Боли поразот од Тунис, но повеќе болат солзите на нашите херои!

09.04.2016 година ќе биде запишан со огромни црни букви во македонската ракометна историја. Ден на кој на секој искрен љубител на ракометот, на секој Македонец му се скрши срцето! Солзи и гнев во очите на сите верни подржувачи на ракометарите. За прв пат „Фалангата“ со свирежи ги испрати Лазаров и другарите во соблекувалните.

Untitled

Ќе ве излажам ако речам дека и јас не бев лут, гневен на оние на кои „Срце на терен“ беше одлика, а вчера не видов ни срце, ни терен. Не ме здоболе толку поразот, колку односот. Немаше маж да потегне, да се развика, да тропне на земја, да потегне... Дека сум во право докажаа подоцна изјавите на Стоилов и Миркуловски. И тие вината ја најдоа во недостиг на тестостерон на теренот. Многу лично го доживеав овој пораз. Како јас да требаше да одам во Рио во црвено-жолт дрес, а дечките на терен да ми ја искинаа картата. Ми се сруши желба за ракомет, за спорт, е чувствував издаден, предаден. Во тој елемент ги дочекав изјавите на Борко Ристовски и Кире Лазаров... и тогаш видов што е болка. Кога мажиште како Кире плаче пред камера, кога Борко не може да ги скрие солзите. Во солзи се извинуваат и молат за прошка. Кога голманот повикува на единство, на подршка... тоа ти ја шири перспекивата. Болката од поразот остана, но кога овие мажишта плачат и мене ме болат нивните солзи. Дечките кои имаат направено повеќе од илијадници како мене за Македонија срушени и со наведнати глави немаа храброст да ја погледнат камерата. Заборавив на Тунис, на Рио, на сите порази и нервози кои ракометарите ми ги приредиле. Ми текна дека пред нив Македонија не можеше да се пласира на ниедно големо натпреварување. Ми текна на одбранетиот пенал во последна секунда во Португалија. Ми текна на победата над Исланд и светското во Хрватска. На ЕП во Србија и 100.000 ГОРДИ Македонци на плоштад. На 9то место во свет во Катар! Ми текна дека токму тие се „виновни“ за популаризацијата на ракометот во Македонија и за секој нов талентиран млад ракометар. Ми текна колку пати направиле да сум горд што сум Македонец, а сега тие засрамени бараат прошка од мене, бараат прошка од нас?!

10.04.2016 година е всушност далеку потежок ден за македонскиот ракомет. Десети Април е денот кога Македонија во неважен натпревар го победи Чиле и за последен пат го виде Наум Мојсовски во црвено-жолтиот дрес. Го виде јунакот од Струга како плаче! „Многу е тешко“, рече Наумче и ги избриша очите. И тој како и другарите од репрезентацијата, засрамен си заминува од Полска и од македонската репрезентација. Момчето што 19 години го потеше македонскиот дрес, до последен здив, до последен атом на силите, сега плаче пред нас. И тој бара прошка и жали за крајот на својата репрезентативна кариера. Жали што не ја однесе Македонија на ОИ.

Во ред е да жалиме за пропуштената Олимпијада во Рио. Во ред е да ни е криво што изгоревме во желба. Но, НИКАКО не смееме да се свртиме против најголемите Македонци во спортската историја на Македонија. Во Јуни заминува и Миркуловски, а блиску до таков потег се уште неколку ракометари од оваа најуспешна македонска репрезентација. Се надевам дека дел од нив ќе се предомислат и ќе останат доволно долго за младите кои доаѓаат да научат како се носи македонскиот дрес, како се бранат боите на Македонија. Се надевам дека и генерацијата во доаѓање, на Костевски, Тасевски, Неловски, Маџовски, Кузмановски... ќе ни донесе многу радост и тага. Затоа што радоста и тагата секогаш одат заедно. Се надевам дека и тие ќе не направат горди Македонци. Ќе го разбудат она патриотското во нас. Кога веење знаме е знак на почит, знак на љубов, на единство.

