Невенка со потресни зборови за својот татко: Судбината не го поштеди од голем удар

Вести

на 12.2024

Легендарниот македонски пејач и композитор Јонче Христовски почина пред 24 години на 69-годишна возраст.

За животот на Јонче, кој остана препознатлив по своите песни изведени со невиден жар, без сомнение може да се напише книга и да се сними филм.

Иако не е помеѓу живите повеќе од 24 години и од неговото време се останати само стари снимки од настапи и гостувања, тој се уште е интересен за јавноста.

Голем боем кој зад себе остави песни кои јавноста ги препознава како народни, но и пожртвуван татко, кого судбината не го поштедила од голем удар, загуба на саканата жена, сопругата Олга.

Во медиумите во изминатите години се објавуваа приказни за него, но поради недостиг на информации, голем дел од објавите биле само делумна вистина. Како живеел Христовски, каков бил животот на неговите ќерки близначки Невена и Олга со него, која му била последната желба пред да почине, какви спомени им оставил на најблиските, за ,,Фокус” раскажува Невенка.

Таа живее во Скопје и е пензионерка, мајка на два сина, баба… Работниот век го минала во МВР, а додека зборува за нивниот татко, не може да ги скрие солзите.

-Ме радува што и денес се спомнува името на татко ми, што неговите песни се пеат, оти тоа е најважното, зад него останаа нотите на кои им го посвети животот. И концертите во негова чест ми се многу значајни.

Жалам што мојата сестра близначка Олга не е повеќе меѓу нас, и таа ќе беше горда на сите овие настани на кои се спомнува неговото дело.

Со Олга сме родени во Скопје, во далечната 1959 година. Нашата мајка не ја запознавме никогаш, таа починала на породување. Многу често во медиумите, со години наназад се спомнуваше дека таа починала во скопскиот земјотрес, не знам од каде излезе таа информација, но бидејќи ние не се експониравме јавно, затоа и не се знаат многу детали за нашиот и животот на нашиот татко.

Сестра ми го добила името на мајка ми, Олга, а пак јас сум крстена по баба ми по мајка, Невенка. Токму нашата баба Невенка не изгледа и ни беше како мајка. Ни го посвети животот, а ние ја викавме Мама…

Многу тешко ја доживеавме нејзината смрт, имавме само 14 години. Таа беше тука за нас постојано, додека татко ни мораше да настапува, да оди на турнеји… На сите ни беше многу тешко. Тој се трудеше да го даде максимумот како самохран родител, и ни даде многу љубов, но мајчинската фигура секогаш фалеше – раскажува Невенка.

Додава дека периодот кога починала баба им им бил премногу тежок, но Јонче се трудел никогаш ништо да не им недостига во животот. Вели дека со нив се однесувал другарски, но во нивниот дом секогаш морало да има ред.

-Научивме да работиме се низ дома. Пеглање, чистење, готвење. Татко ми не научи на дисциплина, и покрај тоа што со нас имаше другарски однос. Како маж, тој другарски пристап му беше начин да биде близок со нас, да знае што ни се случува, низ што минуваме. Не му беше лесно, сам со две девојчиња.

Домот секогаш ни беше полн со луѓе, имаше многу пријатели. Кога одеше на турнеји, за нас се грижеа соседите. Сите имаа разбирање за него, за тешката животна судбина, сам да ни биде и мајка и татко.

Дома, секогаш се пееше. По цели ноќи тој компонираше, пишуваше, душата ја даваше да направи добра песна. Верувам дека успеа во тоа, неговите песни и денес се слушаат, што за нас е непроценливо богатство- вели ќерката.

Раскажува дека сестра и Олга се омажила доста млада и живеела во Торонто со семејството. Добила син и ќерка, но починала на 56-годишна возраст, пред осум години.

-Кога сестра ми си замина во Канада, татко ми остана со мене, со моето семејство. Самотијата е тешка работа, иако беше опкружен со нас, блиските, сепак често му спомнував дека треба да си најде сродна душа, да се ожени. Пријателството е една работа, подруго е кога ќе имаш некој постојано покрај тебе, да го делиш секојдневието. Никогаш не ме послуша. До последниот здив ја сакаше мајка ми и жалеше по неа.

Жалеше преку песните, на свој начин. Преку песните ја покажуваше и љубовта кон татковината, тоа му беше начин да ја искаже секоја емоција.

Мајка ми ја викаше Гулабица. Гулабицата моја, Оле, така кажуваше за неа. Кога се разболе од рак тоа го поднесе на нога, храбро. Не сакаше да се жали, одеше напред со крената глава, не дозволуваше болеста да го скрши. Пред да почине, осумнаесет дена пред смртта, тој гостуваше на телевизија. Потоа, кога веќе му стана многу лошо, на смртна постела ја довикуваше мајка ми.

Да ме закопате покрај Оле, гулабицата моја ме вика, закопајте ме покрај неа – кажуваше со последни сили. Му ја исполнивме последната желба – со солзи се сеќава Невенка.

