Платформа на албанските партии во Македонија

1. Постигнување целосна рамноправност во согласност со Охридскиот Договор и Уставот

– Правилно спроведување на принципот на мултиетничноста во Уставот на РМ, каде Албанците се сметаат како државотворна нација, поддржување секаква правна и уставна иницијатива која ja зајакнува националната рамноправност за албанското население.

– Постигнување целосна јазична еднаквост, употребата на албанскиот јазик на сите нивоа на власта и гаранција за неговата примена како фундаментално и уставно право. Уставот на Република Македонија треба да утврди дека „македонскиот јазик и неговото кирилско писмо и албанскиот јазик со неговото писмо се официјални јазици во Република Македонија”.

– Сеопфатна дебата за знамето, химната и државниот грб на Република Македонија, со цел државните симболи да ја рефлектираат општествената мултиетничност и етничката рамноправност.

– Усвојување на Резолуција во Собранието на Република Македонија со која се осудува геноцидот врз албанскиот народ во Македонија во периодот од 1912 до 1956 година.

2. Постигнување економска рамноправност и општествената благосостојба, особено преку рамномерен регионален развој

– Создавање нов механизам, во форма на една државна комисија за финансирање на општините, за донесување одлуки со право за владини грантови во корист на општините.

– Создавање министерство за политички систем и односи меѓу заедниците, како надлежен орган за почитување на правата на заедниците и поттикнување на економскиот и социјалниот развој во неразвиените подрачја.

– Остварување правична застапеност во органите за безбедност, војската, разузнавањето и правдата.

– Остварување правична застапеност во сите нивоа на централната власт, како и во јавните служби или претпријатија со јавни акции.

3. Зајакнување на владеењето на правото, како предуслов за напредок на евроатлантскиот интегративен процес

– Спроведувањето на реформите во согласност со Договорот во Скопје, Препораките на Прибе, итните препораки на Европската комисија како и Препораките од Пристапниот дијалог на високо ниво со ЕУ.

– Поддршка за непристрасно вршење на работата на Специјалниот обвинител, без етнички и политички предрасуди.

– Целосно расчистување на прашањата и судските постапки како „Сопот”, „Бродец”, „Монструм” и „Куманово” преку една анкетна комисија или меѓународен независен орган.

4. Создавање дух на доверба во функција на добри меѓуетнички односи како суштински елемент за политичка стабилност во земјата

– Преземање на афирмативни мерки за обезбедување финансирање на албанските културни институции на централно и локално ниво.

– Создавање на една централна институција за унапредување на јазиците на заедниците, која ќе обезбеди подготовка на преведувачи, уредници и предавачи.

5. Решавање на спорот со името, во согласност со европските вредности и принципите на меѓународното право

– Усвојување заедничка и обврзувачка резолуција во Собранието на Република Македонија со која Владата на Република Македонија е обврзува активно да се вклучи кон решавањето на спорот со името.

– Вклучување на Албанците во работната група за директни преговори со Грција.

6. Добри односи со соседите

– Вклучување на Албанците во работната група за директни преговори со Бугарија.

– Соработка со Косово и Албанија за интегрирано гранично управување.

– Отворање на нови гранични премини.

7. Брза интеграција во НАТО и во Европската унија

– Исполнувањето на горенаведените точки ќе го деблокира патот на Македонија кон целосна интеграција во НАТО и отворање на преговорите за членство во Европската унија.

Исполнувањето на овие цели ќе се следи преку организирање тркалезна маса на албанските парламентарни партии. Тркалезната маса на албанските парламентарни партии ќе се одвива во согласност со принципот на ротација и ќе служи како платформа за усогласување на политичкото дејствување и транспарентна комуникација со меѓународните партнери на Македонија, особено барајќи ја поддршката на Европската Унија и меѓународните институции. Тркалезната маса ќе ги определи роковите за спроведување на горенаведените цели, во согласност со законите и Уставот на Република Македонија.

Алкохолот е поголем непријател на жените отколку на мажите

Научници од Универзитетот во Бостон и од една болница во Масачусетс тврдат дека алкохолизмот причинува поголеми проблеми на женскиот, отколку на машкиот мозок и психа.

Системoт за регулирање на емоциите во мозокот се состои од амигдала и хипокампус, коишто меѓу другото, имаат удел во креирање на меморијата, но и на донесувањето одлуки.

Во истражувањето учествуваа 60 лица, 30 мажи и 30 жени, поранешни долгогодишни зависници од алкохол, и доброволци кои никогаш не биле алкохоличари. Рехабилитантите биле на својот режим во период од четири седмици до 38 години, индивидуално. Сите беа подложени на невропсихолошки проценки и магнетна резонанца.

Резултатите покажале дека штетните последици по мозочната функција кај жените алкохоличарки се поголеми, отколку оние кај мажите.

– Овие откритија ни кажуваат дека треба да се земат предвид и половите разлики при лекувањето од алкохолизам, вели Гордон Харис, кој е дел од експертскиот тим.

Инаку, секоја „трезна година“ по рехабилитацијата значи 1,8-настотно намалувње на количеството мозочни вентрикули, што покажува дека обновувањето на мозокот од последиците од алкохолизмот, е возможно.

(ВИДЕО) Што се случува во мозокот на лице кое користи кокаин

Кокаинот е една од најадиктивните дроги познати на човекот, а и една од најстарите. Според некои проценки, човештвото за ефектите од билката кока, од која се добива кокаинот, знаело уште во третиот век п.н.е.

