Потресна колумна на Весна Петрушевска: „Смртта на една мајка“

Весна Петрушевска на својот портал мојсајт.мк објави колумна која ја напишала во чест на својата прерано почината пријателка. Одличен текст, да читаш „наежен“ да те допре, да осетиш, да те заболи, да те внесе целосно, за жал во ваков текст. Секоја чест Весна!

– Љубов , држење за рака, бескрајни бакнувања во ноќта, трепет на срцето. Знаеш дека ова што ти се случува е тоа вистинското, не ти е важно дали некој се сложува со твојата одлука или не. Започнуваш нов живот и сакаш да се смени се околу тебе. Небото има нова боја за тебе, некако поинаку е отворено. Белина и мир.

Сакаш да бидеш мајка, не поради биолошкиот часовник, туку од своја причина интимна.Сакаш бебе, се случува, споделувањето е чин на среќа. Цел живот си сонувала како тоа дете ќе го пораснеш, ќе му раскажуваш приказни, ќе го шеташ на некоја патека каде има бескрајно зелени, жолти и портокалови цветови. Не престануваш да мечтаеш што се ќе му дадеш на тоа твое неродено дете.Твојот ум врие од возможности на неоткриени љубовни пораки кои сакаш само на тоа дете да му ги пренесеш. Одиш на прегледи редовно, не ни помислуваш дека нешто лошо може да ти се случи тебе и на нероденото дете. Си повторуваш дека се ќе биде во ред , не си ти таа среќа. После секој преглед одиш по продавници за најразни дребулии кои ќе ти требаат кога ќе се роди малото. Смислуваш имиња, се договараш дали е уредно да го носи името на некој од блиските. Ја мантраш онаа нашана стара : “Само да е живо и здраво. ” Не е дека не си помислила дека е возможно животот да го дадеш на породување, но сепак ти тупка во умот дека има добри доктори и иако не си во главниот град, ги знаеш докторите, околностите. Да, да, знаеш дека пред извесно време почина млада мајка и тоа во твојот град, ама тоа нема да ти се случи на тебе. Не смее! Имаш ти своја среќа! Не даваш да те гонат лоши мисли. Одете си, одете си, не ми требате и си го галиш стомачето. Му шепотиш нешто и си потпевнуваш. На лошите мисли се прави марш, марш. Доаѓа денот кој толку многу го чекаше.Не се плашиш од ништо затоа што знаеш дека првата прегратка со детето ќе биде твојата најголема љубов. Одеднаш белина и те снемува. Сите се во тој момент тука, има многу доктори, вресоци кои ти ги бодат ушните тапанчиња, растрчани бели мантили. Се потсмеваш велејќи си, многу си важна што се сите потресени по тебе.

Се обидуваш да им кажеш дека си во ред , не те слушаат. Го гледаш твоето родено дете и ја пружаш раката да го помилуваш, твојата рака не стасува, како да лебдиш над него. Сонувам, сигурно сонувам! Ги довикуваш нивните имиња, ама никој не те слуша. Вресок, уште еден вресок и не те слушаат. Гледаш како околу тебе веќе почнуваат да врзуваат апарати, но ти не си тука. Прават се што е спротивно на твојата волја. Ти сакаш само да го гушнеш детето и не ти даваат! Мора да е некоја грешка. Сакаш да им кажеш дека нешто е згрешено ама не можеш. Паника и страв се повеќе те обзема. Некој да ме го слушне мрдањето со моето мало прсте, некој да ми препознае знак дека имам да кажам и јас нешто. Како е возможно на породување да умрам? Зошто не ми кажаа ако нешто не е во ред? Зошто ми ги изедовте соништата, како лавот пленот? Срам да ви е! Кој ќе му раскажува на моето бебе? Кој ќе му помогне да го направи првиот чекор ? Првата насмевка, првиот збор? Моравте баш толку да чекате за да немам никаква шанса за живот? Каде живеев јас? Сега знам каде живеев.

Во земја каде се е важно освен човекот. Какво ништење на хуманоста, отсуство на емпатијата, изгубена одговорност.