За Мојсоски и оние кои ќе му се придружат во репрезентативна пензија, но и за оние кои остануваат во репрезентацијата, а беа актери во болниот пораз од Тунис, ГЛАВАТА ГОРЕ момци!!! Секој има лош ден. Секој од нас доживеал тежок удар и неуспех. Но, ретки се оние кои можат да се пофалат со она што вие сте го направиле за Македонија! Тешки се вашите солзи, потешки од било кој пораз. Болат повеќе од пропуштената шанса и ОИ во Рио. Ќе има и други олимпијади и други шанси, но нема друг Мојсовски, Лазаров, Ристовски.... Затоа, ФАЛА ВИ ЗА СЕ и се гледаме во Јуни против Чешка!

Автор: Пацифист

ВИДЕО: Кога Заев се обиде да се расплаче сред емисија!

Овој пат место подолг текст во форма на колумна, ќе ви се обратам со кратка пишана форма и видео запис од вчерашното гостување на премиерот Заев на Канал5, во „Само вистина“. Да, името на емисијата и Заев во неа се парадокс, но што е тука е. 

Прво, новинарката. Барем така и е звањето на жената. Единаесет години власт на Груевски ВМРО ДПМНЕ, мислев дека видов се од страна на контролирани медиуми и вљубени новинари, но сум грешел. Женава децата да можеше да му ги даде вчера на премиерот, ќе му ги дадеше. Го гледаше ко мајка син на свадба. Љубов и тага во ист момент. Тага за тешкиот живот на своето чедо, исполента со љубов и гордост за неговото дело. Едно прашање не смееше да му постави. Дури и кога ќе се обидеше, мораше да се вади со.. „може јас не сум разбрала“! Па кога зема да најавува дека Заев ќе соопшти ексклузивна „вест“ во нејзината емисија, па тоа икс масичка, па поезија... А од каде знаела? Да не биле договорени прашањата? Ок, доста за неа. Тетката е за жалење. 

Карши неа премиерот. Нему не му беа доволни незјините комплименти, па мораше сам да си кажува дека е едноставен човек. Човек од збор. Се му е во Македонија. Многу си ја сака државата. Тој бил небитен, само Македонија била важна... Чудно не спомна ништо за предците и неговите деца. Овој пат не се заколна дека не е роден политичар што ќе го смени уставното име (новинарката секако тоа не го спомна). Но, затоа реши да ни покаже една поинаква страна на Заев. Емотивна! Проба човекот и да се расплаче. Дури спомна и солзи, па ја смени фацата и.... НЕ, не му успеа! Водителката чекаше, се надеваше дека ќе пушти солза, па и таа во хор да му се придружи, но солзите заглавија некаде зад очите...  А ќе беше голем чин. Заев расплакан од промената на името, која тој ја договори! Расплакан од промената на историјата, која тој ја договори. Од откажувањето од Античките Македонци и АСНОМ, а тој ги брише. Од откажување на малцинството во Грција (и секаде каде има Македонци), а тој го потпиша тоа. Мачно било, тешко.... 

Во 27 години македонска држава, се сеќавам само на еден македонски политичар како плаче. Киро Глигоров, кога зборуваше за привременото име и какви се притисоци имала Македонија во тој момент. Разликата е во тоа што на поранешниот пртседател навистина му беше криво и плачеше откако кариерата му заврши, а Заев сакаше да плаче за да добие симпатии. Сакаше со солзи да го придобие народот за да помине промената на Уставот, историјата и името! ПАЦИЕНТ! 

Емотивниот дел од видеото, започнува на 14:00 од емисијата. Пред да го погледнете, земете палома. За секој случај!

Автор: Пацифист

Ставот изразен во текстот е на авторот и не мора да се совпаѓаат со ставовите на редакцијата на Засе.мк.

Начинот на кој СДСМ дојде на власт, е истиот со кој сега се обидува да владее

Планот беше денеска да пишувам анализа за договорот со Грција. Чекав да биде потпишан, па мојата анализа да ја преточам во текст до јавноста, но случувањата пред собранието синоќа имаат предност и знак ИТНО. Анализата може да почека, секако има време до референдумот и изјаснувањето на народот. Сега за солзавецот и шок бомбите...

