Киснење на дожд, камера на седиште и забрана за влез со знаме со „Сонцето од Кутлеш“!

Македонската ракометна репрезентација го одигра двомечот со Исланд и освои 3 бода. Победа на гости и нерешен исход во Скопје. Три бода кои речиси и да ни гарантираат учество на следното ракометно првенство. Можеби нерешениот исход ни донесе горчлив вкус, по историката победа во Исланд, но тоа никако не смее да ја намали големината на бодовите, посебно земајќи во предвид дека имаме нов селектор. Два максимално неизвесни и борбени меча, од момците кои секогаш го оставаат срцето на терен. Сепак, овој текст не е за нив, ниту за Брестовац. До нив, само уште едно големо благодарам, па се гледаме во Јуни во Скопје против Грција.

Ова е текст за македонската ракометна федерација, како организатор на мечот со Изланд во СЦ Борис Трајковски и диктатурата на која сведочевме вчера.

Спортско рекреативниот центар „Борис Трајковски“ е изграден во 2008 година. Прв официјален репрезентативен натпревар во него го одиграа токму ракометарите и за противник го имаа токму Исланд. Беше тоа бараж за светското првенство во Хрватска. Полна сала, пеколна атмосфера и огромна победа изразена со 8 гола разлика. Конечно Македонија го мина Исланд, а Борис Трајковски се претвори во дом на оваа генрација македонски ракометари. 11 години Македонија ги игра најголемиот број на репрезентативни натпревари токму таму. Не само ракомет, туку и кошарка, а не ретко и одбојка. Салата е речиси секогаш полна, посебно за ракомет, но организаторите никако да научат дека 6-7.000 луѓе е речиси невозможно да влезат од еден влез!  Има две опции. Или се сериозно глупи или ич не им е гајле за публиката која платила карти. Еве и вчера, за влез се чекаше 20-30 минути и тоа на дожд! Кисневме додека целата сала не се наполни од две врати од главниот влез. Дури и тој влез не работеше со полн капацитет! Знаел организаторот колку карти се продадени и колку време ќе ни треба да се украцаме „како СТОКА“ низ две отворени врати, но не му било гајле!

Дека станува збор за сериозно пореметување, укажува бројот на повторувања на ова однесување, но и нивото на организација. Не беше доволно што накиснав на дожот надвор, па следуваше ново изненадување. Столчињата кои ги имавме платено, беа покриени од камера! Да. Организаторот продава карти, каде што веќе изградил пано и поставил камера! Не дека нешто им смениле тие 400-600 денари од нашите карти, но колку треба да си ретард, да продадеш карти за столчиња, што реално не постојат? Или може не си ретард, туку едноставно не ти е гејла за „СТОКАТА“ што дошла да гледа ракомет.

На крај, моментот што го прескокнав, меѓу киснењето на дождот и камерманот што не молеше да не мрдаме, затоа што плато се мрда и камерата не работи. Моментот при влезот во салата и изненадувањето од Никоб. Забрана за влез со знаме со сонцето од Кутлеш. Искрено, јас бев со такво знаме во себе и го внесов. Никој ништо не ми рече, бидејќи знамето ми беше во јакната. Не  знаев дека е ЗАБРАНЕТО! Но, подоцна дознав дека обезбедувањето реагирало и дека „старото“ знаме е забрането! Да, во договорот од Преспа, пишува дека тој симбол е сега грчки и дека ние ќе го отстраниме од сите објекти, но ова е веќе класнична диктатура. Знаме е променето во 95 година и досега никој, никогаш и никаде не ни го забранил, а камо ли во сред Скопје! Засега немам информации, кој тоа ја наредил забраната и дали Никоб на своја рака се обиделе ваков зафат. Од оние кои се пожалија на социјалните мрежи, никој не спомена инцидент со полицијата присутна во салата., но зошто Никоб би го правеле ова без наредба „од горе“? Можни комбинации има многу, но не сакам да шпекулирам. Засега е јасно дека ова е прв пат да се врши ваков притисок и забрана врз она што го чувствуваме за свое и тоа токму пред мечот со Грција во Јуни! Ако против Исланд е забрането сонцето од Кутлеш, што не очекува кога на гости ќе дојде нашиот јужен сосед, пријателска Грција? Ќе смееме ли да пееме „МАКЕДОНИЈА“? Химата повторно ќе биде без текст или воопшто нема да се интонира? Така ли изгледа „ЗАБЕТОНИРАНИОТ ИДЕНТИТЕТ“? Ова ли е „Европска“ Македонија?