Се однесувате како вам тоа да не ви се случува, нели не може да ви се случи …вие сте богови во бели мантили и се си знаете. Една мала ваша грешка ме однесе мене онаму каде никој не сака да оди. Имав толку многу соништа да споделам . Ми ги земавте како што ми го земавте детето. Носите ли грижа во умот и имате ли потскокнување на срцето ? Мојата смрт ќе биде забележана како статистика и сите ќе го заборават ова за три дена. Јас сакам да оставам во вашите глави крик кој ќе одѕвонува кога ќе се сетите на мене. Сите банални случувања во животот се сведоа на релативизирање на смртта. Мојата смрт е порака до оние кои ги играат упорно улогите на Господ! Сменете го костимот, белите мантили одамна не се скроени за вас. Имав само 31 година!

Посветено на Елизабета која прерано го напушти овој свет!

Извор: Мојсајт.мк/ Весна Петрушевска

Заев открива: Живеам како cтудент, јадам паштета и салама, не знам ни лепче да испржам

Поранешниот премиер Зоран Заев вели дека е азилант во Скопје и живее сам во премиерската вила.

Во шоуто „Еден на Еден“, кое ќе се емитува во недела, на Канал 5, Заев на Жаре му открил многу лични приказни, велат од продукцијата.

Живеам како студент во Скопје. Моето семејство е во Струмица и секој викенд одам кај нив. Имам две жени што ми помагаат дома, но тие се на работа до 16 часот, потоа сум сам. Не знам да зготвам ништо. Не знам ни лепчиња да пржам – изјавил Заев.

На прашањето на Жаре, како се храни, тој рекол: Јадам што има во фрижидерот, паштета, салама, виршли!

Заев зборувал и за семејството, за детството во Муртино и за својата прва

работа од која ги заработил првите пари.

Го држела за раце во воздух 15 минути - турска скијачка му го спаси животот на 12-годишно момче

Сила Кара, деветнаесет годишна турска скијачка му го спасила животот на 12-годишно момче во словенечкиот ски-центар „Крвавец“.

Ова го соопшти Скијачкиот сојуз на Турција, од каде навеле дека скијачката го спасила момчето во текот на своите подготовки. Детето што седело покрај неа на жицницата, изгубило рамнотежа. Таа го фатила во последен миг и спречила да падне од голема височина. Го држела цели 15 минути детото за раце додека висело во воздух.

„Ги фрлив скијачките стапови и со устата си ги соблеков ракавиците. Детето плачеше и ми велеше да го држам цврсто за двете раце. По 15 минути дојдоа скијачки патроли и персонал на Ски-центарот, па го пуштив момчето да падне врз веќе поставената сигурносна мрежа. Шефот на словенечката полиција и полицајци ми врачија признание на аеродромот пред враќање“, изјавила Сила Кара.

Откако Кара го спасила момчето, словенечките новински канали ја барале преку телевизија. „Најдете ја оваа херојска девојка“, биле нивните извештаи. 

Кара вели дека е нејзина должност да спаси човечки живот и дека е многу среќна што тоа го направила. 

Видео: Ова е навистина големо семејство

Семејство од Британија ја има титулата за „Најголемо британско семејство“ . Ова семејство   брои 24 членови – родители, 21 дете, а со нетрпение се очекува и приновата. 44-годишната Сју Радфорд за два и пол месеци ќе го роди 22-то дете.

Гордата мајка на Инстаграм има над 212.000 фанови, а со нив неодамна сподели и фотографија како изгледа во 30-та недела од бременоста.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Just over 25 weeks and I feel so tiny this time around 💗#girlbump #25weekspregnant

A post shared by Radford Family (@theradfordfamily) on

“Толку сум горда што во мојот стомак расте 22 човечко суштество”, напиша Сју и добри повеќе од 14.000 лајкови.

44-годишната мајка ќе роди девојче.

Со својот 48-годишен сопруг Ноел и 21 дете живеат во куќа со десет спални соби, а единствен извор на приход им е платата од Ноел кој работи како пекар. Покрај тоа добиваат и по 170 фунти неделно како детски додаток.

Популарно