Чудотворната моќ на Говедаров камен во Овче Поле

На Ѓурѓовден овде секоја година доаѓаат многу луѓе од земјава и од странство кои бараат лек за својата неплодност

Симона, Омер, Даниела, Сенад, се само четири деца од четириесетте родени во минатата година благодарение на Говедаровиот Камен. Нивните родители пред две години на Ѓурѓовден биле овде со надеж дека, по долго лекување на стерилитет, ќе добијат принова во семејството.

- Чудо или верување во чуда, психологија или не, не можам да објаснам, но доказот го гледате - со солзи в очи објаснува Мирјана, мајката на Симона.

Каменот е вистинско чудо. Среде рамното Овче Поле, на левата страна на селото Ерџелија, на околу шест километри од Свети Николе се издига огромен камен, меѓу народот попознат како Говедаров Камен или „симбол на женска радост“.

Сите се добредојдени, без разлика на религијата

На Ѓурговден секоја година овде доаѓаат многу луѓе од земјава и од странство. Овде нема поделба по религии, по политичка припадност и по финансиска моќ. Сите се млади брачни парови кои бараат лек за својата мака. На овој празник, пред каменот за кој велат дека има чудотворна моќ, секој си замислува желба и се обидува да откорне парче од каменот, бидејќи постои верување дека ако успее, ќе му се оствари посакуваната желба и следната година ќе има новороденче. Феномен е што, без разлика на тоа колку луѓе ќе дојдат кај каменот, секоја година се раѓаат по 40 деца.

Овде, секоја жена што нема деца доаѓа кај каменот на Ѓурѓовден и бара кум, кој ~ помага да го изведат традиционалниот ритуал. Кумот на каменот им објаснува на невестата и на момчето како да го сплетат коланот. Младите парови со црвена и со бела волница трипати ја обиколуваат карпата. Невестата се качува на карпата, се мие од водата од врутокот што извира среде карпата. Коланот се плете и потоа кумот ~ го врзува на половината на невестата. Во него се плете и каменчето што идната мајка го откршува од карпата.

Белата боја е симбол за ново, црвената за плодност. Жената го носи појасот до наредната година. Ако роди дете, наредната година со новата рожба доаѓа на каменот - вели чичко Киро, кој веќе шести пат е кум. Има осум дечиња што ги крстил. Киро вели дека кога ќе се роди новата рожба, родителите доаѓаат на каменот со детето, носејќи подароци, најчесто јагне, машко или женско, во зависност какво е детето.

Чудотворни излекувања

Во манастирчето покрај каменот луѓето што го одржуваат велат дека биле сведоци на многу чудотворни излекувања.

- Сме биле живи сведоци на многу стотици мајки кои не можеле да имаат деца, кои современата медицина ги прогласувала за безнадежни случаи, а другата година се враќале со нова рожба и со среќни лица - раскажуваат клисарите. За нив оваа е света земја, тука доаѓале лекари и гинеколози.

- Да ви раскажувам с` што сум видел ќе ми треба најмалку три дена. Никој, ама баш никој не може да ја објасни чудотворната мистерија на ова место, ова свето поле, оваа света македонска земја - вели еден од нив.

Уште многу одамна овој камен бил наречен Говедаров. На него се качувале говедарите за да видат дали пасат стадата говеда и овци. Легендата вели дека ранетите Самуилови војници биле праќани во полето за да го бараат единствениот Говедаров Камен. Тие се замивале од водата што извира на каменот.

Легендата за царот кој сакал машко дете

Верувањето меѓу народот дека овој камен има моќ да ја лекува неплодноста кај жените се темели на една легенда:

Многу одамна некој цар имал само ќерки. Затоа, кога царицата повторно забременила, тој пред да замине во војна ~ се заканил, доколку пак му роди женско дете, да не го чека. Царицата родила машко дете, но нејзините дворјанки, во големиот страв го замениле детето, мислејќи дека пак ќе биде женско, со едно циганче. Кога се вратил, царот ја слушнал саканата вест: царицата му родила син. Годините минувале. Несудениот царски син растел и с` повеќе ги покажувал особините на својот цигански род. Напоредно, вистинскиот царски син, како цигански посинок, ги чувал селските говеда. Но и тој ги покажувал сите знаци на своето потекло. Ги чувал говедата околу овој камен и се замислувал дека тие се војска, а тој од каменот командува како вистински цар. На царот му станало сомнително однесувањето на лажниот син. Затоа еднаш, заканувајќи се со најлошото, ги натерал дворјанките да ја кажат вистината. Кога ја дознал, веднаш со својата придружба пошол да го бара вистинскиот син. Царот го нашол својот син седнат на каменот. Сакајќи да провери дали навистина говедарчето што седи на каменот е неговиот син, го прашал колку вреди тој како цар, облечен во златни алишта и со сета своја придружба. Говедарчето го погледнало и му рекло: „Што е твоето богатство во однос на еден убав априлски дожд врз ова поле“. Тогаш царот сфатил дека тоа е неговиот син и прегрнувајќи го, ги благословил сите оние што немаат деца да доаѓаат овде и да си најдат лек за својата мака - раскажуваат жителите на Анзибегово, Пеширово, Ерџелија кои секоја година традиционално доаѓаат да го прослават празникот.

