Референдумот падна, договорот е мртов: Што сега?

Неколку дена пред референдумот ветив дека ќе напишам текст на 1ви Октомври, но решив да почакам да се смират емоциите. Искрено, иако задоволен од исходот, не западнав во еуфорија, затоа што ова е само почеток на патот на градење на функционална држава. Пат на кој не чекаат многу препреки и слепи улички, ако само малку го изгубиме фокусот.

Најпрво, референдумот падна, а со него и договорот со Грција. Јасно ми е дека сите вие кои што гласавте ЗА сте разочарани, но реалноста е таа. Муабетите на Димитров и Заев, ми се како на деца од предшколска возраст. Ама „видливо“ мнозинство, ама 600.000, ама ги броиме само тие што гласале, ама претседателот нема толку гласови, а има мандат, ама.... Глупости дечки и знаете дека е така. Ок, Заев може не знае, али Димитров знае! Нема видливо, џабе се 600.000 и не се бројат само излезените. Си пишува се јасно во законот. Да претседателот е одбран со многу помалку гласови, но таков е уставот. Сосема друго е што за претседателот постои мандат во траење од 5 години, па затоа и цензусот (само во првиот изборен круг) е 40% а не 50%. Договорот со Грција нема време на траење и секоја споредба со референдумот е смешна. Но, еве и покрај тоа, ајде да споредиме. Колкав цензус би барале ако на следните претседателски избори народот гласа за доживотен претседател, т.е. крал? Дали би биле доволни 37%? Не постои идеален модел на референдумско изјаснување, сите имаат маани, но да се оди против устав на јасни резултати е кривично дело. Али, ок, вие си знаете.

Јасната ситуација е дека ни следуваат предвремени парламентарни избори и тоа што побрзо. На владата и се брза, за да може да ги стигне роковите за договорот со Грција, кој е мртов. По референдумот, Собранието нема право да решава по истото прашање. Граѓаните се изјаснија, па за да се промени таа одлука, за истиот договор, ќе треба да се почекаат 2 години за нов референдум. Ок, Заев и другарчињата покажаа дека немаат проблем да газат устав, но дури и така шансите се минимални. Првата е на изборите, заедно со коалиционите пертнери (пред и пост изборни) да соберат 80 пратеници. Ова е речиси невозможно. ВМРО ДПМНЕ победи и на последните парламентарни избори, а коалицијата за Европска (читај Северна) Македонија претрпе дебакал на референдумот. Јасно е дека едно е бојкотирање, сосема друго гласање на избори. Јасно е е дека и ВМРО ДПМНЕ е во ужасна кондиција во моментов, но сега на политичкиот фронт во Македонија се појавија и нови играчи. За сега мали партии, кои јавно повикаа на Бојкот и сега отворено слават победа. Не дека очекувам да победат на изборите, но и повеќе од јасно е дека ќе освојат пратеници во Собранието. Пратеници кои нема да гласаат за уставни промени. Втората шанса за живот на договорот со Грција е смена на раководството во ВМРО ДПМНЕ и доаѓање на чело на лик кој ќе ги подржи уставните промени и договорот од Преспа. За ова шансите се уште помали. Колку и да е распадната партијата на Мицкоски и колку и да е тој (не тврдам дека е) само марионета во рацете на Груевски, за вакво сценаријо нема време! Токму на таа карта во мооментов игра Мицкоски. На само еден ден по референдумот во гостување на телевизија, јасно покажа дека на ВМРО ДПМНЕ не му е до избори и кажа дека неговата партија со сите сили ќе гледа да ги успори. Затоа најава за избор на нов Јавен обвинител и формирање на анкетна комисија во собранието на Р.Македонија за референдумските резултати и можни измами. Барање, што нема да бидат исполнети (особено првото), а со кои ДПМНЕ ќе се правда пред народот зошто не сака избори, но и за слабиот резултат на истите.

