Денес е Недела на блудниот син

Во овој ден го празнуваме враќањето на блудниот син. Има некои коишто живеат мошне блудно уште од млада возраст, и во пијанство и во нечистотија, и откако ќе паднат во длабочината на тие зла, доаѓаат до очај, кој, пак, е пород на гордоста. 

И затоа не сакаат да дојдат до грижа за добродетелите, туку уште подлабоко запаѓаат во злото. Светите отци човекољубиво имаат одговор за таквиот човек, и сакајќи да го одвлечат од очајанието таквиот, му ја принесуваат тука оваа приказна која страстите на очајот ги истргнува од корен, а луѓето ги упатува кон добродетелите.

Покажувајќи дека никој од гревовите не може да го надмине Божјото благоутробие и Неговиот човекољубив разум. Во приказната, еден татко има двајца синови. Постариот постојано прибива во заповедите Божји и никогаш не ги престапува, додека помладиот го засакал гревот, и се откажал од заедницата со Бога заради своите срамни дела и на лукавиот демон му служел, робувајќи им на страстите, и не можел да се насити. Бидејќи гревот е ненаситна работа, која станува навика и извор на привремени задоволства. Тој може да се спореди со рогчињата со кои биле хранети свињите. 

Најпрвин тие се чинат дека може да се вкусни, но се покажува не се хранливи, туку се премногу суви и не заситуваат. Блудниот син едвај си дојде на себеси, кога полн со глад за добродетелите дојде при својот татко велејќи „Татко, згрешив пред небото и пред тебе и не сум достоен да се наречам твој син“. Сепак, татко му го прима во покајание, без да го укорува, туку го прегрнува и го бакнува, покажувајќи ја својата божествена и родителска љубов. Го облекува, символизирајќи го крштението, му става прстен на раката, кој е символ на Сесветиот Дух. 

Исто така му става сандали на нозете, не како заштита од змии и скорпии кои би можеле да го убодат при неговото патување кон Бога, туку повеќе како средство да им ги скрши главите на таквите суштества. И, на крај, во изобилен знак на радост, тој го коле угоеното теле, Својот Единороден Син, и Отецот му ја дава Причеста – Неговите Тело и Крв.

извор:zenskimagazin.mk

Денес е спомен на Светиот свештеномаченик Ипатиј

Светиот свештеномаченик Ипатиј, епископ Гангрски

Роден во Киликија, а епископ во градот Гангра. Учествуваше на Првиот Вселенски Собор. На сите страни прочуен заради благочестивиот живот и дарот на чудотворство. Царот Констанциј нареди да се изобрази ликот на Ипатиј уште за време на животот на овој светител и тој лик царот го држеше во својот дворец против секаква непријателска сила.

Свети Јона, митрополит Московски

Родум од Костромската губернија. Во дванаесеттата година стана монах и како таков долго поживеа во Симоновиот манастир во Москва. За време на митрополитот Фотиј стана епископ Рјазански, а кога Фотиј замина, го избраа Јона за митрополит и го испратија кај патријархот во Цариград за да го посвети и утврди. Но, тогаш некој Исидор, Бугарин по потекло, го претекна Јона, стигна пред него во Цариград и беше посветен за митрополит руски. Јона се врати на својата столица во Рјазан. Зломислениот Исидор лошо заврши со своето митрополитство. Отиде на Флорентинскиот собор и се врати во Москва дури после три години. Сите се кренаа против него како отстапник од Православието и го прогонија. Не се знае каде го заврши животот. На митрополитската столица дојде добриот и мудар пастир Јона. Голем чудотворец, прозорливец, духовник. Кога Агарјаните ја опколија Москва, со својата молитва Јона ги изгони. На старост посака да го снајде некоја болест, да се помачи и со маките наполно да се очисти пред да замине од овој свет. По неговите молитви Бог допушти рана на неговата нога, а за ова му беше претходно јавено во видение на еден свештеник Јаков. Од оваа рана светителот замина и отиде меѓу небесните граѓани на 31 март 1461 година. Над неговите мошти се извршија многубројни чуда. Еден нем човек, Јован, го доведоа над моштите на светителот. Тој ја целиваше раката на свети Јона и како што раскажуваше отпосле, таа рака го фатила за јазикот од што почувствувал силна болка. Кога му се ослободил јазикот и се свртел кон своите, прозборел како никогаш да не бил нем.

Денеска е Собор на Свети Архангел Гаврил

Денеска е Собор на св. арх. Гаврил.

Тој е еден од големите седум ангели што претстојат пред престолот Божји. Му го јави на Захарија раѓањето на Свети Јован Предвесник и самиот за себе рече: “Јас сум Гаврил кој стојам пред Бога”. Неговото име Гаврил значи маж Бог. Зборувајќи за Благовештение Светите отци толкуваат дека е испратен архангел со такво име што ќе означи кој и каков ќе биде оној што ќе се роди од Пречистата Дева. Некои дознаа дека истиот тој Гаврил им го јави на Јоаким и Ана раѓањето на Дева Марија и дека тој го поучуваше Мојсеј во пустината како да ја напише книгата Битие. Светите отци мислат дека Гаврил му принадлежи на првиот и највисок чин на небесните сили, на серафимскиот, зашто серафимите стојат поблиску до Бога. Тој е значи еден од седумте серафими најблиски до Бога.

ОД КАТОЛИЧКИОТ КАЛЕНДАР: Денеска е Св. Јулијана Биларт.

Била родена во 1751 година во Франција. Кога имала 22 години била многу болна. Во 1789 година кога избувнала Француската револуција, Јулијана им помагала на свештениците кои биле прогонувани од револуционерниот состав. Во 1804 година чудесно оздравела и почнала да размислува за основање заедница која ќе се грижи за сиромашните. Целта на заедницата била бесплатно проучување, воспитување и грижа за сиромашните деца. Умрела во 1816 година.

ИСТРАЖУВАЊЕ: Загадувањето е грев

Загадувањето е грев, а неодговорноста кон животната средина е непочитување на Бог. Ваков заклучок може да се извлече од последното истражување на Институтот за политички истражувања-Скопје (ИПИС), интернет порталот Религија.мк и Фондацијата Конрад Аденауер (КАС), што во континуитет го спроведува во рамки на проектот „Република Северна Македонија како мултиконфесионално општество.

Последното истражување насловено „Религијата и заштитата на животната средина“ се фокусира на односот на верниците, верските заедници кон екологијата.

Текстот продолжува на РЕЛИГИЈА.МК

Популарно