Јагне за секое дете

Родителите на децата што се родени во минатата година, на Ѓурѓовден овде носат јагне, обично машко, како подарок за каменот. Јагнето тука се коле, на специфичен начин кон исток, главата останува, а со месото се прави гозба во семејството на новороденчето.

Жена или коцка: Која е разликата?

Дуото Шарки и Томче веќе 13 години се на македонското естрадно небо. Во тој период имаат 4 песни со видое записи. Последната е „Коцка“ чии автори се Ангел Ќосев и Ане Маркоска. Режијата е на Дарио Јанковиќ, а продукцијата на Генерал филм студио

За оваа нумера има и српска верзија, за која наскоро е планирана промоција во Белград. 

Испратено од Томче

Скопјанецот кој не се откажува од целта: Од 20 дена во кома, до медал на трка на 2.000 метри!

Точно 2 ипол години од тој проклет ден кога животот ми се скрати, кога немав волја за ништо, кога сите мои блиски роднини и пријатели беа уништени, но ЈАС со мојата силна верба во ГОСПОД а и во тоа дека постои можност дури и нереалното да стане реално ги пребродив  тие денови, најтешки и најстрашни во мојот живот.

15.06.2016 година ден кој никогаш нема да го заборавам бидејки ова е мојот втор роденден кој го славам секоја година.

Лесно можеме да се соочиме со низа на несреќни околности за кои не сме подготвени, дури ни на сон не би помислиле на нив. Важно е само да ја промениме перспективата. Ќе бидеме далеку поподготвени за несреќните околности ако го прифатиме единствениот факт, дека не може да постојат животни подеми без падови.

Си ја отворам душата за да ја раскажам мојата вистинска приказна и да ја споделам мојата мака. Многу лекции, многу болка, борба пред се и на крај среќа.

Како младо 23 годишно момче ја почнувам оваа приказна која заврши со среќен крај.

Како и секој човек после завршување на средно образование или фалкутет бара да си ја пронајде среќата со вработување, бидејки секој сака да се осамостои. Така бев и јас по завршувањето на средното образование се вработив во фирма која се занимаваше со Ит сектор. Беше убав ден се додека не се случи она непосакуваното…

12:20 часот. на булеварот Јане Сандански  бев учесник на тој немил настан … каде што мене како пешак ме удри автомобил, со тоа што се здобив со тешки телесни повреди. Од повредите и болките што ги имав бев во коматозна состојба цели дваесет денови. Дури и докторите не ми давале шанса за живот. Но со силната верба во Господ и во мене како што напоменав и погоре нереалното да стане реално јас  успеав и останав жив.

Бев активен спортист играв рекреативно фудбал и знаев да се занимавам со атлетиката од каде што пред  сообраќајката имав освоено и неколку награди со трчањето. Откако излегов од болница следеше втората фаза од опоравувањето на повредите а тоа беше рехабилитација која ми помогна многу околу моите повреди.  Бидејки бев многу активен со играње на фудбал и трчањето сакав пак да пробам дали ќе можам и дали ќе успеам.

Моите повреди не го дозволуваа тоа но јас си го зацртав тоа како еден мој личен предизвик дека се што се сака се може. И успеав.

Откако завршив со рехабилитација се пријавив на првата трка во чест на Методија Веновски – Мето.

Предизвик ми беше дека тоа што го сакам и што е во мојата крв ќе го продолжам и го продолжив.Следеше и мојата втора трка во мојата населба  Илинден од каде и потекнувам. Го своив второто место на 2000м каде освоив и медал.

И ден денеска сите мои пријатели, комшии се чудат како тоа останав жив. Одговорот им го давам на сите ист: Господ е голем ми помогна на мене, ќе помогне на сите.

Со ова сакам да кажам дека само со позитивен ум можеме да си овозможиме позитивен живот.  Минатото неможеме да го промениме но треба да ја гледаме и сегашноста и иднината што е пред нас.

Во животот победата е најслатка за тој што ќе победи!

Испретено од Филип

ВИДЕО: Работев за нив, а сега станав нивни шеф

Ви го претставуваме новиот музички проект на Струшкиот Трап артист Дики насловен како "Брз Кеш" Дики е 3 години на Македонскава сцена кој од ова година започнува професионално да се занимава со музика од како потпиша договор со ТНТ Продукција.

Наскоро очекувајте многу нови проекти и соработки со познати артисти на овој музички жанр.

Испратено од Јетон

Популарно