Само една порака за крај, до организаторот, кој и да е: 14 години не го заборавивме знамето, што мислите колку време ќе го помниме името?

Автор: Пацифист

Героски: Мрчи Берлин, мрчи Париз… Се намножија „мрчатори“, друже Заев!

Некои луѓе во Македонија, особено такви случајно влезени во политиката, што ќе рече без елементарни познавања за тоа како се игра тој „спорт“ во нормалниот свет, не сфаќаат дека странските амбасадори во една земја се персонификација на шефовите на своите држави. Поинаку кажано, новата американска амбасадорка е Трамп во Скопје, германскиот амбасадор е фрау Меркел, додека францускиот амбасадор е Макрон.

Што значи тоа? Многу просто – кога разговарате со човек како францускиот амбасадор Кристијан Тимоние, формално или неформално, на конференција или на пријателски ручек, вие мора да сте свесни дека разговарате со неговиот шеф. Ама баш со Макрон лично. Се убедувате со него, но не се карате, бидејќи знаете дека неговото мислење може битно да влијае врз вашите амбиции, планови и постигнувања. Се сеќавате, после последната берлинска турнеја на премиерот Зоран Заев, јавно го опоменав дека во Берлин не се разговара како во Струмица или во Валандово, на пример, а на Меркел не ѝ се спомнуваат Русија и Кина, како наши „адути“ во битката за датум за преговори за ЕУ.

Амбасадорот Тимоние е еден многу интересен лик. Нетипичен амбасадор. Страшно интелигентен, необично отворен, духовит и со одлични, но и одлучни анализи на состојбите во Македонија. Во својот последен јавен настап, тој ни порача да не се опседнуваме со датумот и опиша некои многу сериозни слабости со кои се соочува нашето општество. Тоа на многумина не им се допадна. Тоа „мрчење“.

Во Струга, вели Тимоние, градоначалникот се однесува скандалозно. Хм, тоа е нешто ново? УНЕСКО ќе ни го одземе статусот на Охридско Езеро. Го знаеме и тоа. Имаме толку многу корупција. Е што, да не немаме? Се менуваат директори на школи на дилетантски начин. Знаеме и за тоа. Што од сето ова не е точно, другарчиња?

„Блесаво е да барате датум за преговори во овој период, имате толку многу проблеми, ќе треба уште да работите за да бидете спремни за датум, чудна ми е таа ваша опседнатост со датумот. Ние не треба да ве оставиме изолирани без пат кон ЕУ, но не треба ниту да ви прогледуваме низ прсти“, категоричен е претставникот на Макрон во Македонија.

Се извинувам, а што бараме ние – да ни се прогледа низ прсти?

Целиот текст на Плусинфо.мк

Кој ни кажа дека ако го смениме името сигурно добиваме преговори и брз датум за членство?

Сите во одделение сме имале другарче кое е фино, простодушно, не прави проблеми, се труди да се допадне на сите, има добри оценки, но нема свое јас, плашливо е, страв му е да каже што мисли и се обидува да се согласи со најважните шизици во одделение, ама, никој не сака да го дружи. Не е тоа другарче лошо, не е ни омразено, туку едноставно е безбојно, невидливо, неинтересно па дури и наставниците од толку што е блах, му го забораваат името.

Е па дечки, знаете што? Тоа е Македонија за ЕУ и за нашите "другарчиња" од Европа.

Македонија - државата, треба да размисли каква порака испраќа, која е нејзината репутација и имиџ што вака си поигруваат со неа и баш им е гајле дали ќе имаме уште една политичка криза. Да, не е фер што името го сменивме за пустите ЕУ преговори, а тие ни викаат, чекајте ја Албанија, која во моментов гори. Нo, кој ви кажал дека политиката е фер, посебно меѓународната?! И кој ни кажа дека ако го смениме името сигурно добиваме прегпвори и врз датум за членство?!

Никако да сфатиме дека покажување карактер и грижа за сопствената држава, имање на своја, автентична агенда за развој и не одење слепо по тоа што другите ти викаат дека треба да правиш по дома и како треба да се однесуваш кон самиот себе, да имаш свое јас е првиот и основен чекор за да седнеш со најважните шизици во Унијата или одделението.

За жал, немаме ниту една политичка опција од '91 до сега што го направила тоа. Да, сте правеле компромиси со ДУИ и сте го доуништиле системот, сте го утепале Собранието, судовите, Уставот.... сè, за "големата слика" и "поважните работи".

Сега тоа СÈ, ни се мава на сите од глава. Додека не научиме како се сака и се работи за интересите на државата, ќе се однесуваат вака со нас, на истиот начин како што ние се однесуваме кон самите себе и нашата држава.