Со тест кокаинот може да се открие во урината 48-72 часа по користењето, а кај редовните конзументи потребни се околу три недели за резултатите да бидат негативни.

Кокаинот речиси моментално по шмркањето предизвикува силна еуфорија, лицето чувствува сила, храброст, физички немир и потреба за постојана активност. Кокаинот ја подига самодовербата. Зениците се проширени и нечувствителни на светлина.

Бавна и болна смрт: Медицината откри како починал Христос распнат на крстот

Губење на крвта, гушење, престанок на работата на срцето, собирање течност во белодробната и срцевата обвивка, дехидрација, тотална исцрпеност… се конкретните физички причини за смртта на Исус Христос по неговото распнување на Велики петок, пишува дневниот весник „Дневник“.

До вакви сознанија дошле медицинските стручњаци што досега се занимавале со анализите на физичките и на медицинските причини што ѝ претходеле на смртта на синот Божји.

Распнувањето на крстот, кое во тоа време било најсурова казна со која Римјаните ги казнувале робовите, неримјаните, револуционерите и најлошите криминалци, било најтешката мака на која бил изложен. Меѓутоа, и претходно бил изложен на ужасно физичко казнување, поради што неговиот организам доживеал шок, исцрпеност, загуба на крв… Всушност, страдањата на Исус Христос почнуваат од денот на неговото апсење од страна на римските војници, по Тајната вечера на Величетврток, кога бил предаден од Јуда.

Големи лузни по телото

-Потта му беше како капки крв што паѓаа на земјата… – стихот од Евангелието по Лука за случувања по Тајната вечера е прв знак дека Исус почнал да доживува душевни страдања, кои им претходеле на физичките. Ова било запишано и во анализата за неговата физичка смрт, која ја направила група на научници од познатата американска клиника „Мејо“. Тие објаснуваат дека воопшто не е неверојатно и изненадувачки во тие моменти од телото на Исус да капела крв.

Објаснувањето за ова е дека и други медицински случаи потврдуваат дека во случај на голем емоционален стрес крвните садови во кожата може да пукнат и да предизвикаат крвавење преку кожата и потта.

Ова крвавење во својот труд „Медицински аспекти на Исусовите маки и физичката смрт“ го посочил и доктор Роберт Семниц од Институтот за онкологија од Сремска Kаменица во Србија, кој посочува дека ново малтретирање Исус доживеал кога бил удиран со тупаници додека бил сослушуван пред Синдерионот.

– По ова, Исус бил изложен на камшикување со камшици направени од кожени ленти, на кои имало метални топчиња и остри парчиња од коски на животни. Тие биле направени така за да направат што поголеми оштетувања на кожата. Војниците го удирале по грбот, нозете, рацете, а камшикувањето зависело од водачот на војниците. Kамшикувањето предизвикало силно крвавење. Потоа војниците му ставиле круна од трње и го удирале по главата со дрвени палки. Сето тоа било голем шок и исцрпување за неговиот организам – објаснува д-р Семниц.

По ова, Исус го поминал патот долг околу 600 метри по Виа долороса (Патот на солзите), носејќи го горниот дел од крстот тежок четириесетина килограми, повторно удиран, поради што паѓал трипати. При тоа можело да биде повреден и од товарот што го носел.

Четиричасовна агонија

Американските научници посочиле дека клиновите со кои биле заковани рацете и стапалата на Исус на крстот биле долги од 12,5 до 18 сантиметри.

– Му биле прободени рачните зглобови, а не дланките, бидејќи коските на рачните зглобови можат да ја издржат тежината на телото, а на дланките не. Kлиновите поминале помеѓу главната долга коска и средниот нерв, што предизвикало голема болка. Главните крвни садови не биле пробиени за да не искрвави до смрт. Стапалата му биле заковани помеѓу втората и третата метатарзална коска за тежината на телото да може да се наслони на тие клинови. И таму не биле прободени главни крвни садови, но болката била огромна – потенцираат американските стручњаци.

Српскиот доктор Симниц се надоврзува на ова и објаснува дека таквата положба на распнатото тело најмногу го нарушува дишењето.

– Таа го фаворизира вдишувањето, но го отежнува издишувањето. Со тоа брзо се зголемува нивото на јаглероден диоксид во крвта, а опаѓа нивото на кислородот. Тоа создава ацидоза, односно скиселување на крвта. За да вдиши воздух, Исус морал да го крева телото нагоре, а тоа предизвикувало силна болка, брзо го исцрпувало телото. Во таква ситуација тешко зборувал, и починал. Причините за смртта на крстот се многубројни, пред сѐ губење крв, целосна исцрпеност, задушување, престанок на работата на срцето – објаснува докторот.

Од описите на распнувањето се заклучува дека Исус Христос починал три до четири часа откако бил распнат. Тоа не било невообичаено во тоа време иако имало описи дека некои жртви на крстот се мачеле и три-четири дена пред да умрат.

Крв и вода во градите

Во Евангелието според Јован е наведено дека откако Исус ја испуштил душата на крстот, римските војници со копје му ги проболе ребрата и дека тогаш „истекле крв и вода“.

– Водата што истекла била течност од градите и од срцето. Собирањето на оваа течност е нормално во случаи на инфаркт и на голема загуба на крв – нагласуваат американските стручњаци.

Популарно