И покрај сето ова, избори ќе има. Реално, само таа опција е нормална во моментов. Падна договорот на кој владата го потроши цел свој капацитет во нејзиното владеење (да, толку и е капацитетот), па ќе мора да провери како сега стои кај народот. Сепак, изборите многу тешко дека ќе подобрат ситуацијата. Проценките во моментов се дека ниту СДСМ, ниту ВМРО можат да извојуваат убедлива победа, па токму затоа албанските партии веќе коваат нова платформа. Знаејќи дека резулатите ќе бидат слични на оние од 2016 година, а тие главниот џокер за составување на влада, повторно ќе се обидат протуркаат националистичка агенда за албанскиот гласач. Не дека со тоа ќе го подобрат животот на Албанците во Македонија, но ќе ќарат поитички поени кај својот електорат. Всуѓност, национализмот никогаш не донел ништо подобро за никого.

Веројатно единствената светла опција се новите партии. Можеби во Македонија дојде моментот кога заврши монополот на СДСМ и ДПМНЕ. Можеби е време да заминат во историјата, а државата да ја поведат нови политичари. Шансите ова да се случи на следниве избори се речиси 0, но бројот на пратеници кој ќе го добијат младите партии може да биде пресуден за иднината и правецот на Македонија. Колку повеќе за нив, толку помалку за СДСМ и ДПМНЕ. Помалку пратеници, помалку моќ, помалку шанси за газење на устав и закони, помалку локални шерифи и криминалци! Во такава ситуација, СДСМ и ВМРО ДПМНЕ ќе бидат принудени на национален конзензус за националните прашања, секако заедно со новите парламентарни партии. Без надворешен фактор и присила, тука консензус за нацинална програма за национални прашања пред гласачкото тело, односно народот. Двопартискиот систем е најлесен за контрола од надвор, посебно кога на чело на двете партии имате ликови ко нашиве во послениве 27 години. Затоа, што и да се случува до избори, се надевам дека конечно ќе избегаме од биполарноста што ни ја уништи државата и се закани дека ќе ни го одземе идентитетот. Се надевам, дури и се молам, дека конечно созреавме како народ и ги надраснавме Бране и Љубчо, Заев и Грујо, Мицкоски и Зоран.

Автор: Пацифист

„Жолтите елеци“ од Франција доаѓаат да протестираат против промена на името во Македонија?!

Јас и мојата генерација пораснавме со бајки. Не знам како денеска растат децата, но во тоа време беше нормално да веруваш дека принцезата ќе се разбуди ако ја бакнеш, дека жабата ќе се претвори во убав принц, Пепелашка ќе стане принцеза... Доброто секогаш победуваше, но тој розов свет не е реален. Па така сите ние сфативме дека Тарзан нема да ја покори џунглата, Аладин џабе ја трие ламбата, а Супермен е само имагинација на креативен автор. Сепак, дел од нас сеуште веруваат дека на крајот доброто победува и дека секој го добива заслуженото. Токму затоа ми е тешко да пишувам последниве неколку месеци. Не дека пред тоа беше розево, но сеуште имав верба во народот, надеж дека нема да дозволиме да не избришат. Велат надежта последна умира, но кај мене истата секогаш се потпирала на логика на нештата. Кога ќе снема логични објаснувања како ситуацијата може да се промени, кога се оди контра посакуваниот терк, и надежта заминува.

Роден сум во една друга држава. Лоша или добра, во неа имаше јасно определени вредности. Се знаеше што е добро, а што лошо. Што е нормално, а што ненормално. Откако таа држава ја снема, се распадна и тој систем, па лудилото започна. 27 години подоцна, ние како општество врска немаме што е нормално, а што не. Кога нема јасна граница меѓу доброто и злото,  секогаш злото владее! Така е и кај нас, од 91 до денеска. 27 години народот е изненаден од своите грешки, но никако да превземе нешто да ги поправи, па на власт видовме секакви мафијаши, полуинтелектуалци, профитери, лажговци... Затоа денеска сме далеку од развиениот свет и толку посакуваната ЕУ. Затоа денеска сме далеку од нормалниот живот. Нема нормален живот во ненормална држава.