А во меѓувреме, повторно ќе ни го заборават името.

Не пееше ДПМНЕ, туку незадовлното мнозинство од народот во Македонија

Сеуште под емоции од европската круна на РК Вардар, со болки во грлото од 3 дена бодрење пред тв и на плоштад, ќе посветам уште еден текст на црвено црната боја. Поточно, на политиката и поделбите во македонското општество, дури и при ваков ОГРОМЕН успех на момците со две срца.

Најпрво, ВАРДАР е шампион на Европа! Тоа е насловот! Вардар! Не Груевски, не Заев, ниту Мицкоски, Шилегов... Никој од нив никогаш не бил на врвот од Европа! НИКОЈ! Само Вардар! Вчера и завчера се славеше европска титула на Вардар! Не беше тоа политички митинг. Не беше поразен СДСМ, не победи ДПМНЕ! НЕ! Победи Вардар, победи Скопје, победи Македонија, Балканот и сите што навиваат за црвено црните! СИТЕ! Без разлика на национална, верска, политичка...припадност. Сите кои искрено навиваат за Вардар се победници и никој нема право да им забрани да се чувствуваат така. НИКОЈ! Вардар има љубов за сите, почнувајќи од најверните, „Комитите“, па се до малите дечиња кои вчера на ушка на татковците присуствуваа на прославата на плоштад! Црвно црната обединува, не е извор на поделби. Поделбите се резултат на политика и немаат никаква врска со Вардар!

Нашето општество е поделено многу оддамна, уште во СФРЈ. Поделбите, посебно по етничка линија, продолжија и по 91 година. Последниве неколку години сме сведоци на нова поделба. Поделба во македонското ткиво. Од „патриоти и предавници“, „антички и словени“, „Македонци и Северџани“, „тврдокорни и слободоумни“. Поделби конструирани од политичарите од сите политички партии, со цел да ја полесно да ја „продадат“ својата програма и да дојдат на власт. Немало политичар во Македонија зад кој застанал цел народ, па затоа сите кои досега се појавиле на политичката сцена им се обраќаат само на „своите“. Го мотивираат своето членство и истомислениците да излезат на гласање и да гласаат за нив. За спротивниот табор многу често имаат погрдни зборови. Најочигледен пример за ова се политичарите од албанскиот блок, во чии програми СЕКОГАШ во прв план е етничката програма. Да, во програмата се зборува за целата држава, економија, здравство, право, но акцентот е секогаш на правата на Албанците. Слични, до пред неколку години беа и програмите на македонските политичари, но по поделбата во македонското гласачко тело, разликите во програмите се однесуваат на Македонците. Всушност тие и ја предизвикаа оваа поделба, па сега борбата е кој подобро ќе ја искористи. Тоа воопшто не го кријат, па при последните претседателски избори, партиските штабови се фалеа кој колку гласови освоил по етничка припадност! ДУИ и СДСМ се расправаа кој колку албански гласови донел, додека ДПМНЕ се фалеше со поддршката од Македонците! Истите оние кои ни зборуваат за соживот, при своите јавни анализи ги делат своите гласачи по етникум!

