Човекот кој имал 256 години, пред смртта одлучил да проговори за големата тајна

Ова не е шега, тој навистина постоел.

Запознајте го Ли Чинг Јуен, човекот кој живеел неверојатни 256 години, нешто што го потврди и самиот Њујорк тајмс.

Доказите за долговечноста на овој човек се наоѓаат на страниците на споменатиот весник, според кој, професорот Ченгд од универзитетот Ву Чунг Чијех, пронашол докази дека Кинеската царска влада во 1827 година, му го честитала 150 роденден на Ли Чинг Јуен, а потоа истиот документ во 1877 година, кога повторно е пронајден, пишува дека му се честита 200 роденден и каде многу негови сограѓани сведочат за неговата долговечност.

Според нивното сведочење, пронајдени во архивите на кинеската влада и медиуми, Ли Чинг Јуен, својата кариера на хербалист ја започнал кога имал само 10 години. Тој собирал и ги проучувал билките за долговечност и потенција и ги применувал нивните благодети врз себе. Цели 40 години, тој преживувал на билки како што се лингзи, бубинки, див џинсенг, гота кола и многу други, а истовремено редовно пиел вино.

Во својата 71 година, поточно во 1749 година се приклучил во кинеската војска, каде подучувал боречки вештини. Се женел дури 23 пати и имал преку 200 деца.

Научил да чита и пишува во добата од 10 години кога тргнал на пат низ Канс, Шанси, Тибет, Анама, Сијама и Манџурија, собирајќи и проучувајќи ги билките. Првите 100 години го работел ова, за да потоа премине на продавање на билки кои други му ги собирале, пишува world.parhlo.com.

Според еден од неговите потомци, постоел дури уште еден постар човек, кој живеел дури 500 години, а кој Ли го научил на техниките на Чи Кунг кој се користат во кинеската медицина и претставуваат координација на различни шеми на дишење со разни физички ставови и движења на телото.

На својата смртна постела Ли изјавил само едно.

„Направив се што можев за овој свет“.

Оваа реченица многумина ги наведе да се запрашаат, што е тоа што овој неверојатно долговечен човек сакал да го каже. Дали сите тајни на долговечноста се наоѓаат во природата и во нас самите.

Кога го запрашале кој е неговиот рецепт за долговечнсота, тој изјавил:

„Нека срцето ви биде мирно, седете мирно како желка, одете исправено како пингвин и спијте како куче.

Ли со ова мислел токму на одржувањето на мирот и рамнотежата во умот, на редовното вежбање на техниките на дишење и користењето на билките кои нашиот организам го прават поздрав и поиздржлив.

Се сакале цел живот - починале во ист ден

Британка и Канаѓанец, кои се венчале за време на Втората светска војна, починале вчера во иста болница во Отава од природна смрт по 75 години брак. 

Двајцата починале во сон, Џорџ во раните утрински часови, додека Џин попладнето. 

Џорџ и Џин Спиар се запознале во 1941 година во Лондон, а во 1944 година стапиле во брак, по што се преселиле во Канада каде го поминале целиот живот. 

Што значи зборот „Амин“ и зошто го кажуваме?

Ова е еден од ретките хебрејски зборови кој во литургијата на христијанството влегол во својата неизменета форма поради својата вонредна светост. Тоа не би требало да чуди бидејќи во евангелијата е употребен дури 77 пати. Во превод од Хебрејски тоа би значело: навистина, неспорно, без сомнеж.

Амин е декларација, потврда на нешто, што може да се најде во Хебрејската Библија. Етимолошки, доаѓа од хебрејскиот глагол, „аман“ што се преведува како „засили“ или „потврди“. Меѓутоа, коренот на овој збор е општосемитски и може да се најде и во армејскиот јазик кој го користел и самиот Исус Христос. Зборот „амин“ преминал од јудеизмот во грчкиот јазик на раната црква, а од таму во латинскиот од каде подоцна се расејал по целиот европски континент. Вреди да се спомене и дека латинскиот јазик бил официјален јазик на Источното римско царство, односно Византија се до 610-тата година, но и во периодот на обединетото Римско царство.

Одговорот за тоа како кај нашиот народ стигнал овој збор е тешко да се пронајде, но поголеми се шансите дека тој дошол од грчкиот јазик, бидејќи христијанството на овие простори е превземено од Цариград. Христијанството на овие простори било присатно уште од 9-тиот век, за што постојат голем број на докази и документи. Целата територија на Балканот во првите 10 века всушност била под јурисдикција на Рим, кој во тој период бил во цутот на христијанството, се до поделбата на царството.

Некои граматичари сметаат и дека преводот на овој збор кој толку често се споменува во христијанскиот свет всушност значи „да се биде цврст“, „да се потврди“, „да се има вера“ или „да се верува“. Интерено е и дека во арапскиот јазик тие имаат збор „амана“ кој се користи на истиот начин и со истото значење како и кај Христијаните и Евреите, при завршување на молитвата.

Легендите велат и дека примарно зборот произлегува од египетскиот фараон и бог Амон, кој во некои записи е напишан токму како Амен. Според историските податоци, Амон или Амен во извесен период се соединил со богот на сонцето Ра, така што настанала легендата за Амон-Ра. Со тоа тој станал врховен и без конкуренција олицетворение на создателот на светот. Историчарите токму овој момент го сметаат за коренот на создавањето на еднобоштвото во светот и сите религии кои подоцна се оформиле.

Популарно