Во нормалниот свет нема приватизација како онаа кај нас во деведесетите. Нема олигарси кои глумат хуманитарци, а парите ги украле од народот накој сега демек му помагаат. Во нормална држава нема „Рамковен договор“. Да, малцинстават имаат права, како што и кај нас Албанците требаше да имаат без војна и договорот од Охрид, но преправање на преамбула под притисок од 200 души со калаши во планина, НЕМА! Во нормална држава нема менување знаме и устав под притисок на соседна држава, нема барање за влез во ОН под „времена“ референца. Нема откажување од малцинство. Не, не е нормално цела држава да ти биде прислушкувана, а разговорите магично да се најдат кај опозицијата. Во нормална држава при таков развој на настаните, премиерот, министерот за внатрешни и директорот на УБК под итно си даваат оставка, а Заев се апси, за да не се дозволи доаѓање на власт на таков начин. Но, кај нас ете се случи спротивното. Зоки ни е премиер, а Груевски си кидна. Во нормална држава нема „Пржински договор“, затоа што ниту еден од политичарите нема мандат од народото за нешто такво. Нема неуставно СЈО и Катица Јанева. Во нормална држава жена која не знае да прочита текст не може да заврши факултет, а камо ли да биде обвинител, специјален или не. Во нормална држава уставот е светост и секој кој го крши мора да одговара. Без разлика дали сакал да амнестира или да носи неуставни закони. Во нормална држава нема „Тирански платформи“, уште помалку премиер кој не признава дека истата постои, но работи на нејзино исполнување. Нема носење закони под евроспко знаменце во парламент чии претседател е „избран“ надвор од секоја законска рамка. Нема консултативен референдум за најважното прашање, ниту „видливо мнозинство“ по јасен одговор на народот. Во нормална држава промена на име, устав, историја, идентитет не се теми на кои воопшто се разговара. Нема тука дискусија, нема простор! Не дека таму нема политичари кои не би направиле барем половина од овие глупости, за личен профит. ИМА! Ама не смеат! Прво, затоа што институциите нема да дозволат. За разлика од кај нас, во развиениот свет институциите не се исполитизирани до корен. Таму судиите се судии, не се полтрони. Уставниот суд го штити уставот, за разлика од кај нас. Но, дури и да кикснат институциите, таму има народ што ќе го брани своето. Ќе си ја брани државата од оние кои залутале на власт! Ќе го брани своето што им го оставиле генерации пред нив, место да верува во лаги за пдобро утре, кое е јасно дека не може да дојде во НЕНОРМАЛНА држава! Никој во нормалниот свет нема да продаде се што има, за шака лаги од докажан лажго, аболициран политичар, бескичмењак, црпнат, воајер, канибал.... кој ете во моентот е премиер. Ама ние не сме таму. Не сме ние во развиените. Не само како држва, туку како народ. Сме имале ние војводи, кралеви, комити... но, сега нема. Па не е тоа доволно, туку сега и ќе ги избришеме и од историјата. И додека во Франција, па и низ други делови на Европа, траат протестите на „Жолтите елеци“ како доказ дека државата секогаш му припаѓа на народот, без разлика које  на власт, кај нас многумина се бунат за оние 100 луѓе пред собрание што им го реметат сообраќајот! Поважно ни е да стигнеме до дома 20 минути побрзо, отколку име, идентиет, историја... Повеќето би да името не се смени, ама ако може да дојдат Французиве да протестираат и тука малку. Ние зафатени сме.

За трагедијата да биде уште поголема, и кај нас има ФБ група „Жолти елеци, Македонија“, ама немало да се буни за смена на власт или за промена на име, устав, историја, идентитет. Они ќе си протестирале само за ГМО и загаден воздух! Прво тоа да решеле! Сеа не знам, дали мислат дека до 15ти Јануари можат да го изчистат воздухот за секогаш или не знаат дека после 15ти Јануари е џабе да се протестира за името, бидејќи се ќе биде готово. Еве ја не знам! Мада ми личи дека малку на глупи се праат, слично на Шаренине кои се дограбаа до фотељи, па само дигаат рачиња кога Зоки ќе им каже. Не им пречи сеа воздухов, ни ГМО, сечење на дрва низ Скопје и на Водно, ни промена на име, идентиетет... Ма сега им се другари сите од ВМРО кои гласаа за отварање на уставот. А имаа шанса да докажат дека не биле платеници за рушење на „режимот“, дека навистина беа револуција, но.... Така ми се чини и приказнава со нашиве „жолти елеци“. Ајде да се обединиме, ама само за ГМО и воздухот, другото после. Кога се ќе заврши и нема да биде можно да се врати.