Вели дека додека растеле, бидејќи постојано биле опкружени со музика, и тие самите пееле, но сепак ниту таа, ниту пак сестра и Олга не сакале да ја изберат музиката како животна професија. Таа во МВР, сестра и избрала економија, а ниту нивните деца не се решиле за музика, туку имале сосема други професии.

Извор: Newz24live.com

Втор говорник на Global HR Vision 2026: Надина Тирополис!

Од терен Напиши Се и сешто Вести Анкети Промоција ЗаСе Премиум

пред 3 дена

Во ера на постојани промени и непредвидливост, бизнис светот се соочува со клучно прашање: Како да изградиме организации кои не само што преживуваат, туку вистински напредуваат? Одговорот на ова прашање доаѓа со Надина Тирополис, визионер во областа на регенеративното лидерство и втор потврден говорник на претстојниот Global HR Vision 2026 во Скопје.

Од глобални гиганти до трансформативни промени

Патот на Надина е обележан со повеќе од 15 години искуство во врвот на светската бизнис елита. Работејќи за култни брендови како Gucci, adidas и Sephora, таа имаше уникатна можност да ги навигира комплексните стратешки иницијативи на повеќе меѓународни пазари. Ова искуство не е само листа на имиња во нејзиното портфолио, тоа е темелот врз кој таа ја изгради својата експертиза за тоа како функционираат големите системи и каде најчесто се појавуваат пукнатините во традиционалното управување.

Токму таа длабока инволвираност во корпоративниот свет ја доведе до клучниот увид: традиционалните модели на перформанс веќе не се доволни.

Денес, како основач на Dara Impact, Надина се фокусира на концептот на регенеративно лидерство. Наместо фокусирање исклучиво на екстракција на максимум од вработените (што често води до „burnout“ и стагнација), нејзиниот пристап се залага за создавање на „живи“ системи.

Нејзината работа е насочена кон лидери и организации кои сакаат да излезат од комфорната зона на краткорочните бројки и да изградат:

  • Долгорочна човечка и организациска отпорност: Способност за брзо закрепнување и адаптација по кризи.
  • Усогласување на вредностите: Креирање на средина каде личните вредности на вработените и целите на компанијата се во совршена симбиоза.
  • Култура на доверба: Трансформирање на работните места во простори каде психолошката безбедност е гориво за иновација.

Зошто нејзиното учество на Global HR Vision 2026 е клучно?

Присуството на Надина Тирополис на сцената во Скопје на 23 април е ретка можност за сите HR професионалци и бизнис лидери да се запознаат со методологии кои ги надминуваат стандардните обуки за менаџмент. Таа не нуди само теории, туку практични алатки за тоа како целта, довербата и врвните резултати да станат меѓусебно поврзани и самоодржливи.

Религија.мк избира личност на годината на МПЦ-ОА

Македонија

пред 3 месеци

Религија.мк, годинава спорведува јавно гласање за избор на личност на годината меѓу владиците на МПЦ-ОА. На листата се сите архијереи, членовите на Синодот, викарните епископи и пенизионираните.

Гласањето трае до 09 јануари 2026 година.

За да гласате презетете го прашалникот од овој ЛИНК

. Зимата 2025–2026 ќе биде потопла од просекот, но со студени бранови и загаден воздух

Вести

пред 3 месеци

Зимата што претстои се очекува да биде за околу еден степен потопла од повеќегодишниот просек, но со повремени студени бранови и изразена временска променливост, покажуваат најновите климатски очекувања. Според анализата на професорите Владо Спиридонов и Ивица Милевски, не се прогнозираат долготрајни екстремни студови, туку претежно умерено топло и динамично време.

Студени периоди со температури под нормалата се најавуваат од крајот на декември до средината на јануари, како и кон крајот на февруари. Во Скопје и Штип средните зимски температури ќе се движат меѓу 1 и 4 Целзиусови степени, додека на планините од 0 до -3 степени.

Според анализата, бројот на мразни денови ќе изнесува од 30 до 55 во низините и од 60 до 75 на планините. Ледените денови ќе бидат релативно ретки во низинските предели (од 5 до 15), но значително почести на планините, каде се очекуваат од 25 до 40 такви денови.

„Студени бранови со температури околу или под нормалните се најверојатни кон крајот на декември до средината на јануари и повторно кон крајот на февруари, но без сигнали за долготрајни или екстремни зимски студови“, наведуваат Спиридонов и Милевски.

Професорите предупредуваат и на зголемен ризик од магла и температурни инверзии во периоди со стабилно антициклонално време. Во вакви услови се очекува значително влошување на квалитетот на воздухот, особено во Скопската, Полошката и Струмичката котлина.

„Во целина, зимата 2025–2026 ќе биде потопла од просекот, динамична и со изразени краткотрајни зимски настани. Главните ризици ќе произлегуваат од временската променливост, кратките интензивни врнежни епизоди, снежните бури во планините и епизодите со многу лош квалитет на воздухот во котлините“, оценуваат климатолозите.

Популарно