Пред нас се некрстени денови - секоја вечер треба да оставате храна на масата

Деновите од Божиќ до Богојавление, се верува во народот дека се викаат „некрстени“ и со себе носат одредени верувања.

Во народот се верува дека тие денови земјата е отворена и мртвите излегуваат од неа, а со нив и различни демони. Поради тоа во минатото постоел обичај во овој период да се организираат маскирани поворки од страна на мештаните за да ги истераат на тој начин демоните кои овие денови шетаат по земјата. Маскирани момчиња пред секоја куќа пеат коледарски песни со топуци на нозете и со стап удирајќи. Домаќините во знак на благоданрост им даваат подароци.

Ова верување настанало бидејќи како што се вели, овој е период од годината кога Исус се уште не бил крстен и поради тоа демоните овие денови слободно шетаат по земјата од моментот кога ќе запее првиот петел.

Поради тој обичај овие денови не се излегува надвор без потреба, но доколку морате со себе треба да си понесете лук, крст или оштар метален предмет.

Надвор не треба да се остава ништо бело, ниту било каква детска облека бидејќи ова е идеално време за уроци и магии.

Исто така не треба да го фрлате ѓубрето од дома бидејќи се верува дека на тој начин си ја изнесувате среќата од дома.

Навечер оставајте малку храна на масата бидејќи се верува дека духовите ќе го штитат вашето огниште.

Денеска е голем празник: Никако не го правете ова, можат да се случат лоши нешта

Денеска е Св. апостоли Вартоломеј и Варнава.

Првиот е еден од 12-те врховни апостоли, а вториот од останатите седумдесет. Вартоломеј проповедаше заедно со апостол Филип во Азија, а потоа и во Индија и Ерменија, каде пострада маченички. Неговите мошти се зачувани, а подоцна пренесени најпрво во Беневет, па во Рим. Свети Варнава, пак, се роди на островот Кипар. Беше Евреин од Левиевиот свештенички род. Прво се викаше Јосиф, но апостолите му го дадоа името Варна¬ва, што значи Син на утехата. Заедно со свети Павле и Марко проповедаше во Антиохија и на други места во Азија, потоа на Кипар. Веројатно е прв проповедник и во Рим и Милано. Животот го заврши маченички на Кипар. Пострада од Евреите.

Според народните верувања, денеска не треба да се работи, бидејќи постојат можности за поплава, град и олуја. Денеска не смеете да се качувате на дрва, и не смеете да се капете во река.

Божјо чудо: „Свети Еразмо" му го спаси животот на стружанец

Еден стружанец, на 22-годишна возраст, со колата бил во Охрид, а на враќање кај мотелот на Коцарета, колата се свртела наназад и ќе излетала од патот. Возачот не може да го контролира возилото, а кога се нашол пред влезната порта на „Св. Еразмо“, пред да удри некоја голема сенка го ставила контејнерот меѓу колата и портата, и така возачот за влакно се спасил од сигурна смрт, пишува СветиЕразмо.мк.

Следниот ден дошол младиот стружанец да му благодари на св. Еразмо и во знак на благодарност на манастирот му подарил пижами и сто евра оштета на портата.

Преспав во Острог, тоа што ми се случи таму ќе го паметам до крај на животот

За манастирот Острог и приказните поврзани за него нема кој не слушнал, а многумина биле и сведоци на чудата во него. Една жена од Белград раскажува што и се случило кога отишла да преспие во манастирот.

– Прво да ви кажам едно нешто, ако некогаш сте слушнале дека не може да одите кога вие сакате туку кога ќе ве повика Свети Василиј, тогаш тоа е вистина, јас тврдам! По неколку месечно договарање, плановите пропаѓаа, немав време, немав пари, а сакав да одам. Кога се откажав од идејата ми стигна повик, сакаш ли во петок да одиме на острог?, вели девојката.

Таа раскажува дека прв пат по толку години патувала без проблеми и веднаш и се развлекла насмевка на лицето кога стигнала во манастирот.

– Уште на портата 300 луѓе, едвај пројдовме, чекавме два часа. Главата многу ме болеше од сонцето, а кога стигнав до моштите на светецот верувајте ми, главоболката исчезна, ама буквално! Вечерта заспав како бебе, а утредента ги отворив очите и видов нешто што ми се врежа во душата. Како мала секогаш гледав во завесата каде гранките правеа фигури и се радував, а сега се појави истото пред мене, буквално ми требаше време да се свестам каде сум, вели девојката.

Таа вели, среде гранките ликот на Василиј, се стаписав, знаев дека и да кажам нема да ми веруваат.

– Му бев благодарна што ми дозволи да ја видам таа убавина, завршува таа.

Република.мк

Популарно