Бајките оддамна завршија, Супермен никад не се појави, а рекордот на првиот „Таразан“ го Сруши Мајкл Фелпс! Сепак, дел од нас сеуште веруваат дека на крајот доброто победува и дека секој го добива заслуженото, но кој рече дека не го заслужуваме токму ова?

Автор: Пацифист

СЈО играриите со притворот на Мијалков може скапо да не чинат сите, а најмногу судот кој одработува

Специјалната јавна обвинителка Лиле Стефанова може да има многу желби! Желби рој, ама, за тие желби да станат реалност, некој треба и да ги исполни, да ги реализира. Во случајот со новоопределениот притвор на Сашо Мијалков, желбите на Лиле ќе не чинат сите скапо, а посебно судот, кој „одработи“ без приговор.

Да ве потсетам, Лиле Стефанова е истата обвинителка, која, откако дојде од Радовиш во Скопје, ја запозна јавноста по неколку бомбастични случаи, како „Ликвидација“, „Шпион“, по еден помалку познат со неутврден идентитет за еден мигрант, за кој си играа пинг-понг со тоагаш судечката судијка Весна Димишкова, со која сега гледаме дека се во „љубов“.

Не ви ја споменувам Лиле случајно, зашто за „Ликвидација“ во кој беше притворен новинарот Томислав Kкежаровски, поминавме значајни денови на протести, маршеви, на еден колку што се сеќавам, дојдоа и Зоран Заев, Радмила Шеќеринска, Тито Петковски или цел тогашен СДСМ, а сега Влада. Но, не протестиравме за поддршка на Лиле Стефанова, туку напротив за нејзините (не)законски постапки. Обвинителката стефанова, која сега е дел од СЈО, деновиве пак е во фокусот на вниманието, со постапки кои се граничат помеѓу правното и здраво-разумското расудување, а се се сведува на калкулантство, кое само може да му штети на македонскиот правен систем, каков и да е тој.

На 9 ноември, на предлог на Стефанова, беше определен притвор за 5 лица во случајот „Империја“, каде што второобвинет е Сашо Мијалков. Таа ноќ, која заврши околу 3 часот наутро со определените притвори, Сашо Мијалков не беше ниту повикан на распит, а не пак да му биде определен притвор.

Се сеќаваате, во деновите подоцна и Катица Јанева и Лиле Стефанова, не уверуваа дека нема потреба за притвор кај Мијалков, бидејќи има доволно гаранции (јавување во суд и одземен пасош). Но, 10 дена подоцна, Саш Мијалков заврши во затвор поради „опасност од бегство“ и затоа што имал имот од 8 милиони во земјава и 3 во странство, на сметки на други лица, блиски до него!?

Во 21 век, со цела апаратура на истражни органи, агенции и меѓународна помош од домашно и меѓународно финансиско разузнавање, да дојдете со ваков предлог дека „парите на комшиите се на Мијалков“, секој сериозне судија треба на клоци да ги исфрли обвинителите преку прозор, за да не им текне втор пат да се осмелат да предложат нешто слично.

Посебно што, притворот го бараат на судење кое е во тек и каде што сите мерки за претпазливост се почитувани.

Тука, судијката Џенета Бектовиќ, која 2 години не го почнуваше судењето, зашто чекаше да узреат „црешите во Грција“ паралелно со екстрадицијата на Горан Грујевски и Никола Бошковски, преку ноќ го прифати предлогот и оцени дека ќе бегал, небаре парите Мијалков ги стекнал „вчера“ а не кога било познато обвинението и тоа било познат факт.

