Денеска е спомен на јавувањето на небо на Крстот Господен во Јерусалим – желбите вечерва се исполнуваат под еден услов!

На овој ден (сабота 20 мај православните верници го прославуваат споменот на Чесниот крст) на небото над Ерусалим, во деновите познати како Света Педесетница, во девет часот наутро во 357 година, се појави Светиот крст Господов, денот кога неверниците престанаа да се сомневаат!

Сите оние кои се сомневаа во Синот Божји со голем страв и воодушевување го гледаа тој небесен знак, кој блескаше со неопислива светлина, посилен од сонцето.

Светиот крст се протегаше над Голгота сè до планината Маслинска, петнаесетина стадиони подалеку од Голгота. Ширината на Светиот крст одговараше на нејзината должина. И убавината на Крстот беше како убавината на најубавото виножито, го привлече вниманието на сите. И сите тие ги напуштија своите работни места, и, излегувајќи од куќите, со внимание и страв го гледаа тој чуден знак.

Причината за појавата на крстот е случајот со наследството на царскиот престол на Константин Велики од страна на неговиот син Константиј, кој бил докажан еретик.

За разлика од него, сите граѓани на Ерусалим се упатиле кон црквата едногласно да го прослават името на Исус Христос.

Тогаш неверниците и еретиците, непријатели и хулите на Христовото Божество, се исполниле со срам, гледајќи во изгледот на Крстот таква голема божествена слава и моќ на Господ Христос.

И на тој начин, самата реалност тогаш сведочеше дека христијанската вера – вистинска, реална и побожна, а не составена од паметни зборови на надворешна човечка мудрост, но потврдена со откровение и моќта на Светиот Дух, а сведочена од небесни знаци и чуда .

Оваа презентација беше причина многумина да го прифатат православието, да се покајат и да добијат свето крштевање.

Денеска погледнeте во небото 

Според народните обичаи, треба да гледате во небото во доцните вечерни часови, и ако видите четири sвезди, поставени на таков начин што формираат крст, вашата желба ќе се оствари.

Исто така, денес треба да се воздржувате од какви било женски работи, како што се шиење, хеклање, везење.

Многумина ја прават оваа работа за да имаат среќа низ целата година

Денеска е Вторник по Духовден, ден кога има многу обичаи и кој сам по себе е важен и тежок ден.

И денеска се плетат венци од трева и цвеќе, а за добра среќа, љубов и напредок многумина венчињата ги ставаат во торба, во џеб или ташна.

Духовден е христијански празник посветен на слегувањето на Светиот Дух врз апостолите и формирањето на Црквата.

На овој ден се исполнило Христовото ветување за доаѓањето на Светиот Дух (Духот на Вистината, Утешителот, Силата одозгора, ветувањето на Таткото) што Христос им го даде заповедувајќи им на апостолите да не се одалечуваат од Ерусалим додека тоа не се случи.

Денеска е Духовден, празник на Светиот Дух и на основањето на Христијанската црква

Празникот Педесетница, во народот познат како Духовден, посветен на настанот на слегувањето на Светиот Дух врз апостолите, на педесеттиот ден по Воскресението Христово, денеска одбележуваат православните христијански верници во Македонија. Овој празник уште се вика и Света Тројца зашто на едно место се јавуваат Таткото, Синот и Светиот Дух. Со одобрение на Богот-таткото се исполнило ветувањето на Богот-Син дадено пред апостолите дека ќе им го испрати Светиот Дух. Со слегувањето на Светиот Дух врз апостолите тие се исполниле со љубов кон Бога и со желба да го величаат. Овој чин се смета за основање на Христијанската црква.

Духовден се празнува три дена, а првиот ден од празникот секогаш е во недела. На овој празник редовно му претходи задушница што се празнува во саботата пред Духовден, кога се изведуваат повеќе обичаи што им се наменети на покојните претци. Духовден се вика и Педесетница, не само затоа што се празнува педесет дена по Велигден туку и затоа што настанот што му дава печат на овој ден се случил токму на еврејскиот празник Педесетница. Овие два празника Пасха и Педесетница, заедно со Преполовение се единствените што имаат основа во Стариот завет. Евреите го празнувале Пасха како ден на излегувањето на еврејскиот народ од египетското ропство, а празникот Педесетница го празнувале во спомен на денот кога Господ му ги подарил законите на Мојсие во Синајската Гора. Во Новиот завет Пасхата станала празник на излегувањето на човекот од ропството на гревот и на смртта и на влегувањето во вечниот живот, а Педесетницата во спомен на дарувањето на Светиот Дух на апостолите.