Кога пред 2-3 години СДСМ подржана од „шарената револуција“ излезе на улица да бара власт, пишував дека со тоа се крши уставниот поредок и предупредував дека власт освоена на улица се губи токму на улица. Како си дошол, така ќе си одиш. Секако, моите текстови не им се допаднаа на „прогресивците“, „револуционерите“, „борците против режимот“... Нема да им се допадне ни овој текст, но тоа е нивни проблем.

Не бев вчера на улица. Не бев пред собрание. Не можам од прва рака да ве информирам што се случи. Ги гледав сите видеа кои се појавија по медиумите и на социјалмите мрежи. Мојот впечаток од прегледувањето е дека дел од демонстрантите ја срушија оградата пред собранието и ја нападна полицијата, која одговорои на нападот. Секогаш сум стоел зад тоа дека ако полицијата е нападната, реакција мора да има. Стојам зад тие зборови и сега. Ако фрлите камен врз полицаец, макар само еден, полицијата мора да реагира. МОРА! Го пишував ова и кога „шарените“ напаѓаа полицајци, го пишувам и сега. Од таа причина, првичната реакција на полицијата на вчерашните протести пред собранието  потполно ја оправдувам. Ако се завршеше тука, сега ќе пишував анализа на дооворот, но полицијата реши да покаже прекумерена сила и да ги гони демонстрантите и во ГТЦ! Тука МВР покажа дека не се работи за самоодбрана и заштита на институциите или уставниот поредок, туку намера да ги заплаши демонстрантите. Да го заплаши народот решен да демонстрира вчера, но и во наредните денови. Потег сличен на оној при протестите на „шарените“ кога припадници на МВР влетаа во читална и преплашија и повредија студенти кои учеа таму. Полициска држва, режим, полициска бруталност , беа зборовите со кои се опишуваше тој чин. Се сложив тогаш, се сложувам и денеска со тие кои тврдат дека и вчера се случи истото. Разликата е што тогаш се сложував со едни, а денеска со други. Сите оние кои го осудуваа потегот на полицајците кои тогаш влетаа во читалната на Партизанска, денеска молчат или ја опрадвуваат вчерашна акција на полицијата. И обратно, оние кои ја оправдаа тогаш акцијата на полицијата, денеска ја осудуваат вчерашната. Така е тоа во Македонија. Не е важна акцијата, дејството, туку кој го превзема. Не се важни пендраците и шок бомбите, туку на кој му се удрени. Јавниот суд е поделен, како и општеството во кое едните се „прогресивци/предавници“, а другите „патриоти/фашисти“.  Не е важна содржината, ниту средствата, туку целта. Онаа на сопствената група  и  секако, личната корист. Затоа денеска „шарените“ кои во меѓувреме лапнаа позиции, од своите меки фотељи ја подржуваат вчерашната акција на полицијата. Ги исмеваат повредените и ги демонизираат сите кои протестираат. Од друга страна имаме вџашени „интелектуалци“ од вчерашната полициска бруталност, кои кога „шарените“ протестираа бараа гумени куршуми. Ретки се ликови кои останаа доследни на своите ставови. Ги има, но ретки се!

9 повредени и 25 приведени е официјалниот биланс од синоќешните немири, но штетата е многу поголема. Намерата на полицијата да ги уплаши демонстрантите не помина, па секој следен судир ќе биде многу пожесток.  Сега толпата ќе биде подготвена за судир, спремна за контра офанзива и многу побројна. МВР погреши и ќе ја плати грешката, на овој или на оној начин.

Можеби целта беше токму тоа. Да се испровоцира судир на улица, со цел да се демонизираат сите оние кои се против промена на името. Истите да бидат преставени како радикали кои сакаат немири, место ЕУ, но не помина. Некои медиуми отидоа до таму што објавија дека демонстрантите фрлале шок бомби, но заборавија дека не сме 17 век и дека секој човек со себе има мобилен со одлична камера. Никој веќе не чека вести на Тв, туку отвара ФБ, Твитер, портали  и гледа што навистина се случило. Народот виде дека полицијата претера. Виде повредени жени, виде шок бомби, созлавец, виде полицајци со извадени пендраци и чудни пушки во рацете! Виде мининстерство за внатрешни работи, а преку тоа и Влада, спремна со сила да го брани својот начин на работа. Или со зборови на „шарените“, виде РЕЖИМ. РЕЖИМ што потпиша договор за промена на име и Устав,  спремен да го брани истиот со ШОК БОМБИ и страв.