Против Мијалков е покренат обвинителен предлог, но бидејќи Таргет и Тврдина се споени, малку похрабри правници имаат дилема дали судијката Бектовиќ, која суди во Совет, можела сама да го донесе решението, вон претреес, на непроменети околности, а плус на крајот под решението да се потпише пак како Претседател на совет?!

За оваа правна дилема можеби ќе гукнеше нешто Кривичниот совет на Апелациониот суд до кого Бектовиќ му даде право на жалба на Мијалков, но вчера му го ускрати тоа право.

Во овие 10 дена, адвокатите на Мијалков поднесоа жалба, предметот стигнал во апелациониот суд, бил даден на милење во СЈО кај самата Лиле Стефанова (најголемиот дефект во Законот за СЈО, немање на двостепеност во постапувањето од различен обвинител) и кога се очекуваше на почетокот на оваа седмица да биде закажана јавната седница и да се разгледа жалбата Џенета Бектовиќ, на предлог на Лиле стефанова го укина решението за притвор, но Мијалков не излезе на слобода, макар и формално на 1 минута помеѓу едно и друго решение, зашто се побара негов притвор, по повеќе основи за „Империја“.

Предметот, за кој реков дека и Јанева и Стефанова не убедуваа дека е покриен со мерки, но, сега покрај опасноста од бегство, притвор е определен и за влијание врз сведоци. Што би рекол еден избеган политичар, да сакал Мијалков да влијае на сведоците, ич немал време да го стори тоа од 9 до 20 ноември, па моорал да падне во затвор, за да се сетат дека може да влијае на сведоци?!

Но, да ги разгледаме желбите и честитките што Лиле ги испорачала, а судот, иако не смеел своерачно ги прифатил и потпишал.

Во време кога предметот е по жалба пред Апелациониот суд, и кога нема списи пред себе, судијката Џенета Бектовиќ ниту можела, ниту смеела да носи решение со кое го укинува притвор. Посебно што и таа и Стефанова знаеле дека судот во краток рок ќе одлучува по жалба и на ваков начин му ги врзале рацете и направиле жалбата да биде беспредметна.

Но, сега Апелациониот суд треба да најде сили, да одлучи мериторно, да ги констатира повредите во решението на кои се повикува одбраната, бидејќи тие се важен сегмент за евентуална постапка во Стразбур.

На ваков начин, се минира работата на Апелациониот суд, се покриваат сопствените грешки, па излегува дека секој може да биде притворен за било што, а тоа решение да не биде контролирано во судска постапка (задолжителен втор степен) што е класична злоупотреба и основ за одговорност и за судијката и за обвинителката. Правото на жалба е неприкосновено, истото не може да се ограничи, но во овој случај, Џенета Бектовиќ го сторила токму тоа.

И сетоа тоа се случувало во саботатта, на речиси 5 минути пред очекуваната одлука на Апелациониот суд.

Па, откако Мијалков бил на фиктивна слобода, ама чуван со специјалци во судот, на ново барање на СЈО, преку истата Стефанова бил изведен и распрашаан пред судијката на претходна постапка Весна Димишкова, која доцна по полноќ, во саботата кон неделата му определила притвор за „Империја' поради опасност од бегство и влијание на сведоци.

Значи, во Таргет-Тврдина веќе нема да бега, ама ќе бега во Империја?

И двете судијки и двете решенија се донесени во сабота, во нерабтен ден и време, иако ништо не укажувало на итност, ниту истекувал притворот со час и датум, ниту имало потреба да се изведат било какви дејствија, што би оправдале итност во постапувањето (итноста во постапување по притворски предмети овде не може да биде императив за преземање на вакви дејствија).

Фалелео само уште да свикаат и Кривичен совет ноќта кој ќе ја потврди одлуката за се да биде наместено, подмачкано, па дур пропеат први петли, да бидат спакувани сите решенија.

Да сме на чисто, секој треба да одговара за тоа што го направил, ако го направил. И мене ми се исправа коса на глава кога ќе го слушнам името на Сашо Мијалков. бидејќи сум еден од дузината новинари кој многу месеци незаконски, без никаков налог сум бил прислушуван од УБК под негово водство, но тоа не значи дека не треба да реагираме и да се бориме за почитување на процедурата до остварување на правдата.