Премиерот, Зоран Заев и „Шарената револуција“ го донесоа слоганот „Едно општество за сите“, но и тоа се однесуваше само на нивните истомислении. Всушност, најголемата поделба меѓу Македонците е заслуга токму на владејачката гарнитура со газењето на референдумот за Преспанскиот договор. Токму Заев, кој се самопрогласи за обединувач на народот во Македонија, ја направи најголемата поделба со менувањето на уставот и уставното име и покрај мнозинската желба на граѓаните тоа да не се случи. Премиерот јавно кажа дека референдумот пропаднал, но дека „мора“ да ја послуша волјата на малцинството, намерно и свесно газејќи ја волјата на мнозинството. Затоа вчера на плоштадот се пееше „Никогаш Северна, само Македонија“! Не пееше ДПМНЕ, туку незадовлното мнозинство од народот во Македонија. Таа порака не е од Мицкоски или Груевски, туку од обасправеното мнозинство! Обесправени од својата влада, од своите лидери! Не беше тоа порака за поделба, туку порака како резултат на поделба од страна на власта. Лошото е што сега таа порака, повторно ќе биде причина за зголемување на јазот меѓу спротиставените страни, затоа што во Македонија дискусија не постои. Постојат само дијаметрални ставови и омраза меѓу групите. Токму затоа денеска Столе Стоилов е херој за едните, „тврдокорен националист“ за другите! Без разлика дали со неговиот став се согласува поголем или помал дел од народот, никој не го анализира ставот на капитенот на Вардар, туку се се сведува на идеализирање или критика на неговата личност. Уште пострашно е што добар дел тоа го прават затоа што така мислат „нивните кланови“. Доказ за тоа се променетите ставови на повеќе политичари и јавни личности од СДСМ, за кои до пред некоја година Вардар беше ЗЛО, а сега слават титула! Самсоненко беше државен непријател број 2 (број 1 секогаш е Груевски), а денеска истиот беше кај Шилегов, Заев и Пендаровски и доби 700.000 евра државни (наши) пари! Токму таа промена на ставови кај политичарите треба јасно да ви укаже дека тие всуност и немаат став, туку интерес! Само ИНТЕРЕС и ништо друго! Јас го сакам Вардар откако знам за себе и никогаш за мене не постоел друг клуб. Да, навивам за Манчестер Јунајтед, навивав и за Милан во раните 90ти (пред да ја откријам Премиер лигата), симпатична ми е и Валенсија (од времето на Мендиета и Клаудио Лопез), навивам за Хјутсон Роктес во НБА... навивам за секој спортски колектив од Македонија кога игра во Европа, но само Вардар го сакам! Јас имам јасен став, затоа што се водам од емоција, затоа што не сум политичар и не гледам да исполнам некој свој интерес. Политичарите и клановите околу нив функционираат исклучиво од таа гледна точка. Интерес, власт и ништо друго. Токму затоа деновиве сите политичари се обидоа да ќарат по некој поен од титулата на Вардар. Се јави дури и азилантот од Унгарија. Преку Фејсбук го поздрави големиот успех, но не пропушти да го подели народот со тоа што посочи дека на СДСМ му е непријатно што народот се радува. Мицкоски беше во Келн и објави фотографии од преполаната сала во дрес на Вардар. Заев честиташе преку ФБ, а Пендаровски во друштво на поранешниот член на Вардар и македонската репрезентација Мојсоски, сподели афектни фотографии. Дали некој од нив навистина навива за Вардар? Не знам, но знам дека сите секогаш ќе се обидат да ќарат некој поен кај гласачите. Тоа им е секогаш приоритет. Доказ за тоа е видеото кое се врти по интернет, на кое Шилегов тажно дреме во некој ќош на плоштадот во Скопје. За него титулата не е доволна за радост, треба да е во центарот на вниманието за да покаже (лажна) емоција.  На искрен навивач, не му треба публика. Тој пее и плаче и кога е сам.

Државата, односно оние кои ја водат (сега и во минатото) се причината за поделбите, затоа е нелогично во нив да го бараме решението. Од таму нема да дојде! Концептот подели, па владеј е постар од сите нас, па нема потреба да ви го објаснувам. Старата доктрина одлично функционира во Македонија. Одлично за оние кои се на власт или се стремат да дојдат. За нас, граѓаните НЕ! Затоа ние мора да ги спречиме поделбите, ние мора да се сослушаме и да се разбереме. Не велам дека треба да се сложите со оној со спротивен став, различна религиска или етничка припадност, но мора да се разберете. Мора да се ПОЧИТУВАТЕ! Јас никогаш нема да ја признаам „северна“, но имам блиски луѓе кои гласаа на референдумот и кои и денеска мислат дека тоа е правиот пат. Шансата да се сложиме на таа тема, не постои, но почитта кон различниот став секогаш постои. Аргументите, секако се на моја страна (најмногу заради референдумот), но тоа не значи дека ќе го сменам моето мислење за нив, дека ќе престанам да ги сакам или ценам. Истово се однесува на секоја разлика во општеството. Јас никогаш не сум имал проблем испровоциран од меѓуетничка или меѓурелигиска разлика, но решението е повторно истото. Дискусија, разбирање на другиот и почит како на еднаков на себе. Време е да ги закопаме „воените секири“ и да им покажаме на политичарите дека напразно не делат. Во спротивно, титулите на Вардар, Шкендија, Работнички, Пелистер, Победа, Гостивар....ќе бидат само бројки во светот на омраза во кој живееме.

За крај порака до КОМИТИ: Дечки, ајде вие први! Покажете дека сте големи, дека ги заслужувате името што го носите и боите на дресот што го љубите. Без, „клети“, без „чиста Македонија“, без „гасни комори“. Не велам дека вие сте единствените виновници, но вие сте единствените ЕВРОПСКИ ШАМПИОНИ! Промента мора некаде да почне, а јас можам да го побарам тоа само од вас.

Автор: Пацифист

Популарно