Дваесет натпревари, 1.200 минути минати на паркетот, 9 различни противници... 14 победи, еден нерешен исгод и 5 порази! Вака низ бројки изгледа искачувањето до врвот на ракометна Европа! Но, бројките никогаш не ја раскажуваат вистинската приказа, барем не онаа на Вардар!
Шампионот од 2017 година, беше речиси отпишан пред почетокот на битката на најдобрите во страшната група „А“ од лигата на шампионите. Големиот број заминувања на одлични ракометари од црвено црното семејство, а пред се на „Ел Команданте“, големиот тренер Раул Гонзалес, ја намали „цената“ на Вардар кај европскати ракометни стручњаци, но ... Четири победи во стартните четири натпревари ја потсетија Европа дека за Вардар не важат тие правила. Да Штербик е еден од најдобрите голмани што светот некогаш ги видел, но Вардар го „измисли“ Милосављев. Младиот и неискусен голман, по само некоку натпревари стана најдобар трансфер во ракометна Европа, а на крајот од сезоната заслужено се најде на голот на идеалниот тим во ЛШ! Раул Гонзалес е сеуште во нашите срца и вечно ќе му бидеме благодарни, но скромниот Парондо успеа да го достигне неговиот нејголем успех и тоа во потешки услови!
Се редеа нови натпревари, а дојдоа и првите порази. Најтешките, двата од Барселона и оној во Скопје од Веспрем. Единсветните два тима кои ја освоија Јане Сандански оваа сезона во ЛШ. Тешко се повреди и Борозан, а стана јасно дека талентираниот Оцвирк нема да биде од помош на Вардар. Беше видливо дека црвено црните губат сила и дека некои од поразите беа резултат на кратката клупа, но третото место во групната фаза беше прифатливо. Очекувавме враќање од повредата на Боразан, но тој реши да го напушти тимот, соиграчите, семејството. На ред дојде 1/8 финале и судир со некогаш големиот Загреб. Два меча и две ракометни лекции, посебноо на гостувањето во Загреб. Следен на ред беше Пиг Сегет, унгарскиот шампион чија форма е во страшна нагорна линија во последните неколку сезони. Тимот што му го одзема приматот на моќниот Веспрем требаше да гостува во Скопје. И тогаш....тогаш БОМБА! Емоции, разочарување, извици за спас!
Писмото на Самсоненко до јавноста, кое сега Русинот се обидува да го релативизира и сите приказни за неподмирени долгови и неисплатени плати на играчите речиси цела сезона, ја помести оската на рамнотежа. Само хемијата ги држеше заедно момците во црвено црниот дрес, иако некои од нив веќе најавија заминување. На гости доаѓаше моќен противник, а јавноста од Македонија не бараше победа, бараше СПАС за својот Вардар! Никогаш не сум присуствувал на таков натрпевар! Никогаш не сум бил сведок на солзи радосници, помешани со солзи од тага. Се плачеше во Јане Сандански 60 минути! Се плачеше и кога Вардар водеше 1 разлика, се плачеше и на крај кога Пиг Сегет замина со 8 парчиња! Се плачеше на трибини, на терен, пред сала и секаде каде со срце се навива ВАРДАР! Пред натпревар, на полувреме и по големата победа! Се плачеше за играчиите, се плачеше со играчите, се плачеше за ВАРДАР!
Се појавија иницијативи за спас и информации дека иднината на Црвено-црните ќе биде светла и токму кога изгледаше дека се ќе биде во ред, Пиг Сегет ја истопи разликата на Вардар уште во првите 30 минути на домашен терен, па дури и поведе со 9 гола разлика на 20тина минути до крајот на реваншот! Вардар стоеше на педа од бездната, но момците на Парондо не се исплашија. Возвратија жестоко и покажаа дека, иако се малку на број, дека иако немаат ростер како Пиг Сегет, докажаа дека во секој од нив бијат две срца. ЦРВЕНО и ЦРНО, за двојно повеќе крв, двојно повеќе кислород, двојно повеќе сила. Го збришаа противникот за само неколку минути и од -9 дојдоа на безбедни -1. На крајот пораз од 4 гола и пласман во Келн.