Сега на сите им е јасно дека на власт и околу неа имаме нов РЕЖИМ, кој во име на СОЖИВОТ и ЖИВОТ за СИТЕ, е спремен да ги демонизира, навредува и потценува сите оние кои не мислат како нив. Како и во времето на Груевски, така и денеска, секој кој не се сложува со Заев и заевистите е оцрнет и исмеан. Начинот на кој СДСМ дојде на власт, е истиот со кој сега се обидува да владее. Разликата е што тогаш методот го употребуваа на ВМРО ДПМНЕ, а сега на дел од народот кој е против промена на името на државата, промена на уставот и историјата. ВМРО не го издржа налетот и се сруши како кула од карти. Дали народот кој не се сложува со договорот со Грција ќе издржи и колкав е бројот на граѓаните решени да го бранат името, ќе видиме. Дали Заев ќе го дочека референдумот или ќе ја загуби власта, на истиот начин накој ја доби (на улица) набрзо ќе дознаеме.

Во меѓувреме, ги повикувам сите кои се решени да го бранат името, уставот и историјата на улица, да не дозволуваат или провоцираат судири со полицијата. Полицајците не се криви за нипто, Тие само си ја вршат работата за која се платени.

Автор: Пацифист

Ставот изразен во текстот е на авторот и не мора да се совпаѓаат со ставовите на редакцијата на Засе.мк.

Заев: Договорот е рамен на капитулација, но јас подобро не можам

Пред седум дена пишував дека Мицкоски не е од материјал за лидер на Македонија, а вчера дека за одбрана на уставното име не се доволни само празни фрази, туку стратегија и дела. Здосадено ми е да се повторувам, но претседателот на ВМРО ДПМНЕ и синоќа, како на 2ри Јуни, имаше шанса да покаже дека сум згрешил, но....

Лесно му е на Мицкоски да каже дека договорот со Грција е капитулација. ТАКА Е! Заев даде се што Грција побара, а народот кај нас можеби и може да го свари. Иако, договорот официјално не сме го виделе, а премиерот не е сигурен извор (со други зборови, многу лаже!), засега ќе се водиме по она што струмичанецот го кажа. Јазикот и нациналноста остануваат речиси не променети, но болката е во Ерга Омнес и менувањето на уставот. Да, Заев даде се што досега ниту еден наш политичар не помислил да жртвува. Даде нешто што не е негово, ниту нешто за што има било какво право да преговара. Нешто за што вети дека нема да преговара, но веќе спомнав, човекот многу лаже. Да, секако дека има простор за критики, но доколку истите се без соодветно понудено подобро решение се само техника за собирање политички поени. Тоа ли е целта на Мицкоски? Затоа ли и денеска побара предвремени избори, без да каже што ако ги добие. Што ќе понуди тој? Во ред е да кажеш „нашиот став е дека не менуваме устав со цел промена на уставно име“, ама треба да ни кажеш и каде ни е иднината со тој став. Еве ние, граѓаните, 27 години ве гласаме, ве плаќаме да не водите. Да го браните името, јазикот, идентитетот, но и да ни овозможите услови за достоинствен живот. Името го сакаме. Го сакавме и во 1991 година кога ни закачивте привремена референца. Си го сакавме и знамето, но... Го бранеме уставот и во 2001 година, но вие ни потпишавте Рамковен. И во 2004 година, но „некои прашања не заслужија одговор“. Го сакаме веќе 27 години и го браниме, но многу изгубивме. Мајки живеат далеку од  своите деца. Татковци лажат дека имаат бугарски корени за да ги пратат чедата далеку од себе за поднослив живот. Деца ни умираат по болници, зошто здравството се распаѓа. Најголема смртност на новороденчиња. Се е тоа крв! Не сте бе браќа ништо поарни од Турците/Османлиите. Само што вие сте демек наши. Затоа НЕ, не е доволно да се критикува Заев. Тоа можам јас, како анунимус, како обичен граѓанин! Ти Мицкоски таков луксуз немаш! Кажи ни ајде, што ако падне договорот? Што ако ВМРО дојде на власт? Како во ЕУ без договор со Грција? Или ќе понудите сојуз со Кина, Русија, Индија... Куба?!! Еве не чини договорот, ама што ако го скинеме? Или можеш да ни ветиш договор со Грција без Ерга Омнес? Ок, еве Заев е неспособен, но вие бевте на власт 11 години пред него, зошто не го донесовте тој договор тогаш? Без одговор на овие прашања не барајте избори, не барајте народ, не глумете патриоти.

