме и од претставниците на американскиот Стејт департмент кога Николов го постави истото прашање. И згора на тоа, од Стејт департментот рекоа дека според нив решение за спорот за името нема и дека прекинот на преговорите би била логична одлука.

ММДЧП уште еднаш го повторува своето барање до сите политички партии и политичари од Македонија да ги осудат преговорите за името и веднаш да ги прекинат. Болно одекнаа неодамнешните изјави на премиерот Заев во Бугарија кои значат дека тој е подготвен да го продаде вековното име, етничкото потекло и идентитетот на Македонија, само за да ги задоволи Европската Унија, НАТО и САД. ВМРО, вие имавте шанса да го прекинете таканаречениот „спор за името“ додека бевте на власт, но одлучивте да не го направите тоа. Откажете се од преговорите за името веднаш. Премиеру Заев, не можете да преговарате за нешто што не е ваше. Дејствувајте барем еднаш во интерес на Македонија и напуштете ги преговорите“, се вели во соопштението на Македонското меѓународно движење за човекови права

Популарно