Без процедура како светост, не може да има правда!

Затоа, апелациониот суд во Скопје, сега треба да се одважи и со мериторна одлука да им одржи една „воспитна“ лекција на судиите од единица, бидејќи ваквата злоупотреба на правото не може да се толерира. Овој преседан може да стане правило, бидејќи сега СЈО си најде судии сојузници кај кои им поминува дека и „магарето лета“, но токму тоа треба да биде аларм дека треба итна и поширока реакција од стручната фела за враќање на правото преку процедура. а Судскиот совет, еве му идеална шанса, по службена должност да испитува нестручност и несовесност кај судиите.

Сведок.орг.мк

Миленко Неделковски удри по Груевски: За се е тој крив!

„Вчерашниот протест на ВМРО ДПМНЕ“

Вчера вечер бидна и почетокот на излегувањето на улица на ВМРО ДПМНЕ.

Бројка на излезност, како за старт, сосема задоволителна. Без автобуси, сендвичи, сокчиња или 50 соросови евриња.

Врвот од партијата напред, со традиционално ремплање со рамиња кој да е поблиску до Мицкоски. Народот позади со прашања и дилеми, ќе почне ли конечно битката за уривање на фашистичката диктатура. И прашање број два: ќе се возобноват ли вистинските христијански, вмровски, македонски вредности во таа партија. Или како предходно, ќе остане интересна групировка за државни позиции со можност за чорбиче за пеевче.

Очебијно беше НЕ присаството на сите довчерашни запенавени повикувачи дека “за Македонија се работи, не за личност организатор на протести“, кој не се појавија токму заради личност!!! Лудило, тотално.  Работава, дојдете излезете кај мене на протест, ама на негов протест не излегувам. Себично, антимакедонски. Дијаспората ја прашувам: каде ви беа Пимен и Тодор Петров вчера со народот? Ги напунивте со пари, вие во Штудгард на Пимен и Џип му купивте, ама овдека он си е близок со Заев и со Бејли. Ги немаше и блокирачите Бачев и Филип.

За среќа, обичниот народ, оние кои излегуваа и за Заедничка Македонија, и за Бојкотирам, и за Блокирам и за 27-ми, и за на Тодор говорите, и за на Христијан маршовите – е ти, обични наши сограѓани си беа на улица и синојка. Тоа се вистинските борци, партизани, комити, фаланга…

[Фотографија на Violeta Petkovska.]

ВМРО ДПМНЕ вчера излезе на протест, ама “најголемиот вмровец“ според сопствено признание – Нино Тодоров, не беше ниту со својот народ, ниту со својата партија, ниту со своите сопартијци!!! Од што се уплаши “Министерот Смрт“, кој за да одбегне кривична одговорност од Кацарски судството стана “Министер дојде живот“?! Ако е стварно најголемиот вмровец, што се исплаши баш од ВМРО?!

Вчера го немаше и Мите Лимунада, за да пронајде “кој е тој маж што ќе го избрка од ВМРО ДППМНЕ“! Вели имал градоначалнички обврски! Истите обврски ги немаше неколку дена порано за да тркне до хотел Сириус во Струмица на состанок со Заев!!!

Го немаше вчера и Љубен Арнаудов, кој себе се гледа како војводата Христо Узунов, ама всушност е само еден Коте од Руља. Го немаше и Сашо Василевски кој бил горд на своето гласање, а го немаше и плачкото Крсте Муковски. Ја немаше и снаата на Мијалков, госпожа Александрова.

Ах, да. Ја немаше и Камчевска – Милевска, на која толку важно и беше извинувањето до деранжираните комшии, ама ич не и е гајле за уништувањето на еден цел народ.

Сашо Мијалков беше оправдано отсатен.

Доколку овие ликови беа сигурни во своите тврдења, потези, изјави, гласања, вчера можеа да се појават пред Беко, па на маршот кој одеше покрај Вранглер и Агрохемизација, заврши пред Женска гимназија (локации и термини познати на изумрената  раса стари скопјани).