12 Јуни 2018 година ќе остане запишан во македонската и светската историја. Денот на кој за прв пат една држава менува има по надворешен притисок на соседна држава. Денот на кој повторно се откажуваме од малцинство. Денот кога Македонија се откажува од дел од својата историја! Сето ова доброволно, па дури и триумфално. Заев со славенички говор го презентираше договорот, но мораше да лаже што тоа попуштила/изгубила Грција со договорот. Не дека му е проблем да лаже (веќе мислам дека има таква потреба, нешто во него бара да лаже), но Македонскиот јазик за кој се пофали дека Грција „конечно“ ни го признала е премногу плитка лага. Смешал малку брзини Зоки, па заборавил дека Бугарија имаше проблем со нашиот јазик, не Грција. Ама ок, тешко му е да памти на кој што му дал. А што да прави премиерот, мора да лаже. Ако е искрен, неговата прес конференција ќе требаше да започне и заврши со:

- Во преговорите за името со Грција изгубивме дел од историјата, малцинството во Грција и уставното име. Договорот е (речиси) рамен на капитулација, но јас подобро не можам. Грците се многи стратегиски поспремни и немаат што да загубат ако преговорите пропаднат. Ако народот го прифати овој договор како решение, Северна Македонија ќе влезе во НАТО и можеби ќе почне преговори за влез во ЕУ. Ако референдумот на помине... јас немам друг план. Немам визија, ниту тим со капацитет да изградам држава од рунита во која ја претворивме Македонија.

На ова, час и половина подоцна Мицкоски на својата прес конференција ќе требаше искрено да каже:

- Договорот е капитулација и Заев нема легимитиет да преговара за менување на уставот без изграден национален консензус. Сепак, да потсетам и ВМРО ДПМНЕ го правеше истото и преговараше на своја рака во минатото. Разликата е што ние никогаш не прифативме „Ерга омнес“, па затоа и не дојдовме до договор. Очигледно е дека Грција никогаш нема да прифати промена на име само за меѓународна употреба, па реално со нашиот став Македонија никогаш не би влегла во НАТО или ЕУ. Јас немам храброст да ги повикам граѓаните да се откажат од членство во ЕУ и НАТО, бидејќи немам што друго да им понудам, па затоа само ќе побарам избори. Не затоа што ВМРО ДПМНЕ има план за подобро утре без ЕУ, туку затоа што СДСМ го даде она што ние не го дадовме.

Речиси и ми е срам што текстов посветен на „лидериве“ ќе го завршам со цитати од вистински Македонски ЛИДЕР и што неговото име ќе стои на иста страна со Зоки и Христијан.

„Ослободувањето на Македонија се крие во внатрешното востание. Кој мисли инаку да се ослободи Македонија, тој се лаже и себеси и другите.“

„Јас не познавам друг народ кој повеќе страдал од предавствата на своите синови - изроди како македонскиот. Историјата не памети друг таков пример кога еден ист народ по традиција, јазик и вера се разделува на разни спротивни страни, една од друга потуѓа.“

Гоце Делчев

Автор: Пацифист

Ставот изразен во текстот е на авторот и не мора да се совпаѓаат со ставовите на редакцијата на Засе.мк.

Популарно