И не можеше поинаку при жребот. Мораше во ½финале да играме против Барселона. Единствениот тим што два пати го порази Вардар. Два пати не надигра и беше апсолутен фаворит за нова титула. И се почна така! Барса леташе по теренот и носеше се пред себе. 7 разлика негатива на полувреме и загубени погледи на нашите херои. Пеколно тешка, речиси невозможна мисија! Само 9 гола постигна Вардар за 30 минути и беше клекнат пред џинот! Ниту следните 10 минути не ветија многу. Разликата остана не променета, кога на семафорот остануваа уште 20 минути до крајот. 20 минути за ЧУДО или за крај на сезоната. Крај за почит, крај за поздрав,крај за солидна сеозна! Но, овој Вардар не склопен за СОЛИДНО! Овие момци не се тука за поздрав! Не бараат почит! Овој Вардар е створен за ЧУДО и тоа го испорача! За 20 минути покажа што значи карактер, што значи сила, дефинираше што е ЉУБОВ! 20 минути за ИСТОРИЈА, за сите нас и следните генерации! 20 минути за пекол и страв за противникот, кој секако прв ја честиташе победата. И повторно солзи! Плачеа Шпанците во салата, за испуштената победа. Плачевме и ние, секаде низ светот. Плачевме од среќа за чудото!
Помалку од 24 часа и пресметка со вечниот финалист Веспрем. Освен Барса, единствениот тим што ја освои Јане Сандански оваа сезона. Унгарскиот шампион, што по доаѓањето на вардарецот Дејвис на кормилото, ја врати пол позицијата во Унгарија пред Пик Сегет. Тим со поголем ростер и страшен квалитет. Тим со се што може да се купи и изгради како стратегија! Ростер во кој се е покриено со по двајца играчи, колектив на кој ништо не му недостасува, освен... Освен она што го има Вардар, но тоа не се купува со пари!
Финалето понуди се. Пот, борба, квалитет...ракомет на највисоко ниво! 55 минути губеше Веспрем, но се откажа дури на 30 секунди пред крајот. Пробаа Манасков и другарите, дадоа се од себе, но тоа не беше доволно да се победи Вардар во Келн, затоа што Вардар беше непобедлив. Губат и најголемите, најсилните, најспремните... но, овој Вардар е над тоа! Нема тактика што може да му се спротистваи, затоа што и прксоси на логиката. Не може да се скрши, зато што нема слаба алка. Нема, поединци, туку тим, семејство, енергија. На овој Варадар не му требаат пресврти, овој Вардар само по себе е ЧУДО!
На крајот повторно солзи. Најпрво кај публиката и играчите на Веспрем за четврото загубени финале. Жал ми е за нив, но ќе дојде и нивното ЧУДО во некоја наредна сеозна. Плачеа и играчите на Вардар! Огромни момци, мажишта си солзи во очите. Ги бришеа своите солзи радосници, откако помина еуфоријата. Плачевме и ние! Црвено црното семејство! Плачевме од тага и од среќа! Плачевме по Караџиќ, Переира, Милосављев, Калараш, Кисељев... плачевме затоа што знаеме дека заминуваат, а секогаш ќе бидат дел од нашите срца. Плачавме и за оние кои остануваат и ќе дадат се од себе и следната сезона да бидеме ЧУДО. Плачевме за Кристопанс, Чупиќ, Дибиров, Шикарев, Дисингер, Скубе... плачевме за Столе! Плачевме од ГОРДОСТ и од ЉУБОВ! Затоа што тоа е Вардар! И додека другите навиваат за своите, ние ЉУБИМЕ! Додека другите се радуваат, ние сме ГОРДИ!
Фала ви момци и се гледаме денес на плоштад!
Автор: Пацифист