Јас, на пример, отворено го критикувам ВМРО ДПМНЕ за потезите, раководителите за настапите, пратениците за однесувањето – ама на протестите/маршовите на ВМРО ДПМНЕ излегувам редовно. Оти она што сум го пишал и кажал не е со некоја скриена удбашка или соросовска аѓенда, не е за позиција, не е за спас од кривични гонење – ами е во ИНТЕРЕС НА БОРБАТА ЗА РУШЕЊЕ НА ФАШИСТИЧКИОТ РЕЖИМ ПОСТАВЕН ОД ЏЕС БЕЈЛИ. Кога си без зла намера, чиста ти е душата и мирна совеста.

На протестите не беше и главниот виновник за очајниот кастинг на партијата – Никола Груевски.

Претпоставувам дека му е арно, безбедно и комотно во Будимпешта. Нашите пари за неговата комоција и благосостојба.

Ми пречи, искрен да сум, што покрај целото саблазнување дека “Грујо им го начука“, а Бога ми стварно им го набута својски, се заборава основната причина зошто толкав број предавници седат и седеле во собраниските клупи, државни институции и партиски функции од страната на ВМРО ДПМНЕ.

Чудно ми е што никој и не бара одговорност за изборот на овие луѓе.

Нашиов политички Мурињо, успеа во последните години да го направи најочајниот избор на политички играчи во својот тим. И, никој за тоа не го повикува на одговорност!!! Ниту од партијата, ниту од медиумите, ниту од аналитичарите. Пазете ваму, ај што оваа Аlfa televízió си молчи, ами и сите останати, као нешто анти-вмровски телевизии си молчат. Ни Саки, ни С. Мирчевски, ни Поп Петревски, ни Спец – никој не го покренува тој вапрос. Зошто? Се ли е договорено? Така требало да биде?

Оти Никола Груевски, и НИКОЈ ДРУГ, е одговорен што 10 години континуирано беа министри Нино Тодоров и Камчевска – Милевска. Никој друг, само он е виновен оти само негово е тоа решение. Другите само аминувале.

Само Никола Груевски е виновен за коалицирањето со Лиле Поповска и Павле Трајанов, па малку му беа тие, па и со Амди Бајрам. Само Никола Груевски е виновен за ставањето на добитни позиции на Чедо Саздовски и Владанка Авировиќ. Само тој, и никој друг, е виновен што на добитните места, наместо вмровци со мадиња, беа ставени лигушаана како Нола, Зекир, Владанка, Крсто, Сашо, и другиот Сашо, Љубе, Даниела Рангелова, Лука Кржаловски, Мите Лимунада… Нив ги има избрано лично лидерот. И никој друг.

Од правдата на Кацарски судството Никола може да избега, но историската одговорност, што државата ја предаде и остави на фашисти, а својата армија ја направи група на подмитливи бизнисмени-багабонти – НЕМА ДА МОЖЕ ДА ЈА ОДБЕГНЕ. Не во Будимпешта, ами на Марс со следната сонда на НАСА да отпатува, ова ќе му остане како несакана тетоважа на газот.

Задачата на ВМРО ДПМНЕ, намерно не пишувам раководството, значи задачата на ВМРО ДПМНЕ е да се издигне над предавствата, како што своевремено успеа да го надмине предавството од Љупчо Георгиевски, па од само 6 пратеника за кратко време да успее да ја врати целата сила и да победи на сите можни избори.

Тоа е тешка задача. Во тркалата со кои се движат им се забодени чивии, опструкции, предавници и слиперси има колку сакаш.

Но, тоа не еднаш била судбината на ВМРО и на народот МАКЕДОНСКИ.

Оваа борба е на улица, со лимитирани капацитети, без финасиска помош… За по банкети, приеми, лептир машни, теписи длабоки до глуждови, морски плодови, мерцедеси – си има кадар. Кадар ПРЕДАВНИЧКИ. Борбата на народот е тој кадар да го сруши и набута во затвор, заедно со “нашиве“ кој за брзо време станаа “нивни“.

Миленко Неделковски за Дудинка.орг

Популарно