Тој ден апостолите биле на едно место во Ерусалим, биле дванаесет на број зашто испразнетото место на Јуда Искариотски, кој по предавството на Исус се обесил, го пополниле со Матеј, кого го избрале со коцка од учениците Христови, за нивниот број пак да биде дванаесет. Околу 9 часот наутро одеднаш се слушнал силен шум од небото како дување на силен ветар, се покажал Светиот дух, ја исполнил просторијата, а потоа во форма на пламени јазици слегол врз апостолите. Овој момент е претставен и на иконите во нашите цркви каде што се насликани на едно место сите апостоли, заедно со Богородица, а над нивните глави се гледаат пламени јазици што всушност го претставуваат Светиот Дух.

По овој настан апостолите започнале да зборуваат на разни јазици, а многубројниот народ што се собрал по силниот шум помислил дека тие луѓе зборуваат неразбирливо затоа што се пијани. Тогаш се појавил светиот апостол Петар кој на собраните луѓе им објаснил дека тие луѓе не се пијани туку се исполнети со Светиот Дух што им го испратил Господ. Потоа ги поканил да се крстат, а многумина што чувствувале товар на совеста поради настаните што му се случиле на Исус Христос, веднаш прифатиле да ја примат верата Христова. Само во тој момент се крстиле околу 3.000 луѓе.

Со ова се исполниле зборовите на Св. Јован Крстител кој подготвувајќи го народот за доаѓањето на Исус Христос, повикувајќи ги луѓето на покајание и крштевајќи им ги зборувал: „Јас ве крштевам со вода, но Оној што иде по мене е посилен од мене; јас не сум достоен да Му ги понесам ни обувките; он ќе ве крсти со Дух Свети и со оган.“ (Матеј 3/11).

Празникот Духовден нашиот народ го смета за голем празник. Тогаш не се работи, се оди во црква, се изведуваат некои обичаи, а во некои места попладнето се оди на оро. Во народното верување овој празник најповеќе се поврзува со душите на умрените. Се верува дека од Велигден до Духовден душите на умрените се слободни. А бидејќи душите на мртвите се слободни во овој период и бидејќи им е мило да се покрај своите, луѓето им приредуваат гозби. Особено тоа го прават на Задушница, саботата пред Духовден.

На Духовден се раздава „за душа“. Тоа се прави и за да се задоволат мртвите зашто пред да бидат затворени треба да бидат убаво нахранети. Поради тоа човек не смее ништо да јаде додека не раздаде нешто за „задуша“. Народот верува дека на овој ден душите на мртвите се причестувале поради што луѓето раздавале за „бог да прости“ за да имаат тие со што да се причестат. Кај нас до денес е задржан обичајот на овој ден  на гробовите да се носат дулиња (бардачиња). Во некои краишта тие се оставаат на гробовите и во текот на годината кога се оди на гробот се дополнуваат со вода, а во други места се раздаваат најчесто на поблиски роднини и пријатели, се носат дома и од нив се пие вода за душа од умрените и за споменување на нивните имиња.

Денеска е Задушница и Св. Константин и Елена, а утре е Духовден

Православните христијани денеска ги празнуваат Светиот цар Константин и Светата царица Елена и Задушница, а утре Педесетница – Слегување на Светиот Дух (Духовден).

Царот Константин Велики и неговата мајка, царицата Елена, за нивните заслуги во признавањето и ширењето на христијанството Светата црква ги прогласила за светители и рамноапостолни, што значи по значење рамни на апостолите. Царот Константин спаѓа меѓу најзначајните личности во историјата на човештвото, бидејќи по подолго прогонување на христијанството тој е првиот владетел на големата Римска империја што ја признал оваа вера, зарди што го доби името Велики.

Празникот Задушница се одбележува во знак на сеќавање на починатите. На овој ден вообичаено се посетуваат гробиштата каде што со молитва, пченица и лепче осветено со црвено вино се изразува помен за упокоените.

Духовден, пак, го означува слегувањето на Светиот Дух врз апостолите, или како што го нарекуваат светите отци „Роденденот на Црквата“.

Популарно